БиблияСтронгG1510 › в тексте Библии

G1510 в Новом Завете

εἰμί

Фильтр: Иов. Найдено: 213 стихов (всего 4413).

Показано до 50 на страницу Страница 1 из 5.
15

Был человек в земле Уц, имя его Иов; и был человек этот непорочен, справедлив и богобоязнен и удалялся от зла.

 

ανθρωπος τις ην εν χωρα τη αυσιτιδι ω ονομα ιωβ και ην ο ανθρωπος εκεινος αληθινος αμεμπτος δικαιος θεοσεβης απεχομενος απο παντος πονηρου πραγματος

Имения у него было: семь тысяч мелкого скота, три тысячи верблюдов, пятьсот пар волов и пятьсот ослиц и весьма много прислуги; и был человек этот знаменитее всех сынов Востока.

 

και ην τα κτηνη αυτου προβατα επτακισχιλια καμηλοι τρισχιλιαι ζευγη βοων πεντακοσια ονοι θηλειαι νομαδες πεντακοσιαι και υπηρεσια πολλη σφοδρα και εργα μεγαλα ην αυτω επι της γης και ην ο ανθρωπος εκεινος ευγενης των αφ ηλιου ανατολων

И сказал Господь сатане: обратил ли ты внимание твое на раба Моего Иова? ибо нет такого, как он, на земле: человек непорочный, справедливый, богобоязненный и удаляющийся от зла.

 

και ειπεν αυτω ο κυριος προσεσχες τη διανοια σου κατα του παιδος μου ιωβ οτι ουκ εστιν κατ αυτον των επι της γης ανθρωπος αμεμπτος αληθινος θεοσεβης απεχομενος απο παντος πονηρου πραγματος

Не Ты ли кругом оградил его и дом его и все, что у него? Дело рук его Ты благословил, и стада его распространяются по земле;

 

ου συ περιεφραξας τα εξω αυτου και τα εσω της οικιας αυτου και τα εξω παντων των οντων αυτω κυκλω τα εργα των χειρων αυτου ευλογησας και τα κτηνη αυτου πολλα εποιησας επι της γης

И сказал Господь сатане: вот, все, что у него, в руке твоей; только на него не простирай руки твоей. И отошел сатана от лица Господня.

 

τοτε ειπεν ο κυριος τω διαβολω ιδου παντα οσα εστιν αυτω διδωμι εν τη χειρι σου αλλα αυτου μη αψη και εξηλθεν ο διαβολος παρα του κυριου

И был день, когда сыновья его и дочери его ели и вино пили в доме первородного брата своего.

 

και ην ως η ημερα αυτη οι υιοι ιωβ και αι θυγατερες αυτου επινον οινον εν τη οικια του αδελφου αυτων του πρεσβυτερου

и сказал: наг я вышел из чрева матери моей, наг и возвращусь. Господь дал, Господь и взял; да будет имя Господне благословенно!

 

αυτος γυμνος εξηλθον εκ κοιλιας μητρος μου γυμνος και απελευσομαι εκει ο κυριος εδωκεν ο κυριος αφειλατο ως τω κυριω εδοξεν ουτως και εγενετο ειη το ονομα κυριου ευλογημενον

И сказал Господь сатане: обратил ли ты внимание твое на раба Моего Иова? ибо нет такого, как он, на земле: человек непорочный, справедливый, богобоязненный и удаляющийся от зла, и доселе тверд в своей непорочности; а ты возбуждал Меня против него, чтобы погубить его безвинно.

 

ειπεν δε ο κυριος προς τον διαβολον προσεσχες ουν τω θεραποντι μου ιωβ οτι ουκ εστιν κατ αυτον των επι της γης ανθρωπος ακακος αληθινος αμεμπτος θεοσεβης απεχομενος απο παντος κακου ετι δε εχεται ακακιας συ δε ειπας τα υπαρχοντα αυτου δια κενης απολεσαι

И сидели с ним на земле семь дней и семь ночей; и никто не говорил ему ни слова, ибо видели, что страдание его весьма велико.

 

παρεκαθισαν αυτω επτα ημερας και επτα νυκτας και ουδεις αυτων ελαλησεν εωρων γαρ την πληγην δεινην ουσαν και μεγαλην σφοδρα

День тот да будет тьмою; да не взыщет его Бог свыше, и да не воссияет над ним свет!

 

η ημερα εκεινη ειη σκοτος και μη αναζητησαι αυτην ο κυριος ανωθεν μηδε ελθοι εις αυτην φεγγος

Ночь та, — да обладает ею мрак, да не сочтется она в днях года, да не войдет в число месяцев!

