Понеже убо мънози начяшя чинити повесть. о известьныхъ въ насъ вещехъ. якоже предашя намъ бывъшеи искони самовидьци и слугы словеси. изволися и мъне хождьшу испрьва. по вьсехъ въистину по ряду писати тебе дьржавьнъи Феофиле. да разумееши. о нихъ же научилъся еси. словесехъ утврьждение бысть въ дьни Ирода цара. Иудеиска. иереи етеръ. именемь Захария. отъ ефи мерия Авиа. и жена его. отъ дъщеръ Ааронь. имя еи Иелисавефь беаста же оба правьдьна предъ Богомь. ходяща въ заповедехъ вьсехъ и оправьданиихъ Господнихъ. бес порока. и не беима чяда. поне же бе Елисавефь неплоды. и оба заматоревъша въ дьньхъ своихъ беаста. бысть же служящуему въ чину чреды своея. предъ Богомь. по обычаю иереискууму. прилучися ему покадити. въшьдъшу въ церкве Господню. и вьсе мъножьство людии бе. молитву дея въне. въ годъ фимиана. яви же ся ему ангелъ Господень. стоя одесную алтара кадильнааго. и съмя теся Захария видевъ. и страхъ нападе на нь рече же къ нему ангелъ Господень. не боися Захарие. за не услышана бысть молитва твоя. и жена твоя Елисавефь. родить сынъ тебе. и наречеши имя ему Иоанъ. и будеть тебе радость и веселие. и мънози о рожьстве его въздрадуються. будеть бо великъ. предъ Богомь. и вина и сикера не имать пити. и Духа Святааго испълниться еще ищрева матере своея. и мъногы. сыновъ Израилевы обратить къ Господу Богу ихъ и тъ предъидеть предъ Нимь духъмь и силою Илииною. и обратить срьдьца отьць на чяда. и противь ныя въ мудрость правьдьныхъ. уготовати Господеви люди съвьршены. и рече Захария къ ангелу. по чесому разумею се. азъ бо есмь старъ. и жена моя заматоревъши. въ дьньхъ своихъ. и отъвещавъ ангелъ рече ему. азъ есмь Гавриилъ. престояи предъ Богомь и посъланъ есмь глаголати къ тебе. и благовестити тебе се. и се будеши мълчя и не могы проглаголати. до него же дьне будеть се. зане не верова словесемь моимъ. яже събудуться въ время свое. и бешя людие жидуще Захария и чуждаахуся. еже му ждаше въ црькъви. ишьдъ же. не можааше глаголати къ нимъ и разумешя. яко видение виде въ церкви и тъ бе. помавая имъ и пребывааше немъ. и бысть яко испълнишяся дьние служьбы его. иде въ домъ свои. Въ дьни оны. зачятъ Елисавефь жена Захариина. и таяашеся месяць пять глаголющи. яко тако сътвори мъне Господь. въ дьни. въняже призьре. отъяти поношение мое въ человецехъ. въ шесты же месяць. посъланъ бысть ангелъ Гавриилъ отъ Бога. въ градъ Галилеискъ. емуже имя Назарефъ. къ девици обручене мужеви. е муже имя Иосифъ. Отъ дому и отечьства Давидова. и имя девици Мария. и въшьдъ къ неи ангелъ рече. радуися благодатьная Господьсъ Тобою. благословлена Ты въ женахъ. Она же видевъши съмятеся о словесиего. и помышляаше. каково се будеть целование. и рече ангелъ Еи. не боися Марие. обрете бо благодать отъ Бога. и се зачьнеши въ чреве. и родиши Сынъ. и наречеши имя Ему Иисусъ. Сь будеть великъ. и Сынъ Вышьняаго на речеться. и дасть Ему Господь Богъ. престолъ Давида отца Его. и въцаритьсявъ дому Ияковли въ векы. и царьству Его не будеть коньца рече же Мария къ ангелу. како будеть се. иде мужа не знаю. и отъ вещавъ ангелъ рече еи. Духъ Святыи наидеть на тя и сила вышьняаго осенить Тятемьже. и ежеродиться. свято. наречеться Сынъ Божии. и се Елисавефь ужика Твоя и та зачятъ сынъ въ старость свою. и се месяць шестыи есть еи. нарицаеме и неплодъви яко не изнеможеть отъ Бога. вь сакъ глаголъ. рече же Мария. се раба Господня. буди Мъне по глаголу твоему. и отъиде отъ Нея ангелъ. Въ дьни оны. въставъши Мария. иде въ горьницу съ тъщаниемь. въ градъ Июдовъ. и въниде въ домъ Захариинъ и целова Елисавефь. и бысть. яко услыша Елисавефь. целование Мариино. възиграся младеньць радощами въ чреве ея. и испълнися Духъмь Святыимь Елисавефь. и възъпи гласъмь великъмь и рече. благословлена Ты въ женахъ. и благословленъ плодъ чрева Твоего. и отъкуду се мъне. да придеть Мати Господа Моего къ мъне се бо яко бысть гласъ целования Твоего въ ушию моею. възиграся младеньць радощами въ чреве моемь и блажена яже верова. яко будеть съвьршение. глаголаныимъ Еи отъ Господа. и рече Мария. Величитъ душа Моя Господа. и въздрадовася духъ Мои. о Бозе Съпасе Моемь. яко призьрена съмерение рабы Своея. се бо отъселе блажять Мя вьсироди. яко сътвори Мъне величие Сильныи. и свято имя Его. пребысть же Мария съ нею. яко три месяця. и възваритися въ домъ Свои. Елисавефи же. испълнишяся дьние родити еи. и роди сынъ. и слышашя о крьстъ живущеи. рождение ея. яко възвеличилъ есть Господь. ми лость Свою съ нею. и радоваахуся съ нею и бысть. въ осмъидьнь. придошя обрезатъ отрочяте. и нарицааху его. именемь отьца своего Захария. и отъвещавъши мати его речени. нъ да наречетьсяимя ему Иоанъ. и рекошя къ неи яко никътоже есть отъ рождения твоего иже нарицаеться именемь темь. помавааху же отьцу его. како бы хотелъ нарещи его. и испрошьдъщицу. написа имя его глаголя. Иоанъ есть имя ему. и чудишяся вьси. отврьзошяжеся уста его абие. и языкъ его и глаголааше благословя Бога. и бысть на вьсехъ страхъ живущихъ окрьстъ ихъ и вьсеи горьнии Июдеистеи. поведаеми беаху вьси глаголиси. и положишявьси. слышавъшеи. на сердцихъ своихъ. глаголюще. чьто убоотрочя се будеть и рука Господня бесъ нимь. и Захария отець его наплънися Духомь Святымь. и пророчьствова глаголя благословенъ Господь Богъ Израилевъ. яко посети и сътвори избавление людемъ Своимъ и ты отрочя пророкъ вышьняаго наречешися. предъидеши бо предъ лицьмь Господнемь. уготовати путь Его. отрочя же растеаше и креплеашеся духъмь. и бе въ пустыня хъдо дьне. я вления своегокъ Израилю.
Въ дьни оны. изиде повеление отъ кесара Августа. написати вьсу вьселеную. се написание. пьрвое бысть. владущу Сириею Кириниу и идеаху вьси къжьдо въ свои градъ. възиде же Иосифъ. отъ Галилеа из града Назарефьска. въ Иудею. въ градъ Давыдовъ. иже нарицаеться Вифлеемъ. зане же беаше отъ дому и отъ отьчьствия Давидова. написатися. съ Мариею обрученою ему женою. сущею. непраздьною. бысть же. егда быста ту исплънишяся дьние родити Еи. и роди Сынъ Свои пьрвеньць. и повитъ Его. и положи И въ яслехъ. зане не бе има места въ обитель. и пастуси беаху въ то и же стране бъдяще. и стрегуще. стражу нощьную. о стаде своемь. и се ангелъ Господень. ста у нихъ. и слава Господня осияя и убояшяся страхъмь велиемь. и рече имъ ангелъ. не боитеся. се бо. благовестую вамъ. радость велику. я же будеть вьсемъ людьмъ. яко родися вамъ дьньсь. спасъ еже есть Христосъ Господь въ граде Давыдове и се вамъ знамение. обрящете младеньць повитъ. лежащь въ яслехъ. и вънезаапу. быстьсъ ангеломъ мъножьство вои небесьныихъ. хвалящиихъ Бога и глаголющиихъ. слава въ вышьнихъ Богу. и на земли миръ. въ человецехъ благоволение. и бысть. яко отъидошя отъ нихъ на небо ангели. и человеци пастусирекошя другъ къ другу. преидемъ убо до Вифлеема и ви димъ глаголъ сьбывъшии. иже Господьсъказа намъ и придошя подвигъшеся. и обретошя Марию же и Осифъ и Младеньць лежящь въ ясльхъ. видевъше же. съказашя о глаголе. глаголанеемь. о Отрочяти Семь и виси слышавъше дивишяся. о глаголаныхъ отъ пастухъ къ нимъ. Мария же. вься съблюдааше глаголы си сълагающи въ сердци Своемь. Въ время оно възвратишяся пастуси славяще и хваляще Бога. о вьсехъ яже слышашя и видешя. якоже глаголано бысть къ нимъ и егда наплънися осмь дьнии. да И обрежуть. наречено бысть имя Ему Иисусъ. нареченое отъ ангела. прежде даже не зачятъся въ чреве. Въ время оно. възнесоста родителя. Отрочя Иисуса въ Иерусалимъ. по ставити предъ Господомь. якоже есть писано. въ законе Господни. яко вьсакъ младеньць мужьска полу. разврьзая ложесна. свято Господеви на речеться. и дати жьртву по реченууму. въ законе Господни. дъва гърличища. или дъва пътеньца голубина. И бе человекъ въ Иерусалиме. ему жеимя Симеонъ. и человекъ сь. правьдьнъ и чьстивъ. чая утехы Израилевы. и Духъ бе Святъ въ немь и бе ему отъвещано Духъмь Святыимь. не видети съмьрти прежде даже видить Христа Господня. и приде духъмь въ церковь. и егда въведоста родителя. Отрочя Иисуса. сътворитиима. по обычаю законьнууму о Немь. и тъ. приятъ Е на руку своею. и благослови Симеонъ Бога и рече. Ныне отъпустиши раба Твоего Владыко. по глаголу Твоему съмиръмь. яко видесте очимо и спасение Твое еже еси уготовалъ предъ лицьмь вьсехъ людии. светъ въ окръвение языкомъ. и славу людии Твоихъ Израиля. и бе Иосифъ и Мати Его. чудящася о глаголемыхъо Немь. и благослови я Симеонъ. и рече къ Марии. Матери Его се лежить сь нападаниеи на въ стаяние мъногомъ въ Израили и въ знамение прерочьно. и Тебе же самоидушу проидеть оружие. да отъкрыються отъ мъногъ сердець. помы шления. и бе Ана пророчица. дъщи Фануилова. отъ колена Сирова. си заматеревъшивъ дьньхъ мънозехъ живъши съ мужемь 7. летъ. отъ девьства своего. и та въдова до осмидесятъ и четырь летъ яже не охождааше отъ церкве. постъмь и молитвами. служящи нощь и дьнь и та въ тъ часъ приставъши. исповедаашеся Господеви. и глаголааше о Немь. вьсемъ чающиимъ. избавления въ Иерусалиме и яко съконьчашяся вьса. по закону Господню. възвратишясявъ Галилею въ градъ свои Назарефъ Отрочя же растеаше и крепляашеся духъмь исплъняяся пре мудрости. и благодать Божия бе на Немь. и хождааста родителя Его по вьса лета въ Иерусалимъ. въ праздьникъ Пасхе. и егда бысть дъвоюнадесте лету. въсходящемъ имъ въ Ерусалимъ по обычаю праздьника. и коньчавъшемъ дьни. възвращающемъ жеся имъ. оста Отрокъ въ Иерусалиме и не чу Иосифъ. и Мати Его. мьневъша же И въ дружине сущь. идоста дьне путь. и искааста Его въ рождении. и въ знании. и не обретьша Его. възвратистася въ Ерусалимъ възискающа Его. и бысть по трьхъ дьньхъ. обретоста И въ церкъви. седящь посреде учитель. и послушающаихъ. и въ прашающаихъ. ужасааху же ся вьси. послушающи Его. о разуме. и отъветехъ Его. и видевъ ша И дивистася. и къ Нему Мати Его рече Чядо. чьто сътвори нама такосе отець Твои и Азъ скръбяща искахове Тебе. и речекъ нима. чьто яко искаста Мене. не веста ли яко яже суть Отца Моего. въ техъ достоить Ми быти. и та. не разу места глагола иже рече има. и съниде съ нима. и приде въ Назарефъ. и бе повинуяся има. Мати же Его съблюдаашевься глаголы сия. сълагающи въ срьдьци Своемь. Иисусъ же спеаше. премудростию и телъмь и благодатию отъ Бога и человекъ.
