G1699 в Новом Завете

ὃν ἀνέπεμψά συ δὲ αὐτόν τοῦτ' ἔστιν τὰ ἐμὰ σπλάγχνα πρὸσλαβοῦ

Яго я паслаў, а ты яго, як мае ўнутранасьці, прыймі.

а ты прымі яго, як маё сэрца.

якога я табе вяртаю. Дык ты прымі яго, як маё сэрца.

Каторага я паслаў назад да цябе, ты ж прыймі яго, як мае сэрца.

ты-ж яго, як маё сэрца, прымі.

ты ж прымі яго, як маё сэрца.

Яго, — гэта маё сэрца, — адсылаю да цябе.

якога я адаслаў табе, яго, гэта ёсць маё сэрца, [ты ж забяры яго];

я адсылаю яго да цябе; а ты прымі яго, як маё сэрца.

Адсылаю табе яго, прыймі яго, як маё сэрца.

ἐγὼ Παῦλος ἔγραψα τῇ ἐμῇ χειρί ἐγὼ ἀποτίσω ἵνα μὴ λέγω σοι ὅτι καὶ σεαυτόν μοι προσοφείλεις

Я, Павал, напісаў маёю рукою: «Я аддам»; каб не казаць табе, што ты і самім сабою мне вінны.

Я, Павал, напісаў маёю рукою: «я заплачу»; не кажу табе пра тое, што ты і самім сабою мне вінаваты.

Я, Паўла, напісаў уласнаю рукою, што я сплачу табе; каб пры тым не казаць табе, што і ты сабою вінаваты мне.

Я, Паўла, напісаў собскаю рукою сваёй: я заплачу; не кажу табе, што ты запраўды сябе самога імне вінен.

Я, Паўла, напісаў мае́ю рукою: я аддам; каб не казаць табе́, што ты і самым сабою мне́ вінны.

Я, Павел, напісаў сваёю рукою: я заплачу́; каб не казаць табе, што ты і самога сябе мне вінен.

Я, Павел, напісаў сваёю рукою: я адплачу, ужо не кажучы табе пра тое, што ты сам вінаваты мне.

Я, Павел, напісаў сваёю ўласнай рукою: я аддам; каб не сказаць табе, што ты і за самога сябе мне вінен.

Я, Павал, напісаў гэта маёй рукой: я заплачу; каб ня казаць табе, што ты і самім сабою вінен мне.

Я, Павал, пішу гэта маёю рукою: што табе гэта адплачу, а ўжэ й казаць ня хочу аб тым, што ты сам сябе мне вінаваты.