Впрочем, это сказано мною как позволение, а не как повеление.
τοῦτο δὲ λέγω κατὰ συγγνώμην οὐ κατ’ ἐπιταγήν
Τοῦτο δὲ λέγω κατὰ συγγνώμην, οὐ κατ’ ἐπιταγήν.
τουτο δε λεγω κατα συγγνωμην ου κατ επιταγην
τοῦτο δὲ λέγω κατὰ συγγνώμην, οὐ κατ’ ἐπιταγήν.
τοῦτο δὲ λέγω κατὰ συγγνώμην, οὐ κατ᾽ ἐπιταγήν.
τοῦτο δὲ λέγω κατὰ συγγνώμην, οὐ κατ’ ἐπιταγήν.
τοῦτο δὲ λέγω κατὰ συνγνώμην, οὐ κατ' ἐπιταγήν.
τοῦτο δὲ λέγω κατὰ συνγνώμην, οὐ κατ’ ἐπιταγήν.
τοῦτο δὲ λέγω κατὰ συγγνώμην, οὐ κατ’ ἐπιταγήν.
Τοῦτο δὲ λέγω κατὰ συγγνώμην, οὐ κατʼ ἐπιταγήν.
Τοῦτο δὲ λέγω κατὰ συγγνώμην, οὐ κατ᾿ ἐπιταγήν
τοῦτο δὲ λέγω κατὰ συγγνώμην, οὐ κατ᾽ ἐπιταγήν.
Nestle Aland 28th / 2012
τοῦτο δὲ λέγω κατὰ συγγνώμην οὐ κατ’ ἐπιταγήν.
τουτο δε λεγω κατα ϲυγγνωμην ου κατ επιταγην
τουτο δε λεγω κατα ϲυνγνωμην ου κατ επιταγην
τουτο δε λεγω κατα ϲυγνωμη̅ ου κατ επιταγην
τουτο δε λεγω κατα ϲυνγνωμη̅ ου κατ επιταγην