Въ пятоенадесяте лето владычьствия. Тивериякесара. обладающу Понъскууму Пилату Иудеею. и четврьтовластьствующу Галилеею Ироду. Филипу же брату его четврьтовластьствующу и Тириею и Трахонитьскою страною. и Лисанию четврьтовластьствующу Авилиниею. при архиереи Анне и Каиафе. бысть глаголъ Божии къ Иоану. Захариину сыну. въ пустыни. и приде въ вьсу страну Иерданьску. проповедая крьщение на покаание. въ отъпущение греховъ. якоже есть писано въ къни гахъ. словесы Исаия пророка. глаголюща. гласъ въпиющааго въ пустыни. уготовите путь Господень правы творите стьзя Его. вьсака дъбрь наплъниться. и вьсака гора и хлъмъ съмериться. и будуть стрьпътьная въ правая. и острии. въ пути гладъкы. и узьрить вьсака пльть съпасение божие глаголааше же исходящиимъ народомъ. крьститъся отъ него ищадия ехидьнова. къто съказа вамъ бежати. отъ грядущааго гнева сътворите убо плоды достоины покаанию. и не начинаите глаголати въ себе. яко отца имамъ Авраама. глаголю бо ва мъ. яко можеть Богъ. отъ камения сего. въздвигнути чяда Аврааму уже бо секыра при корени древа лежить. вьсако убо древо. не творящее плода добра. посекають. и въ огнь въметають. и съгараеть. и въпрашааху его народи. глаголюще. чьто убо сътворимъ. отъвещавъ же. глаголааше имъ. имеяи дъве ризе. да подасть не имущууму и имеяи брашьна. такожде да творить. придошя же и мытарие крьститъся и рекошя къ нему. учителю. чьто сътворимъ. онъ же речекъ нимъ ничьтоже боле повеленааго вамъ творите. въпрашааху же и и воини глаголюще. имы чьто сътворимъ. и рече къ нимъ. никого же обидите. ни оклеветаите и довьльни будете оброкы вашими. чающемъ же людьмъ. и помышлеющемъ въ сердьцихъ своихъ о Иоане. едатъ есть Христосъ. отъвещавааше Иоанъ. вьсемъ глаголя. Азъ убо водою крьщаю вы грядеть же креплии мене. Емуже несмь достоинъ. отрешити ремене сапогъ Его. Тъ крьстить вы. Духъмь Святыимь и огньмь. Ему же лопата въ руце Его. и потребить гумьно Свое. и събереть пьшеницу. въ житьнцу Свою. а плевы съжежеть огньмь негасимыимь мънога же и ина утешая. благовестовааше людьмъ. и абие въсходя отъ воды. и виде разводящася небеса. и Духъ яко голубь. сьходящь на Нь. и гласъ бысть съ небесъ Ты еси Сынъ Мои възлюбленыи. о Тебе благоволихъ.
Въ время оно. приде Иисусъ въ Назарефъ. въ немьже бе въспитанъ. и въниде по обычаю Своему. въ дьнь суботьныи въ събориште. и въста чистъ. и въдашя Ему кънигы. Иисаия пророка. и разгънувъ кънигы. обрете место. иде же бе написано. Духъ Господень на Мъне. егоже ради помаза Мя. благовеститъ нищиимъ посъла Мя и исцелитъ съкрушеныя сердцьмь. проповедати пленьникомъ отъпущение. и слепымъ прозьрение. отъпустити съкрушеныя въ отъраду проповедати лето Господне приятьно. и съгнувъ кънигы. въдавъ слузе седе. и вьсемъ въ съборищи. очи беаста зьрящи на Нь. наячтъ же глаголати къ нимъ. яко дьньсь събысться писание се. въ ушию вашею. и вьси съведетельствовааху Ему и дивляахуся. о слове сехъ благодати. исходящи ихъ из устъ Его. и глаголааху не Сь ли есть сынъ Иосифовъ. и рече къ нимъ. вьсако речете Ми притъчу сиюврачу исцелися самъ. елико слышахомъ бывъшихъ. въ Капернауме сътвори и сьде въ отьчьствии Своемь рече же. аминъ. глаголю вамъ. яко никоторы же пророкъ. приятъ есть. въ отьчьствии своемь въистину же глаголю вамъ. яко мъногы въдовиця бешя въ дьни Илиины. въ Иерусалиме. егда заключися небо. три лета. и шесть месяць. яко бысть гладъ по вьсеи земли и ни къ единои же ихъ посъланъ бысть Илия. тъкъмо въ сареффу Сидоньскую. къ жене въдовици. и мънози беаху прокажении въ Израили. при Елисеи пророце и ни единъ же отъ нихъ очистися. тъкъмо Нееманъ Сирскыи. наплънишя же ся вьси яростию. на съборищи слышяще си. и въставъше изгънашя И вънъ и з града. и ведошя И врьху горы. на неиже градъ ихъ сътворенъ беаше. да бышя И низъринули. Онъ же прошьдъ. и посреде ихъ идеаше. Въ время оно. въниде Иисусъ въ Каперьнаумъ. въ градъ Галилеискъ. и бе учя въ суботы и ужасаахуся о учении Его. яко съ властию бе слово Его. и въ съборищи. бе человекъ имы духа нечиста. и възъпи гласъмь вельемь глаголя. остани. чьто есть на мъне и Тебе Иисусе Назарянине. пришьлъ еси погубитъ насъ. вемь Тя Къто еси. Святыи Божии. и запрети ему Иисусъ глаголя. премльчи. и изиде из него и поврьгъ и бесъ посреде и изиде из него. никако же не вреждь его и бысть ужасъ на вьсехъ. и сътязаахуся другъ къ другу глаголюще. чьто есть слово се. яко властию и силою велить нечистыимъ духомъ. и исходять.
