ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Α΄

Παῦλος καί Σιλουανός καί Τιμόθεος ὁ ἐκκλησία Θεσσαλονικεύς ἐν θεός πατήρ καί κύριος Ἰησοῦς Χριστός χάρις ὑμεῖς καί εἰρήνη

εὐχαριστέω ὁ θεός πάντοτε περί πᾶς ὑμεῖς μνεία ποιέω ἐπί ὁ προσευχή ἡμᾶς ἀδιαλείπτως μνημονεύω ὑμεῖς ὁ ἔργον ὁ πίστις καί ὁ κόπος ὁ ἀγάπη καί ὁ ὑπομονή ὁ ἐλπίς ὁ κύριος ἡμᾶς Ἰησοῦς Χριστός ἔμπροσθεν ὁ θεός καί πατήρ ἡμᾶς εἴδω ἀδελφός ἀγαπάω ὑπό ὁ θεός ὁ ἐκλογή ὑμεῖς ὅτι ὁ εὐαγγέλιον ἡμᾶς οὐ γίνομαι εἰς ὑμεῖς ἐν λόγος μόνον ἀλλά καί ἐν δύναμις καί ἐν πνεῦμα ἅγιος καί πληροφορία πολύς καθώς εἴδω οἷος γίνομαι ἐν ὑμεῖς διά ὑμεῖς καί ὑμεῖς μιμητής ἡμᾶς γίνομαι καί ὁ κύριος δέχομαι ὁ λόγος ἐν θλῖψις πολύς μετά χαρά πνεῦμα ἅγιος ὥστε γίνομαι ὑμεῖς τύπος πᾶς ὁ πιστεύω ἐν ὁ Μακεδονία καί ἐν ὁ Ἀχαΐα ἀπό ὑμεῖς γάρ ἐξηχέομαι ὁ λόγος ὁ κύριος οὐ μόνον ἐν ὁ Μακεδονία καί ἐν ὁ Ἀχαΐα ἀλλά ἐν πᾶς τόπος ὁ πίστις ὑμεῖς ὁ πρός ὁ θεός ἐξέρχομαι ὥστε μή χρεία ἔχω ἡμᾶς λαλέω τὶς αὐτός γάρ περί ἡμᾶς ἀπαγγέλλω ὁποῖος εἴσοδος ἔχω πρός ὑμεῖς καί πῶς ἐπιστρέφω πρός ὁ θεός ἀπό ὁ εἴδωλον δουλεύω θεός ζάω καί ἀληθινός καί ἀναμένω ὁ υἱός αὐτός ἐκ ὁ οὐρανός ὅς ἐγείρω ἐκ ὁ νεκρός Ἰησοῦς ὁ ῥύομαι ἡμᾶς ἐκ ὁ ὀργή ὁ ἔρχομαι

αὐτός γάρ εἴδω ἀδελφός ὁ εἴσοδος ἡμᾶς ὁ πρός ὑμεῖς ὅτι οὐ κενός γίνομαι ἀλλά προπάσχω καί ὑβρίζω καθώς εἴδω ἐν Φίλιπποι παῤῥησιάζομαι ἐν ὁ θεός ἡμᾶς λαλέω πρός ὑμεῖς ὁ εὐαγγέλιον ὁ θεός ἐν πολύς ἀγών ὁ γάρ παράκλησις ἡμᾶς οὐ ἐκ πλάνη οὐδέ ἐκ ἀκαθαρσία οὐδέ ἐν δόλος ἀλλά καθώς δοκιμάζω ὑπό ὁ θεός πιστεύω ὁ εὐαγγέλιον οὕτω λαλέω οὐ ὡς ἄνθρωπος ἀρέσκω ἀλλά θεός ὁ δοκιμάζω ὁ καρδία ἡμᾶς οὔτε γάρ ποτέ ἐν λόγος κολακεία γίνομαι καθώς εἴδω οὔτε ἐν πρόφασις πλεονεξία θεός μάρτυς οὔτε ζητέω ἐκ ἄνθρωπος δόξα οὔτε ἀπό ὑμεῖς οὔτε ἀπό ἄλλος δύναμαι ἐν βάρος εἰμί ὡς Χριστός ἀπόστολος ἀλλά γίνομαι ἤπιος ἐν μέσος ὑμεῖς ὡς ἐάν τροφός θάλπω ὁ ἑαυτοῦ τέκνον οὕτω ἱμείρομαι ὑμεῖς εὐδοκέω μεταδίδωμι ὑμεῖς οὐ μόνον ὁ εὐαγγέλιον ὁ θεός ἀλλά καί ὁ ἑαυτοῦ ψυχή διότι ἀγαπητός ἡμᾶς γίνομαι

