ΠΕΤΡΟΥ Α΄

Πέτρος ἀπόστολος Ἰησοῦς Χριστός ἐκλεκτός παρεπίδημος διασπορά Πόντος Γαλατία Καππαδοκία Ἀσία καί Βιθυνία κατά πρόγνωσις θεός πατήρ ἐν ἁγιασμός πνεῦμα εἰς ὑπακοή καί ῥαντισμός αἷμα Ἰησοῦς Χριστός χάρις ὑμεῖς καί εἰρήνη πληθύνω

εὐλογητός ὁ θεός καί πατήρ ὁ κύριος ἡμᾶς Ἰησοῦς Χριστός ὁ κατά ὁ πολύς αὐτός ἔλεος ἀναγεννάω ἡμᾶς εἰς ἐλπίς ζάω διά ἀνάστασις Ἰησοῦς Χριστός ἐκ νεκρός εἰς κληρονομία ἄφθαρτος καί ἀμίαντος καί ἀμάραντος τηρέω ἐν οὐρανός εἰς ὑμεῖς ὁ ἐν δύναμις θεός φρουρέω διά πίστις εἰς σωτηρία ἕτοιμος ἀποκαλύπτω ἐν καιρός ἔσχατος ἐν ὅς ἀγαλλιάω ὀλίγος ἄρτι εἰ δεῖ λυπέω ἐν ποικίλος πειρασμός ἵνα ὁ δοκίμιον ὑμεῖς ὁ πίστις πολύτιμος χρυσίον ὁ ἀπόλλυμι διά πῦρ δέ δοκιμάζω εὑρίσκω εἰς ἔπαινος καί δόξα καί τιμή ἐν ἀποκάλυψις Ἰησοῦς Χριστός ὅς οὐ ὁράω ἀγαπάω εἰς ὅς ἄρτι μή ὁράω πιστεύω δέ ἀγαλλιάω χαρά ἀνεκλάλητος καί δοξάζω κομίζω ὁ τέλος ὁ πίστις ὑμεῖς σωτηρία ψυχή

περί ὅς σωτηρία ἐκζητέω καί ἐξερευνάω προφήτης ὁ περί ὁ εἰς ὑμεῖς χάρις προφητεύω ἐρευνάω εἰς τίς ἤ ποῖος καιρός δηλόω ὁ ἐν αὐτός πνεῦμα Χριστός προμαρτύρομαι ὁ εἰς Χριστός πάθημα καί ὁ μετά οὗτος δόξα ὅς ἀποκαλύπτω ὅτι οὐ ἑαυτοῦ ὑμεῖς δέ διακονέω αὐτός ὅς νῦν ἀναγγέλλω ὑμεῖς διά ὁ εὐαγγελίζω ὑμεῖς ἐν πνεῦμα ἅγιος ἀποστέλλω ἀπό οὐρανός εἰς ὅς ἐπιθυμέω ἄγγελος παρακύπτω

διό ἀναζώννυμι ὁ ὀσφῦς ὁ διάνοια ὑμεῖς νήφω τελείως ἐλπίζω ἐπί ὁ φέρω ὑμεῖς χάρις ἐν ἀποκάλυψις Ἰησοῦς Χριστός ὡς τέκνον ὑπακοή μή συσχηματίζω ὁ πρότερον ἐν ὁ ἄγνοια ὑμεῖς ἐπιθυμία ἀλλά κατά ὁ καλέω ὑμεῖς ἅγιος καί αὐτός ἅγιος ἐν πᾶς ἀναστροφή γίνομαι διότι γράφω ἅγιος εἰμί διότι ἐγώ ἅγιος

καί εἰ πατήρ ἐπικαλέομαι ὁ ἀπροσωπολήπτως κρίνω κατά ὁ ἕκαστος ἔργον ἐν φόβος ὁ ὁ παροικία ὑμεῖς χρόνος ἀναστρέφω εἴδω ὅτι οὐ φθαρτός ἀργύριον ἤ χρυσίον λυτρόω ἐκ ὁ μάταιος ὑμεῖς ἀναστροφή πατροπαράδοτος ἀλλά τίμιος αἷμα ὡς ἀμνός ἄμωμος καί ἄσπιλος Χριστός προγινώσκω μέν πρό καταβολή κόσμος φανερόω δέ ἐπί ἔσχατος ὁ χρόνος διά ὑμεῖς ὁ διά αὐτός πιστός εἰς θεός ὁ ἐγείρω αὐτός ἐκ νεκρός καί δόξα αὐτός δίδωμι ὥστε ὁ πίστις ὑμεῖς καί ἐλπίς εἰμί εἰς θεός

