ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΙΣ Β΄

Παῦλος καί Σιλουανός καί Τιμόθεος ὁ ἐκκλησία Θεσσαλονικεύς ἐν θεός πατήρ ἡμᾶς καί κύριος Ἰησοῦς Χριστός χάρις ὑμεῖς καί εἰρήνη ἀπό θεός πατήρ ἡμᾶς καί κύριος Ἰησοῦς Χριστός

εὐχαριστέω ὀφείλω ὁ θεός πάντοτε περί ὑμεῖς ἀδελφός καθώς ἄξιος εἰμί ὅτι ὑπεραυξάνω ὁ πίστις ὑμεῖς καί πλεονάζω ὁ ἀγάπη εἷς ἕκαστος πᾶς ὑμεῖς εἰς ἀλλήλων ὥστε αὐτός ἡμᾶς ἐν ὑμεῖς καυχάομαι ἐν ὁ ἐκκλησία ὁ θεός ὑπέρ ὁ ὑπομονή ὑμεῖς καί πίστις ἐν πᾶς ὁ διωγμός ὑμεῖς καί ὁ θλῖψις ὅς ἀνέχομαι ἔνδειγμα ὁ δίκαιος κρίσις ὁ θεός εἰς ὁ καταξιόω ὑμεῖς ὁ βασιλεία ὁ θεός ὑπέρ ὅς καί πάσχω εἴ-περ δίκαιος παρά θεός ἀνταποδίδωμι ὁ θλίβω ὑμεῖς θλῖψις καί ὑμεῖς ὁ θλίβω ἄνεσις μετά ἡμᾶς ἐν ὁ ἀποκάλυψις ὁ κύριος Ἰησοῦς ἀπό οὐρανός μετά ἄγγελος δύναμις αὐτός ἐν πῦρ φλόξ δίδωμι ἐκδίκησις ὁ μή εἴδω θεός καί ὁ μή ὑπακούω ὁ εὐαγγέλιον ὁ κύριος ἡμᾶς Ἰησοῦς ὅστις δίκη τίνω ὄλεθρος αἰώνιος ἀπό πρόσωπον ὁ κύριος καί ἀπό ὁ δόξα ὁ ἰσχύς αὐτός ὅταν ἔρχομαι ἐνδοξάζω ἐν ὁ ἅγιος αὐτός καί θαυμάζω ἐν πᾶς ὁ πιστεύω ὅτι πιστεύω ὁ μαρτύριον ἡμᾶς ἐπί ὑμεῖς ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος εἰς ὅς καί προσεύχομαι πάντοτε περί ὑμεῖς ἵνα ὑμεῖς ἀξιόω ὁ κλῆσις ὁ θεός ἡμᾶς καί πληρόω πᾶς εὐδοκία ἀγαθωσύνη καί ἔργον πίστις ἐν δύναμις ὅπως ἐνδοξάζω ὁ ὄνομα ὁ κύριος ἡμᾶς Ἰησοῦς ἐν ὑμεῖς καί ὑμεῖς ἐν αὐτός κατά ὁ χάρις ὁ θεός ἡμᾶς καί κύριος Ἰησοῦς Χριστός

ἐρωτάω δέ ὑμεῖς ἀδελφός ὑπέρ ὁ παρουσία ὁ κύριος ἡμᾶς Ἰησοῦς Χριστός καί ἡμᾶς ἐπισυναγωγή ἐπί αὐτός εἰς ὁ μή ταχέως σαλεύω ὑμεῖς ἀπό ὁ νοῦς μηδέ θροέω μήτε διά πνεῦμα μήτε διά λόγος μήτε διά ἐπιστολή ὡς διά ἡμᾶς ὡς ὅτι ἐνίστημι ὁ ἡμέρα ὁ κύριος μή τὶς ὑμεῖς ἐξαπατάω κατά μηδείς τρόπος ὅτι ἐάν μή ἔρχομαι ὁ ἀποστασία πρῶτον καί ἀποκαλύπτω ὁ ἄνθρωπος ὁ ἀνομία ὁ υἱός ὁ ἀπώλεια ὁ ἀντίκειμαι καί ὑπεραίρομαι ἐπί πᾶς λέγω θεός ἤ σέβασμα ὥστε αὐτός εἰς ὁ ναός ὁ θεός καθίζω ἀποδείκνυμι ἑαυτοῦ ὅτι εἰμί θεός οὐ μνημονεύω ὅτι ἔτι εἰμί πρός ὑμεῖς οὗτος λέγω ὑμεῖς καί νῦν ὁ κατέχω εἴδω εἰς ὁ ἀποκαλύπτω αὐτός ἐν ὁ αὐτός καιρός ὁ γάρ μυστήριον ἤδη ἐνεργέω ὁ ἀνομία μόνον ὁ κατέχω ἄρτι ἕως ἐκ μέσος γίνομαι καί τότε ἀποκαλύπτω ὁ ἄνομος ὅς ὁ κύριος Ἰησοῦς ἀναιρέω ὁ πνεῦμα ὁ στόμα αὐτός καί καταργέω ὁ ἐπιφάνεια ὁ παρουσία αὐτός ὅς εἰμί ὁ παρουσία κατά ἐνέργεια ὁ Σατανᾶς ἐν πᾶς δύναμις καί σημεῖον καί τέρας ψεῦδος καί ἐν πᾶς ἀπάτη ἀδικία ὁ ἀπόλλυμι ἀντί ὅς ὁ ἀγάπη ὁ ἀλήθεια οὐ δέχομαι εἰς ὁ σώζω αὐτός καί διά οὗτος πέμπω αὐτός ὁ θεός ἐνέργεια πλάνη εἰς ὁ πιστεύω αὐτός ὁ ψεῦδος ἵνα κρίνω ἅπας ὁ μή πιστεύω ὁ ἀλήθεια ἀλλά εὐδοκέω ὁ ἀδικία

