Библия › Стронг › G1161 › в тексте Библии
Фильтр: Притч. Найдено: 501 стих (всего 3238).
Стезя праведных — как светило лучезарное, которое более и более светлеет до полного дня.
αι δε οδοι των δικαιων ομοιως φωτι λαμπουσιν προπορευονται και φωτιζουσιν εως κατορθωση η ημερα
Путь же беззаконных — как тьма; они не знают, обо что споткнутся.
αι δε οδοι των ασεβων σκοτειναι ουκ οιδασιν πως προσκοπτουσιν
Сын мой! словам моим внимай, и к речам моим приклони ухо твое;
υιε εμη ρησει προσεχε τοις δε εμοις λογοις παραβαλε σον ους
Глаза твои пусть прямо смотрят, и ресницы твои да направлены будут прямо пред тобою.
οι οφθαλμοι σου ορθα βλεπετωσαν τα δε βλεφαρα σου νευετω δικαια
Не уклоняйся ни направо, ни налево; удали ногу твою от зла,
μη εκκλινης εις τα δεξια μηδε εις τα αριστερα αποστρεψον δε σον ποδα απο οδου κακης [4:27α] οδους γαρ τας εκ δεξιων οιδεν ο θεος διεστραμμεναι δε εισιν αι εξ αριστερων [4:27β] αυτος δε ορθας ποιησει τας τροχιας σου τας δε πορειας σου εν ειρηνη προαξει
Сын мой! внимай мудрости моей, и приклони ухо твое к разуму моему,
υιε εμη σοφια προσεχε εμοις δε λογοις παραβαλλε σον ους
чтобы соблюсти рассудительность, и чтобы уста твои сохранили знание.
ινα φυλαξης εννοιαν αγαθην αισθησιν δε εμων χειλεων εντελλομαι σοι
ноги ее нисходят к смерти, стопы ее достигают преисподней.
της γαρ αφροσυνης οι ποδες καταγουσιν τους χρωμενους αυτη μετα θανατου εις τον αδην τα δε ιχνη αυτης ουκ ερειδεται
Если бы ты захотел постигнуть стезю жизни ее, то пути ее непостоянны, и ты не узнаешь их.
οδους γαρ ζωης ουκ επερχεται σφαλεραι δε αι τροχιαι αυτης και ουκ ευγνωστοι
чтобы не насыщались силою твоею чужие, и труды твои не были для чужого дома.
ινα μη πλησθωσιν αλλοτριοι σης ισχυος οι δε σοι πονοι εις οικους αλλοτριων εισελθωσιν
Пусть [не] разливаются источники твои по улице, потоки вод — по площадям;
μη υπερεκχεισθω σοι τα υδατα εκ της σης πηγης εις δε σας πλατειας διαπορευεσθω τα σα υδατα
любезною ланью и прекрасною серною: груди ее да упоявают тебя во всякое время, любовью ее услаждайся постоянно.
ελαφος φιλιας και πωλος σων χαριτων ομιλειτω σοι η δε ιδια ηγεισθω σου και συνεστω σοι εν παντι καιρω εν γαρ τη ταυτης φιλια συμπεριφερομενος πολλοστος εση
Ибо пред очами Господа пути человека, и Он измеряет все стези его.
ενωπιον γαρ εισιν των του θεου οφθαλμων οδοι ανδρος εις δε πασας τας τροχιας αυτου σκοπευει
Беззаконного уловляют собственные беззакония его, и в узах греха своего он содержится:
παρανομιαι ανδρα αγρευουσιν σειραις δε των εαυτου αμαρτιων εκαστος σφιγγεται
он умирает без наставления, и от множества безумия своего теряется.
ουτος τελευτα μετα απαιδευτων εκ δε πληθους της εαυτου βιοτητος εξερριφη και απωλετο δι αφροσυνην
Сделай же, сын мой, вот что, и избавь себя, так как ты попался в руки ближнего твоего: пойди, пади к ногам и умоляй ближнего твоего;
ποιει υιε α εγω σοι εντελλομαι και σωζου ηκεις γαρ εις χειρας κακων δια σον φιλον ιθι μη εκλυομενος παροξυνε δε και τον φιλον σου ον ενεγυησω
но он заготовляет летом хлеб свой, собирает во время жатвы пищу свою.
