G1438 в Новом Завете

Γίνεσθε δὲ ποιηταὶ λόγου καὶ μὴ μόνον ἀκροαταὶ παραλογιζόμενοι ἑαυτούς

Будзьце ж выканаўцамі слова, а не слухачамі толькі, якія ўводзяць у зман саміх сябе.

Будзьце ж выканаўцы слова, а не слухачы толькі, што ашукваюць самі сябе.

Будзьце выканаўцамі слова, а не толькі слухачамі, якія саміх сябе ашукваюць.

Але будзьце дзейнікамі Слова, а ня слухачымі толькі, што зводзяць самых сябе.

Будзьце-ж выпаўніцелямі слова, а не слухача́мі толькі, ашуківаючымі самых сябе́.

Будзьце ж выкана́ўцамі слова, а не толькі слухача́мі, якія ашу́кваюць саміх сябе.

Будзьце ж выканаўцамі слова, а не толькі слухачамі, якія падманваюць саміх сябе.

Будзьце ж выканаўцамі слова, а не толькі слухачамі, якія ашукваюць саміх сябе.

Будзьце ж выпаўніцелямі Слова, а ня слухача́мі толькі, ашукваючымі самых сябе.

Будзьце выканальнікамі слова, а не слухачамі толькі, ашукваючымі сябе.

κατενόησεν γὰρ ἑαυτὸν καὶ ἀπελήλυθεν καὶ εὐθέως ἐπελάθετο ὁποῖος ἦν

бо ён паглядзеў на сябе, і адыйшоў, і адразу забыўся, які ён.

ён паглядзеў на сябе, адышоўся — і адразу забыўся, які ён ёсьць.

бо ён паглядзеў на сябе, і адышоўся, і зараз забыўся, якім ён быў.

Бо ён паглядзеў на сябе і адышоў, і якга забыўся, якоў ён.

ён паглядзе́ў на сябе́ і адыйшоўся, ды ўраз жа забыўся, які ён.

ён паглядзе́ў на сябе і адышо́ў — і адразу забыў, які ён.

прыгледзеўся да сябе, адышоў і адразу забыўся, якім быў.

бо ён разгледзеў сябе і пайшоў, і адразу забыўся, які ён.

бо (ён) разглядзеў сябе ды ўраз (жа) забыўся, які ён.

ён азірнуў сябе і адыйшоў ды зараз забыўся, якім быў.

θρησκεία καθαρὰ καὶ ἀμίαντος παρὰ τῷ θεῷ καὶ πατρὶ αὕτη ἐστίν ἐπισκέπτεσθαι ὀρφανοὺς καὶ χήρας ἐν τῇ θλίψει αὐτῶν ἄσπιλον ἑαυτὸν τηρεῖν ἀπὸ τοῦ κόσμου

Чыстая і беззаганная пабожнасьць перад Богам і Айцом ёсьць у тым, каб адведваць сіротаў і ўдоваў у горы іхнім і захоўваць сябе неапаганеным ад сьвету.

Чыстая і беспахібная пабожнасьць перад Богам і Айцом ёсьць тое, каб дагледзець сірот і ўдоваў у іхніх скрухах і захоўваць сябе неапаганенага сьветам.

Пабожнасць праўдзівая і беззаганная перад Богам і Айцом вось якая: апекавацца над сіротамі і ўдовамі, дапамагаючы ў іх бедах, ды ўсцерагчыся беззаганным ад гэтага свету.

Чыстая а беззаганная набожнасьць перад Богам а Айцом ё гэта: давядацца сіротаў а ўдоваў у ватугах іхных, дзяржаць сябе незабрудзяненым ад сьвету.

Чыстая і беззаганная багабойнасьць перад Богам Айцом — у тым, каб даглядаць сірот і ўдоваў у горы іх і дзяржацца неапага́неным ад сьвету.

Набо́жнасць чы́стая і беззага́нная перад Богам і Айцом — у тым, каб дагляда́ць сірот і ўдоў у го́ры іх і захо́ўваць сябе неапага́неным ад свету.

Чыстая і беззаганная пабожнасць перад Богам і Айцом — гэта наведванне сіротаў і ўдоваў у іхняй нядолі і захаванне сябе незаплямленым светам.

Чыстая і беззаганная набожнасць перад Богам і Бацькам вось што: даглядаць сіротаў і ўдоваў у іх бядзе, захоўваць сябе незаплямленым ад свету.

Чыстая і бяззаганная багабойнасьць перад Богам і Ба́цькам ёсьць гэта: клапаціцца пра сірот і ўдоваў у горы іхным і берагчы сябе няапаганеным ад сьвету.

Чыстай і беззаганнай перад Богам і Айцом ёсьць тая пабожнасьць: каб вясьці догляд сірат і ўдоваў, а сябе ўсьцярэгчы неапаганеным ад гэтага сьвету.

καὶ οὐ διεκρίθητε ἐν ἑαυτοῖς καὶ ἐγένεσθε κριταὶ διαλογισμῶν πονηρῶν

ці не ўчынілі вы розьніцы ў саміх сабе і ці ня сталіся судзьдзямі са злымі думкамі?

дык ці ня робіце розьніцы між сабою і ці ня робіцеся вы зламыснымі судзьдзямі?

Дык ці вы не судзіце ў сабе і ці не робіцеся суддзямі з нягоднымі думкамі?

Дык ціж вы не зрабілі розьніцы мяжсобку і сталі судзьдзямі з благімі думкамі?

дык ці-ж не перасуджваеце вы ў сабе́ і ня робіцеся судзьдзямі з нягоднымі думкамі?

то хіба́ вы не правялí падзе́лу паміж сабою і не сталі су́ддзямі з ліхíмі думкамí

то ці ж не робіце адрознення між вамі самімі і не становіцеся суддзямі са злымі думкамі?

то ці не стварылі адрозненняў вы ў саміх сябе і ці не зрабіліся суддзямі з карыслівымі разлікамі?

дык ці ня перасудзілі вы ў самых сабе і ці ня сталі вы судзьдзямі зь нягоднымі думкамі?

Дык, ціж ня робіце рожніц між сабою ды ці не сталіся судзьдзямі з благімі думкамі?

οὕτως καὶ ἡ πίστις ἐὰν μὴ ἔργα ἔχῃ νεκρά ἐστιν καθ' ἑαυτήν

Гэтак і вера, калі ня мае ўчынкаў, сама па сабе мёртвая.

Гэтак і вера, калі ня мае дзеяў, мёртвая сама ў сабе.

Так і вера, калі не мае ўчынкаў, сама па сабе мёртвая.

Гэтак і вера, калі ня мае ўчынкаў, мертвая сама ў сабе.

Гэтак і ве́ра, калі ня ма́е ўчынкаў, сама па сабе́ мёртвая.

Так і вера, калі не будзе мець спраў, то яна мёртвая сама па сабе.

Так і вера без учынкаў мёртвая сама па сабе.

Так і вера, калі не мае ўчынкаў, — мёртвая сама па сабе.

Гэтак і вера, калі ня мае ўчынкаў, сама па сабе мёртвая.

Гэтак і вера, калі ня мае чынкаў, сама па сабе мярцьвіня.