БиблияСтронгG1161 › в тексте Библии

G1161 в Новом Завете

δέ

Фильтр: Иов. Найдено: 584 стиха (всего 3238).

Показано до 50 на страницу Страница 7 из 12.
1712

Зачем я не уничтожен прежде этой тьмы, и Он не сокрыл мрака от лица моего!

 

ου γαρ ηδειν οτι επελευσεται μοι σκοτος προ προσωπου δε μου εκαλυψεν γνοφος

Почему не сокрыты от Вседержителя времена, и знающие Его не видят дней Его?

 

δια τι δε κυριον ελαθον ωραι

Межи передвигают, угоняют стада и пасут [у себя].

 

ασεβεις δε οριον υπερεβησαν ποιμνιον συν ποιμενι αρπασαντες

Вот они, [как] дикие ослы в пустыне, выходят на дело свое, вставая рано на добычу; степь [дает] хлеб для них и для детей их;

 

απεβησαν δε ωσπερ ονοι εν αγρω υπερ εμου εξελθοντες την εαυτων πραξιν ηδυνθη αυτω αρτος εις νεωτερους

жнут онин а поле не своем и собирают виноград у нечестивца;

 

αγρον προ ωρας ουκ αυτων οντα εθερισαν αδυνατοι δε αμπελωνας ασεβων αμισθι και ασιτι ηργασαντο

нагие ночуют без покрова и без одеяния на стуже;

 

γυμνους πολλους εκοιμισαν ανευ ιματιων αμφιασιν δε ψυχης αυτων αφειλαντο

отторгают от сосцов сироту и с нищего берут залог;

 

ηρπασαν ορφανον απο μαστου εκπεπτωκοτα δε εταπεινωσαν

заставляют ходить нагими, без одеяния, и голодных кормят колосьями;

 

γυμνους δε εκοιμισαν αδικως πεινωντων δε τον ψωμον αφειλαντο

между стенами выжимают масло оливковое, топчут в точилах и жаждут.

 

εν στενοις αδικως ενηδρευσαν οδον δε δικαιαν ουκ ηδεισαν

В городе люди стонут, и душа убиваемых вопит, и Бог не воспрещает того.

 

οι εκ πολεως και οικων ιδιων εξεβαλλοντο ψυχη δε νηπιων εστεναξεν μεγα αυτος δε δια τι τουτων επισκοπην ου πεποιηται

Есть из них враги света, не знают путей его и не ходят по стезям его.

 

επι γης οντων αυτων και ουκ επεγνωσαν οδον δε δικαιοσυνης ουκ ηδεισαν ουδε ατραπους αυτης επορευθησαν

С рассветом встает убийца, умерщвляет бедного и нищего, а ночью бывает вором.

 

γνους δε αυτων τα εργα παρεδωκεν αυτους εις σκοτος και νυκτος εσται ως κλεπτης

Засуха и жара поглощают снежную воду: так преисподняягрешников.

 

αναφανειη δε τα φυτα αυτων επι γης ξηρα αγκαλιδα γαρ ορφανων ηρπασαν

Пусть забудет его утроба [матери]; пусть лакомится им червь; пусть не остается о нем память; как дерево, пусть сломится беззаконник,

 

ειτ ανεμνησθη αυτου η αμαρτια ωσπερ δε ομιχλη δροσου αφανης εγενετο αποδοθειη δε αυτω α επραξεν συντριβειη δε πας αδικος ισα ξυλω ανιατω

Он и сильных увлекает своею силою; он встает и никто не уверен за жизнь свою.

 

θυμω δε κατεστρεψεν αδυνατους αναστας τοιγαρουν ου μη πιστευση κατα της εαυτου ζωης

Поднялись высоко, — и вот, нет их; падают и умирают каки все, и, как верхушки колосьев, срезываются.

 

πολλους γαρ εκακωσεν το υψωμα αυτου εμαρανθη δε ωσπερ μολοχη εν καυματι η ωσπερ σταχυς απο καλαμης αυτοματος αποπεσων

Если это не так, — кто обличит меня во лжи и в ничто обратит речь мою?

 

ει δε μη τις εστιν ο φαμενος ψευδη με λεγειν και θησει εις ουδεν τα ρηματα μου

И отвечал Вилдад Савхеянин и сказал:

 

υπολαβων δε βαλδαδ ο σαυχιτης λεγει

Есть ли счет воинствам Его? и над кем не восходит свет Его?

 

μη γαρ τις υπολαβοι οτι εστιν παρελκυσις πειραταις επι τινας δε ουκ επελευσεται ενεδρα παρ αυτου

Вот даже луна, и та несветла, и звезды нечисты пред очами Его.

 

ει σεληνη συντασσει και ουκ επιφαυσκει αστρα δε ου καθαρα εναντιον αυτου

Тем менее человек, [который] есть червь, и сын человеческий, [который] есть моль.

 

εα δε ανθρωπος σαπρια και υιος ανθρωπου σκωληξ

И отвечал Иов и сказал:

 

υπολαβων δε ιωβ λεγει

Кому ты говорил эти слова, и чей дух исходил из тебя?

 

τινι ανηγγειλας ρηματα πνοη δε τινος εστιν η εξελθουσα εκ σου

Силою Своею волнует море и разумом Своим сражает его дерзость.

 

ισχυι κατεπαυσεν την θαλασσαν επιστημη δε ετρωσε το κητος

От духа Его — великолепие неба; рука Его образовала быстрого скорпиона.