ετοιμαζεται θερους την τροφην πολλην τε εν τω αμητω ποιειται την παραθεσιν [6:8α] η πορευθητι προς την μελισσαν και μαθε ως εργατις εστιν την τε εργασιαν ως σεμνην ποιειται [6:8β] ης τους πονους βασιλεις και ιδιωται προς υγιειαν προσφερονται ποθεινη δε εστιν πασιν και επιδοξος [6:8χ] καιπερ ουσα τη ρωμη ασθενης την σοφιαν τιμησασα προηχθη
Доколе ты, ленивец, будешь спать? когда ты встанешь от сна твоего?
εως τινος οκνηρε κατακεισαι ποτε δε εξ υπνου εγερθηση
Немного поспишь, немного подремлешь, немного, сложив руки, полежишь:
ολιγον μεν υπνοις ολιγον δε καθησαι μικρον δε νυσταζεις ολιγον δε εναγκαλιζη χερσιν στηθη
и придет, как прохожий, бедность твоя, и нужда твоя, как разбойник.
ειτ εμπαραγινεται σοι ωσπερ κακος οδοιπορος η πενια και η ενδεια ωσπερ αγαθος δρομευς [6:11α] εαν δε αοκνος ης ηξει ωσπερ πηγη ο αμητος σου η δε ενδεια ωσπερ κακος δρομευς απαυτομολησει
мигает глазами своими, говорит ногами своими, дает знаки пальцами своими;
ο δ αυτος εννευει οφθαλμω σημαινει δε ποδι διδασκει δε εννευμασιν δακτυλων
коварство в сердце его: он умышляет зло во всякое время, сеет раздоры
διεστραμμενη δε καρδια τεκταινεται κακα εν παντι καιρω ο τοιουτος ταραχας συνιστησιν πολει
Вот шесть, что ненавидит Господь, даже семь, что мерзость душе Его:
οτι χαιρει πασιν οις μισει ο κυριος συντριβεται δε δι ακαθαρσιαν ψυχης
навяжи их навсегда на сердце твое, обвяжи ими шею твою.
αφαψαι δε αυτους επι ση ψυχη δια παντος και εγκλοιωσαι επι σω τραχηλω
Когда ты пойдешь, они будут руководить тебя; когда ляжешь спать, будут охранять тебя; когда пробудишься, будут беседовать с тобою:
ηνικα αν περιπατης επαγου αυτην και μετα σου εστω ως δ αν καθευδης φυλασσετω σε ινα εγειρομενω συλλαλη σοι
потому что из-за жены блудной [обнищевают] до куска хлеба, а замужняя жена уловляет дорогую душу.
τιμη γαρ πορνης οση και ενος αρτου γυνη δε ανδρων τιμιας ψυχας αγρευει
Может ли кто взять себе огонь в пазуху, чтобы не прогорело платье его?
αποδησει τις πυρ εν κολπω τα δε ιματια ου κατακαυσει
Может ли кто ходить по горящим угольям, чтобы не обжечь ног своих?
η περιπατησει τις επ ανθρακων πυρος τους δε ποδας ου κατακαυσει
но, будучи пойман, он заплатит всемеро, отдаст все имущество дома своего.
εαν δε αλω αποτεισει επταπλασια και παντα τα υπαρχοντα αυτου δους ρυσεται εαυτον
Кто же прелюбодействует с женщиною, у того нет ума; тот губит душу свою, кто делает это:
ο δε μοιχος δι ενδειαν φρενων απωλειαν τη ψυχη αυτου περιποιειται
побои и позор найдет он, и бесчестие его не изгладится,
οδυνας τε και ατιμιας υποφερει το δε ονειδος αυτου ουκ εξαλειφθησεται εις τον αιωνα
Сын мой! храни слова мои и заповеди мои сокрой у себя.
