1 και ειδον οτε ηνοιξεν το αρνιον μιαν εκ τω̅ επτα ϲφραγιδων και ηκουϲα ενοϲ εκ των τεϲϲαρω̅ ζωων λεγοντοϲ ωϲ φωνη βροντηϲ ερχου
2 και ιδον και ιδου ιπποϲ λευκοϲ και ο καθηνοϲ επ αυτον εχων τοξον και εδοθη αυτω ϲτεφανοϲ και εξηλθεν νικων και ινα νικηϲη
3 και οτε ηνοιξεν την ϲφραγιδα την δευτεραν ηκουϲα του δευτερου ζωου λεγοντοϲ ερχου
4 και εξηλθε̅ αλλοϲ ιπποϲ πυρροϲ και τω καθημενω επ αυτον εδοθη αυτω λαβειν την ειρηνην εκ τηϲ γηϲ και ινα αλληλουϲ ϲφαξουϲιν και εδοθη αυτω μαχαιρα μεγαλη
5 και οτε ηνοιξεν την ϲφραγιδα την τριτην ηκουϲα του τριτου ζωου λεγοντοϲ ερχου και ειδον και ιδου ιπποϲ μεθαϲ και ο καθημενοϲ επ αυτον εζων γυζον εν τη χειρι αυτου
6 και ηκουϲα ωϲ φωνην εμ μεϲω των τεϲϲαρων ζωων λεγουϲαν χοινιξ ϲιτου δηναριου και τρειϲ χοινικεϲ κριθων δηναριου και το ελαιον και τον οινον μη αδικηϲηϲ
7 και οτε ηνοιξεν την ϲφραγιδα την τεταρτην ηκουϲα του τεταρτον ζωον λεγοντοϲ ερχου
8 ιδον και ιδου ιπποϲ χλωροϲ και καθημενοϲ επανω ονομα αυτω ο θανατοϲ και ο αδηϲ ηκολουθει μετ αυτου και εδοθη αυτοιϲ εξουϲια επι το τεταρτον τηϲ γηϲ αποκτιναι εν ρομφαια και εν λιμω και εν θανατω και υπο των θηριων τηϲ γηϲ
9 και οτε ηνοιξεν την πεμπτην ϲφραγιδα ιδον και υποκατω του θυϲιαϲτηριου ταϲ ψυχαϲ των εϲφαγμενων δια το̅ λογον του θ̅υ̅ και δια την μαρτυριαν ην ειχον
10 και εκραξαν φωνη μεγαλη λεγοντεϲ εωϲ ποτε ο δεϲποτηϲ ο αγιοϲ και αληθεινοϲ ου κρινειϲ και εκδικειϲ το αιμα ημων εκ των κατοικουντων επι τηϲ γηϲ
11 και εδοθη αυτοιϲ εκαϲτω ϲτολη λευκη και ερρεθη αυτοιϲ ινα αναπαυϲωνται ετι χρονον μικρον εωϲ πληρωθωϲιν και οι ϲυνδουλοι αυτων και οι αδελφοι αυτων οι μελλοντεϲ αποκτεννεϲθαι ωϲ και αυτοι
12 και ιδον οτε ηνοιξεν την ϲφραγιδα την εκτην και ϲιϲμοϲ μεγαϲ εγενετο και ο ηλιοϲ εγενετο μελαϲ ωϲ ϲακκοϲ τριχινοϲ και η ϲεληνη ολη εγενετο ωϲ αιμα
13 και οι αϲτερεϲ του ο̅υ̅ν̅ο̅υ̅ επεϲαν ειϲ την γην ωϲ ϲυκη βαλλει τουϲ ολυνθουϲ αυτηϲ υπο ανεμου μεγαλου ϲιομενη
14 και ο ουρανοϲ απεχωριϲθη ωϲ βιβλιον ελιϲϲομενον και παν οροϲ και νηϲϲοϲ εκ των τοπων αυτων εκινηθηϲαν
15 και οι βαϲιλειϲ τηϲ γηϲ και οι μεγιϲτανεϲ και οι χιλιαρχοι και οι πλουϲιοι και οι ιϲχυροι και παϲ δουλοϲ και ελευθεροϲ εκρυψαν εαυτουϲ ειϲ τα ϲπηλαια και ειϲ ταϲ πετραϲ των ορεων
16 και λεγουϲιν τοιϲ ορεϲιν και ταιϲ πετραιϲ πεϲεται εφ ημαϲ και κρυψαται ημαϲ απο προϲωπου του καθημενου επι του θρονου και απο τηϲ οργηϲ του αρνιου
17 οτι ηλθεν η ημερα η μεγαλη τηϲ οργηϲ αυτων και τιϲ δυναται ϲταθηναι