Въ время оно. стояаше Иисусъ при езере Генисаретьсце. и видевъ дъва корабица стояща при езере. рыбари же ошьдъше отъ нею плакааху мрежя своя. вълезъше въ единъ отъ корабицу. иже бе Симоновъ. моли и отъ земля отъступити мало и седъ учааше ис корабля народы. якоже преста глаголя. рече къ Симону. възеди въ глубину. и въметете мрежя вашя въ ловитву. и отъвещавъ Симонъ рече Ему. Наставьниче. обнощь вьсу труждьшеся. ничесоже не яхомъ. по глаголу же Твоему въ врьжемъ мрежу. и се сътворьше. объяшя множьство рыбъ мъного. претрьзааху же ся мрежя ихъ. и поманушя причясть никомъ. иже беаху въ друзе мь корабли. да пришьдъше помогуть имъ и придошя. и наплънишя оба корабля. яко погружатися има. видевъ же Симонъ Петръ. припаде къ коленома Иисусовома. глаголя. изиди отъ мене яко мужь грешьнъ есмь Господи. ужасъ бо одрьжааше и и вься иже беахусъ нимь. о ловитве рыбъ яже яшя. такожде же Иякова и Иоана. сына Зеведеова. яже беста. обьщьника Симоновии рече къ Симону Иисусъ. не боися. отъселе человекы будеши ловя. и извезъше корабля на землю. и оставльше вьсе. въследъ Его идошя. Въ время оно. бе учя Иисусъ. и беаху седя ще фарисеи и законоучителе. иже беаху пришьли отъ вьсакоя вьси Галиискы. Иудеискы. и отъ Иерусалима. и сила Господне бе целити я. и се мужи носяще на одре человека. иже бе ослабленъ и искааху вънести и. и положити предъ нимь и не обретьше куду вънести и народа ради. възлезъше на храмъ. сквозе покровъ. низъвесишя съ ложьмь. посреде предъ Иисуса. и видевъ веру ихъ рече ему. чловече. отъпущають ти ся греси твои. и начяшя помышляти кънижьници и фарисеи. глаголюще. къто Сь есть. иже глаголеть хулу къто можеть отъпущати грехы тъкъмо единъ Богъ разумевъ же Иисусъ помышления ихъ. отъвещавъ рече имъ чьто помышляете въ сердцихъ вашихъ чьто есть удобее рещи ослабленууму. отъпущаютьти ся греси твои. или рещи. въстани и ходи. нъ да увесте. яко власть имать. Сынъ Человечьскыи. на земли отъпущати грехы. рече ослабленууму тебе глаголю. въстани. и възьми ложе твое. и иди въ домъ твои и абие въставъ предъ ними. възьмъ на немь же лежааше. и иде въ домъ свои. славя Бога и ужасъ приятъ вься. и славляаху Бога и исплънишяся страхъмь глаголюще. яко видехомъ преславьна дьньсь. Въ время оно. изиде Иисусъ. и узьре мьздоимьца именемь Левия. седяща намытьници. и рече ему иди по Мъне. и оставль вьса. въставъ. въ следъ Его иде. и сътвори чреждение велико Левии Ему. въ дому своемь. и бе народъ мъногъ мытарь. и инехъ иже беаху съ ними възлежяще и ръпътааху кънижьници и фарисеи. къ ученикомъ Его глаголюще почьто съ мытари и грешьникы. есте и пиете. и отъвеша Иисусъ. рече къ нимъ. не требують съдравии врача. нъ болящеи. не придохъ призъватъ правьдьникъ. нъ грешьникы въ покаание.
Въ время оно. хождааше Иисусъ въ суботу сквозе сеания. и въстрьзааху ученици Его класы. и едеаху. истирающе руками своими. неции же отъ фарисеи рекошя имъ. чьто творите. егоже не достоить творити въ суботы и отвещавъ Иисусъ. рече къ нимъ. ни ли сего чьли есте. еже сътвори Давидъ. егда възлака са мъ. и иже съ нимь беаху. како въниде въ домъ Божии. и хлебы предъложения прииъ есть. и дасть. сущиимъ съ нимъ. ихъ же не достояаше ести. тъкъмо иереомъ единемъ и глаголааше имъ яко господь есть Сынъ Человечьскы и суботе. бысть же и въ другую суботу. вънити Ему въ съборищеи учити и бе чловекъ ту. и рука ему десная бе суха. и назирааху И кънижьници и фарисеи. аще въ суботу исцелить и. да обрящуть речь на Нь Онъ же ведеаше помышления ихъ и рече человеку. и мущууму суху руку. въстани. и стани посреде. онъ же въставъ ста. ре че же Иисусъ къ нимъ въпрошу вы. аще достоить въ суботы. добро сътворити. или зъло съ творити. душу спасти. или погубити. и възьре въ на вься я. рече ему. простьри руку твою. онъ же простретъ и утврьдися рука ему яко и другая. Въ время оно. ста Иисусъ на месте равьне. и народъ ученикъ Его. и мъножьство мъного людии. отъ вьсея Иудея и Иерусалима. и помория Тирьска и Сидоньска. иже придошя послушатъ Его. и исцелитъся отъ недугъ своихъ. и страждущеи отъ духъ нечисты ихъ целяахуся. и вьсь народъ искааше прикасатися Емь. яко сила из Него исхождааше. и исцеляашевься и Тъ възведъ очи Свои на ученикы Своя глаголааше Блажени. нищии духъмь. яко ваше есть Царьствие Божие. Блажени. алчущеи ныне. яко насытитеся. Блажени. плачущеися ныне. яко въсмеетеся. Блажени будете. егда възненавидять вы человеци. и егдаразлучять вы. и поносять. и пронесуть имя ваше. яко зъло Сына Человечьскааго ради. Въздрадуитеся въ тъ дьнь. и възиграитеся. се бо мьзда ваша мънога въ небесехъ. Рече Господь. якоже хощете. да творятъ вамъ чловеци. и вы творите имъ такожде. и аще любите любящяя вы. кая вамъ хвала есть. ибо и грешьници. любящяя ихъ любять. и аще благотворите благотворящиимъ вамъ. кая вамъ хвала есть ибои грешьници тожде творять и аще възаимъ даете. отъ нихъ же чаете въсприяти. кая вамъ хвала есть. ибо и грешьници грешьникомъ възаимъ дають. да въсприимуть равьно обаче. любите врагы вашя. добро творите възаимъ даите. ничесоже чающе. и будеть мь зда ваша мънога. и будете сынове Вышьняаго. яко Тъ благъ есть. на невъзблагодатьныя и зълыя. будете убо милостиви. яко же Отець вашь милостивъ есть.
Въ время оно. въниде Иисусъ въ Каперьнаумъ. сътьнику же некоему рабъ боля зъле умирааше. иже бе ему чьстьнъ слышавъ же о Иисусе. посъла къ Нему старьця иудеискы моля Его да пришьдъ спасеть раба его. они же пришьдъше къ Иисусу. молеаху И тъщьно глаголюще. яко достоинъ есть. еже аще даси ему любить бо языкъ нашь и съборище тъ съзъда намъ. Иисусъ же идеаше съ ними. еще же Ему недалече сущу отъ дому. посъла къ Нему сътьникъ другы. глаголя. Господи недвижися. несмь бо достоинъ. да подъ кровъ мои вънидеши. темь же ни себе достоина сътворихъ прити къ Тебе. нъ рьци словъмь. и исцелееть отрокъ мои ибо азъ. человекъ есмь подъ властели учиненъ. имея подъ собою воины. и глаголю сему иди. и идеть. и другуму приди. и приде ть. и рабу моему. сътвори се. и сътворить. и слышавъ се Иисус. чудися ему и обращься последующууму народу рече. глаголю вамъ. ни въ Израили толикы веры не обретохъ. и възвращьшеся въ домъ посълании. обретошя болящааго раба и исцелевъша. Въ время оно. идеаше Иисусъ. въ градъ нарицаемыи Наинъ. и съ Нимь идеаху ученици Его и народъ мъногъ якоже приближися къ вратомъ граду. и се. изношааху умьръшь. сынъ единочядъ матери своеи и та бе въдова и народъ отъ града мъногъ. бесъ нею. и видевъ ю Господь милосрьдова ю. и рече еи не плачися. и приступль коснувъ одръ. носящеи же сташя. и рече. юноше. тебе глаголю. въстани. и седе мрьтвыи. и начя глаголати. и въдасть и матери его приятъ же страхъ вьса. и славляаху Бога глаголюще. яко пророкъ велиивъста въ насъ. и яко посети богъ. людии Своихъ. Въ время оно. молеаше некыи отъ фарисеи Иисуса. да бы елъ съ Нимь и въшьдъ въ домъ фарисеовъ. възлеже. и се жена въ граде. яже бе грешьница. уведевъши яко възлежить. въ храмине фарисеове. принесъши алавастръ мира. и ставъши зади при ногу Его. плачущися. начятъ мочити нозе Его сльзами. и власы главы своея отирааше. и облобызааше нозе Его. и мазааше миръмь. видевъ же фарисеи. възъвавы Его. рече въ себе глаголя. Сь абы былъ пророкъ. веделъ убо бы къто. и какова жена. яже прикасаеться Емь. яко грешьница есть. отъвещавъ же Иисус рече ему. Симоне. имамъ ти нечьто рещи. онъ же рече. Учителю рьци дъва длъжьника беста. заимодавьцу некоему. единъ длъжьнъ бе. пятиюсътъ динарии и. а другы пятиюдесятъ не имущема же има въздати. обема отъда. которыи убо ею. паче възлюбить и. отъвещавъ же Симонъ рече. непьщую. яко ему же мъножае отъда. Онъ же рече ему. правъ судилъ еси и обращься къ жене. Симону рече. видишили сию жену. вънидохъ въ домъ твои. воды на нозе Мои не дасть. си же. сльзами омочи нозе Мои. и власы своими отьре. лобъзания Ми не. дасть. си же отъ нелиже вънидохъ. не преста облобызающи нозе Мои елеемъ главы Моея не помаза. си же миръмь помаза но зе Мои. егоже ради глаголю ти. отъпущаються еи греси мънози. и яко възлюби мъного а емуже мьне отъпущаеться. мьньшьми любить. рече же еи отъпущаються тебе греси. и начяшя възлежящеи съ Нимь. глаголати въ себе къто Сь есть. яко и грехы отъпущаеть. рече же къ жене. вера твоя спасетя. и иди съ миръмь.
