G2112 в Новом Завете

καὶ εὐθέως ἐγένετο ὑγιὴς ὁ ἄνθρωπος καὶ ἦρεν τὸν κράββατον αὐτοῦ καὶ περιεπάτει Ἦν δὲ σάββατον ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ

І адразу стаўся здаровым той чалавек, і ўзяў ложак свой, і пайшоў. Была ж субота ў той дзень.

І той адразу выздаравеў, і ўзяў пасьцель сваю, і пайшоў. Было ж гэта ў дзень суботні.

І адразу стаў здаровым чалавек той, і ўзяў ложак свой, і хадзіў. А была субота ў гэты дзень.

І якга тый чалавек ачуняў, і ўзяў пасьцелю сваю, і пайшоў. І была сыбота таго дня.

І ён у тую-ж часіну стаўся здаровым і ўзяў ложак свой і пайшоў. Было-ж гэта ў суботу.

І адразу вы́здаравеў чалавек; і ўзяў пасце́ль сваю і пайшоў. Была́ ж субота ў той дзень.

І адразу выздаравеў той чалавек, узяў насілкі свае і пайшоў. А быў у гэты дзень шабат.

І адразу зрабіўся гэты чалавек здаровым, узяў сваю пасцель і пайшоў. А ў той дзень была субота.

І (ў) тую ж часіну стаўся здаровым той чалавек, і ўзяў пасьцелю сваю і пайшоў. Была ж субота ў той дзень.

І ён ураз стаў здаровым, узяў пасьцель сваю і пайшоў; дзялася-ж гэта ў дзень сыботні.

І зараз-жа стаў здаровым той чалавек, і ўзяў ложа сваё, і хадзіў. А ў той дзень была субота.

І ён зараз-жа паздаравеў, і ўзяў пасьцелю сваю, і пайшоў. Было-ж гэта у сыботу.

ἤθελον οὖν λαβεῖν αὐτὸν εἰς τὸ πλοῖον καὶ εὐθέως τὸ πλοῖον ἐγένετο ἐπὶ τῆς γῆς εἰς ἣν ὑπῆγον

Яны хацелі ўзяць Яго ў човен, і адразу човен прыстаў да берагу, да якога плылі.

Яны хацелі прыняць Яго ў лодку; і адразу лодка прыстала да берага, куды плылі.

І хацелі ўзяць Яго ў лодку, а лодка зараз жа прыстала да берага, да якога яны плылі.

І ўзялі Яго ахвотна да стругу, і зараз струг быў на месцу, куды яны ськіраваліся.

Яны захаце́лі ўзяць Яго ў човен, і зараз-жа човен прыстаў да бе́рагу, куды плылі.

Яны хацелі ўзяць Яго ў лодку; і адразу лодка прыста́ла да берага, куды яны плылí.

Хацелі ўзяць Яго ў човен, але човен адразу прыстаў да берага, куды яны плылі.

Тады яны хацелі ўзяць Яго ў лодку, але лодка зараз жа апынулася каля берага, да якога яны плылі.

Тады (яны) хацелі ўзяць Яго ў човен, і зараз човен быў ля берагу, куды плылі.

Яны хацелі ўзяць Яго ў лодку, але лодка зараз-жа прыстала да берагу, да якога плылі.

Дык захацелі ўзяць яго ў лодку, і зараз лодка была пры зямлі, да каторай плылі.

І ўзялі Яго ахвотна ў лодку, і хутка лодка прыберазлася, куды яны плылі.

λαβὼν οὖν τὸ ψωμίον ἐκεῖνος εὐθέως ἐξῆλθεν ἦν δὲ νύξ

Той жа, узяўшы лусту, адразу выйшаў; а была ноч.

Ён, прыняўшы кавалак, адразу выйшаў; а была ноч.

Той, узяўшы кавалак хлеба, адразу выйшаў; а была ноч.

І ён, узяўшы тый кавалак, зараз вышаў. І была ноч.

Той жа, узяўшы кусок, зараз жа выйшаў; а была ноч.

Ён жа, узя́ўшы той кава́лак хле́ба, адразу вы́йшаў; а была́ ноч. Калі ён выйшаў,

Ён жа, спажыўшы кавалак, адразу выйшаў. А была ноч.

Дык той, узяўшы кавалачак, адразу выйшаў. Была ж ноч.

Тады, узяўшы кавалак хлеба, ён зараз выйшаў; а была ноч.

Той-жа, узяўшы хлеб, зараз-жа выйшаў; была ноч.

Дык ён, узяўшы кусок, зараз-жа выйшаў. А была ноч.

І ён, узяўшы кусок, зараз-жа выйшаў. І была ноч.

πάλιν οὖν ἠρνήσατο ὁ Πέτρος καὶ εὐθέως ἀλέκτωρ ἐφώνησεν

Пётар ізноў адрокся; і адразу прапяяў певень.

Пётр зноў зрокся; і адразу засьпяваў певень.

Ды Пётра зноў запярэчыў; і зараз запяяў певень.

Тады Пётра ізноў заперачыў, і якга певень запяяў.

Пётр ізноў адрокся; і зараз жа прапяя́ў пе́вень.

Пётр ізноў адро́кся; і адразу пе́вень заспява́ў.

Пётр зноў адрокся. І адразу заспяваў певень.

Пётр зноў адрокся, і адразу праспяваў певень.

Тады ізноў Пётра адрокся; і зараз (жа) прапяяў певень.

І вось зноў адрокся Пётра, і ў той момант прапяяў певень.

Дык ізноў адрокся Пётр. І зараз-жа запяяў певень.

Тады Пётра зноў адрокся; і зараз-жа певень запяяў.