Библия › Симфония › Станкевіча › В › Віно

«Віно» / Симфония / Станкевіча

Слово: «Віно» встречается 110 раз в 105 стихах.
Все НЗ ВЗ

ПОДДЕРЖАТЬ ДЕНЬГАМИ

Стихи 1–50 из 105
1…3→
Подле пладоў іхных пазнаеце іх. Ціж зьбіраюць ізь церня віно альбо з асоту фігі?
І не наліваюць віна маладога ў скураныя мяхі старыя, бо мяхі парвуцца, і віно выцякае, і мяхі гінуць; але наліваюць віно маладое ў мяхі новыя, і захаваецца адно й другое.
Ніхто ня ільлець віна маладога ў скураныя мяхі старыя, бо маладое віно прарвець мяхі, і віно выцяча, і мяхі зглумяцца; але віно маладое надабе ліць у мяхі новыя».
І давалі Яму піць віно зь міраю, але Ён ня прыняў.
«І ніхто ня ільлець маладога віна ў старыя скураныя мяхі, бо маладое віно прарвець мяхі, і разальлецца, і мяхі загінуць.
Але маладое віно маюць ліць у мяхі новыя; і захаваюцца абое.
Як жа загаднік чэсьці паспытаўся вады, аберненае ў віно, — а ён ня ведаў, скуль яна была, але паслугачыя, што сілялі ваду, ведалі, — тады загаднік гукае маладога
Й кажа яму: «Кажная людзіна найперш даець добрае віна, а як нап’юцца, тады горшае; ты дзяржаў добрае віно дагэтуль».
Дык Ён ізноў прышоў да Каны Ґалілейскае, ідзе быў абярнуўшы ваду ў віно. І там быў адзін дваранін у Капернауме, каторага сын быў хворы.
Я — запраўднае віно, а Айцец Мой — вінар.
«Я — віно, вы — галузы. Хто перабывае ў Імне, і Я ў ім, тый родзе шмат плоду, бо безь Мяне ня можаце чыніць нічога.
Ня можа, браты мае, фіґа радзіць аліўкі альбо віно фіґі? Гэтак, жарало салонае й салодкае вады не вылівае.
Тый таксама будзе піць віно гневу Божага, прыгатаванае нязьмешаным у чары гневу Ягонага, і будзе мучаны ў вагню а серцы перад сьвятымі ангіламі а перад Баранчыкам;
І пусьціў ангіл серп свой на зямлю, і зьбер віно ізь зямлі, і кінуў у вялікую вінную таўчэльню гневу Божага.
І пачаў Ной быць ралейнікам, і пасадзіў віно.
І Мельхісэдэк, кароль Салімскі, вынес хлеб а віно. І ён сьвятар у Бога Навышшага.
Чырвоншыя вочы ягоныя за віно і бельшыя зубы за малако.
І будзе сьвятар нахінаць гэта туды-сюды на аброк нахінаньня перад СПАДАРОМ; гэта сьвятасьць сьвятару, звыш грудзіны нахінаньня й звыш лапаткі ўзьнесеньня. Просьле гэтага назарэй можа піць віно.
І ўзьліваньне яго чэцьверць гіна на аднаго баранчыка; на сьвятым месцу ўзьлівай узьліваньне, старое віно СПАДАРУ.
Атрута смокаў віно іхнае і лютая атрута найядавітшых гадаў.
Каторыя ядалі тук аброкаў іхных, півалі віно ўзьліваньняў іхных? Хай яны паўстануць і памогуць вам, хай будуць вам абаронаю.
І ён сказаў ім: «Што зрабіў я цяпер такое, як вы? Ці не ляпей Яхрэму дабіраць віно, чымся Авезэру абіраць?
І таксама салома, таксама пошар ё аслом нашым; таксама хлеб а віно імне а служэбцы тваёй а дзяцюку ёсьць у слугаў тваіх; ні ў чым няма нястачы».
І сказаў ёй Іль: «Пакуль ты будзеш п’яная? аддаль віно свае ад сябе».
І сказаў кароль Цыве: «Што гэта ў цябе?» І адказаў Цыва: «Аслы дому каралеўскаму езьдзіць, хлеб а садавіна на ежу дзяцюком, а віно піць аслабелым на пустыні».