Рече Господь притъчу сию. изиде сеяи сеатъ семене своего. и егда сеяаше. ово паде при пути. и попьрано бысть. и пътиця небесьныя позобашя е а другое паде на камене. и прозябъ усъше. занене имеаше влагы. а другое паде посреде трьния. и въздрасте трьние и подави е. а другое паде на земли добре. и прозябъ сътвори плодъ съторицею. въ прашааху же И ученици Его глаголюще. чьто есть. притъча си. Онъ же рече имъ. вамъ дано есть ведети таины Цесарьствия Божия а прочиимъ въ притъчахъ. да видяще. не видятя. и слышяще не разумеють есть же притъча си. семя есть слово Божие а иже при пути суть. слышящеи. потомь же придеть дияволъ. и възьметь слово отъ сердца ихъ да не веры имъше спасени будуть. а иже на камени. иже егда услышять. съ радостию приимуть слово. и сии корене не имуть. иже въ время веру емлють. и въ время напасти оступають. а падъшее въ трьнии. си суть слышавъшеи. и отъ печали и богатьствия. и сластьми житиискыми. ходяще подавлеються и не доврьха плода творять. а иже на земли добре. сии суть. иже добръмь сердцьмь и благъмь. слышяще слово дрьжять. и плодъ творять въ трьпении. сиглаголя възгласи. имея уши слышати даслышить. Рече Господь Своимъ ученикомъ никътоже светильника въжегъ. покрываеть его спудомъ или подъ одръ подълагаеть. нъ на свещьникъ възлагаеть. да въходящии. видять светъ несть бо таино. еже не явиться. ни утаеное еже небудеть познано. и въ явление придеть. блюдетеся убо како слышите. иже бо имать дасться ему. и иже не имать. и еже мьниться имея. отъиметься отъ него. придошя же къ Нему. Мати и братия Его. и не можааху беседовати народъмь. и възвестишя Ему глаголюще. яко Мати Твоя и братия Твоя. въне стоять видети Тяхотяще. . Онъ же отъвещавъ рече къ нимъ. Мати Моя и братия Моя. си суть слышящеи слово Божие и творящеее. Въ время оно. вълезе Иисусъ въ корабль и ученици Его. и рече къ нимъ преядемъ на онъ полъ езера. и вънидошя ядущемъ же имъ усъпеи съниде бура ветрьна въ езеро. и исконьчаваахуся. и вълаахуся. приступльше же възбудишя И. глаголюще Наставьниче. Наставьниче. погыбнемъ. Онъ же въставъ запрети ветру. и вълънению водьнууму и улеже. и бысть тишина. и рече имъ. къде есть вера ваша убоявъшежеся. чудишяся глаголюще къ себе къто убо Сь есть яко и ветромъ велить и воде. и послушають Его. Въ время оно. ишьдъшу Иисусови на землю Гадариньску. сърете И мужь некыи отъ града. иже име бесы отъ летъ мъногъ. и въ ризу не облачаашеся. и въ храме не живеаше. нъ въ гробехъ. узьревъ же Иисуса. възъпивъ припаде къ Нему. и гласъмь великъмь рече. чьто есть мъне и Тебе Иисусе. Сыну Бога Вышьнеаго. молю Ти ся не му чи мене. прещааше бо. духови нечистууму изити отъ человека отъ мъногъ болетъ въсхыщааше и. и вязаху и ужи железны. и путы стрегущеи. и растрьгая узы. гонимъ бывааше бесъмь сквозе пустыня въпроси же и Иисусъ глаголя. чьто ти имя есть. онъ же рече легеонъ. якобеси мънози вънидошя вънь. и молеаху И. да не повелить имъ въ бездьну ити. бе же ту. стадо свинии мъного пасомо въ горе. и молишя И. да повелить имъвъ ты вънити. и повеле имъ и ищьдъше же беси отъ человека. вънидошя въ свиния. и устрьмися ста до. по брегу въ езеро. и истопе видевъше же пасущеи бывъшее. бежашя. и възвестишя въ градехъ и въ селехъ. и изидошя видети бывъшее. и придошя къ Иисусови и обретошя седяща человека. из негоже изидошя беси. облъчена и съмысляща. при ногу Иисусову. и убояшяся. възвестишя же имъ. видевъшеи. како спасеся бесьновавыи. и молишя И вьсь народъ. области Гергесиньскыя. отъити отъ нихъ. яко страхъмь великъмь одрьжими беаху. онъ же вълезъ въ корабль възвратися. молеашежеся Ему мужь. из негоже изидошя беси. да бы съ Нимь былъ. отъпусти же и Иисусъ. глаголя. възвратися въ домъ твои. и поведаи елико ти сътвори Богъ. и иде по вьсему граду. проповедая елико сътвори ему Иисусъ. Въ время оно. человекъ некыи приде къ Иисусови. именемъ Иаиръ. и тъ кънязь съборищу бе. и падъ при ногу Иисусову. молеаше И вънити въ домъ свои. яко дъщи единочя да бе ему. яко дъвоюнадесяте лету и та умирааше. егда же идеаше. народи угнетааху И и жена сущи въточении кръви. отъ дъвоюнадесяте лету. яже врачемъ издаявъши вьсе имение свое. ни отъ единого же може исцелети. приступльши съзади. коснуся въскрилии ризы Его. и абие статокъ кръве ея и рече Иисусъ. къто есть коснувыися Мъне отъ метающемъ жеся вьсемъ. рече Петръ и иже беаху съ нимь Наставьниче. народи угнетають Тя и гнетуть Тя. и глаголеши къто есть коснувыся Мъне Иисусъ же рече. прикоснуся Мъне некъто. Азъ бо чухъ. силу ишьдъшу из мене. видевъши же жена яко не утаися. трепещущи приде. и падъши предъ Нимь. за нюже вину коснуся Емь. поведа предъ вьсеми людьми. и яко исцеле абие. Онъ же рече еи. дрьзаи дъщи вера твоя спасе тя. иди въ миръ. еще же Ему глаголющу. приде некыи отъ архисинагога. глаголя ему. яко умре дъщи твоя не движи Учителя. Иисусъ же слышавъ. отъвеща емуглаголя. не боися. тъкъмо веруи. и спасена будеть пришьдъ же въ домъ. не да вънити съ Собою никомуже. тъкъмо Петру и Иоану. и Иякову. и отцу отроковици и матери рыдааху же вьси. и плакаахуся ея. Онъ же рече. не плачитеся. нестъ умръла девица нъ съпить. и руга ахуся Ему. ведуще яко умретъ. Онъ же изгънавъ вънъ вься. и имъ ю за руку. възгласи. глаголя отроковице въстани. и възвратися духъ ея. и въскрьсе абие и повеле дати еи ести. и ужа состася родителя ея. Онъ же запрети има никомуже не поведати бывъшааго.
Въ время оно. съзъва Иисусъ. обанадеся те ученика Своя. дасть имъ силу и власть. на вьсехъ бесехъ. и недугы целити. и посълая проповедати Царствие Божие и исцелити болящяя. и рече къ нимъ. ничесоже възьзмете на путь ни жьзла. ни пиры. ни хлеба. ни съребра. ни дъвою ризу имети. и въньже домъ вънидете. ту пребываите. и отътуду исходите. и елико не приимутьвасъ. исходящее отъ града того. прахъ отъ ногъ вашихъ истрясете. въ съведение на ня исходяще же прохождааху сквозе вьси. благовестующе. и исцеляюще вьсуду. Рече Господь Своимъ ученикомъ иже хощеть по Мъне ити. да отъвьржеться себе. и да възьметь крьстъ Свои. по вься дьни. и ходить по Мъне иже бо аще хощеть душу свою спасти. погубитью. а иже погубить душу свою Мене ради. спасетъ ю. кая бо польза человеку. аще приобрящеть вьсь миръ. а себе погубить. или отъщетить. иже бо аще постыдиться Мене. и Моихъ словесъ. сего Сынъ Чловечьскыи постыдиться. егда придеть въ славе Своеи и Отьчи. и святыихъ ангелъ. глаголю же вамъ. въистину суть неции. отъ сьде стоящихъ. иже не имуть въкусити съмьрти. доньдеже узьрятъ Царьствие Божие. Въ время оно. поимъ Иисусъ. Петра и Иоана. и Иякова възиде нагору помолитъся и бысть. егда молеашеся. видение лица Его ино. и одение Его бело. блисцаяся и се мужа дъва съ нимь глаголюща. яже беста Моисеи. и Илия явльшася въ славе. глаголаста же исходъ Его. иже хотеаше коньчати въ Иерсалиме. Петръ же и сущая съ нимь беаху отягъчени сънъмь. убуждьше же ся видешяславу Его. и оба мужа стояща съ Нимь. и бысть. егда разлучистася отъ Него. рече Петръ къ Иисусови. Наставьниче. добро есть намъ сьде быти и сътворимъ скиния три едину Тебе. и едину Моисии. и едину Илии не веды еже глагола ше. се же ему глаголющу. бысть облакъ и осени я. и убояшя жеся. въшьдъшема же онема въ облакъ. и гласъ бысть изъ облака глаголя. Се есть Сынъ Мои възлюбленыи. Того послушаите и егда бысть гласъ. обретеся Иисусъ единъ. и ти умълчашя. и никомужене възвестишя. въ тыдьни ничесоже о техъ. яже видешя. Въ время оно. съшьдъшу Иисусови съ горы. сърете и народъ мъногъ. и се мужь из народа. възъпи глаголя Учителю молю Ти ся. призьри на сынъ мои. яко едино чядъми есть и се духъ емлеть и. и вънезаапу въпиеть. и пружаеться съ пенами. и е дъва оходить отъ него. съкрушая и. и молихъся ученикомъ Твоимъ. да ижденуть и. и не възмогошя. отъвещавъ же Иисусъ рече. о роде неверьнъ и развращенъ. доколе буду въ васъ и трьплю вы. приведи Ми сынъ своисемо. еще же грядущу ему. поврьже и бесъ и сътрясе. запрети же Иисусъ духу нечистууму. и исцели отрока. и въдасть и отцу его. дивлеаху же ся вьси. о величьствии Божии. Въ время оно. бысть идущу Иисусу по пути. рече некыи къ Нему иду по Тебе. яможе колиждо идеши Господи. и рече ему Иисусъ. лисиця язвины имутьи птиця небесьныя гнезда. а Сынъ Человечьскыи. не имать къде главы подъклонити. рече же другууму ходи въследъ Мене. онъ же рече. Господи. повели ми древлешьдъшу. погрети отца моего. рече же ему Иисусъ остави мрьтвыя погрети своя мрьтвъця ты жешьдъ. възвещаи Царствие Божие рече же и другы и. иду по Тебе Господи. древле же повели ми. отъвещати ми ся иже суть въ дому моемь. рече же ему Иисусъ. никътоже възложь рукы своея на рало. изьря въспять. управленъ есть. въ Царствие Божие.