 

κλειθρα δε ουρανου δεδοικασιν αυτον προσταγματι δε εθανατωσεν δρακοντα αποστατην

Вот, это части путей Его; и как мало мы слышали о Нем! А гром могущества Его кто может уразуметь?

 

ιδου ταυτα μερη οδου αυτου και επι ικμαδα λογου ακουσομεθα εν αυτω σθενος δε βροντης αυτου τις οιδεν οποτε ποιησει

И продолжал Иов возвышенную речь свою и сказал:

 

ετι δε προσθεις ιωβ ειπεν τω προοιμιω

что, доколе еще дыхание мое во мне и дух Божий в ноздрях моих,

 

η μην ετι της πνοης μου ενουσης πνευμα δε θειον το περιον μοι εν ρισιν

Крепко держал я правду мою и не опущу ее; не укорит меня сердце мое во все дни мои.

 

δικαιοσυνη δε προσεχων ου μη προωμαι ου γαρ συνοιδα εμαυτω ατοπα πραξας

Враг мой будет, как нечестивец, и восстающий на меня, как беззаконник.

 

ου μην δε αλλα ειησαν οι εχθροι μου ωσπερ η καταστροφη των ασεβων και οι επ εμε επανιστανομενοι ωσπερ η απωλεια των παρανομων

Возвещу вам, что в руке Божией; что у Вседержителя, не скрою.

 

αλλα δη αναγγελω υμιν τι εστιν εν χειρι κυριου α εστιν παρα παντοκρατορι ου ψευσομαι

Вот, все вы и сами видели; и для чего вы столько пустословите?

 

ιδου δη παντες οιδατε οτι κενα κενοις επιβαλλετε

Вот доля человеку беззаконному от Бога, и наследие, какое получают от Вседержителя притеснители.

 

αυτη η μερις ανθρωπου ασεβους παρα κυριου κτημα δε δυναστων ελευσεται παρα παντοκρατορος επ αυτους

Если умножаются сыновья его, то под меч; и потомки его не насытятся хлебом.

 

εαν δε πολλοι γενωνται οι υιοι αυτου εις σφαγην εσονται εαν δε και ανδρωθωσιν προσαιτησουσιν

Оставшихся по нем смерть низведет во гроб, и вдовы их не будут плакать.

 

οι δε περιοντες αυτου εν θανατω τελευτησουσιν χηρας δε αυτων ουθεις ελεησει

Если он наберет кучи серебра, как праха, и наготовит одежд, как брение,

 

εαν συναγαγη ωσπερ γην αργυριον ισα δε πηλω ετοιμαση χρυσιον

то он наготовит, а одеваться будет праведник, и серебро получит себе на долю беспорочный.

 

ταυτα παντα δικαιοι περιποιησονται τα δε χρηματα αυτου αληθινοι καθεξουσιν

Он строит, как моль, дом свой и, как сторож, делает себе шалаш;

 

απεβη δε ο οικος αυτου ωσπερ σητες και ωσπερ αραχνη

Как воды, постигнут его ужасы; в ночи похитит его буря.

 

συνηντησαν αυτω ωσπερ υδωρ αι οδυναι νυκτι δε υφειλατο αυτον γνοφος

Так! у серебра есть источная жила, и у золота место, [где его] плавят.

 

εστιν γαρ αργυριω τοπος οθεν γινεται τοπος δε χρυσιω οθεν διηθειται

Железо получается из земли; из камня выплавляется медь.

 

σιδηρος μεν γαρ εκ γης γινεται χαλκος δε ισα λιθω λατομειται

Вырывают рудокопный колодезь в местах, забытых ногою, спускаются вглубь, висят [и] зыблются вдали от людей.

 

διακοπη χειμαρρου απο κονιας οι δε επιλανθανομενοι οδον δικαιαν ησθενησαν εκ βροτων

На гранит налагает он руку свою, с корнем опрокидывает горы;

 

εν ακροτομω εξετεινεν χειρα αυτου κατεστρεψεν δε εκ ριζων ορη

в скалах просекает каналы, и все драгоценное видит глаз его;

 

δινας δε ποταμων ερρηξεν παν δε εντιμον ειδεν μου ο οφθαλμος

останавливает течение потоков и сокровенное выносит на свет.

 

βαθη δε ποταμων ανεκαλυψεν εδειξεν δε εαυτου δυναμιν εις φως

Но где премудрость обретается? и где место разума?

 

η δε σοφια ποθεν ευρεθη ποιος δε τοπος εστιν της επιστημης

Откуда же исходит премудрость? и где место разума?

 

η δε σοφια ποθεν ευρεθη ποιος δε τοπος εστιν της συνεσεως

Аваддон и смерть говорят: ушами нашими слышали мы слух о ней.

 

η απωλεια και ο θανατος ειπαν ακηκοαμεν δε αυτης το κλεος

Бог знает путь ее, и Он ведает место ее.

 

ο θεος ευ συνεστησεν αυτης την οδον αυτος δε οιδεν τον τοπον αυτης

и сказал человеку: вот, страх Господень есть истинная премудрость, и удаление от зларазум.

 

ειπεν δε ανθρωπω ιδου η θεοσεβεια εστιν σοφια το δε απεχεσθαι απο κακων εστιν επιστημη

Показано до 50 на страницу Страница 7 из 12.
1712


2007–2026. Сделано с любовью для любящих и ищущих Бога. Если у вас есть вопросы или пожелания, то пишите нам bible-man@mail.ru.