G3051 в Новом Завете

[11:7] τα λογια κυριου λογια αγνα αργυριον πεπυρωμενον δοκιμιον τη γη κεκαθαρισμενον επταπλασιως

[17:31] ο θεος μου αμωμος η οδος αυτου τα λογια κυριου πεπυρωμενα υπερασπιστης εστιν παντων των ελπιζοντων επ αυτον

[18:15] και εσονται εις ευδοκιαν τα λογια του στοματος μου και η μελετη της καρδιας μου ενωπιον σου δια παντος κυριε βοηθε μου και λυτρωτα μου

[104:19] μεχρι του ελθειν τον λογον αυτου το λογιον κυριου επυρωσεν αυτον

[106:11] οτι παρεπικραναν τα λογια του θεου και την βουλην του υψιστου παρωξυναν

[118:11] εν τη καρδια μου εκρυψα τα λογια σου οπως αν μη αμαρτω σοι

[118:38] στησον τω δουλω σου το λογιον σου εις τον φοβον σου

[118:41] ς ουαυ και ελθοι επ εμε το ελεος σου κυριε το σωτηριον σου κατα το λογιον σου

[118:50] αυτη με παρεκαλεσεν εν τη ταπεινωσει μου οτι το λογιον σου εζησεν με

[118:58] εδεηθην του προσωπου σου εν ολη καρδια μου ελεησον με κατα το λογιον σου

[118:67] προ του με ταπεινωθηναι εγω επλημμελησα δια τουτο το λογιον σου εφυλαξα

[118:76] γενηθητω δη το ελεος σου του παρακαλεσαι με κατα το λογιον σου τω δουλω σου

[118:82] εξελιπον οι οφθαλμοι μου εις το λογιον σου λεγοντες ποτε παρακαλεσεις με

[118:103] ως γλυκεα τω λαρυγγι μου τα λογια σου υπερ μελι και κηριον τω στοματι μου

[118:116] αντιλαβου μου κατα το λογιον σου και ζησομαι και μη καταισχυνης με απο της προσδοκιας μου

[118:123] οι οφθαλμοι μου εξελιπον εις το σωτηριον σου και εις το λογιον της δικαιοσυνης σου

[118:133] τα διαβηματα μου κατευθυνον κατα το λογιον σου και μη κατακυριευσατω μου πασα ανομια

[118:140] πεπυρωμενον το λογιον σου σφοδρα και ο δουλος σου ηγαπησεν αυτο

[118:148] προεφθασαν οι οφθαλμοι μου προς ορθρον του μελεταν τα λογια σου

[118:158] ειδον ασυνθετουντας και εξετηκομην οτι τα λογια σου ουκ εφυλαξαντο

[118:162] αγαλλιασομαι εγω επι τα λογια σου ως ο ευρισκων σκυλα πολλα

[118:169] κβ θαυ εγγισατω η δεησις μου ενωπιον σου κυριε κατα το λογιον σου συνετισον με

[118:170] εισελθοι το αξιωμα μου ενωπιον σου κατα το λογιον σου ρυσαι με

[118:172] φθεγξαιτο η γλωσσα μου το λογιον σου οτι πασαι αι εντολαι σου δικαιοσυνη

[137:2] προσκυνησω προς ναον αγιον σου και εξομολογησομαι τω ονοματι σου επι τω ελεει σου και τη αληθεια σου οτι εμεγαλυνας επι παν ονομα το λογιον σου

[147:4] ο αποστελλων το λογιον αυτου τη γη εως ταχους δραμειται ο λογος αυτου