Рече Господь Своимъ ученикомъ слушаяи васъ Мене слушаеть. и слушаяи Мене. слушаеть Посълавъшааго Мя. и отъметаяися васъ. Мене ся отъметаеть. а отъметаяися Мене. отъметаеться Посълавъшааго Мя. възвратишя же ся седмьдесятъ съ радостию глаголюще. Господи. и беси повинуються намъ. о имени Твоемь. рече же имъ. видехъ сотону. яко млъниюсъ небесе падъша се дахъ вамъ власть. насту пати на змия и скорпия. и навьсу силу врагу. и ничьто же васъ не вредить. обаче. о семь не радуитеся. яко дуси вамъ повинуються радуите же ся. яко имена ваша. написана сутъ на небесехъ. въ тъ часъ. въздрадовася духъмь Иисусъ. и рече. исповедаю Тися Отче. Господи небесе и земли. яко утаилъ еси се. отъ премудрыихъ и разумьнъ. и отъкры си младеньцемъ еи. Отче. яко тако бысть благоволение предъ Тобою. Въ время оно. приде Иисусъ въ Капернаумъ. Въ время оно. законьникъ некыи. приде къ Иисусови. искушая И и глаголя. Учителю. чьто сътворь. животъ вечьныи наследьствую. Онъ же рече къ нему въ законе чьто писано есть. како чьтеши. онъ же отъвещавъ рече възлюбиши Господа Бога своего вьсемь сердьцьмь своимь. и вьсею душею свою. и вьсею крепостию своею. и вьсемь помышлениимь своимь. и ближьняаго твоего яко самъ ся. рече же ему правъ отъвеща се твори иживъ будеши. онъ же хотя оправьдитися самъ рече къ Ииусови. и къто есть ближьнии мои. отъвещавъ же Иисусъю рече человекъ некыи съхождааше отъ Иерусалима въ Ерихо. и въ разбоиникы въпаде. иже и съвлъкъшеи. и язвы възложьше. отъидошя. оставльше и. лежива суща. по приключаю же. иере и некыи. съхождааше путьмъ темь. и видевъ мимоиде. такожде же и левитъ. бывъ на томь месте пришьдъ и видевъ мимоиде. самаренинъ же некыи гряды. приде надъ нь. и видевъ и милосрьдова. и приступль обяза струпы его. възливая елеи и вино. въсаждь же и на свои скотъ. приведе ивъ гостиницу. и прилежя емь. и на утрия ишьдъ. изьмъ дъва съребрьника. дасть гостиньнику. и рече ему прилежи емь. и еже аще прииждивеши. азъ егда възвращуся. въздамь ти. къто убо отъ техъ трии ближьни и мьнить ти ся быти. въпадъшууму въ разбоиникы. онъ же рече. сътворивыи милость съ нимь. рече же ему Иисусъ. иди и ты твори такожде. Въ время оно въниде Иисус въ вьсь етеру жена же етера. именемь Марфа. приятъ И въ домъ свои. и сеи бе сестра. нарицаемая Мария. яже и седъши при ногу Иисусову. слышааше слово Его. и Марфа. мълвляаше о мънозе служьбе. ставъши же рече Господи небрежеши ли яко сестра моя едину мя остави служити рьци убо еи. да ми поможеть. отъвещавъ же рече еи Иисусъ Марфа Марфа. печешися и мълвиши о мънозе едино же есть на потребу Мария бо. благую чясть избьра. яже не отъ иметься отъ нея.
Въ время оно. приступльше къ Иисусу ученици Его решя Ему Господи научины молитися. якоже Иоанъ научи ученикы Своя. рече же имъ. егда молитеся глаголите Отьче нашь. иже еси на небесехъ. да святиться имя Твое. да придеть Царьствие Твое да будеть воля Твоя. яко на небеси и на земли. хлебъ нашь насущьныи. даждь намъ дьньсь. и остави намъ дълъгы нашя. яко и мы оставляемъ дълъжъ никомъ нашимъ. и невъведи насъ въ напасть. нъ избавины отъ неприязни. и рече къ нимъ. къто отъ васъ имать другъ. идеть. къ нему полунощи. и речеть ему друже. даждь ми възаимъ три хлебы. ельма же другъ ми придесъ пути къ мъне. и не имамъ чесо положитипредъ нимь. и тъ изъ утрьюду отъ вещавъ речеть не твори ми труда. Уже двьри затворены сутъ. и дети моя съ мъною на ложи суть. не могу въстати датъ тебе глаголю же вамъ. аще не дасть ему въставъ. зане есть другъ ему. нъза безочьство его. въставъ дасть ему елико требуеть. и Азъ вамъ глаголю. просите и дасться вамъ ищате и обрящете. удараите. и отъврьзеться вамъ вьсекъ бо просяи приемлеть. и ищяи обре таеть. ударяющууму отъ врьзеться которааго же отъ васъ отець въспросить сынъ свои хлеба. еда камень подасть ему. или рыбы. еда въ рыбы место подасть ему змию или аще просить аица. еда подасть ему скорпию аще убо вы зъли суще. умеете даяния благая чядомъ вашимъ даяти кольми паче Отець вашь съ небесе дасть. Духъ Святыи просящиимъ у Него. бысть ж. егда глаголааше. си. въздвигъши некая жена гласъ. отъ народа рече Ему блаженое чрево ношьшее Тя. и сьсьца. яже еси съсалъ. Онъ же рече. темь же убо блажени. слышящеи слово Божие и храняще е. Рече Господь. никъто же светильни ка въжегъ. Рече Господь. иже любить отца и матере. Рече Господь. къ ученикомъ Своимъ. тако възлюби Богъ мира. Въ время оно. съветъ сътвори. Рече Господь. любяи душу свою погубить ю. и нена. Рече Господь. иже любить отьца и матере.
Рече Господь Своимъ ученикомъ. ничьтоже покръвено есть. еже не отъкрыеться. и таино. еже не разумееться. зане елико въ тьме рекосте. въ свете услышиться. и еже къ уху глаголаасте. въ таилищихъ. проповесться на кровехъ глаголю же вамъ. другомъ Своимъ. не убоитеся отъ убивающихъ тело. и потомь. не имущемъ лиха чесо сътворити. съказаю же вамъ. кого ся убоите. убоитеся имущааго власть. по убиении. въ врещи въ геону. еи глаголю вамъ. того убоитеся. не пять ли пътиць. цениться пенязема дъвема. и ни едина отъ нихъ. несть забъвена предъ Богомь. нъ и власи главы вашея вьси ищьтени суть. не убоитеся убо мънозехъ пътиць. сулеише есте вы. глаголюже вамъ. вьсякъ иже колижь до исповесть о Мъне предъ чловекы и Сынъ Чловечьскыи. исповесть и. предъ ангелы Божии. а отъвьргыися Мене предъ чловекы. отъвьрженъ будеть предъ ангелы Божии. и вьсякъ иже речеть слово на Сынъ Чловечьскыи. отъпуститься е му. а иже власвимисаеть на Духъ Святыи. не отъпуститься ему. егда же приведуть вы на съборища и власти. и владычьствия. не пьцетеся. како. ли чьто помыслисте. или чьто речете Святыи бо Духъ научить вы вътъ часъ. яко подобаеть глаголаати. Рече Господь. притъчу сию. человеку некоему богату. угобьзися нива. и помышлеаше въ себе глаголя. чьто сътвору. яко не имамъ къде събьрати плодъ моихъ. и рече се сътвору. разору житьниця моя. и большя съзижду. и съберу ту вьса жита моя. и благая моя. и реку души моеи душе. имааши мъного добро лежяще. на мънога лета почиваи. еждь. пии. веселися. ре че же ему Богъ. безумьне. въ сию нощь душу твою истязають отъ тебе. а яже уготова кому будуть. тако събираяи себе. а не въ Богъ богатеяи. се глаголя възгласи. имеяи уши слышати да слышить. Рече Господь не бо ися малое стадо яко благоизволи Отець вашь. дати вамъ Царствие. продадите имения ваша. и дадите милостыню сътворите себе вълагалища неветъшающа. съкровище не оскудеемо на небесехъ. идеже тать не приближаеться. ни тьля тьлить идеже бо есть съкровище ваше. ту и сердце вашебудеть да будуть чресла ваша препоясана. и светильници горяще и вы подобьни человекомъ чающемъ господа своего. когда възвратиться отъ брака да пришьдъшу и тлъкнувъшу. абие отврьзуть ему. блажени раби ти. яже пришьдъ господь. обрящеть бъдяща. аминъ. глаголю вамъ. яко препо яшеться. и посадить я. и минувъ послужитъ имъ. любо въ въторую. любо въ третиюю. стражу придеть. и обрящеть тако. блажени суть рабити. се же ведите яко аще бы веделъ господинъ храмины. въ кыи часъ тать придеть. бъделъ убо бы. и не далъ бы подъкопати дому своего. и выбудете готови. яко въньже часъ не мьните. Сынъ Человечьскыи. придеть.