μνημονεύω γάρ ἀδελφός ὁ κόπος ἡμᾶς καί ὁ μόχθος νύξ καί ἡμέρα ἐργάζομαι πρός ὁ μή ἐπιβαρέω τὶς ὑμεῖς κηρύσσω εἰς ὑμεῖς ὁ εὐαγγέλιον ὁ θεός ὑμεῖς μάρτυς καί ὁ θεός ὡς ὁσίως καί δικαίως καί ἀμέμπτως ὑμεῖς ὁ πιστεύω γίνομαι καθάπερ εἴδω ὡς εἷς ἕκαστος ὑμεῖς ὡς πατήρ τέκνον ἑαυτοῦ παρακαλέω ὑμεῖς καί παραμυθέομαι καί μαρτύρομαι εἰς ὁ περιπατέω ὑμεῖς ἀξίως ὁ θεός ὁ καλέω ὑμεῖς εἰς ὁ ἑαυτοῦ βασιλεία καί δόξα

καί διά οὗτος καί ἡμᾶς εὐχαριστέω ὁ θεός ἀδιαλείπτως ὅτι παραλαμβάνω λόγος ἀκοή παρά ἡμᾶς ὁ θεός δέχομαι οὐ λόγος ἄνθρωπος ἀλλά καθώς εἰμί ἀληθῶς λόγος θεός ὅς καί ἐνεργέω ἐν ὑμεῖς ὁ πιστεύω ὑμεῖς γάρ μιμητής γίνομαι ἀδελφός ὁ ἐκκλησία ὁ θεός ὁ εἰμί ἐν ὁ Ἰουδαία ἐν Χριστός Ἰησοῦς ὅτι ὁ αὐτός πάσχω καί ὑμεῖς ὑπό ὁ ἴδιος συμφυλέτης καθώς καί αὐτός ὑπό ὁ Ἰουδαῖος ὁ καί ὁ κύριος ἀποκτείνω Ἰησοῦς καί ὁ προφήτης καί ἡμᾶς ἐκδιώκω καί θεός μή ἀρέσκω καί πᾶς ἄνθρωπος ἐναντίος κωλύω ἡμᾶς ὁ ἔθνος λαλέω ἵνα σώζω εἰς ὁ ἀναπληρόω αὐτός ὁ ἁμαρτία πάντοτε φθάνω δέ ἐπί αὐτός ὁ ὀργή εἰς τέλος

ἡμᾶς δέ ἀδελφός ἀπορφανίζω ἀπό ὑμεῖς πρός καιρός ὥρα πρόσωπον οὐ καρδία περισσοτέρως σπουδάζω ὁ πρόσωπον ὑμεῖς ὁράω ἐν πολύς ἐπιθυμία διότι θέλω ἔρχομαι πρός ὑμεῖς ἐγώ μέν Παῦλος καί ἅπαξ καί δίς καί ἐγκόπτω ἡμᾶς ὁ Σατανᾶς τίς γάρ ἡμᾶς ἐλπίς ἤ χαρά ἤ στέφανος καύχησις ἤ οὐχί καί ὑμεῖς ἔμπροσθεν ὁ κύριος ἡμᾶς Ἰησοῦς ἐν ὁ αὐτός παρουσία ὑμεῖς γάρ εἰμί ὁ δόξα ἡμᾶς καί ὁ χαρά