ὁ ψυχή ὑμεῖς ἁγνίζω ἐν ὁ ὑπακοή ὁ ἀλήθεια εἰς φιλαδελφία ἀνυπόκριτος ἐκ καρδία ἀλλήλων ἀγαπάω ἐκτενῶς ἀναγεννάω οὐ ἐκ σπορά φθαρτός ἀλλά ἄφθαρτος διά λόγος ζάω θεός καί μένω διότι πᾶς σάρξ ὡς χόρτος καί πᾶς δόξα αὐτός ὡς ἄνθος χόρτος ξηραίνω ὁ χόρτος καί ὁ ἄνθος ἐκπίπτω ὁ δέ ῥῆμα κύριος μένω εἰς ὁ αἰών οὗτος δέ εἰμί ὁ ῥῆμα ὁ εὐαγγελίζω εἰς ὑμεῖς

ἀποτίθημι οὖν πᾶς κακία καί πᾶς δόλος καί ὑπόκρισις καί φθόνος καί πᾶς καταλαλιά ὡς ἀρτιγέννητος βρέφος ὁ λογικός ἄδολος γάλα ἐπιποθέω ἵνα ἐν αὐτός αὐξάνω εἰς σωτηρία εἰ γεύομαι ὅτι χρηστός ὁ κύριος

πρός ὅς προσέρχομαι λίθος ζάω ὑπό ἄνθρωπος μέν ἀποδοκιμάζω παρά δέ θεός ἐκλεκτός ἔντιμος καί αὐτός ὡς λίθος ζάω οἰκοδομέω οἶκος πνευματικός εἰς ἱεράτευμα ἅγιος ἀναφέρω πνευματικός θυσία εὐπρόσδεκτος θεός διά Ἰησοῦς Χριστός διότι περιέχω ἐν γραφή ὁράω τίθημι ἐν Σιών λίθος ἀκρογωνιαῖος ἐκλεκτός ἔντιμος καί ὁ πιστεύω ἐπί αὐτός οὐ μή καταισχύνω ὑμεῖς οὖν ὁ τιμή ὁ πιστεύω ἀπιστέω δέ λίθος ὅς ἀποδοκιμάζω ὁ οἰκοδομέω οὗτος γίνομαι εἰς κεφαλή γωνία καί λίθος πρόσκομμα καί πέτρα σκάνδαλον ὅς προσκόπτω ὁ λόγος ἀπειθέω εἰς ὅς καί τίθημι

ὑμεῖς δέ γένος ἐκλεκτός βασίλειος ἱεράτευμα ἔθνος ἅγιος λαός εἰς περιποίησις ὅπως ὁ ἀρετή ἐξαγγέλλω ὁ ἐκ σκότος ὑμεῖς καλέω εἰς ὁ θαυμαστός αὐτός φῶς ὅς ποτέ οὐ λαός νῦν δέ λαός θεός ὁ οὐ ἐλεέω νῦν δέ ἐλεέω ἀγαπητός παρακαλέω ὡς πάροικος καί παρεπίδημος ἀπέχομαι ὁ σαρκικός ἐπιθυμία ὅστις στρατεύομαι κατά ὁ ψυχή ὁ ἀναστροφή ὑμεῖς ἐν ὁ ἔθνος ἔχω καλός ἵνα ἐν ὅς καταλαλέω ὑμεῖς ὡς κακοποιός ἐκ ὁ καλός ἔργον ἐποπτεύω δοξάζω ὁ θεός ἐν ἡμέρα ἐπισκοπή

ὑποτάσσω πᾶς ἀνθρώπινος κτίσις διά ὁ κύριος εἴτε βασιλεύς ὡς ὑπερέχω εἴτε ἡγεμών ὡς διά αὐτός πέμπω εἰς ἐκδίκησις κακοποιός ἔπαινος δέ ἀγαθοποιός ὅτι οὕτω εἰμί ὁ θέλημα ὁ θεός ἀγαθοποιέω φιμόω ὁ ὁ ἄφρων ἄνθρωπος ἀγνωσία ὡς ἐλεύθερος καί μή ὡς ἐπικάλυμα ἔχω ὁ κακία ὁ ἐλευθερία ἀλλά ὡς θεός δοῦλος πᾶς τιμάω ὁ ἀδελφότης ἀγαπάω ὁ θεός φοβέω ὁ βασιλεύς τιμάω