Въ время оно. прилучишяся неции етери. Иисусови поведающе Ему о галилеихъ. ихъ же кръвь Пилатъ съмеси съ жрътвами ихъ. и отъвещавъ Иисусъ рече имъ. мьните ли яко галилеане сии. грешьнеише паче вьсехъ галилеане бешя. яко тако пострадашя. ни. глаголю вамъ. нъ аще не покаетеся. и вьси такожде погыбнете. или они осмьнадесяте. на няже паде стлъпъ. Силуамьскъ. и поби ямьните ли яко ти длъжьнеише бешя. паче всехъ человекъ. живущихъ въ Иерусалиме. ни. глаголю вамъ. нъ аще не покаетеся. вьси тако жде погыбнете. глагола же сию притъчу. смоковьницу имеаше некъто етеръ въ винограде своемь въсаждену. и приде ища плода на неи и не обрете. рече же къ винареви. се тритие лета прихожду ища плода на смоковьници сеи и не обретаю. посеци ю въскую иземлюопразнееть. онъ же отъвещавъ рече ему. господи. остави ю и селе то. доньдеже ю окопаю окрьстъ. и осыплю гноимь. и аще убо сътворить плодъ. аще ли же ни. въ грядущее посечеши ю. си глаголя възгласи. имеяи уши слышати да слышить. Въ время оно. бе учя Иисусъ. на единомь отъ съборищь въ суботы. и се жена. духъ имущи недужьнъ. 18. летъ. и бе слука. и не могущи въ склонитися отинудь. узьревъ же ю Иисусъ. пригласи и рече еи. жено. отъпущена еси отъ недуга твоего. и възложи на ню руце. и абие простреся. и славлеаше Бога отъ вещавъ же архисинагогъ. негодуя. зане въ суботу исцели Иисусъ. глаголааше народу шесть дьнии есть. въ няже достоить делативъ ты убо приходяще целитеся. а не въ дьнь суботьныи. отъвеща къ нему Господь и рече. лицемери къжьдо васъ въ суботу. не отрешить ли волу своего. или осьла отъ яслии. и ведъ напаяеть. сию же дъщере Авраамлю сущу. юже съвяза сотона. се осмоенадесятелето. не подобааше ли раздрешити ея отъязя сея. въ дьнь суботьныи и се глаголющу Ему. стыдеахуся вси противлеющиися Ему. и вьси людие радоваахуся. о вьсехъ славьныихъ. бывающиихъ отъ Него. Рече Господь. притъчу сию. подобьно есть. Царьствие Небесьное зрьну горюшьну. еже приимъ человекъ. въврь же въ врьтоградъ свои. и въздрасте и бысть въ древо велико. и птиця небесьныя. въсе лишяся въ ветви его. пакы рече. кому уподоблю Царствие Божие. подобьно есть квасу иже приимъши жена. съкры въ муце. трии сата. доньдеже въкысевьса. и прохождааше сквозе грады и вьси. учя ихъ Иисусъ. и шьствие творя въ Иерусалимъ. рече же некыи къ нему. Господи аще мало есть спасающиихъся. Онъ же рече къ нимъ подвизаитеся вънити сквозе тесная врата яко мънози глаголю вамъ. възищуть вънити. и невъзмогутъ. отъ нележе убо въ станеть господинъ дому. и затворять двьри и начьнете въне стояти. и тлещи въ двьри глаголюще. Господи Господи отврьзи намъ и отъвещавъ речеть вамъ. неведе васъ отъкуду есте. Тогда начьнете глаголати. ехомъ предъ Тобою и пихомъ. и на распутиихъ нашихъ училъ ны еси. и речеть глаголю вамъ. не веде васъ отъкуду есте отъступите отъ Мене вьси делателе неправьде ту будеть плачь и скрьжьтъ зубомъ. егда узьрите Авраама и Исаака и Иякова. и вься пророкы въ Царьствии Божии. вы же изгонимы вънъ и придутьотъ въстокъ и западъ и севера и юга. и възлягуть въ Царствии Божии.
Въ время оно. вниде Иисусъ въ домъ. некоего къня за фарисеиска. въ суботу. хлеба естъ. и ти беаху назирающеи и се человекъ некыи. имы водьны трудъ. бе предъ нимь. и отъвещавъ. Иисусъ. рече къ законь никомъ. и фарисеомъ. глаголя. аще достоить въ суботу целити. они же умлъчашя. и приимъ и исцели и. и отъ пусти и. и отъвещавъ къ нимъ рече. которааго васъ осълъ или волъ въ студеньць въпадеть. и не абие и стрьгнеть его. въ дьнь суботьныи. и не въ змогошя Ему отъвещати къ сему. Глаголааше же. къ зъваныимъ притъчу одрьжя. како предъседания избирааху. глаголя къ нимъ. егда зъ ванъ будеши некоторымь на бракъ. не сяди на предьнимь месте еда къто чьстьнеи тебе будеть зъваныихъ пришьдъ зъвавытя. и оного речеть ти. даждь сему место. и тогда начьнеши съ студъмь. последьнее место дрьжати. нъ егда зъванъ будеши. шьдъ сяди на последьниимь месте. да егда придеть зъвавыитя. речеть ти друже посяди выше. тогда будеть ти слава. предъ вьсеми седящиими съ тобою. яко вьсакъ възносяися съмериться. и съмераяися. възнесеться. Рече Господь. притъчу сию. человекъ некыи. сътвори вечеру велику. и зъва мъногы и посъла рабъ свои. въ годъ вечери. рещи зъваныимъ. придете. яко уже уготована суть вьса. и начяшя въ купе отърицатися вьси. прьвыи рече ему село купихъ. и имаамъ нужду изити и видети е. молю тя. имеи мя отърочь на. и другы рече супругъ воловь ныихъ. купихъ пять и хощу искуситъ ихъ молю тя имеимя отърочьна и другы рече. жену пояхъ. и сего ради не могу прити. и пришьдъ рабъ тъ поведа господину своему се. тогда разгневавъся господь дому. рече рабу своему. изиди скоро. на распутия. и стьгны граду. и нищая. и бедьныя. и хромыя и слепыя въведи семо. и рече рабъ. господи. бысть еже повеле. и еще место есть. и рече господь рабу. изиди на пути. и халугы. и убеди вънити. да наплъниться домъ мои глаголю бо вамъ. яко ни единъ же мужь техъ зъваныихъ. не въкусить моея вечеря. мънози бо суть зъвании. мало же избьраныихъ.
Рече Господь. притъчу сию. чловекъ некыи име дъва сына и рече мьнии сынъ ею. отцу отче. даждь ми достоину чясть имения. и раздели има имение и не по мънозехъ дьньхъ. събьравъ вьсе мьнии сынъ. отъиде на страну далече. иту расточи имение свое. живы блудьно. иждивъшю же ему вьса. бысть гладъ крепъкъ. на стране тои. и тъ начятъ лишатися. и шьдъ прилепися единомь. отъ житель тоя страны. и посъла и на села своя пастъ свинии. и желааше насытити чрево свое. отъ рожьць. яже едеаху свиния. и никътоже не даяаше ему. въ себе же пришьдъ рече. колику наимьникъ отца моего и избывають хлеби. азъ же сьде гладъмь гыбну. въставъ. иду къ отцу моему. и реку ему отче. съгрешихъ на небо и предъ тобою. уже несмь достоинъ нарештися сынъ твои. сътворимя. яко единого отъ наимьникъ твоихъ. и въставъ. иде къ отцу своему. еще же ему далече сущу. узьре и отець его. и милъ ему бысть. и текъ паде на выю его. и облобыза и. рече же ему сынъ отче. съгрешихъ на небо и предъ тобою. уже несмь достоинъ нарещися сынъ твои. рече же отець. къ рабомъ своимъ. изнесете одежду прьвую. и облецете и. и дадите прьстень на руку его. и сапогы на нозе. и приведъше тельць упитаныи заколете. и едъше да веселимъся. яко сынъ мои сь. мрьтвъ бе и оживе. изгыблъ бе и обретеся. и начяшя веселитися. бе же сынъ егостареи на селе и яко гряды приближися къ дому. и слыша пения и ликы. и призъвавъ единого отъ рабъ въпрашааше. чьто убоси суть. онъ жерече ему. яко братъ твои приде и закла отьць твои. тельць упитаныи яко съдрава и приятъ. разгневавъ же ся. и не хотеаше вънити. отець же его ишьдъ молеаше и. онъ же отъвещавъ. рече отцу своему. се колико летъ работаю тебе. и николиже заповеди твоея не преступихъ. и мъне николиже не далъ еси козьляте. да съ другы моими. възвеселилъся быхъ. егда же сынъ твои сь. изъедъи твое имение съ любодеицами приде. и закла ему. тельць питомыи. онъ же рече ему. чядо. ты вьсегда. съ мъною еси. и вьса моя твоя суть. въ звеселити же ся. и въздрадовати подобааше. яко братъ твои сь. мрътвъ бе и оживе. изгыблъ бе и обретеся.
Рече Господь. верьны въ мале. и въ мнозе верьнъ есть. и неправьдьны въ мале. и въ мънозе неправьдьнъ есть. аще убо въ неправьдьнемь мамоне. верьни не бысте. въ истиньнемь. къто вамъ веру иметь. и аще въ шуждемь верьни не бысте. ваше къто дасть вамъ никыи же рабъ не можеть дьвема господинома работати. или бо единого възненавидить. а другааго възлюбить. или единого дрьжиться. а о друземь небрещи въчьнеть. не можете Богу работати и мамоне. слышааху же се вьси и фарисеи. съребролюбьци суще. и подражааху и. и рече имъ вы есте оправьдающе себе предъ человекы. Богъ же весть сердца яко еже есть предъ человекы высоко. мрьзость предъ Богомь есть. Рече Господь. человекъ некыи бе богатъ. и облачаашеся въ порфиру и въ виссъ. веселяся на вьсакъ дьнь светьло нищь же бе етеръ. именемъ Лазарь. иже лежааше. при вратехъ его гноинъ. и желая насытитися отъ крупиць падающихъ отъ трапезы богатааго. нъ и пьси приходяще облизааху гнои его. бысть же умрети нищууму. и несену быти ангелы. на лоно Авраамле. умретъ же и богатыи. и погребошя и. и сы въ аде възведъ же очи свои. сы въ мукахъ. узре Авраама издалече. и Лазара на лоне его. итъ възглашь рече. Отче Аврааме. помилуи мя. и посъли Лазара. да омочить коньць прьста своего въ воде. и устудить языкъ мои. яко стражду въ пламени семь. рече же Авраамъ. чядо. помяни. яко въсприялъ еси ты благая твоя въ животе твоемь. и Лазарь такожде зълая. ныне же сьде утешаеться. а ты страждеши. и надъ вьсеми сими между нами и вами. пропасть велия утврьдися. яко да хотящеи минути отъсуду къ вамъ. не възмогуть. ни иже отътуду къ намъ преходять. рече же. молю тя убо отче. да и посълеши въ домъ отца моего. имамъ бо пять братия. яко да засъведетельствуеть имъ. да не и ти придуть на место семучьное. глагола же Авраамъ. имутъ Мосеа и пророкы да послушаютъ ихъ. онъ же рече. ни отче Аврааме. нъ аще къто. отъ мрьтвыхъ идеть къ нимъ. покаються рече же ему. аще Моисеа и пророкъ не послушають. ни аще къто отъ мрьтвыхъ въскрьснеть. веры не имуть.