διό μηκέτι στέγω εὐδοκέω καταλείπω ἐν Ἀθῆναι μόνος καί πέμπω Τιμόθεος ὁ ἀδελφός ἡμᾶς καί διάκονος ὁ θεός ἐν ὁ εὐαγγέλιον ὁ Χριστός εἰς ὁ στηρίζω ὑμεῖς καί παρακαλέω ὑπέρ ὁ πίστις ὑμεῖς ὁ μηδείς σαίνω ἐν ὁ θλῖψις οὗτος αὐτός γάρ εἴδω ὅτι εἰς οὗτος κεῖμαι καί γάρ ὅτε πρός ὑμεῖς εἰμί προλέγω ὑμεῖς ὅτι μέλλω θλίβω καθώς καί γίνομαι καί εἴδω διά οὗτος κἀγώ μηκέτι στέγω πέμπω εἰς ὁ γινώσκω ὁ πίστις ὑμεῖς μήπως πειράζω ὑμεῖς ὁ πειράζω καί εἰς κενός γίνομαι ὁ κόπος ἡμᾶς

ἄρτι δέ ἔρχομαι Τιμόθεος πρός ἡμᾶς ἀπό ὑμεῖς καί εὐαγγελίζω ἡμᾶς ὁ πίστις καί ὁ ἀγάπη ὑμεῖς καί ὅτι ἔχω μνεία ἡμᾶς ἀγαθός πάντοτε ἐπιποθέω ἡμᾶς ὁράω καθάπερ καί ἡμᾶς ὑμεῖς διά οὗτος παρακαλέω ἀδελφός ἐπί ὑμεῖς ἐπί πᾶς ὁ ἀνάγκη καί θλῖψις ἡμᾶς διά ὁ ὑμεῖς πίστις ὅτι νῦν ζάω ἐάν ὑμεῖς στήκω ἐν κύριος τίς γάρ εὐχαριστία δύναμαι ὁ θεός ἀνταποδίδωμι περί ὑμεῖς ἐπί πᾶς ὁ χαρά ὅς χαίρω διά ὑμεῖς ἔμπροσθεν ὁ θεός ἡμᾶς νύξ καί ἡμέρα περισσός δέομαι εἰς ὁ ὁράω ὑμεῖς ὁ πρόσωπον καί καταρτίζω ὁ ὑστέρημα ὁ πίστις ὑμεῖς

αὐτός δέ ὁ θεός καί πατήρ ἡμᾶς καί ὁ κύριος ἡμᾶς Ἰησοῦς κατευθύνω ὁ ὁδός ἡμᾶς πρός ὑμεῖς ὑμεῖς δέ ὁ κύριος πλεονάζω καί περισσεύω ὁ ἀγάπη εἰς ἀλλήλων καί εἰς πᾶς καθάπερ καί ἡμᾶς εἰς ὑμεῖς εἰς ὁ στηρίζω ὑμεῖς ὁ καρδία ἄμεμπτος ἐν ἁγιωσύνη ἔμπροσθεν ὁ θεός καί πατήρ ἡμᾶς ἐν ὁ παρουσία ὁ κύριος ἡμᾶς Ἰησοῦς μετά πᾶς ὁ ἅγιος αὐτός ἀμήν

