Гэтыя людзі — падводныя рыфы на вашых вячэрах любові: банкетуюць разам з вамі без страху, пасуць саміх сябе; яны бязводныя воблакі, ветрам гнаныя; восеньскія дрэвы, бясплодныя, двойчы памерлыя, вырваныя з коранем;
Выдання перакладаў Анатоля Клышкi:
- Дабравесця, публікаваліся у часопісе «Спадчына» з 1989 па 1992 гады.
- Новы Запавет, «Пазiтыў-цэтр», 2014, Мінск.