υιε φυλασσε εμους λογους τας δε εμας εντολας κρυψον παρα σεαυτω [7:1α] υιε τιμα τον κυριον και ισχυσεις πλην δε αυτου μη φοβου αλλον
Храни заповеди мои и живи, и учение мое, как зрачок глаз твоих.
φυλαξον εμας εντολας και βιωσεις τους δε εμους λογους ωσπερ κορας ομματων
Навяжи их на персты твои, напиши их на скрижали сердца твоего.
περιθου δε αυτους σοις δακτυλοις επιγραψον δε επι το πλατος της καρδιας σου
Скажи мудрости: "Ты сестра моя!" и разум назови родным твоим,
ειπον την σοφιαν σην αδελφην ειναι την δε φρονησιν γνωριμον περιποιησαι σεαυτω
И вот — навстречу к нему женщина, в наряде блудницы, с коварным сердцем,
η δε γυνη συναντα αυτω ειδος εχουσα πορνικον η ποιει νεων εξιπτασθαι καρδιας
шумливая и необузданная; ноги ее не живут в доме ее:
ανεπτερωμενη δε εστιν και ασωτος εν οικω δε ουχ ησυχαζουσιν οι ποδες αυτης
то на улице, то на площадях, и у каждого угла строит она ковы.
χρονον γαρ τινα εξω ρεμβεται χρονον δε εν πλατειαις παρα πασαν γωνιαν ενεδρευει
Она схватила его, целовала его, и с бесстыдным лицом говорила ему:
ειτα επιλαβομενη εφιλησεν αυτον αναιδει δε προσωπω προσειπεν αυτω
коврами я убрала постель мою, разноцветными тканями Египетскими;
κειριαις τετακα την κλινην μου αμφιταποις δε εστρωκα τοις απ αιγυπτου
спальню мою надушила смирною, алоем и корицею;
διερραγκα την κοιτην μου κροκω τον δε οικον μου κινναμωμω
потому что мужа нет дома: он отправился в дальнюю дорогу;
ου γαρ παρεστιν ο ανηρ μου εν οικω πεπορευται δε οδον μακραν
Множеством ласковых слов она увлекла его, мягкостью уст своих овладела им.
απεπλανησεν δε αυτον πολλη ομιλια βροχοις τε τοις απο χειλεων εξωκειλεν αυτον
Тотчас он пошел за нею, как вол идет на убой, и как олень — на выстрел,
ο δε επηκολουθησεν αυτη κεπφωθεις ωσπερ δε βους επι σφαγην αγεται και ωσπερ κυων επι δεσμους
доколе стрела не пронзит печени его; как птичка кидается в силки, и не знает, что они — на погибель ее.
η ως ελαφος τοξευματι πεπληγως εις το ηπαρ σπευδει δε ωσπερ ορνεον εις παγιδα ουκ ειδως οτι περι ψυχης τρεχει
Она становится на возвышенных местах, при дороге, на распутиях;
επι γαρ των υψηλων ακρων εστιν ανα μεσον δε των τριβων εστηκεν
она взывает у ворот при входе в город, при входе в двери:
παρα γαρ πυλαις δυναστων παρεδρευει εν δε εισοδοις υμνειται
Научитесь, неразумные, благоразумию, и глупые — разуму
νοησατε ακακοι πανουργιαν οι δε απαιδευτοι ενθεσθε καρδιαν
ибо истину произнесет язык мой, и нечестие — мерзость для уст моих;
οτι αληθειαν μελετησει ο φαρυγξ μου εβδελυγμενα δε εναντιον εμου χειλη ψευδη
Примите учение мое, а не серебро; лучше знание, нежели отборное золото;
λαβετε παιδειαν και μη αργυριον και γνωσιν υπερ χρυσιον δεδοκιμασμενον ανθαιρεισθε δε αισθησιν χρυσιου καθαρου