G1161 в Новом Завете

Καὶ ὑμᾶς ποτε ὄντας ἀπηλλοτριωμένους καὶ ἐχθροὺς τῇ διανοίᾳ ἐν τοῖς ἔργοις τοῖς πονηροῖς νυνί δέ ἀποκατήλλαξεν

І вас, якія былі некалі адлучаныя і ворагі, разуменьнем [зьвернутыя] да злых справаў,

І вас, якія калісьці былі адчужаныя і ворагі думкамі, і схільнасьцю да ліхіх учынкаў,

І вас, што былі калісьці чужымі і ворагамі праз схільнасць да ліхіх учынкаў,

І вас, што калісь былі аддаленыя і непрыяцелі ў душы, робячы благія ўчынкі,

Дый вас, што былі калісь чужымі і ворагамі праз склоннасьць да благіх дзе́л,

І вас, якія калісьці былі чужымі і варожымі Богу ў думках і ліхіх справах,

Хоць вы калісьці былі адчужаныя і варожыя паводле мыслення і сваіх ліхіх справаў,

І вас, што былі некалі адчужанымі і ворагамі ў розуме з-за ліхіх учынкаў,

І вас, якія некалі былі адчу́жанымі і ворагамі праз схільнасьць у розуме да ліхіх учынкаў, дык цяпер Ён поўнасьцю прымірыў

Дый вас самых, што калісь чужымі й варожымі былі праз думкі й нахілы да благіх учынкаў,

τὸ μυστήριον τὸ ἀποκεκρυμμένον ἀπὸ τῶν αἰώνων καὶ ἀπὸ τῶν γενεῶν νυνὶ δὲ ἐφανερώθη τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ

тайну, схаваную ад вякоў і ад пакаленьняў, а цяпер выяўленую сьвятым Ягоным,

тайну, схаваную ад вякоў і родаў, а сёньня адкрытую сьвятым Ягоным,

таямніцу, схаваную ад вякоў і пакаленняў, а цяпер выяўленую Яго святым,

Тайну, закрытую ад вякоў і пакаленьняў, але цяпер аб’яўленую сьвятым Ягоным,

тайну, укрытую ад вякоў і ад родаў, цяпе́р жа выяўленую сьвятым Яго,

тайну, схаваную ад вякоў і ад родаў, а цяпер адкрытую святым Яго,

таямніцу, схаваную ад вякоў і ад пакаленняў, якая цяпер аб’явілася Ягоным святым.

таямніцу, схаваную ад вякоў і пакаленняў; а цяпер адкрытую Яго святым,

тайну, укрытую ад народаў у вяках, але цяпер адкрытую сьвятым Ягоным,

тайніцу укрытую ад вякоў і ад родаў, цяпержа выяўленую сьвятым Ягоным,

Τοῦτο δὲ λέγω ἵνα μη τις ὑμᾶς παραλογίζηται ἐν πιθανολογίᾳ

А кажу гэта, каб хто ня ўвёў вас у зман пераканаўчымі словамі.

Гэта кажу я дзеля таго, каб хто-небудзь ня зьвёў вас лісьлівымі словамі;

Гэта ж вам кажу, каб ніхто вас не падмануў падступствам слоў.

А гэта кажу я вам, каб ніхто не спадмануў вас пераконуючай моваю;

Кажу-ж гэтае, каб хто-не́будзь ня зьвёў вас, пераконываючы словамі;

Гэта кажу я, каб хто-небудзь не ўвёў вас у зман праўдападобнымі довадамі;

Я кажу гэта, каб хто з вас не паддаўся зману прывабных словаў.

Гэта я кажу, каб ніхто не звёў у зман вас нібыта пераконлівымі словамі.

А кажу вам гэтае, каб хто-небудзь ня зьвёў вас ілжэпераконваючымі словамі.

Гавару вам гэта, каб хто ня зьвёў вас падступнымі доказамі;

ἅ ἐστιν σκιὰ τῶν μελλόντων τὸ δὲ σῶμα τοῦ Χριστοῦ

Гэта ёсьць цень таго, што мае быць, а цела — Хрыстовае.

гэта ёсьць цень будучыні, а цела — у Хрысьце.

якія з’яўляюцца ценем будучага, цела ж — Хрыстова.

Каторыя сьцень прыйдучага, але цела — Хрыстова.

гэта ёсьць це́нь таго, што ма́е быць; це́ла-ж Хрыстовае.

гэта — цень бу́дучыні, це́ла ж — Хрыстос.

Гэта цень будучых рэчаў, а тут ёсць цела Хрыста.