ὁ οἰκέτης ὑποτάσσω ἐν πᾶς φόβος ὁ δεσπότης οὐ μόνον ὁ ἀγαθός καί ἐπιεικής ἀλλά καί ὁ σκολιός οὗτος γάρ χάρις εἰ διά συνείδησις θεός ὑποφέρω τὶς λύπη πάσχω ἀδίκως ποῖος γάρ κλέος εἰ ἁμαρτάνω καί κολαφίζω ὑπομένω ἀλλά εἰ ἀγαθοποιέω καί πάσχω ὑπομένω οὗτος χάρις παρά θεός εἰς οὗτος γάρ καλέω ὅτι καί Χριστός πάσχω ὑπέρ ὑμεῖς ὑμεῖς ὑπολιμπάνω ὑπογραμμός ἵνα ἐπακολουθέω ὁ ἴχνος αὐτός ὅς ἁμαρτία οὐ ποιέω οὐδέ εὑρίσκω δόλος ἐν ὁ στόμα αὐτός ὅς λοιδορέω οὐ ἀντιλοιδορέω πάσχω οὐ ἀπειλέω παραδίδωμι δέ ὁ κρίνω δικαίως ὅς ὁ ἁμαρτία ἡμᾶς αὐτός ἀναφέρω ἐν ὁ σῶμα αὐτός ἐπί ὁ ξύλον ἵνα ὁ ἁμαρτία ἀπογενόμενος ὁ δικαιοσύνη ζάω ὅς ὁ μώλωψ ἰάομαι εἰμί γάρ ὡς πρόβατον πλανάω ἀλλά ἐπιστρέφω νῦν ἐπί ὁ ποιμήν καί ἐπίσκοπος ὁ ψυχή ὑμεῖς

ὁμοίως γυνή ὑποτάσσω ὁ ἴδιος ἀνήρ ἵνα καί εἰ τὶς ἀπειθέω ὁ λόγος διά ὁ ὁ γυνή ἀναστροφή ἄνευ λόγος κερδαίνω ἐποπτεύω ὁ ἐν φόβος ἁγνός ἀναστροφή ὑμεῖς ὅς εἰμί οὐ ὁ ἔξωθεν ἐμπλοκή θρίξ καί περίθεσις χρυσίον ἤ ἔνδυσις ἱμάτιον κόσμος ἀλλά ὁ κρυπτός ὁ καρδία ἄνθρωπος ἐν ὁ ἄφθαρτος ὁ πραΰς καί ἡσύχιος πνεῦμα ὅς εἰμί ἐνώπιον ὁ θεός πολυτελής οὕτω γάρ ποτέ καί ὁ ἅγιος γυνή ὁ ἐλπίζω εἰς θεός κοσμέω ἑαυτοῦ ὑποτάσσω ὁ ἴδιος ἀνήρ ὡς Σάῤῥα ὑπακούω ὁ Ἀβραάμ κύριος αὐτός καλέω ὅς γίνομαι τέκνον ἀγαθοποιέω καί μή φοβέω μηδείς πτόησις

ὁ ἀνήρ ὁμοίως συνοικέω κατά γνῶσις ὡς ἀσθενής σκεῦος ὁ γυναικεῖος ἀπονέμω τιμή ὡς καί συγκληρονόμος χάρις ζωή εἰς ὁ μή ἐγκόπτω ὁ προσευχή ὑμεῖς

ὁ δέ τέλος πᾶς ὁμόφρων συμπαθής φιλάδελφος εὔσπλαγχνος φιλόφρων μή ἀποδίδωμι κακός ἀντί κακός ἤ λοιδορία ἀντί λοιδορία τοὐναντίον δέ εὐλογέω ὅτι εἰς οὗτος καλέω ἵνα εὐλογία κληρονομέω ὁ γάρ θέλω ζωή ἀγαπάω καί ὁράω ἡμέρα ἀγαθός παύω ὁ γλῶσσα ἀπό κακός καί χεῖλος ὁ μή λαλέω δόλος ἐκκλίνω ἀπό κακός καί ποιέω ἀγαθός ζητέω εἰρήνη καί διώκω αὐτός ὅτι ὀφθαλμός κύριος ἐπί δίκαιος καί οὖς αὐτός εἰς δέησις αὐτός πρόσωπον δέ κύριος ἐπί ποιέω κακός

