В городе люди стонут, и душа убиваемых вопит, и Бог не воспрещает того.
У гарадах, паміраючы, стогнуць; душа калечаных крычыць, але Бог не зважае на зло.
У горадзе людзі стогнуць, і душа забіваных енчыць, і Бог не забараняе гэтага.
У гарадах, паміраючы, стогнуць; і душа зраненых крычыць, ды Бог не забараняе гэтага.
У месьце людзі стогнуць, і душа забіваных галосе, і Бог не забараняе гэтае дурноты.