λοιπόν οὖν ἀδελφός ἐρωτάω ὑμεῖς καί παρακαλέω ἐν κύριος Ἰησοῦς ἵνα καθώς παραλαμβάνω παρά ἡμᾶς ὁ πῶς δεῖ ὑμεῖς περιπατέω καί ἀρέσκω θεός καθώς καί περιπατέω ἵνα περισσεύω μᾶλλον εἴδω γάρ τίς παραγγελία δίδωμι ὑμεῖς διά ὁ κύριος Ἰησοῦς οὗτος γάρ εἰμί θέλημα ὁ θεός ὁ ἁγιασμός ὑμεῖς ἀπέχομαι ὑμεῖς ἀπό ὁ πορνεία εἴδω ἕκαστος ὑμεῖς ὁ ἑαυτοῦ σκεῦος κτάομαι ἐν ἁγιασμός καί τιμή μή ἐν πάθος ἐπιθυμία καθάπερ καί ὁ ἔθνος ὁ μή εἴδω ὁ θεός ὁ μή ὑπερβαίνω καί πλεονεκτέω ἐν ὁ πρᾶγμα ὁ ἀδελφός αὐτός διότι ἔκδικος κύριος περί πᾶς οὗτος καθώς καί προέπω ὑμεῖς καί διαμαρτύρομαι οὐ γάρ καλέω ἡμᾶς ὁ θεός ἐπί ἀκαθαρσία ἀλλά ἐν ἁγιασμός τοιγαροῦν ὁ ἀθετέω οὐ ἄνθρωπος ἀθετέω ἀλλά ὁ θεός ὁ καί δίδωμι ὁ πνεῦμα αὐτός ὁ ἅγιος εἰς ὑμεῖς

περί δέ ὁ φιλαδελφία οὐ χρεία ἔχω γράφω ὑμεῖς αὐτός γάρ ὑμεῖς θεοδίδακτος εἰμί εἰς ὁ ἀγαπάω ἀλλήλων καί γάρ ποιέω αὐτός εἰς πᾶς ὁ ἀδελφός ἐν ὅλος ὁ Μακεδονία παρακαλέω δέ ὑμεῖς ἀδελφός περισσεύω μᾶλλον καί φιλοτιμέομαι ἡσυχάζω καί πράσσω ὁ ἴδιος καί ἐργάζομαι ὁ χείρ ὑμεῖς καθώς ὑμεῖς παραγγέλλω ἵνα περιπατέω εὐσχημόνως πρός ὁ ἔξω καί μηδείς χρεία ἔχω

οὐ θέλω δέ ὑμεῖς ἀγνοέω ἀδελφός περί ὁ κοιμάω ἵνα μή λυπέω καθώς καί ὁ λοιποί ὁ μή ἔχω ἐλπίς εἰ γάρ πιστεύω ὅτι Ἰησοῦς ἀποθνήσκω καί ἀνίστημι οὕτω καί ὁ θεός ὁ κοιμάω διά ὁ Ἰησοῦς ἄγω σύν αὐτός οὗτος γάρ ὑμεῖς λέγω ἐν λόγος κύριος ὅτι ἡμᾶς ὁ ζάω ὁ περιλείπω εἰς ὁ παρουσία ὁ κύριος οὐ μή φθάνω ὁ κοιμάω ὅτι αὐτός ὁ κύριος ἐν κέλευμα ἐν φωνή ἀρχάγγελος καί ἐν σάλπιγξ θεός καταβαίνω ἀπό οὐρανός καί ὁ νεκρός ἐν Χριστός ἀνίστημι πρῶτον ἔπειτα ἡμᾶς ὁ ζάω ὁ περιλείπω ἅμα σύν αὐτός ἁρπάζω ἐν νεφέλη εἰς ἀπάντησις ὁ κύριος εἰς ἀήρ καί οὕτω πάντοτε σύν κύριος εἰμί ὥστε παρακαλέω ἀλλήλων ἐν ὁ λόγος οὗτος

