Библия › Стронг › G2739 › в тексте Библии
Найдено: 4 стиха (всего 4).
Когда же взошло солнце, увяло, и, как не имело корня, засохло;
ἡλίου δὲ ἀνατείλαντος ἐκαυματίσθη καὶ διὰ τὸ μὴ ἔχειν ῥίζαν ἐξηράνθη
а калі ўзыйшло сонца, зьвялі і, як ня мелі кораня, высахлі.
А калі ўзышло сонца, завяла і, як ня мела карэньня, засохла;
Калі ж паднялося сонца, павяла, бо не мела карэння, і засохла.
Як жа ўзышло сонца, зьвялі і, ня маючы карэньня, ссохлі;
Калі-ж узыйшло сонца, павя́ла і, ня ме́ўшы караня, засохла.
А калі ўзышло́ сонца, завя́ла, і, паколькі не ме́ла карэння, засохла.
Аднак, калі ўзышло сонца, яны завялі і таму, што не мелі каранёў, засохлі.
а калі ўзышло сонца — іх апаліла; і яны, з-за таго, што не мелі карэння, засохлі.
Калі ж узыйшло сонца, завяла, і ня меўшы караня, засохла.
Калі-ж засьвяціла сонца, завяла, і ня меўшы караня, засохла.
Калі-ж узыйшло сонца, павялі і, ня маючы кораня, пасохлі.
Калі-ж узыйшло сонца, яны павялі і, таму што ня мелі кораня, пасохлі.
когда же взошло солнце, увяло и, как не имело корня, засохло.
ἡλίου δὲ ἀνατείλαντος ἐκαυματίσθη καὶ διὰ τὸ μὴ ἔχειν ῥίζαν ἐξηράνθη
а калі ўзыйшло сонца, зьвяла, і, як ня мела кораня, высахла.
а калі ўзышло сонца, завяла і, як ня мела карэньня, засохла;
і, калі паднялося сонца, звяла, бо не мела карэнняў, і высахла.
Як жа ўзышло сонца, выгарала і, як ня мела карэньня, ссохла;
калі-ж узыйшло сонца, завя́ла ды, ня ма́ючы караня́, засохла.
калі ж сонца падняло́ся — завяла і, не ма́ючы ко́раня, засохла.
А калі ўзышло сонца, яно завяла, бо не мела карэння, і засохла.
і калі ўзышло сонца — прыпаліла яго і, таму што не мела кораня, засохла.
А калі ўзыйшло сонца, (яно) завяла, і як ня мела карэньня, засохла.
Калі-ж прыгрэла сонца, яно завяла і, ня маючы караня, ссохла.
і як паднялося сонца, завяла, й, ня маючы кораня, ссохла.
і калі ўзыйшло сонца, завяла, і дзеля таго што ня мела кораня, зсохла.
Четвертый Ангел вылил чашу свою на солнце: и дано было ему жечь людей огнем.
Καὶ ὁ τέταρτος ἄγγελος ἐξέχεεν τὴν φιάλην αὐτοῦ ἐπὶ τὸν ἥλιον καὶ ἐδόθη αὐτῷ καυματίσαι τοὺς ἀνθρώπους ἐν πυρί
І чацьвёрты анёл выліў чару сваю на сонца, і дадзена яму паліць людзей у агні.
Чацьвёрты анёл выліў чару сваю на сонца: і дадзена яму было паліць людзей вагнём.
І чацвёрты анёл выліў сваю чару на сонца; і дадзена яму паліць людзей агнём.
І чацьверты выліў чару сваю на сонца: і дана было яму паліць людзёў цяплом.
І чацьве́рты Ангел выліў чару сваю на сонца: і да́дзена яму паліць людзей у вагні.
І чацвёрты А́нгел вы́ліў ча́шу сваю́ на со́нца: і да́дзена яму было́ палíць людзе́й агнём.
Чацвёрты выліў сваю чашу на сонца, і было дадзена яму паліць людзей агнём.
І чацвёрты выліў сваю чашу на сонца: і дадзена было яму паліць людзей агнём.
І чацьвёрты Ангел выліў чару сваю на сонца — і дадзена было яму пра́жыць людзей агнём.
И жег людей сильный зной, и они хулили имя Бога, имеющего власть над сими язвами, и не вразумились, чтобы воздать Ему славу.
καὶ ἐκαυματίσθησαν οἱ ἄνθρωποι καῦμα μέγα καὶ ἐβλασφήμησαν τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ τοῦ ἔχοντος ἐξουσίαν ἐπὶ τὰς πληγὰς ταύτας καὶ οὐ μετενόησαν δοῦναι αὐτῷ δόξαν
І паліла людзей вялікая сьпёка, і блюзьнілі яны на імя Бога, Які мае ўладу над гэтымі плягамі, і не навярнуліся, каб даць Яму славу.
І паліла людзей моцная сьпёка; і яны клялі імя Бога, які мае ўладу над гэтымі пошасьцямі, і не дадумаліся, каб узьнесьці Яму славу.
І апалены былі людзі вялікаю спёкай, і зняважылі імя Бога, Які мае ўладу над гэтымі плягамі, і не навярнуліся, каб уздаць Яму хвалу.
І людзі былі палены вялікім вадам; і блявузґалі на імя Божае, Каторы меў уладу над гэтымі болькамі, і не пакаяліся, каб уздаць Яму славу.
І палíла людзе́й вялікая сьпе́ка, і блюзьнілі яны проці йме́ньня Бога, Які ма́е ўладу над усімі плягамі, ды не адумаліся даці хвалу Яму.
І былí апа́лены лю́дзі мо́цнаю спёкаю, і яны зневажа́лі імя́ Бога, Які ма́е ўла́ду над гэтымі бе́дствамі, і не пака́яліся яны і не ўзне́слі Яму сла́вы.
А людзі, апаленыя вялікай спёкай, пачалі блюзнерыць супраць імя Бога, які мае ўладу над гэтымі бедствамі, і не апамяталіся, каб праславіць Яго.
І апалены былі людзі вялікаю спёкай і зневажалі імя Бога, Які мае ўладу над гэтымі напасцямі, і не пакаяліся, каб узнесці Яму славу.
І спра́жаны былі людзі сьпякотай моцнай, і зьняважылі Імя Бога, Які мае ўладу над гэтымі плягамі; і ня пакаяліся, каб уздаць Яму славу.