καί τίς ὁ κακόω ὑμεῖς ἐάν ὁ ἀγαθός ζηλωτής γίνομαι ἀλλά εἰ καί πάσχω διά δικαιοσύνη μακάριος ὁ δέ φόβος αὐτός μή φοβέω μηδέ ταράσσω κύριος δέ ὁ Χριστός ἁγιάζω ἐν ὁ καρδία ὑμεῖς ἕτοιμος ἀεί πρός ἀπολογία πᾶς ὁ αἰτέω ὑμεῖς λόγος περί ὁ ἐν ὑμεῖς ἐλπίς ἀλλά μετά πραΰτης καί φόβος συνείδησις ἔχω ἀγαθός ἵνα ἐν ὅς καταλαλέω καταισχύνω ὁ ἐπηρεάζω ὑμεῖς ὁ ἀγαθός ἐν Χριστός ἀναστροφή κρείττων γάρ ἀγαθοποιέω εἰ θέλω ὁ θέλημα ὁ θεός πάσχω ἤ κακοποιέω ὅτι καί Χριστός ἅπαξ περί ἁμαρτία ἀποθνήσκω δίκαιος ὑπέρ ἄδικος ἵνα ὑμεῖς προσάγω ὁ θεός θανατόω μέν σάρξ ζωοποιέω δέ πνεῦμα ἐν ὅς καί ὁ ἐν φυλακή πνεῦμα πορεύομαι κηρύσσω ἀπειθέω ποτέ ὅτε ἀπεκδέχομαι ὁ ὁ θεός μακροθυμία ἐν ἡμέρα Νῶε κατασκευάζω κιβωτός εἰς ὅς ὀλίγος οὗτος εἰμί ὀκτώ ψυχή διασώζω διά ὕδωρ ὅς καί ὑμεῖς ἀντίτυπον νῦν σώζω βάπτισμα οὐ σάρξ ἀπόθεσις ῥύπος ἀλλά συνείδησις ἀγαθός ἐπερώτημα εἰς θεός διά ἀνάστασις Ἰησοῦς Χριστός ὅς εἰμί ἐν δεξιός θεός πορεύομαι εἰς οὐρανός ὑποτάσσω αὐτός ἄγγελος καί ἐξουσία καί δύναμις

Χριστός οὖν πάσχω σάρξ καί ὑμεῖς ὁ αὐτός ἔννοια ὁπλίζω ὅτι ὁ πάσχω σάρξ παύω ἁμαρτία εἰς ὁ μηκέτι ἄνθρωπος ἐπιθυμία ἀλλά θέλημα θεός ὁ ἐπίλοιπος ἐν σάρξ βιόω χρόνος ἀρκετός γάρ ὁ παρέρχομαι χρόνος ὁ βούλημα ὁ ἔθνος κατεργάζομαι πορεύομαι ἐν ἀσέλγεια ἐπιθυμία οἰνοφλυγία κῶμος πότος καί ἀθέμιτος εἰδωλολατρεία ἐν ὅς ξενίζω μή συντρέχω ὑμεῖς εἰς ὁ αὐτός ὁ ἀσωτία ἀνάχυσις βλασφημέω ὅς ἀποδίδωμι λόγος ὁ ἑτοίμως ἔχω κρίνω ζάω καί νεκρός εἰς οὗτος γάρ καί νεκρός εὐαγγελίζω ἵνα κρίνω μέν κατά ἄνθρωπος σάρξ ζάω δέ κατά θεός πνεῦμα

πᾶς δέ ὁ τέλος ἐγγίζω σωφρονέω οὖν καί νήφω εἰς προσευχή πρό πᾶς ὁ εἰς ἑαυτοῦ ἀγάπη ἐκτενής ἔχω ὅτι ἀγάπη καλύπτω πλῆθος ἁμαρτία φιλόξενος εἰς ἀλλήλων ἄνευ γογγυσμός ἕκαστος καθώς λαμβάνω χάρισμα εἰς ἑαυτοῦ αὐτός διακονέω ὡς καλός οἰκονόμος ποικίλος χάρις θεός εἰ τὶς λαλέω ὡς λόγιον θεός εἰ τὶς διακονέω ὡς ἐκ ἰσχύς ὅς χορηγέω ὁ θεός ἵνα ἐν πᾶς δοξάζω ὁ θεός διά Ἰησοῦς Χριστός ὅς εἰμί ὁ δόξα καί ὁ κράτος εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών ἀμήν

