Ибо весь закон в одном слове заключается: «люби ближнего твоего, как самого себя».
Бо ўвесь Закон у адным слове спаўняецца: «Любі бліжняга твайго як самога сябе».
Бо ўвесь закон у адзін сказ укладваецца: «любі блізкага твайго, як самога сябе».
Бо ўвесь закон адным выразам спаўняецца, вось гэтым: «Любі блізкага свайго, як самога сябе».
Бо ўвесь Закон у вадным слове замыкаецца: «Любі бліжняга свайго, як самога сябе».
Бо ўве́сь закон у адным слове поўніцца: любі бліжняга твайго, як самога сябе́ (Лявіт 19:18).
Бо ўвесь закон у адным выслоўі змяшчаецца: «любі бліжняга твайго, як самога сябе».
Бо ўвесь Закон спаўняецца ў адным: любі бліжняга свайго, як самога сябе.
Бо ўвесь закон у адным сказе ўкладваецца, — у гэтым: «Любі свайго блізкага, як самога сябе».
Бо ўвесь Закон у адным сказе зьмяшчаецца: «любі бліжняга твайго, як самога сябе».
Увесь бо Закон поўніцца ў вадным сказе: Любі бліжняга твайго, як сябе самога.