Рече Господь. вънемлете себе аще съгрешитъ братъ твои. запрети ему. и аще покаеться. отъпусти ему и аще седмишьди дьньмь съгрешить въ тя. и седмишьди обратиться къ тебе глаголя. каюся. отъпусти ему. ирекошя апостоли къ Господу. приложи намъ веру. рече же Господь. аще бысте имели веру яко зрьно горушьно. глаголали бысте си камене сеи. въздерися и въсадися въ море. и послушала бы васъ. которыи же отъ васъ рабъ имея орущь. или пасущь. иже пришьдъшу Ему съ села. речеть ему абье. минувъ възлязи. а не ли речеть ему. уготоваи чьто вечераю и препоясавъся служи ми. донь деже емь и пию. и потомь еси и пиеши. еда имаать хвалу рабу тому. яко сътвори повеленое. немьню тако и вы егда сътворите повеленая вамъ глаголете. яко раби недостоини есмь еже длъжьни бехомъ сътворити сътворихомъ. Въ время оно. въходящу Иисусови. въ вьсь некую. и сърете и 10. прокаженъ мужь иже сташя издалече. и ти възнесошя гласъ глаголюще. Иисусе наставь ниче помилуины. и видевъя рече имъ. шьдъше покажетеся иереомъ. и бысть. идущемъ имъ. ищистишяся. единъ же отъ нихъ. видевъ яко исцеле. възвратисясъ гласомъ великомъ. славя Бога и падениць на ногу Его. хвалу Ему въздая. и тъ бе самаранинъ. отъвещавъ же Иисусъ рече. не девять ли ищистишяся. а девять како необретошяся. възвращьшеся дати славу Богу. тъкъмо иноплеменьникъ сь. и рече ему. въстани иди вера твоя спасе тя.
Рече Господь. притъчу сию. суди некыи бе. въ некоемь граде. Бога не бояся. и человекъ. не срамлеяся. въдовица же бе въ граде томь. и прихождааше къ немуглаголющи. мьсти мене отъ супьра моего. и не хотеаше надлъзе времени. по сихъ же. рече въ себе. аще и Бога не боюся. ни человекъ срамлеюся. нъ зане творить ми трудъ въдовица си. дамьщу ея. да не до коньца приходящи. застоить мене. рече же Господь слышите. чьто судии неправьдьныи глаголеть а Богъ не имать ли сътворити мьсти. избьраныхъ Своихъ. въпиющиихъ къ Нему. дьнь и нощь. и трьпить на нихъ. глаголю вамъ. яко сътворить мьсть. ихъ въскоре. Рече Господь. притъчу сию. человека дъва възидоста въ церкве помолитъся. единъ фарисеи. а другыи мытарь. фарисеи же ставъ. сице въ себе молеашеся глаголя. Боже. хвалу Тебе въздаю. яко несмь. яко и прочии человеци хыщьници. неправьдьници. прелюбодеици. или яко и сь мьздоимьць. пощуся дъвакраты въ суботу. десятину даю отъ вьсего елико притяжу. а мьздоимьць издалече стоя. не хотеаше ни очию възвести на небонъ бияаше прьси своя глаголя. Боже. милостивъ буди мъне грешьнику. глаголю вамъ съниде сь оправьданъ въ домъ свои паче оного яко вьсакъ възносяися съмериться. и съмераяися възнесеться. Въ время оно. человекъ некыи приде къ И исусови. искушая И глаголя. Учителю благыи. Чьто сътворь животъ вечьныи наследьствую. рече ему Иисусъ чьто Мя глаголеши блага. никъто же благъ. тъкъмо единъ Богъ. заповеди веси. не убии. не прелюбы сътвори. не укради. не лъжьсъведетель буди. чьти отца твоего и матере твоя. онъ же рече. вьса си съхранихъ изъ юности моея. слышавъ же Иисусъ рече ему. еще единого не до коньчалъ еси. вься елико имааши продаждъ. и раздаи нищиимъ. и имети имаши съкровище на небесе. и иди по Мъне онъ же слышавъ си. прискръбьнъ бысть. бе бо богатъ зело. видевъ же Исусъ. прискръбна бывъша. рече. како неудобь имущиимъ богатьствие въ Царствие Божие вънити удобее бо есть вельбуду сквозе уши игъли не проити. неже богату въ Царствие Божие вънити рекошя же слышавъшеи къто можеть спасенъ быти. Онъ же рече. невъзможьная отъ человекъ. възможьна отъ Бога суть. Въ время оно. бысть приближитися. Иисусови въ Ерихо. слепьць некыи седеаше при пути. слышавъ же народъ мимоходящь. въпрашааше. чьто убо есть се. поведашя же ему. яко Иисусъ Назаранинъ мимоходить. и тъ възъпи глаголя. Иисусе Сыну Давидовъ помилуи мя. и предъ идущеи. прещааху ему. да умлъчить. онъ же. паче зело въпияаше глаголя. Сыну Давидовъ помилуи мя. ставъ же Иисусъ. повеле привестии къ Себе. приближьшю же ся ему къ Нему. въпроси и. глаголя. чьто хощеши да ти створу. онъ же рече. Господи. да прозьру. Иисусъ же рече ему. прозьри вера твоя спасетя. и абие прозьре. и въследъ Его идеаше славя Бога. и вьси люди е видевъше. въ здашя хвалу Богови.
Въ время оно. въниде Иисусъвъ Ерихо. исе мужь именемь нарицаемыи Закхеи. и сь бе стареи мытаремъ. и тъ бе богатъ. и искааше видети Иисуса. къто есть. и не можааше народъмь яко телъмь малъ бе. и предьтекъ възлезе на сикоморию. да видить Иисуса яко туде. хотеаше мимоити и яко приде на место. възьревъ Иисус виде и. и рече къ нему Закхее. потъщавъся сълези. дьньсь бо подобаеть Ми въ дому твоемь быти и потъщавъся сълезе. и приятъ И радуяся. ивидевъшеи. ръпътааху глаголюще. яко къ грешьну мужу въниде. витатъ ставъ же Закхеи. рече къ Господу. се полъ имения моего Господи. дамь нищиимъ. и аще есмь. чимь кого обиделъ. възвращу четворицею. рече же къ нему Иисусъ. яко дьньсь спасение. дому сему бысть. за не и сь. сынъ Авраамль есть. приде бо Сынъ Человечьскыи. възискатъ. и спастъ погыбъшааго.
Рече Господь. къ ученикомъ Своимъ. вънемлете отъ кънижьникъ. хотящиихъ въ одеждахъ ходити. и любящиихъ целования на тръжищихъ. и предъседания на съборищихъ. и предъзъвания на обедехъ. иже изъедають домы въдовиць и виною далече моляться. си приимуть осуждение больше.
възьревъ же виде. въметающяя. дары своя. въ газофилакию богатыя. видевъ же некую въдовицу убогу. въметающу ту дъве лепте и рече. въ истину глаголю вамъ. яко въдовица си. убогая боле всехъ въврьже вьси бо си отъ избытъка своего. въврьгошя. въ дары Богу а си. отъ лишения своего. вьсе имение свое. въврьже. се глаголя възгласи. имеяи уши. слышати да слышить. Рече Господь. блюдетеся. да непрельштени будете. мънози бо придутьвъ и Мое глаголюще азъ есмь. и время приближися. не идете въследъ ихъ. егда же услышите брани и нестроения. не убоитеся. подобаеть бо симъ преже бытинъ не абие коньчина Рече Господь Своимъ ученикомъ. вънемлете отъ человекъ. възложять бо на вы рукы своя. и ижденуть предающе на съборища и тьмьниця. ведомыкъ царемъ и владыкамъ. имене Моего ради прилучить же вамъ. въ съведетельство положите убо на сердцихъ вашихъ. не прежде поучатися отъвещати. Азъ бо. дамь вамъ уста премудрость. еиже не възмогуть противитися ни отъвещати. вьси противляющиися вамъ. предани же будете. родители. и братиею. и родомъ. и другы. и умьртвять отъ васъ и будете нанавидими вьсеми. имене Моего ради. и власъ отъ главы вашея не погыбнеть. вътьрпении вашемь сътяжите душя вашя. Рече Господь притъчу сию. подобьно есть Царствие Небесьное. 10. девъ. Въ время оно. явися Иисусъ ученикомъ Своимъ. въставъ отъ мьртвыхъ. и будуть знамения въ солнци. и луне и звездахъ. и на земли туга языкомъ. отъ нечаания. шума морьскааго. и възмущения издыхающемъ человекомъ отъ страха и чаания идущиихъ на вьселеную. силы бо небесьныя. двигнуться. и то гда узьрять Сынъ Человеческыи. грядущь на облацехъ съ силою и съ славою мъногою. небо и земля мимоидеть. а словеса моя. не имутъ минути вънемлете же себе. еда когда отяготеютъ сердца ваша. объедениимь и пияньствии мь. и печальми житиискыми. и наидеть на вы вънезапу дьньтъ. яко сеть бо придеть. на вься седящая на лици вьсея земля. бъдите убо на вьсако время молящеся. да съподобитеся убежати. вьсехъ сихъ хотящиихъ быти. и стати предъ Сынъмь Человечьскомь.
