Кто говорит на незнакомом языке, тот назидает себя; а кто пророчествует, тот назидает церковь.
Хто гаворыць [незнаёмай] моваю, збудоўвае сябе; а хто прарочыць, царкву збудоўвае.
Той, хто гаворыць незнаёмаю мовай, настаўляе сябе; а хто прарочыць, той настаўляе царкву.
Хто гаворыць мовамі, самога сябе настаўляе, а хто праракуе, царкву будуе.
Хто гукае моваю, будуе сябе; а хто праракае, тый будуе царкву.
Хто гаворыць (незнаёмаю) моваю, збудоўвае сябе́; а хто прарочыць, царкву будуе.
Хто гаворыць мовамі, той настаўляе сябе; а хто прарочыць, той настаўляе царкву.
Хто гаворыць мовамі, будуе сябе, а хто прарочыць, будуе Касцёл.
Той, хто гаворыць іншаю моваю, самога сябе будуе; а той, хто прарочыць, царкву будуе.
Той, хто гаворыць (нейкай) мовай, сябе збудоўвае, а той, хто прарочыць, збудоўвае царкву.
Хто мовамі гаворыць, той сам сябе павучае, а хто праракуе, той Эклезію Божу будуе.