περί δέ ὁ χρόνος καί ὁ καιρός ἀδελφός οὐ χρεία ἔχω ὑμεῖς γράφω αὐτός γάρ ἀκριβῶς εἴδω ὅτι ἡμέρα κύριος ὡς κλέπτης ἐν νύξ οὕτω ἔρχομαι ὅταν λέγω εἰρήνη καί ἀσφάλεια τότε αἰφνίδιος αὐτός ἐπίσταμαι ὄλεθρος ὥσπερ ὁ ὠδίν ὁ ἐν γαστήρ ἔχω καί οὐ μή ἐκφεύγω ὑμεῖς δέ ἀδελφός οὐ εἰμί ἐν σκότος ἵνα ὁ ἡμέρα ὑμεῖς ὡς κλέπτης καταλαμβάνω πᾶς γάρ ὑμεῖς υἱός φῶς εἰμί καί υἱός ἡμέρα οὐ εἰμί νύξ οὐδέ σκότος ἄρα οὖν μή καθεύδω ὡς ὁ λοιποί ἀλλά γρηγορεύω καί νήφω ὁ γάρ καθεύδω νύξ καθεύδω καί ὁ μεθύσκω νύξ μεθύω ἡμᾶς δέ ἡμέρα εἰμί νήφω ἐνδύω θώραξ πίστις καί ἀγάπη καί περικεφαλαία ἐλπίς σωτηρία ὅτι οὐ τίθημι ἡμᾶς ὁ θεός εἰς ὀργή ἀλλά εἰς περιποίησις σωτηρία διά ὁ κύριος ἡμᾶς Ἰησοῦς Χριστός ὁ ἀποθνήσκω περί ἡμᾶς ἵνα εἴτε γρηγορεύω εἴτε καθεύδω ἅμα σύν αὐτός ζάω διό παρακαλέω ἀλλήλων καί οἰκοδομέω εἷς ὁ εἷς καθώς καί ποιέω

ἐρωτάω δέ ὑμεῖς ἀδελφός εἴδω ὁ κοπιάω ἐν ὑμεῖς καί προΐστημι ὑμεῖς ἐν κύριος καί νουθετέω ὑμεῖς καί ἡγέομαι αὐτός περισσός ἐν ἀγάπη διά ὁ ἔργον αὐτός εἰρηνεύω ἐν αὐτός παρακαλέω δέ ὑμεῖς ἀδελφός νουθετέω ὁ ἄτακτος παραμυθέομαι ὁ ὀλιγόψυχος ἀντέχομαι ὁ ἀσθενής μακροθυμέω πρός πᾶς ὁράω μή τὶς κακός ἀντί κακός τὶς ἀποδίδωμι ἀλλά πάντοτε ὁ ἀγαθός διώκω εἰς ἀλλήλων καί εἰς πᾶς πάντοτε χαίρω ἀδιαλείπτως προσεύχομαι ἐν πᾶς εὐχαριστέω οὗτος γάρ θέλημα θεός ἐν Χριστός Ἰησοῦς εἰς ὑμεῖς ὁ πνεῦμα μή σβέννυμι προφητεία μή ἐξουθενέω πᾶς δέ δοκιμάζω ὁ καλός κατέχω ἀπό πᾶς εἶδος πονηρός ἀπέχομαι

αὐτός δέ ὁ θεός ὁ εἰρήνη ἁγιάζω ὑμεῖς ὁλοτελής καί ὁλόκληρος ὑμεῖς ὁ πνεῦμα καί ὁ ψυχή καί ὁ σῶμα ἀμέμπτως ἐν ὁ παρουσία ὁ κύριος ἡμᾶς Ἰησοῦς Χριστός τηρέω πιστός ὁ καλέω ὑμεῖς ὅς καί ποιέω

ἀδελφός προσεύχομαι περί ἡμᾶς ἀσπάζομαι ὁ ἀδελφός πᾶς ἐν φίλημα ἅγιος ὁρκίζω ὑμεῖς ὁ κύριος ἀναγινώσκω ὁ ἐπιστολή πᾶς ὁ ἀδελφός ὁ χάρις ὁ κύριος ἡμᾶς Ἰησοῦς Χριστός μετά ὑμεῖς