ἀγαπητός μή ξενίζω ὁ ἐν ὑμεῖς πύρωσις πρός πειρασμός ὑμεῖς γίνομαι ὡς ξένος ὑμεῖς συμβαίνω ἀλλά καθό κοινωνέω ὁ ὁ Χριστός πάθημα χαίρω ἵνα καί ἐν ὁ ἀποκάλυψις ὁ δόξα αὐτός χαίρω ἀγαλλιάω εἰ ὀνειδίζω ἐν ὄνομα Χριστός μακάριος ὅτι ὁ ὁ δόξα καί ὁ ὁ θεός πνεῦμα ἐπί ὑμεῖς ἀναπαύω μή γάρ τὶς ὑμεῖς πάσχω ὡς φονεύς ἤ κλέπτης ἤ κακοποιός ἤ ὡς ἀλλοτριεπίσκοπος εἰ δέ ὡς Χριστιανός μή αἰσχύνομαι δοξάζω δέ ὁ θεός ἐν ὁ ὄνομα οὗτος ὅτι καιρός ὁ ἄρχομαι ὁ κρίμα ἀπό ὁ οἶκος ὁ θεός εἰ δέ πρῶτον ἀπό ἡμᾶς τίς ὁ τέλος ὁ ἀπειθέω ὁ ὁ θεός εὐαγγέλιον καί εἰ ὁ δίκαιος μόλις σώζω ὁ ἀσεβής καί ἁμαρτωλός ποῦ φαίνω ὥστε καί ὁ πάσχω κατά ὁ θέλημα ὁ θεός πιστός κτίστης παρατίθημι ὁ ψυχή αὐτός ἐν ἀγαθοποιΐα

πρεσβύτερος οὖν ὁ ἐν ὑμεῖς παρακαλέω ὁ συμπρεσβύτερος καί μάρτυς ὁ ὁ Χριστός πάθημα ὁ καί ὁ μέλλω ἀποκαλύπτω δόξα κοινωνός ποιμαίνω ὁ ἐν ὑμεῖς ποίμνιον ὁ θεός μή ἀναγκαστῶς ἀλλά ἑκουσίως κατά θεός μηδέ αἰσχροκερδῶς ἀλλά προθύμως μηδέ ὡς κατακυριεύω ὁ κλῆρος ἀλλά τύπος γίνομαι ὁ ποίμνιον καί φανερόω ὁ ἀρχιποίμην κομίζω ὁ ἀμαράντινος ὁ δόξα στέφανος ὁμοίως νέος ὑποτάσσω πρεσβύτερος πᾶς δέ ἀλλήλων ὁ ταπεινοφροσύνη ἐγκομβόομαι ὅτι ὁ θεός ὑπερήφανος ἀντιτάσσομαι ταπεινός δέ δίδωμι χάρις

ταπεινόω οὖν ὑπό ὁ κραταιός χείρ ὁ θεός ἵνα ὑμεῖς ὑψόω ἐν καιρός πᾶς ὁ μέριμνα ὑμεῖς ἐπιῤῥίπτω ἐπί αὐτός ὅτι αὐτός μέλω περί ὑμεῖς νήφω γρηγορεύω ὁ ἀντίδικος ὑμεῖς διάβολος ὡς λέων ὠρύομαι περιπατέω ζητέω τίς καταπίνω ὅς ἀνθίστημι στερεός ὁ πίστις εἴδω ὁ αὐτός ὁ πάθημα ὁ ἐν ὁ κόσμος ὑμεῖς ἀδελφότης ἐπιτελέω ὁ δέ θεός πᾶς χάρις ὁ καλέω ὑμεῖς εἰς ὁ αἰώνιος αὐτός δόξα ἐν Χριστός ὀλίγος πάσχω αὐτός καταρτίζω στηρίζω σθενόω θεμελιόω αὐτός ὁ κράτος εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών ἀμήν διά Σιλουανός ὑμεῖς ὁ πιστός ἀδελφός ὡς λογίζομαι διά ὀλίγος γράφω παρακαλέω καί ἐπιμαρτυρέω οὗτος εἰμί ἀληθής χάρις ὁ θεός εἰς ὅς ἵστημι ἀσπάζομαι ὑμεῖς ὁ ἐν Βαβυλών συνεκλεκτός καί Μᾶρκος ὁ υἱός ἐγώ ἀσπάζομαι ἀλλήλων ἐν φίλημα ἀγάπη εἰρήνη ὑμεῖς πᾶς ὁ ἐν Χριστός