1 Καὶ ἤρξατο αὐτοῖς ἐν παραβολαῖς 1λέγειν, Ἀμπελῶνα 2ἐφύτευσεν ἄνθρωπος, καὶ περιέθηκεν φραγμόν, καὶ ὤρυξεν ὑπολήνιον, καὶ ᾠκοδόμησεν πύργον, καὶ 3ἐξέδοτο αὐτὸν γεωργοῖς, καὶ ἀπεδήμησεν.
2 Καὶ ἀπέστειλεν πρὸς τοὺς γεωργοὺς τῷ καιρῷ δοῦλον, ἵνα παρὰ τῶν γεωργῶν λάβῃ ἀπὸ 4τοῦ καρποῦ τοῦ ἀμπελῶνος.
4 Καὶ πάλιν ἀπέστειλεν πρὸς αὐτοὺς ἄλλον δοῦλον∙ κἀκεῖνον 7λιθοβολήσαντες ἐκεφαλαίωσαν, καὶ ἀπέστειλαν ἠτιμωμένον.
5 Καὶ 8πάλιν ἄλλον ἀπέστειλεν∙ κἀκεῖνον ἀπέκτειναν∙ καὶ πολλοὺς ἄλλους, 9τοὺς μὲν 10δέροντες, 11τοὺς δὲ 12ἀποκτένοντες.
6 Ἔτι 13οὖν ἕνα υἱὸν ἔχων ἀγαπητὸν αὐτοῦ, ἀπέστειλεν 14καὶ αὐτὸν 15πρὸς αὐτοὺς ἔσχατον, λέγων ὅτι Ἐντραπήσονται τὸν υἱόν μου.
7 Ἐκεῖνοι δὲ οἱ 16γεωργοὶ 17εἶπον πρὸς ἑαυτοὺς ὅτι Οὗτός ἐστιν ὁ κληρονόμος∙ δεῦτε, ἀποκτείνωμεν αὐτόν, καὶ ἡμῶν ἔσται ἡ κληρονομία.
8 Καὶ λαβόντες 18αὐτὸν ἀπέκτειναν, καὶ ἐξέβαλον ἔξω τοῦ ἀμπελῶνος.
9 Τί 19οὖν ποιήσει ὁ κύριος τοῦ ἀμπελῶνος; Ἐλεύσεται καὶ ἀπολέσει τοὺς 20γεωργούς, καὶ δώσει τὸν ἀμπελῶνα ἄλλοις.
10 Οὐδὲ τὴν γραφὴν ταύτην ἀνέγνωτε, Λίθον ὃν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες, οὗτος ἐγενήθη εἰς κεφαλὴν γωνίας∙
11 παρὰ κυρίου ἐγένετο αὕτη, καὶ ἔστιν θαυμαστὴ ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν;
12 Καὶ ἐζήτουν αὐτὸν κρατῆσαι, καὶ ἐφοβήθησαν τὸν ὄχλον∙ ἔγνωσαν γὰρ ὅτι πρὸς αὐτοὺς τὴν παραβολὴν εἶπεν∙ καὶ ἀφέντες αὐτὸν 21ἀπῆλθον.
13 Καὶ ἀποστέλλουσιν πρὸς αὐτόν τινας τῶν Φαρισαίων καὶ τῶν Ἡρῳδιανῶν, ἵνα αὐτὸν ἀγρεύσωσιν λόγῳ.
14 22Οἱ δὲ ἐλθόντες λέγουσιν αὐτῷ, Διδάσκαλε, οἴδαμεν ὅτι ἀληθὴς εἶ, καὶ οὐ μέλει σοι περὶ οὐδενός∙ οὐ γὰρ βλέπεις εἰς πρόσωπον ἀνθρώπων, ἀλλ’ ἐπ’ ἀληθείας τὴν ὁδὸν τοῦ θεοῦ διδάσκεις. 23Ἔξεστιν κῆνσον Καίσαρι δοῦναι, ἢ οὔ;
15 Δῶμεν, ἢ μὴ δῶμεν; Ὁ δὲ εἰδὼς αὐτῶν τὴν ὑπόκρισιν εἶπεν αὐτοῖς, Τί με πειράζετε; Φέρετέ μοι δηνάριον, ἵνα ἴδω.
