Библия › Симфония › Станкевіча › В › Во

«Во» / Симфония / Станкевіча

Слово: «Во» встречается 355 раз в 345 стихах.
Все НЗ ВЗ

ПОЖЕРТВОВАТЬ

Стихи 1–50 из 345
1…7→
Або, як скажаш брату свайму: ’Дазволь, я выму стрэмку з вока твайго’; а во, у воку тваім бярно?
Во што лягчэй сказаць: ’Дараваны табе грахі’, ці сказаць: ’Устань а йдзі’?
Прышоў Сын Людзкі, есьць і п’ець; і кажуць: "Во чалавек, жарло й п’яніца, прыяцель мытнікаў а грэшнікаў’. І апраўджана мудрасьць учынкамі яе».
«Во, служэц Мой, Каторага Я абраў, любовы Мой, Катораму прыяе душа Мая; палажу Дух Свой на Яго, і агалосе суд народам;
І, паказаўшы рукою Сваёй на вучанікаў Сваіх, сказаў: «Во маці Мая а браты Мае;
«Тады, калі хто скажа вам: ’Во тут Хрыстос’, альбо "во тут’, — ня верце;
І тый, што адзяржаў пяць таланёў, падышоўшы, прынёс другія пяць таланёў, кажучы: "Спадару! пяць таланёў ты перадаў імне; во другія пяць таланёў я прыдбаў’.
Прышоў і тый, што адзяржаў два талані, і сказаў: "Спадару! два талані ты перадаў імне; во другія два талані я прыдбаў на іх’.
І, баяўшыся, пайшоў і схаваў талань гвой у зямлі; во табе твае’.
І, як яшчэ гукаў Ён, во, Юда, адзін із двананцацёх, прышоў, і зь ім вялікі груд ізь мячамі а кіямі ад найвышшых сьвятароў а старцоў люду.
Тады найвышшы сьвятар разьдзер адзецьці свае й сказаў: «Ён блявузґае! нашто яшчэ нам сьветкі? во, цяпер вы чулі блявузґаньне Ягонае!
І глянуўшы на тых, што сядзелі навокал Яго, кажа: «Во маці Мая а браты Мае!
Ён жа сказаў ім: «Не жахайцеся. Ісуса шукаеце Назарэцяніна, што быў укрыжаваны; Ён ускрэс, Яго няма тут. Во месца, ідзе Ён быў пакладзены.
Гэты ё, праз каторага напісана: "Во, Я пасылаю пасланца Свайго перад відзеньням Тваім, каторы прыгатуе дарогу Тваю перад Табою".
Прышоў Сын Людзкі, есьць і п’ець, і кажаце: "Во жэрлівы чалавек а вінажлоп, прыяцель мытнікаў а грэшнікаў".
Во, даю вам уладу таптаць гады а скарпіёны і ўсю моц непрыяцельскую, і нішто ніяк вам не пашкодзе.
«Караліца паўднявая паўстане на суд ізь людзьмі роду гэтага і засудзе іх, бо яна прышла з канцоў зямлі слухаць мудрасьць Салямонаву; і во, вялікшы за Салямона тут.
Нінявяне паўстануць на суд із родам гэтым і засудзяць яго, бо яны пакаяліся на казань Ёніну; і во, вялікшы за Ёну тут.
І сказаў: "Во, што зраблю: разбуру сьвірны свае, і пастанаўлю большыя, і там памяшчу ўрод свой а маемасьць сваю,
І прышоў іншы, кажучы: "Спадару, во міна твая, каторую я хаваў у хустцы;
І яны сказалі: «Спадару, во тут два мячы». І Ён сказаў ім: «Досыць».
Во рукі Мае і ногі Мае, што гэта Я Сам. Дакраніцеся да Мяне й бачча, бо дух ня мае цела й косьцяў, як бачыце ў Мяне».
Назаўтрае бача ён ідучага да сябе Ісуса й кажа: «Во Ягнётка Божае, што бярэць грэх сьвету.
Тады вышаў Ісус вонкі ў цярнёвай кароне і ў шкарлатным адзецьцю. І кажа ім Пілат: «Во Чалавек!»
Была ж прыгатова да Пасхі, каля шостае гадзіны. І кажа ён Юдэям: «Во Кароль ваш!» Але яны закрычэлі: «Вазьмі, вазьмі, укрыжуй Яго!»
Ісус абачыўшы Маці Сваю а вучаніка, блізка стаячага, каторага Ён мілаваў, кажа Маці: «Жонка, во сын Твой».
Потым кажа вучаніку: «Во Маці твая». Адгэнуль узяў вучанік Яе да дому свайго.