ἡμᾶς δέ ὀφείλω εὐχαριστέω ὁ θεός πάντοτε περί ὑμεῖς ἀδελφός ἀγαπάω ὑπό κύριος ὅτι αἱρέομαι ὑμεῖς ὁ θεός ἀπό ἀρχή εἰς σωτηρία ἐν ἁγιασμός πνεῦμα καί πίστις ἀλήθεια εἰς ὅς καί καλέω ὑμεῖς διά ὁ εὐαγγέλιον ἡμᾶς εἰς περιποίησις δόξα ὁ κύριος ἡμᾶς Ἰησοῦς Χριστός ἄρα οὖν ἀδελφός στήκω καί κρατέω ὁ παράδοσις ὅς διδάσκω εἴτε διά λόγος εἴτε διά ἐπιστολή ἡμᾶς

αὐτός δέ ὁ κύριος ἡμᾶς Ἰησοῦς Χριστός καί ὁ θεός ὁ πατήρ ἡμᾶς ὁ ἀγαπάω ἡμᾶς καί δίδωμι παράκλησις αἰώνιος καί ἐλπίς ἀγαθός ἐν χάρις παρακαλέω ὑμεῖς ὁ καρδία καί στηρίζω ἐν πᾶς ἔργον καί λόγος ἀγαθός

ὁ λοιπόν προσεύχομαι ἀδελφός περί ἡμᾶς ἵνα ὁ λόγος ὁ κύριος τρέχω καί δοξάζω καθώς καί πρός ὑμεῖς καί ἵνα ῥύομαι ἀπό ὁ ἄτοπος καί πονηρός ἄνθρωπος οὐ γάρ πᾶς ὁ πίστις πιστός δέ εἰμί ὁ κύριος ὅς στηρίζω ὑμεῖς καί φυλάσσω ἀπό ὁ πονηρός πείθω δέ ἐν κύριος ἐπί ὑμεῖς ὅτι ὅς παραγγέλλω ποιέω καί ποιέω ὁ δέ κύριος κατευθύνω ὑμεῖς ὁ καρδία εἰς ὁ ἀγάπη ὁ θεός καί εἰς ὁ ὑπομονή ὁ Χριστός

παραγγέλλω δέ ὑμεῖς ἀδελφός ἐν ὄνομα ὁ κύριος ἡμᾶς Ἰησοῦς Χριστός στέλλω ὑμεῖς ἀπό πᾶς ἀδελφός ἀτάκτως περιπατέω καί μή κατά ὁ παράδοσις ὅς παραλαμβάνω παρά ἡμᾶς αὐτός γάρ εἴδω πῶς δεῖ μιμέομαι ἡμᾶς ὅτι οὐ ἀτακτέω ἐν ὑμεῖς οὐδέ δωρεάν ἄρτος φάγω παρά τὶς ἀλλά ἐν κόπος καί μόχθος νύξ καί ἡμέρα ἐργάζομαι πρός ὁ μή ἐπιβαρέω τὶς ὑμεῖς οὐ ὅτι οὐ ἔχω ἐξουσία ἀλλά ἵνα ἑαυτοῦ τύπος δίδωμι ὑμεῖς εἰς ὁ μιμέομαι ἡμᾶς καί γάρ ὅτε εἰμί πρός ὑμεῖς οὗτος παραγγέλλω ὑμεῖς ὅτι εἰ τὶς οὐ θέλω ἐργάζομαι μηδέ ἐσθίω ἀκούω γάρ τὶς περιπατέω ἐν ὑμεῖς ἀτάκτως μηδείς ἐργάζομαι ἀλλά περιεργάζομαι ὁ δέ τοιοῦτος παραγγέλλω καί παρακαλέω ἐν κύριος Ἰησοῦς Χριστός ἵνα μετά ἡσυχία ἐργάζομαι ὁ ἑαυτοῦ ἄρτος ἐσθίω ὑμεῖς δέ ἀδελφός μή ἐκκακέω καλοποιέω

εἰ δέ τὶς οὐ ὑπακούω ὁ λόγος ἡμᾶς διά ὁ ἐπιστολή οὗτος σημειόω μή συναναμίγνυμι αὐτός ἵνα ἐντρέπω καί μή ὡς ἐχθρός ἡγέομαι ἀλλά νουθετέω ὡς ἀδελφός

αὐτός δέ ὁ κύριος ὁ εἰρήνη δίδωμι ὑμεῖς ὁ εἰρήνη διαπαντός ἐν πᾶς τρόπος ὁ κύριος μετά πᾶς ὑμεῖς

ὁ ἀσπασμός ὁ ἐμός χείρ Παῦλος ὅς εἰμί σημεῖον ἐν πᾶς ἐπιστολή οὕτω γράφω ὁ χάρις ὁ κύριος ἡμᾶς Ἰησοῦς Χριστός μετά πᾶς ὑμεῖς