16 Οἱ δὲ ἤνεγκαν. Καὶ λέγει αὐτοῖς, Τίνος ἡ εἰκὼν αὕτη καὶ ἡ ἐπιγραφή; Οἱ δὲ 24εἶπον αὐτῷ, Καίσαρος.
17 25Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν 26αὐτοῖς, 27Ἀπόδοτε τὰ Καίσαρος Καίσαρι, καὶ τὰ τοῦ θεοῦ τῷ θεῷ. Καὶ 28ἐθαύμασαν ἐπ’ αὐτῷ.
18 Καὶ ἔρχονται Σαδδουκαῖοι πρὸς αὐτόν, οἵτινες λέγουσιν ἀνάστασιν μὴ εἶναι∙ καὶ 29ἐπηρώτησαν αὐτόν, λέγοντες,
19 Διδάσκαλε, 30Μωσῆς ἔγραψεν ἡμῖν ὅτι Ἐάν τινος ἀδελφὸς ἀποθάνῃ, καὶ καταλίπῃ γυναῖκα, καὶ 31τέκνα μὴ ἀφῇ, ἵνα λάβῃ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ τὴν γυναῖκα 32αὐτοῦ, καὶ ἐξαναστήσῃ σπέρμα τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ.
20 33Ἑπτὰ ἀδελφοὶ ἦσαν∙ καὶ ὁ πρῶτος ἔλαβεν γυναῖκα, καὶ ἀποθνῄσκων οὐκ ἀφῆκεν σπέρμα∙
21 καὶ ὁ δεύτερος ἔλαβεν αὐτήν, καὶ ἀπέθανεν, 34καὶ οὐδὲ αὐτὸς ἀφῆκεν σπέρμα∙ καὶ ὁ τρίτος ὡσαύτως.
23 Ἐν τῇ 38ἀναστάσει, ὅταν ἀναστῶσιν, τίνος αὐτῶν ἔσται γυνή; Οἱ γὰρ ἑπτὰ ἔσχον αὐτὴν γυναῖκα.
24 39Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς, Οὐ διὰ τοῦτο πλανᾶσθε, μὴ εἰδότες τὰς γραφάς, μηδὲ τὴν δύναμιν τοῦ θεοῦ;
25 Ὅταν γὰρ ἐκ νεκρῶν ἀναστῶσιν, οὔτε γαμοῦσιν, οὔτε 40γαμίσκονται, ἀλλ’ εἰσὶν ὡς ἄγγελοι 41οἱ ἐν τοῖς οὐρανοῖς.
26 Περὶ δὲ τῶν νεκρῶν, ὅτι ἐγείρονται, οὐκ ἀνέγνωτε ἐν τῇ βίβλῳ 42Μωσέως, ἐπὶ 43τοῦ βάτου, 44ὡς εἶπεν αὐτῷ ὁ θεός, λέγων, Ἐγὼ ὁ θεὸς Ἀβραάμ, καὶ 45ὁ θεὸς Ἰσαάκ, καὶ ὁ θεὸς Ἰακώβ;
28 Καὶ προσελθὼν εἷς τῶν γραμματέων, ἀκούσας αὐτῶν 49συζητούντων, 50εἰδὼς ὅτι καλῶς 51αὐτοῖς ἀπεκρίθη, ἐπηρώτησεν αὐτόν, Ποία ἐστὶν 52πρώτη πάντων ἐντολή;
29 53Ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀπεκρίθη αὐτῷ ὅτι Πρώτη 54πάντων τῶν ἐντολῶν, Ἄκουε, Ἰσραήλ∙ κύριος ὁ θεὸς 55ἡμῶν, κύριος εἷς ἐστίν∙
30 καὶ ἀγαπήσεις κύριον τὸν θεόν σου ἐξ ὅλης 56τῆς καρδίας σου, καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου, καὶ ἐξ ὅλης τῆς διανοίας σου, καὶ ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος σου. 57Αὕτη πρώτη ἐντολή.