 

καταραθειη η ημερα και η νυξ εκεινη απενεγκαιτο αυτην σκοτος μη ειη εις ημερας ενιαυτου μηδε αριθμηθειη εις ημερας μηνων

О! ночь та — да будет она безлюдна; да не войдет в нее веселье!

 

αλλα η νυξ εκεινη ειη οδυνη και μη ελθοι επ αυτην ευφροσυνη μηδε χαρμονη

Малый и великий там равны, и раб свободен от господина своего.

 

μικρος και μεγας εκει εστιν και θεραπων ου δεδοικως τον κυριον αυτου

Богобоязненность твоя не должна ли быть твоею надеждою, и непорочность путей твоих — упованием твоим?

 

ποτερον ουχ ο φοβος σου εστιν εν αφροσυνη και η ελπις σου και η ακακια της οδου σου

Вспомни же, погибал ли кто невинный, и где праведные бывали искореняемы?

 

μνησθητι ουν τις καθαρος ων απωλετο η ποτε αληθινοι ολορριζοι απωλοντο

Он стал, — но я не распознал вида его, — только облик был пред глазами моими; тихое веяние, — и я слышу голос:

 

ανεστην και ουκ επεγνων ειδον και ουκ ην μορφη προ οφθαλμων μου αλλ η αυραν και φωνην ηκουον

человек праведнее ли Бога? и муж чище ли Творца своего?

 

τι γαρ μη καθαρος εσται βροτος εναντιον κυριου η απο των εργων αυτου αμεμπτος ανηρ

тем более — в обитающих в храминах из брения, которых основание прах, которые истребляются скорее моли.

 

τους δε κατοικουντας οικιας πηλινας εξ ων και αυτοι εκ του αυτου πηλου εσμεν επαισεν αυτους σητος τροπον

Между утром и вечером они распадаются; не увидишь, как они вовсе исчезнут.

 

και απο πρωιθεν εως εσπερας ουκετι εισιν παρα το μη δυνασθαι αυτους εαυτοις βοηθησαι απωλοντο

Дети его далеки от счастья, их будут бить у ворот, и не будет заступника.

 

πορρω γενοιντο οι υιοι αυτων απο σωτηριας κολαβρισθειησαν δε επι θυραις ησσονων και ουκ εσται ο εξαιρουμενος

Жатву его съест голодный и из-за терна возьмет ее, и жаждущие поглотят имущество его.

 

α γαρ εκεινοι συνηγαγον δικαιοι εδονται αυτοι δε εκ κακων ουκ εξαιρετοι εσονται εκσιφωνισθειη αυτων η ισχυς

Который творит дела великие и неисследимые, чудные без числа,

 

τον ποιουντα μεγαλα και ανεξιχνιαστα ενδοξα τε και εξαισια ων ουκ εστιν αριθμος

И есть несчастному надежда, и неправда затворяет уста свои.

 

ειη δε αδυνατω ελπις αδικου δε στομα εμφραχθειη

И увидишь, что семя твое многочисленно, и отрасли твои, как трава на земле.

 

γνωση δε οτι πολυ το σπερμα σου τα δε τεκνα σου εσται ωσπερ το παμβοτανον του αγρου

Вот, что мы дознали; так оно и есть: выслушай это и заметь для себя.

 

ιδου ταυτα ουτως εξιχνιασαμεν ταυτα εστιν α ακηκοαμεν συ δε γνωθι σεαυτω ει τι επραξας

Оно верно перетянуло бы песок морей! От того слова мои неистовы.

 

και δη αμμου παραλιας βαρυτερα εσται αλλ ως εοικεν τα ρηματα μου εστιν φαυλα

Ибо стрелы Вседержителя во мне; яд их пьет дух мой; ужасы Божии ополчились против меня.

 

βελη γαρ κυριου εν τω σωματι μου εστιν ων ο θυμος αυτων εκπινει μου το αιμα οταν αρξωμαι λαλειν κεντουσι με

Едят ли безвкусное без соли, и есть ли вкус в яичном белке?

 

ει βρωθησεται αρτος ανευ αλος ει δε και εστιν γευμα εν ρημασιν κενοις

Это было бы еще отрадою мне, и я крепился бы в моей беспощадной болезни, ибо я не отвергся изречений Святого.

 

ειη δε μου πολις ταφος εφ ης επι τειχεων ηλλομην επ αυτης ου μη φεισωμαι ου γαρ εψευσαμην ρηματα αγια θεου μου

Твердость ли камней твердость моя? и медь ли плоть моя?

 

μη ισχυς λιθων η ισχυς μου η αι σαρκες μου εισιν χαλκειαι

Когда становится тепло, они умаляются, а во время жары исчезают с мест своих.