Въ оно время. бывъже на месте Иисусъ рече Своимъ ученикомъ. молитеся да не вънидетевъ напасть. и Самъ отъступи отъ нихъ. яко врьжение камени. и поклоньколе не молеашеся глаголя. Отче аще волиши. мимонеси чашу сию отъ Мене. обаче не Моя воля нъ твоя будеть. яви же ся Ему ангелъ съ небесе укрепляя И. и бывъ въ подвизе. прилежьнее молеашеся. бысть же потъ его яко капля кръвека плющя на землю. и въставъ отъ молитвы. и придекъ ученикомъ обрете я съпящя отъ печали. и рече имъ. чьто съпите. въставъше молитеся да не вънидите въ напасть. еще же Ему глаголющу се народъ и нарицаемыи Иуда. единъ оть обоюнадеся те. предъ нимиидеаше и приступи къ Иисусу лобъзатъ Его. се бо бе знамение далъ имъ. Егоже лобъжу Тъ есть. Иисусъ же рече ему Иудо. лобъзаниимь ли Сына Человечьскааго предаеши. видевъше же ижебеаху о Немь бываемое. решя Ему Господи. аще ударимъ ножемь. и удари единъ некыи отъ нихъ архиереова раба. и отъреза Ему уходесное отъвещавъ же Иисусъ рече. оставите до сего. и коснувъ въ ухо его исцели и. рече же Иисусъ къ пришьдъшиимъ нань архиереомъ и стратигомъ церковьныимъ. и старьцемъ. яко на разбоиника изидосте. съ мечи и дрькольми. по вьсядь ни сущу Ми съ вами въ церквине прострестерукы на Мя. нъ се есть ваша година. и область тьмьнаа. имъше же И. и въведошя И въ домъ архиереовъ. Петръ же идеаше въследъ издалече. възгнещьшемъ же имъ огнь посреде двора. и въкупе седъшемъ седеаше Петръ посреде ихъ. узьревъши же и рабыни етера. седяща при свещи. и въ зьревъши на нь рече. и сь съ Нимьбе. онъ же отъврьжеся Его глаголя. не знаю Его жено и не по мъногу другыи видевъ и рече. и ты. отъ нихъ еси. Петръ же рече. человече несмь. и мимошьдъши яко године единои. инъ етеръ крепляшеся глаголя. въистину и сь съ Нимь бе. ибо галилеи есть. рече же Петръ. человече не вемьеже глаголеши. и абие еще глаголющу ему. въ згласи куръ. и обращься Господь. възьре на Петра и помяну Петръ. слово Господне. якоже рече ему. яко прежде даже не възгласить куръ. три краты отъврьжешися Мене. и ишьдъ вънъ плакася горько. и мужи дрьжяще Иисуса ругаахуся Ему биюще. и закры въше И бияаху по лицу. въпрашааху же и глаголюще. прорьци къто есть ударии Тя. и ина мънога хуляще глаголааху на Нь.
Въ время оно. ведошя Иисуса. и ина зълодея дъва съ Нимь убитъ. и егда приде на место. нарицаемое Краниево. ту И распяшя и зълодея. единого одесную. а другааго олевую распяшя Иисусъ же глаголааше Отче. отъпусти имъ. не ведятъ бо ся чьто творяще разделеюще же ризы Его. метааху жребия. и стояаху людие зьряще подражаху же и кънязи. глаголюще съ ними. инехъ есть съпаслъ. да спасеть и ся. а ще есть Христосъ. Сынъ Божии. избьраныи. ругааху же ся Ему и воини приступающе. оцьтъ придеюще Ему. и глаголюще аще Ты еси Царь Июдеискъ. спасися Самъ. бе же и написание написано надъ Нимь. кънигами елиньсками. и римьсками. и евреисками. Се есть Царь Июдеискъ. единъ же отъ обешеную зълодею. хулеяаше И. глаголя. аще Ты еси Христосъ. спасися Самъ и насъ. отъвещавъ же другыи. прещаше ему глаголя ни ли ты боишися Бога. яко въ томьжде осуждении еси. и ве убо въ правъду достоиная бо. еже делахове въ сприемлевеа Сь же. ничесоже зъла сътвори и глаголааше Исусови помяни мя Господи. егда придеши въ Царьствии Твоемь. рече же ему Иисусъ. аминъ глаголю тебе. дьньсь съ Мъною будеши въ раи. бе же година шестая. и тьма бысть по вьсе и земли. до годины девятыя. солнцу омьрькъшу. и катапетазмата церковьная раздьрася на дъвое. и възгласивъ гласъмь великъмь Иисусъ рече. Отче. въ руце Твои предаю духъ Мои. и се рекъ издъше. видевъ же сътьникъ бывъшее. прослави Бога глаголя въи стину Человекъ Сьправьдьнъ бе и вьси пришьдъшеи на позоръ сь. видяще бывъшая. биюще пьрьси своя възвращаахуся. стояху же вьси знаеми Ему издалеча. и жены въшьдъшяя съ Нимь. отъ Галилея. зьряштя сихъ.
Въ единыи же суботы. зело рано придошя жены на гробъ. несущя. яже уготовашя ароматы. и некыя съ ними. обретошя же камень. отъваленъ отъ гроба и въшьдъшя. не обретошя телесе Господа Иисуса. и бысть. недомыслящемъся имъ о семь. и се мужа дъва стасте въ нихъ. въ риза хъ бльщящахъся. пристрашьнамъ же бы въшамъ имъ. и поклоньшамъ лица на землю. рекостакъ нимъ. чьто ищете живааго. съ мрьтвыими. несть сьде. нъ въста. помянете яко же глагола вамъ. еште сы в Галилеи. глаголя. яко подобаеть Сыну Человечьскуумупредану быти въ руце чловекъ грешьникъ. и распяту быти. и третии дьнь въскрьснути. и помянушя глаголы Его. и възвращьшяся отъ гроба. възвестишя вьса си. единомуна десяте. и вьсемъ прочиимъ беаше же Магдалыни Мария. и Иоана. и Мария Ияковля. и прочяя съ ними яже и глаголаахукъ апостоломъ си и явишяся. предъ ними яко бляди глаголи ихъ. и не имеаху имъ веры. Петръ же въставъ тече къ гробу и приникъ. виде ризы едины лежяща. и иде въ себе дивясябывъшууму. Въ время оно. Петръ въставъ тече къ гробу. Въ время оно. въскрьсъ Иисусъ отъ мрьтвыихъ. ста посре. и се дъва отъ нихъ. беста идуща въ тъжде дьнь. въ вьсь отъстоящую стадии. шестьдесятъ отъ Иерусалима. еиже имя Емаусь. и та беседоваста къ себе. о вьсехъ приключьшиихъся сихъ. и бысть беседующема има. и сътязающемася. самъ Исусъ приближься. идяаше съ нима. очи же ею дьржастеся. да Его не познаета. рече же къ нима. чьто сутъ словеса си. о нихъже сътязаетася. къ себе идуща. и еста дряхла. отъвещавъ же единъ. ему же имя Клеопа. рече къ Нему. Ты ли единъ пришьльць еси въ Иерусалиме. и не чубывъшиихъ въ немь. въ дьни сия. и рече има. кыихъ. она же реста Ему. яже о Исусе Назарянине. Иже бысть мужь пророкъ. сильнъ делъмь и словъмь. предъ Богъмь. и вьсеми людьми. и како И предашя архиереи. и кънязи наши. на осуждение съмрьти. и распяшя И. мыже надеяахомъся. яко Сь есть. хотя ли избавити Израила. нъ и надъ вьсеми сими. третии се дьнь иматъ дьньсь. отънелиже си бышя. и жены етеры отъ насъ ужасишя ны. бывъшя рано у гроба. и не обретъше телесе Его. придошя глаголющя. и явление аньгела видешя. иже глаголютъ жива. и идошя едини отъ насъ къ гробу. и обретошя тако. яко иже и жены рекошя. Самого же не видешя. и Тъ рече къ нима. о не съмысльна и мьдьльна сьрдьцьмь. веровати о вьсехъ. яже глаголашя пророци. не тако ли подобаше пострати Христу. и вънити. въ славу Свою. и начьнъ отъ Моисеа и отъ вьсехъ пророкъ. съказааше има отъ вьсехъ кънигъ. яже бяаху о Немь. и приближишяся въ вьсь въ нюже идяаста. и Тъ. творяашеся далече ити. и нуждааста И глаголюща. облязисъ нама. яко при вечере есть. и преклонилъся есть дьнь. и въниде сънима облещь. и бысть. яко възлеже съ нима. и приимъ хлебъ благослови. и преломль. даяшеима. онема же отъ вьрзостася очи. и познаста И. и Тъ ищезе отъ нею. и реста къ себе. не сьрдьце ли наю горя бевъ наю. егда глаголааше къ нама на пути. и яко съказааше нама Писания. и въставъшавъ тъ часъ. възвратистася въ Иерусалимъ. и обретоста съвъкупльшася единогонадесяте и иже бяаху съ ними. глаголюща. въ истину въста Христосъ. и явися Симону. и та поведаста яже бышя на пути. и яко ся позна има. въ преломлении хлеба. Въ время оно въскрьсъ Иисусъ отъ мьрътвыихъ. ста посреде ученикъ Своихъ. и глагола имъ. миръ вамъ. убоявъше же ся и пристрашьни бывъше. мьняаху духъ видяще. и рече имъ чъто съмущени есте. и почьто помышления въходять въ срьдьца ваша. видите руце Мои и нозе Мои. яко Самъ Азъ есмь. Осяжите Мя и видите. яко духъ. плъти и кости не имаать якоже Мя видите имуща. и се рекъ. показа имъ руце и нозе. еще же не верующемъ имъ отъ радости. и чудящемъся рече имъ. имате ли чьто сънедьносьде они же дашя Ему рыбы печены чясть. и отъ бьчелъ сътъ. и приимъ предъ ними есть. рече же имъ. се суть словеса яже глаголахъ къ вамъ еще сы съ вами яко подобаеть съконьчатися вьсемъ написаны имъ въ законе Мосеове и въ пророцехъ и въ псалъмехъ о Мъне. тогда отъвьрьзе имъ умъ. да разумеють Писания и рече имъ. яко тако писано есть и тако подобааше пострадати Христу. ивъскрьснути отъ мьрътвыхъ третии дьнь. и проповедатися въ имя Его покаанию и оставлению грехомъ. въ вьсехъ языцехъ. начьнъше отъ Иерусалима. вы же есте съведетеле симъ и се Азъ. посълю обетование Отца Моего на вы. вы же сядете въ граде Иерусалимьсце. доньдеже облечетеся сило ю съвыше изведъ же я вънъ до Вифания. и въ здвигъ руце Свои благослови я и бысть. егда благословляаше я. отъступи отъ нихъ. и възношаашеся на небо. и ти поклоньшеся Ему. възвратишяся въ Иерусалимъ съ радостию великою. и беаху выину въ цьрькъви. хваляще и благословяще Бога аминъ.