nec oblecteris super ipsos, si non est timor Dei in illis.
et ne respexeris in labores eorum.
quam mille filii impii :
quam relinquere filios impios.
tribus impiorum deseretur.
et fortiora horum audivit auris mea.
et in gente incredibili exardescet ira.
qui destructi sunt confidentes suæ virtuti.
et execratus est eos præ superbia verbi illorum.
et extollentem se in peccatis suis.
qui congregati sunt in duritia cordis sui :
et si unus fuisset cervicatus,
mirum si fuisset immunis.
potens exoratio, et effundens iram.
sic correptio illius homines secundum opera sua judicat.
et non retardabit sufferentia misericordiam facientis.
secundum meritum operum suorum,
et secundum intellectum peregrinationis ipsius.
et ex summo, quis mei memorabitur ?
quæ est enim anima mea in tam immensa creatura ?
abyssus, et universa terra, et quæ in eis sunt,
in conspectu illius commovebuntur.
cum conspexerit illa Deus, tremore concutientur.
et omne cor intelligitur ab illo.
et procellam quam nec oculus videbit hominis ?
sed opera justitiæ ejus quis enuntiabit, aut quis sustinebit ?
longe enim est testamentum a quibusdam,
et interrogatio omnium in consummatione est.
et vir imprudens et errans cogitat stulta.
et in verbis meis attende in corde tuo :
et scrutabor enarrare sapientiam :
et in verbis meis attende in corde tuo,
et dico in æquitate spiritus virtutes
quas posuit Deus in opera sua ab initio,
et in veritate enuntio scientiam ejus.
et ab institutione ipsorum distinxit partes illorum,
et initia eorum in gentibus suis.
nec esurierunt, nec laboraverunt,
et non destiterunt ab operibus suis.
et implevit illam bonis suis :
et in ipsam iterum reversio illorum.