І, як ехалі далей дарогаю, прыехалі да аднае вады, і легчанец кажа: «Во вада, што перакажае імне хрысьціцца?»
І быў адзін вучанік у Дамашку, імям Ананя; і Спадар у відзені сказаў яму: «Ананя!» І ён сказаў: «Во Я, Спадару».
І Пётра, зышоўшы да мужоў, сказаў: «Во я, каторага вы шукаеце; што за справа, дзеля якое вы прышлі?»
І цяпер во рука Спадарова на табе, і ты будзеш нявісны, не абачыш сонца да пары». І якга паў на яго туман а цемнь, і ён, хістаючыся, шукаў павадыроў, што павялі б яго за руку.
Во мая абарона ад судлівячых мяне.
Во тая змова, каторай Я змоўлюся з домам Ізраелявым просьле тых дзён, кажа Спадар: укладу правы Свае ў думкі іхныя, і на сэрцах іхных напішу іх, і буду ім Богам, а яны будуць Імне людам.
«Во змова, каторую Я ўстанаўлю ім просьле тых дзён, кажа Спадар: дам законы Свае ў сэрцы іхныя і напішу іх у думках іхных,
І сказаў чалавек: «Во, гэтым разам косьць із косьцяў маіх і цела зь цела майго. Затым будзе яна звацца жонкаю, бо з мужа ўзята гэту».
І бачыў Бог зямлю; і во, яна папсаваная, бо ўсякае цела папсавала дарогу сваю на зямлі.
І прыбыла да яго галуба ўвечары; і во, ушчыкнены аліўны ліст у дзёўбе ў яе: і Ной даведаўся, што вада апала ізь зямлі.
І было шасьцьсот першага году першага дня першага месяца: высахла вада на зямлі; і адняў Ной пакрыцьце карабля, і глянуў, і во, абсох від зямлі.
І сказаў Бог: «Во знак змовы, каторую Я даю меж Імною і меж вамі, і меж усялякаю істаю дыхаючаю, каторая з вамі, на роды вечныя.
І сказаў Бог Ною: «Во знак змовы, каторую Я пастанавіў меж Сабою і меж усякім целам, каторае на зямлі».
І во роды сыноў Ноевых: Сэма, Хама а Яфэта. І нарадзіліся ў іх дзеці просьле патопы.
Чаму ты сказаў: "Сястра мая яна?" І я ўзяў яе сабе за жонку. І цяпер во жонка твая: вазьмі яе й пайдзі».
І сказаў Абрам: «Во, Ты ня даў імне насеньня, і во, гадунцу дому майго спадзець спадак па імне».
І во слова СПАДАРОВА да яго, кажучы: «Не спадзець твая маемасьць яму, але каторы выйдзе з нутра твайго, адзяржыць спадак твой».
І было, як сонца зайшло, і цемрадзь была, і во, печны дым і поламя агню прайшлі памеж расьсечаных гэтых.
«Я — во змова Мая з табою: і ты будзеш айцом множасьці народаў.
Ён узьняў вочы свае, і глянуў, і во, тры мужы стаяць перад ім. І абачыў, і пабег ад уходу да будана наўпярэймы ім, і пакланіўся да зямлі.
І сказаў: «Я напэўна зьвярнуся да цябе згодна з парою жыцьця, і во, сын у Сорры, жонкі твае». А Сорра слухала ля ўходу да будана, а гэта было адзаду яго.
І сказаў СПАДАР: «Во крык Содомы а Ґоморы, бо вялікі ён, і грахі іхныя, бо вельмі яны цяжкія.
І яны сказалі: «Хадзі далей!» І казалі: «Во, гэты адзін прышоў падарожжаваць, і важа судзіць! Цяпер мы горш зробім із табою, чым ся зь імі». І прыставалі вельмі да чалавека гэтага, да Лота, і бліжыліся, каб выламіць дзьверы.
Стихи 1–50 из 345
1…7→
Предыдущее:
Вёў
Следующее:
Воаз

Симфония: Сьвятая Бібля у перакладзе Яна Станкевіча

Нашли в тексте ошибку? Выделите её и нажмите: Ctrl + Enter


2007–2026. Сделано с любовью для любящих и ищущих Бога. Если у вас есть вопросы или пожелания, то пишите нам bible-man@mail.ru.