І вышаў адзін ізь іх на поле зьбіраць дзікое карэньне, і знайшоў дзікое віно, і зьбер зь яго дзікіх ягадаў поўны свой прыпол. І прышоў, і пакрышыў іх у казан із страваю, бо яны ня зналі іх.
І таксама блізкія да іх, аж да Іссасхаровага, а Завулонавага а Наффалімовага, прывозілі хлеб на аслох а на вярблюдох а на мулах а на буйным статку, ежу, муку, саладжэнікі, фіґі а пучкі разынкаў а віно а аліву а валы а авечкі — множасьць, бо радасьць была ў Ізраелю.
І цяпер пшонку а ячмень, аліву а віно, праз каторыя мой спадар гукаў, пашлі слугам сваім.
І сталася ў месяцу Нісане, дваццатага году Артаксэркса караля, што віно было перад ім. І я падняў віно, і падаў каралю; і ня бываў смутны перад ім.
Зьвярніце ж ім ад сядні полі іхныя, вінішчы іхныя, аліўнікі іхныя а дамы іхныя, таксама працэнты за срэбра а збожжа, новае віно а аліву, каторых вымагаеце ад іх».
А першыя вайводы, каторыя былі да мяне, цяжарылі люд і бралі зь яго хлеб а віно, апрача сараку сыкляў срэбра; нават і дзяцюкі іхныя панавалі над людам. Я ж так не рабіў, з боязьні Божае.
І перадаў яму вялікі сьвіран, ідзе ўперад складалі хлебныя аброкі, кадзіла а судзьдзе а дзесяціны збожжа, новае віно а аліву, прызначаньне Левітам а пяюном а брамнікам, і аброкі сьвятаром.
Гэтага часу я абачыў у Юдэі таўкучых віно ў таўчэльні ў сыботу, і возячых стагі, і накладаючых на аслы; а таксама віно, вінныя ягады а фіґі а ўсялякія цяжары, каторыя прывозілі да Ерузаліму ў сыботні дзень. І перасьцерагаў я іх таго дня пры сьветках, як прадавалі еміну.
І быў дзень, калі сынове ягоныя а дачкі ягоныя елі й пілі віно ў доме першароднага брата свайго,
Яшчэ ён гукаў, прыходзе іншы й кажа: «Сынове твае а дачкі твае елі й пілі віно ў доме першароднага брата свайго;
Жнуць яны на полю не сваім і зьбіраюць віно ў нягоднага.
Вось, у імне, як віно неадаткнёнае, як новыя вінныя мяхі дзяруцца.
Ты перанёс віно зь Ягіпту, выгнаў народы й пасадзіў яго;
І віно вяселе сэрца людзіне, алей робе від бліскучым, і хлеб моцне сэрца людзіны.
Жонка твая, як плоднае віно, па бакох дому твайго; сынове твае, як аліўныя пагоны, навокал столу твайго.
Бо яны ядуць хлеб нягоднасьці і п’юць віно ўсілства.
Зарэзала статак свой, учыніла віно свае, таксама заслала стол свой;
Віно — скалазуб, а моцны напітак — крыклівы, і каго зводзяць яны, тый нямудры.
Хто любе весялосьць, будзе недастатны; хто любе віно а алей, не забагацее.
Ня будзь памеж тых, што жлопаюць віно, жаруць мяса;
Не глядзі на віно, як яно чырвонае, як яно даець свой колер у чары, гладка зыходзе:
Не каралём, Лемуелю, не каралём піць віно ані князём хмельны напітак:
Дайце хмельны напітак гінучаму і віно тым, каторым горка на душы.
Пайдзі, еж із радасьцяй хлеб свой і пі віно свае зь вясёлым сэрцам, бо даўно Богу прыемныя ўчынкі твае.
Дзеля радасьці спраўляюць чэсьці, і віно вяселе жыцьцё; а срэбра адказуе за ўсе.
Стихи 1–50 из 105
1…3→
Предыдущее:
Вінныя
Следующее:
Віном

Симфония: Сьвятая Бібля у перакладзе Яна Станкевіча

Нашли в тексте ошибку? Выделите её и нажмите: Ctrl + Enter


2007–2026. Сделано с любовью для любящих и ищущих Бога. Если у вас есть вопросы или пожелания, то пишите нам bible-man@mail.ru.