гэта ёсць цень будучыні, а цела — Хрыстова.

усё гэтае зьяўляецца це́нем будучага, а цела — Хрыста.

гэта бо толькі спакмень мабытнага, рэчаіснасьць-жа — у Хрыстусе.

νυνὶ δὲ ἀπόθεσθε καὶ ὑμεῖς τὰ πάντα ὀργήν θυμόν κακίαν βλασφημίαν αἰσχρολογίαν ἐκ τοῦ στόματος ὑμῶν

А цяпер вы адкіньце ўсё: гнеў, ярасьць, ліхоту, блюзьнерствы, брыдкаслоўе з вуснаў вашых;

А зараз вы адкладзеце ўсё: гнеў, лютасьць, злосьць, ліхаслоўе, кляцьбу з вуснаў вашых;

Але цяпер адкіньце і вы ўсё: гнеў, мсцівасць, злосць, блюзненні і брыдкія словы з вуснаў вашых.

Але цяпер і вы адкладзіце ўсе: абурэньне, гнеў, злоснасьць, блявузґаньне, брыдкую мову з вуснаў сваіх.

А цяпе́р і вы адкіньце ўсё: гне́ў, ярасьць, злосьць, лаянку, сорамныя словы з вуснаў вашых;

Цяпер жа вы адкíньце ўсё: гнеў, ярасць, злосць, блюзнерства, брыдкаслоўе вуснаў вашых;

Цяпер жа і вы адкіньце гэта ўсё: гнеў, абурэнне, злосць, блюзнерства, зласлоўе з вуснаў вашых.

але цяпер і вы адкладзіце ўсё гэта: гнеў, раз’юшанасць, злосць, зневажанне, брыдкаслоўе з вашых вуснаў;

Але цяпер і вы адкладзеце ўсё (гэтае): гнеў, лютасьць, злосьць, лаянку, брыдкаслоўе з вуснаў вашых;

Цяпержа гэта ўсё адкіньце: гнеў, закатную лютасьць, брыдамоўства.

ἐπὶ πᾶσιν δὲ τούτοις τὴν ἀγάπην ἥτις ἐστιν σύνδεσμος τῆς τελειότητος

А па-над усё [апраніцеся] ў любоў, якая ёсьць вузел дасканаласьці,

а найболей апранецеся ў любоў, якая ёсьць сукупнасьць дасканаласьці;

А па-над усё апраніцеся ў любоў, якая ёсць сукупнасць дасканаласці.

А над усім гэтым майце любосьць, каторая ё зьвязак дасканальнасьці.

А па-над усім — (апрануўшыся) любоўю, якая ёсьць злучэньне дасканаласьці,

А па-над усім гэтым апраніцеся ў любоў, якая з’яўляецца суку́пнасцю даскана́ласці;

А па-над усім гэтым апраніцеся ў любоў, якая ёсць повяззю дасканаласці.

А па-над усім гэтым апраніцесяў любоў, якая — сувязь дасканаласці.

А панад усім тым апраніцеся ў любоў (Боскую), якая ёсьць сукупнасьць даскана́ласьці.

А над усё — (майце) любасьць, катора ёсьць вязьзю дасканальнасьці,

ὁ δὲ ἀδικῶν κομιεῖται ὃ ἠδίκησεν καὶ οὐκ ἔστιν προσωποληψία

А хто робіць крыўду, атрымае паводле зробленае крыўды, бо няма [ў Бога] ўзіраньня на аблічча.

А хто несправядліва ўчыніць, той атрымае паводле сваёй няпраўды, у Яго няма агляду на асобы.

Хто чыніць несправядлівасць, атрымае тое, што зрабіў нягодна, бо [ў Бога] няма зважання на асобы.

Бо крыўднік адзяржыць подле тога, што ён крыўдзіў, бо няма прыяньня асобам.

А хто крыўдзіць, атрымае водле зробленае крыўды: бо няма ў Бога ўзіраньня на аблічча.

А хто няпра́веднае чы́ніць, той атрыма́е паводле сваёй няпра́веднасці, без зважа́ння на асобу.

Той, хто робіць крыўду, расплаціцца за зробленую крыўду, без увагі на яго асобу.

бо той, хто робіць няправедна, атрымае тое, што зрабіў няправедна, у Яго няма аглядак на асобы.

А той, хто паступае няправедна, атрымае (адпаведна) таму, што ўчыніў няправедна, бо ў Яго няма нясправядлівасьці.

Хто бо крыўдзіць, атрымае адплату за тое, што паступаў крыўдна (нягодна), бо у Бога няма ўзірання на асобу.