31 58Καὶ δευτέρα ὁμοία αὕτη, Ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς 59σεαυτόν. Μείζων τούτων ἄλλη ἐντολὴ οὐκ ἔστιν.
32 60Καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ γραμματεύς, Καλῶς, διδάσκαλε, ἐπ’ ἀληθείας 61εἶπας ὅτι εἷς 62ἐστιν, καὶ οὐκ ἔστιν ἄλλος πλὴν αὐτοῦ∙
33 καὶ τὸ ἀγαπᾷν αὐτὸν ἐξ ὅλης 63τῆς καρδίας, καὶ ἐξ ὅλης τῆς συνέσεως, 64καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς, καὶ ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος, καὶ τὸ ἀγαπᾷν τὸν πλησίον ὡς ἑαυτόν, 65πλεῖόν ἐστιν πάντων τῶν ὁλοκαυτωμάτων καὶ 66θυσιῶν.
34 Καὶ ὁ Ἰησοῦς ἰδὼν 67αὐτὸν ὅτι νουνεχῶς ἀπεκρίθη, εἶπεν αὐτῷ, Οὐ μακρὰν 68εἶ ἀπὸ τῆς βασιλείας τοῦ θεοῦ. Καὶ οὐδεὶς οὐκέτι ἐτόλμα αὐτὸν ἐπερωτῆσαι.
35 Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Ἰησοῦς ἔλεγεν, διδάσκων ἐν τῷ ἱερῷ, Πῶς λέγουσιν οἱ γραμματεῖς ὅτι ὁ χριστὸς υἱός 69ἐστιν Δαυίδ;
36 Αὐτὸς 70γὰρ 71Δαυὶδ εἶπεν ἐν 72πνεύματι ἁγίῳ, Λέγει 73ὁ κύριος τῷ κυρίῳ μου, Κάθου ἐκ δεξιῶν μου, ἕως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου 74ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου.
37 Αὐτὸς 75οὖν 76Δαυὶδ λέγει αὐτὸν κύριον∙ καὶ πόθεν 77υἱὸς αὐτοῦ ἐστιν; Καὶ 78ὁ πολὺς ὄχλος ἤκουεν αὐτοῦ ἡδέως.
38 Καὶ 79ἔλεγεν αὐτοῖς ἐν τῇ διδαχῇ αὐτοῦ, Βλέπετε ἀπὸ τῶν γραμματέων, τῶν θελόντων ἐν στολαῖς περιπατεῖν, καὶ ἀσπασμοὺς ἐν ταῖς ἀγοραῖς,
39 καὶ πρωτοκαθεδρίας ἐν ταῖς συναγωγαῖς, καὶ πρωτοκλισίας ἐν τοῖς δείπνοις∙
40 οἱ 80κατεσθίοντες τὰς οἰκίας τῶν χηρῶν, καὶ προφάσει μακρὰ προσευχόμενοι∙ οὗτοι 81λήψονται περισσότερον κρίμα.
41 Καὶ καθίσας 82ὁ Ἰησοῦς κατέναντι τοῦ γαζοφυλακίου ἐθεώρει πῶς ὁ ὄχλος βάλλει χαλκὸν εἰς τὸ γαζοφυλάκιον∙ καὶ πολλοὶ πλούσιοι 83ἔβαλλον πολλά.
42 Καὶ ἐλθοῦσα μία χήρα πτωχὴ ἔβαλεν λεπτὰ δύο, ὅ ἐστιν κοδράντης.
43 Καὶ προσκαλεσάμενος τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ, 84λέγει αὐτοῖς, Ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ἡ χήρα 85αὕτη ἡ πτωχὴ πλεῖον πάντων 86βέβληκεν τῶν 87βαλλόντων εἰς τὸ γαζοφυλάκιον∙
44 πάντες γὰρ ἐκ τοῦ περισσεύοντος αὐτοῖς ἔβαλον∙ αὕτη δὲ ἐκ τῆς ὑστερήσεως αὐτῆς πάντα ὅσα εἶχεν ἔβαλεν, ὅλον τὸν βίον αὐτῆς.
