G1832 в Новом Завете

Πάντα μοι ἔξεστιν ἀλλ' οὐ πάντα συμφέρει πάντα μοι ἔξεστιν ἀλλ' οὐκ ἐγὼ ἐξουσιασθήσομαι ὑπό τινος

Усё мне можна, але ня ўсё карысна; усё мне можна, але нішто ня будзе валодаць мною.

Усё мне можна, ды ня ўсё на карысьць; усё мне можна, але нішто не павінна валодаць мною.

«Усё мне можна!» Але не ўсё карысна. «Усё мне можна!» Але я нічому не дазволю мець уладу нада мною.

Усе імне дазволена, але ня ўсе карысна; усе імне дазволена, але ня буду я пад уладаю чаго-колечы.

Усё мне́ можна, але ня ўсё карысна; ўсё мне́ можна, але нічому ня дам валадаць мною.

Усё мне дазволена, але не ўсё карысна; усё мне дазволена, але нішто не павінна валодаць мною.

Усё мне можна, але не ўсё карысна. Усё мне можна, але нічым не дам сябе зняволіць.

Усё мне дазволена, але не ўсё на карысць; усё мне дазволена, але я нічому не буду падуладны.

Усё мне магчыма, але ня ўсё (мне) карысна; усё мне магчыма, але я ня буду падуладным чаму-небудзь (някарыснаму).

«Усё мне можна,» — але ня ўсё карыснае; «усё мне можна», — але нічога не павінна мною валадаць.

Πάντα μοι ἔξεστιν ἀλλ' οὐ πάντα συμφέρει πάντα μοί ἔξεστιν ἀλλ' οὐ πάντα οἰκοδομεῖ

Усё мне можна, але ня ўсё карысна; усё мне можна, але ня ўсё будуе.

Усё мне можна, ды ня ўсё на карысьць; усё мне можна, ды ня ўсё навучае.

«Усё мне можна!» Але не ўсё карысна. «Усё мне можна!» Але не ўсё будуе.

Усе дазволена, але ня ўсе карысна; усе дазволена, але ня ўсе будуе.

Усё мне́ можна, ды ня ўсё карысна; усё мне́ можна, ды ня ўсё будуе.

Усё мне дазволена, але не ўсё карысна; усё мне дазволена, але не ўсё настаўляе.

Усё можна, але не ўсё карысна. Усё можна, але не ўсё будуе.

Усё [мне] дазваляецца, але не ўсё на карысць; усё [мне] дазваляецца, але не ўсё будуе.

Усё мне магчыма (выбраць), але ня ўсё карысна; усё мне магчыма (выбраць), але ня ўсё збудоўвае.

Усё мне можна, да ня ўсё карысна; усё мне можна, але ня ўсё будуе.