 

καθως τακεισα θερμης γενομενης ουκ επεγνωσθη οπερ ην

Пересмотрите, есть ли неправда? пересмотрите, — правда моя.

 

καθισατε δη και μη ειη αδικον και παλιν τω δικαιω συνερχεσθε

Есть ли на языке моем неправда? Неужели гортань моя не может различить горечи?

 

ου γαρ εστιν εν γλωσση μου αδικον η ο λαρυγξ μου ουχι συνεσιν μελετα

Не определено ли человеку время на земле, и дни его не то же ли, что дни наемника?

 

ποτερον ουχι πειρατηριον εστιν ο βιος ανθρωπου επι της γης και ωσπερ μισθιου αυθημερινου η ζωη αυτου

так я получил в удел месяцы суетные, и ночи горестные отчислены мне.

 

ουτως καγω υπεμεινα μηνας κενους νυκτες δε οδυνων δεδομεναι μοι εισιν

Дни мои бегут скорее челнока и кончаются без надежды.

 

ο δε βιος μου εστιν ελαφροτερος λαλιας απολωλεν δε εν κενη ελπιδι

Не увидит меня око видевшего меня; очи Твои на меня, — и нет меня.

 

ου περιβλεψεται με οφθαλμος ορωντος με οι οφθαλμοι σου εν εμοι και ουκετι ειμι

Не буду же я удерживать уст моих; буду говорить в стеснении духа моего; буду жаловаться в горести души моей.

 

αταρ ουν ουδε εγω φεισομαι τω στοματι μου λαλησω εν αναγκη ων ανοιξω πικριαν ψυχης μου συνεχομενος

Разве я море или морское чудовище, что Ты поставил надо мною стражу?

 

ποτερον θαλασσα ειμι η δρακων οτι κατεταξας επ εμε φυλακην

Что такое человек, что Ты столько ценишь его и обращаешь на него внимание Твое,

 

τι γαρ εστιν ανθρωπος οτι εμεγαλυνας αυτον η οτι προσεχεις τον νουν εις αυτον

Если я согрешил, то что я сделаю Тебе, страж человеков! Зачем Ты поставил меня противником Себе, так что я стал самому себе в тягость?

 

ει εγω ημαρτον τι δυναμαι σοι πραξαι ο επισταμενος τον νουν των ανθρωπων δια τι εθου με κατεντευκτην σου ειμι δε επι σοι φορτιον

И зачем бы не простить мне греха и не снять с меня беззакония моего? ибо, вот, я лягу в прахе; завтра поищешь меня, и меня нет.

 

και δια τι ουκ εποιησω της ανομιας μου ληθην και καθαρισμον της αμαρτιας μου νυνι δε εις γην απελευσομαι ορθριζων δε ουκετι ειμι

и если ты чист и прав, то Он ныне же встанет над тобою и умиротворит жилище правды твоей.

 

ει καθαρος ει και αληθινος δεησεως επακουσεται σου αποκαταστησει δε σοι διαιταν δικαιοσυνης

И если вначале у тебя было мало, то впоследствии будет весьма много.

 

εσται ουν τα μεν πρωτα σου ολιγα τα δε εσχατα σου αμυθητα

а мы — вчерашние и ничего не знаем, потому что наши дни на земле тень.

 

χθιζοι γαρ εσμεν και ουκ οιδαμεν σκια γαρ εστιν ημων επι της γης ο βιος

Еще он в свежести своей и не срезан, а прежде всякой травы засыхает.

 

ετι ον επι ριζης και ου μη θερισθη προ του πιειν πασα βοτανη ουχι ξηραινεται

Таковы пути всех забывающих Бога, и надежда лицемера погибнет;

 

ουτως τοινυν εσται τα εσχατα παντων των επιλανθανομενων του κυριου ελπις γαρ ασεβους απολειται

упование его подсечено, и уверенность его — дом паука.

 

αοικητος γαρ αυτου εσται ο οικος αραχνη δε αυτου αποβησεται η σκηνη

Зеленеет он пред солнцем, за сад простираются ветви его;

 

υγρος γαρ εστιν υπο ηλιου και εκ σαπριας αυτου ο ραδαμνος αυτου εξελευσεται

Ненавидящие тебя облекутся в стыд, и шатра нечестивых не станет.

 

οι δε εχθροι αυτων ενδυσονται αισχυνην διαιτα δε ασεβους ουκ εσται

Показано до 50 на страницу Страница 1 из 5.
15


2007–2026. Сделано с любовью для любящих и ищущих Бога. Если у вас есть вопросы или пожелания, то пишите нам bible-man@mail.ru.