G1573 в Новом Завете

Διὰ τοῦτο ἔχοντες τὴν διακονίαν ταύτην καθὼς ἠλεήθημεν οὐκ ἐκκακοῦμεν

Дзеля гэтага, маючы такое служэньне, бо мы атрымалі літасьць, мы не журымся,

Вось чаму, маючы зь міласьці Божай такое служэньне, мы не маркоцімся;

Дзеля таго, маючы гэтае паслугаванне, як памілаваныя, мы не падаем духам,

Затым, маючы гэта слугаваньне, адзяржаўшы міласэрдзе, мы не слабянеем

Дзеля гэтага, маючы такое служэньне, як памілаваныя, мы не слабе́ем,

І таму, маючы такое служэнне па ака́занай нам міласці, мы не па́даем духам;

Таму, маючы з міласэрнасці Божай такое служэнне, мы не губляем адвагі.

Таму, маючы гэтае служэнне з міласэрнасці Божай, мы не журымся,

Таму маючы гэткае служэньне, як памілаваныя, (мы) ня маркоцімся;

Таму вось, маючы гэткае служэнне з аказанага нам міласэрдзя, мы не панікаем душою.

Διὸ οὐκ ἐκκακοῦμεν ἀλλ' εἰ καὶ ὁ ἔξω ἡμῶν ἄνθρωπος διαφθείρεται ἀλλ' ὁ ἔσωθεν ἀνακαινοῦται ἡμέρᾳ καὶ ἡμέρᾳ

Дзеля гэтага мы не журымся, але, калі наш вонкавы чалавек зьнішчаецца, дык унутраны дзень пры дні абнаўляецца.

Таму мы не маркоцімся; але калі вонкавы наш чалавек і тлее, дык унутраны — дзень у дзень абнаўляецца,

Таму мы і не падаем духам, бо хоць наш чалавек, той, што звонку, знішчаецца, аднак той, што ўнутры, з дня на дзень аднаўляецца.

Затым мы не слабянеем; але калі навонны наш чалавек раскладаецца, нутраны, адылі, дзень у дзень аднаўляецца.

Дзеля гэтага мы ня губляем надзе́і; але, калі наш вонкавы чалаве́к і тле́е, дык унутраны з дня на дзе́нь абнаўляецца.

Таму мы не па́даем духам; а калі вонкавы наш чалавек і тле́е, то ўну́траны з дня ў дзень абнаўля́ецца.

Таму мы не губляем адвагі, бо, хоць знешні наш чалавек тлее, духоўны з дня ў дзень аднаўляецца.

Таму мы не сумуем, бо хоць наш вонкавы чалавек разбураецца, наш унутраны чалавек дзень пры дні абнаўляецца.

Таму (мы) ня маркоцімся; але, калі нават вонкавы наш чалавек тлее, дык унутраны абнаўляецца з дня на дзень.

Дзеля гэтага мы ня ныдзеем; але хоць назьнешні ў нас чалавек гібее, то аднак усабешні дзень-у-дзень абнаўляецца.