G617 в Новом Завете

καὶ ἰδού σεισμὸς ἐγένετο μέγας ἄγγελος γὰρ κυρίου καταβὰς ἐξ οὐρανοῦ προσελθὼν ἀπεκύλισεν τὸν λίθον ἀπὸ τῆς θύρας καὶ ἐκάθητο ἐπάνω αὐτοῦ

І вось, стаўся вялікі землятрус; бо анёл Госпада, зыйшоўшы з неба, падыйшоўшы, адваліў камень ад уваходу ў магілу і сеў на ім.

І вось, зрабіўся вялікі землятрус, бо анёл Гасподні, які сышоў зь неба, прыступіўшы, адваліў камень ад уваходу ў магілу і сядзеў на ім;

І вось, страшна затрэслася зямля; бо Анёл Госпадаў сышоў з неба, і, падышоўшы, адваліў камень ад дзвярэй, і сядзеў на ім.

І вось, сталася вялікае трасеньне зямлі, бо ангіл Спадароў, зышоўшы зь неба, прыступіўшы, адкаціў камень ад дзьвярэй і сядзеў на ім.

І вось ста́лася вялікае трасе́ньне зямлі; бо Ангел Гасподні, зыйшоўшы з неба, прыступіўшы, адваліў ка́мень ад дзьве́раў магілы і сядзе́ў на ім.

І вось, адбыло́ся вялікае землетрасе́нне: бо Ангел Гасподні, які сышоў з неба, прыступíўшы, адваліў ка́мень ад увахода ў магілу і сядзеў на ім.

І вось стаўся вялікі землятрус, бо анёл Пана, які сышоў з неба, падышоў, адсунуў камень і сеў на ім.

І вось зрабіўся вялікі землятрус; бо Анёл Гасподні зышоў з неба і, падышоўшы, адваліў камень [ад уваходу ў магільню] і сеў на яго.

І вось, стаўся вялікі землятрус: бо Ангел Госпада, які сыйшоў зь Неба, прыступіўшы адваліў камень ад дзьвераў (магілы) і сядзеў на ім.

І вось стаўся землятрус вялікі; бо Ангел Гасподні зыйшоў з нябёсаў і, прыступіўшы, адваліў камень ад дзьвярэй гробу і сядзеў на ім.

І вось зрабілася вялікае землятрасенне, анел бо Госпадаў зыйшоў з неба і, прыступіўшы, адваліў камень ды сеў на ім.

І вось зрабілася вялікае землетрасеньне, анёл Панскі зыйшоў з неба і прыступіўшы, адваліў камень і сеў на ім.

καὶ ἔλεγον πρὸς ἑαυτάς Τίς ἀποκυλίσει ἡμῖν τὸν λίθον ἐκ τῆς θύρας τοῦ μνημείου

І гаварылі між сабою: «Хто нам адваліць камень ад уваходу ў магілу?»

і гавораць паміж сабою: хто адваліць нам камень ад магільных дзьвярэй?

І гаварылі між сабою: «Хто нам адкоціць камень ад уваходу ў магілу?»

І гукалі мяжсобку: «Хто адкоце нам камень ад дзьвярэй гробу?»

І гаварылі між сабою: хто адваліць нам камень ад дзьве́раў магілы?

і гаварылі між сабою: хто адва́ліць нам ка́мень ад увахода ў магілу?

і гаварылі між сабою: «Хто адсуне нам камень ад уваходу ў магілу?»

І казалі між сабою: Хто адваліць нам камень ад дзвярэй магільні?

І гаварылі між сабою: хто адкоціць нам ка́мень ад дзьвераў магілы?

I гаварылі між сабою: — хто нам адваліць камень ад дзьвярэй гробу?

І гутарылі між сабою: Хто нам адваліць камень ад уваходу ў гроб?

І гаварылі паміж сабою: Хто нам адваліць камень ад уваходу ў гроб?

καὶ ἀναβλέψασαι θεωροῦσιν ὅτι ἀποκεκύλισται ὁ λίθος ἦν γὰρ μέγας σφόδρα

І, глянуўшы, бачаць, што камень адвалены, а быў ён надта вялікі.

І зірнуўшы, бачаць, што камень адвалены; а ён быў досыць вялікі.

І, глянуўшы, бачаць яны адвалены камень. А ён быў велізарны.

І, глянуўшы, бачаць, што камень адкочаны; а ён быў вельма вялікі.

І, гля́нуўшы, бачаць камень адва́лены, а быў ён надта вялікі.

І, паглядзе́ўшы, бачаць, што ка́мень адва́лены; а быў ён надта вялікі.

І паглядзеўшы, убачылі, што камень адсунуты, а быў ён вельмі вялікі.

Ды, глянуўшы, бачаць, што камень адвалены; а ён быў надта вялікі.

І зірнуўшы бачаць, што ка́мень адко́чаны, а быў ён надта вялікі.

І, узглянуўшы, убачылі, што камень адвалены, а быў ён вельмі вялікі.

А глянуўшы, бачаць камень адвалены быў бо ён надта вялізны.

І глянуўшы, убачылі адвалены камень; бо быў ён надта вялікі.

εὗρον δὲ τὸν λίθον ἀποκεκυλισμένον ἀπὸ τοῦ μνημείου

І знайшлі камень, адвалены ад магілы.

але знайшлі камень адвалены ад магілы,

І ўбачылі, што камень адвалены ад магілы,

І знайшлі камень адкочаны ад гробу,

але знайшлі ка́мень адва́лены ад магілы.

але знайшлі, што ка́мень адва́лены ад магілы,

Але знайшлі, што камень адсунуты ад магілы.

Але знайшлі, што камень адвалены ад магільні,

але знайшлі, што камень адвалены ад магілы.

І ўбачылі камень адвалены ад гробу.

І знайшлі камень адвалены ад гробу.