Domine, opus tuum, in medio annorum vivifica illud ;
in medio annorum notum facies :
cum iratus fueris, misericordiæ recordaberis.
et Sanctus de monte Pharan :
operuit cælos gloria ejus,
et laudis ejus plena est terra.
cornua in manibus ejus :
ibi abscondita est fortitudo ejus.
et egredietur diabolus ante pedes ejus.
aspexit, et dissolvit gentes,
et contriti sunt montes sæculi :
incurvati sunt colles mundi ab itineribus æternitatis ejus.
turbabuntur pelles terræ Madian.
aut in fluminibus furor tuus ?
vel in mari indignatio tua ?
Qui ascendes super equos tuos, et quadrigæ tuæ salvatio.
juramenta tribubus quæ locutus es ;
fluvios scindes terræ.
gurges aquarum transiit :
dedit abyssus vocem suam ;
altitudo manus suas levavit.
in luce sagittarum tuarum ibunt,
in splendore fulgurantis hastæ tuæ.
in furore obstupefacies gentes.
in salutem cum christo tuo :
percussisti caput de domo impii,
denudasti fundamentum ejus usque ad collum.
capiti bellatorum ejus,
venientibus ut turbo ad dispergendum me :
exsultatio eorum, sicut ejus qui devorat pauperem in abscondito.
in luto aquarum multarum.
a voce contremuerunt labia mea.
Ingrediatur putredo in ossibus meis,
et subter me scateat :
ut requiescam in die tribulationis,
ut ascendam ad populum accinctum nostrum.
et non erit germen in vineis ;
mentietur opus olivæ,
et arva non afferent cibum :
abscindetur de ovili pecus,
et non erit armentum in præsepibus.
et exsultabo in Deo Jesu meo.
et ponet pedes meos quasi cervorum :
et super excelsa mea deducet me
victor in psalmis canentem.