Возьму ли крылья зари и переселюсь на край моря, —
Не преда́ждь менѐ, гдⷭ҇и, ѿ жела́нїѧ моегѡ̀ грѣ́шникꙋ: помы́слиша на мѧ̀, не ѡ҆ста́ви менѐ, да не когда̀ вознесꙋ́тсѧ.
[Пс 139:9 (138)]
Не преда́ждь мене́, Го́споди, от жела́ния моего́ гре́шнику: помы́слиша на мя, не оста́ви мене́, да не когда́ вознесу́тся.
[Пс 139:9 (138)]