Библия › Стронг › G3588 › в тексте Библии
Фильтр: 1Кор. Найдено: 339 стихов (всего 6806).
По [рассуждению] человеческому, когда я боролся со зверями в Ефесе, какая мне польза, если мертвые не воскресают? Станем есть и пить, ибо завтра умрем!
εἰ κατὰ ἄνθρωπον ἐθηριομάχησα ἐν Ἐφέσῳ τί μοι τὸ ὄφελος εἰ νεκροὶ οὐκ ἐγείρονται Φάγωμεν καὶ πίωμεν αὔριον γὰρ ἀποθνῄσκομεν
Калі б я па-чалавечаму змагаўся са зьвярамі ў Эфэсе, якая мне карысьць, калі мёртвыя не ўваскрасаюць? «Будзем есьці і піць, бо заўтра памром!»
Разважыўшы па-людзку, калі я змагаўся са зьвярамі ў Эфэсе, якая мне карысьць, калі мёртвыя не ўваскрасаюць? Будзем есьці і піць, бо заўтра памрэм.
Калі я толькі, як чалавек у Эфесе, змагаўся з дзікімі звярамі, якая карысць мне з таго? Калі памерлыя не ўваскрасаюць, дык будзем есці і піць, бо заўтра памром.
Калі гукаць палюдзку, як я змагаўся ізь зьверанятамі ў Ефэсе, што за карысьць імне, калі мертвыя ня ўскрысаюць? Ежма а піма, бо заўтра памрэм!
Калі-б я па-чалаве́чаму бароўся з зьве́рамі ў Эфэсе, дык якая мне́ карысьць, калі мертвыя не ўскрасаюць? Дык будзем е́сьці і піць, бо заўтра памрэм!
Калі я з чалавечыхпамкненняў змагаўся са звярамі ў Эфесе, то якая мне карысць, калі мёртвыя не ўваскрасаюць? Давайце будзем есці і піць, бо заўтра памром!
Калі я, як чалавек, змагаўся ў Эфесе з дзікімі звярамі, то якая мне карысць? Калі памерлыя не ўваскрасаюць, будзем есці і піць, бо заўтра памром.
Калі я па-чалавечаму змагаўся са звярамі ў Эфесе, якая мне карысць? Калі мёртвыя не ўваскрашаюцца, будзем есці і піць, бо заўтра памром!
Калі (проста) па-чалавечаму змагаўся я зь дзікімі зьвярамі ў Эхвесе, (дык) якая мне (ад гэтага) карысьць, калі мёртвыя ня ўваскрашаемы? Станем есьці і піць, бо заўтра памром!
Каліб я, палюдзку бяручы, ходаўся з зьвяр’ём у Эфэзе, дык што мне з таго за карысьць, калі ўмерлыя не згробуўстануць? Ежма тады й пійма, бо-ж узаўтра памром.
Но скажет кто-нибудь: как воскреснут мертвые? и в каком теле придут?
ἀλλ' ἐρεῖ τις Πῶς ἐγείρονται οἱ νεκροί ποίῳ δὲ σώματι ἔρχονται
Але скажа нехта: «Як уваскрэснуць мёртвыя? Ды ў якім целе прыйдуць?»
Але скажа хто-небудзь: як уваскрэснуць мёртвыя? і ў якім целе яны прыйдуць?
Але скажа нехта: «А як памерлыя ўваскрасаюць? У якім целе прыходзяць яны?»
Але хто-колечы скажа: «Як ускрысаюць мертвыя і ў якім целе прыходзяць?»
Але скажа хто-не́будзь: як ускрэснуць мёртвыя? ды ў якім це́ле прыдуць?
Але нехта скажа: як уваскрэснуць мёртвыя́ і ў якім целе прыйдуць?
Хтосьці скажа: «Як памерлыя ўваскрэснуць? У якім целе яны прыйдуць?»
Але хто-небудзь скажа: «Як уваскрашаюцца мёртвыя? І ў якім целе яны прыходзяць?»
Але хто-небудзь скажа: якім чынам мёртвыя ўваскрашаемы? Ды ў якім целе прыходзяць?
Але мо скажа хто: “Якжа памёршыя згробуўстануць? Ды ў якім целе прыйдуць?”
И когда ты сеешь, то сеешь не тело будущее, а голое зерно, какое случится, пшеничное или другое какое;
καὶ ὃ σπείρεις οὐ τὸ σῶμα τὸ γενησόμενον σπείρεις ἀλλὰ γυμνὸν κόκκον εἰ τύχοι σίτου ἤ τινος τῶν λοιπῶν
І тое, што сееш, сееш ня цела, якое будзе, але голае зерне, можа, пшанічнае, ці якое іншае,
і калі ты сееш, дык сееш ня цела будучае, а голае зерне, якое будзе, пшанічнае або іншае якое;
І тое, што сееш, ты сееш не як цела, якім яно стане потым, але як звычайнае зерне, скажам, пшанічнае або якое іншае.
І што сееш, сееш ня цела будучае, але голае зярнё, можа пшонку альбо што іншае.
і што́ се́еш, се́еш ня будучае це́ла, а голае зе́рне, пшанічнае, ці якое іншае, як надарыцца;
і калі ты сееш, то сееш не цела будучае, а голае зерне, будзь гэта пшанічнае ці якое іншае;
Тое, што ты сееш, сееш не як будучае цела, але як голае зерне, напрыклад, пшаніцы ці чаго іншага.
і тое, што ты сееш, ты сееш не як цела, якім яно стане потым, а як звычайнае зерне, быць можа, пшанічнае ці якое іншае.
І тое, што ты сееш, (дык) сееш ня цела будучае, але голае зерне, якое надарыцца — пшанічнае альбо якое-небудзь іншае.
І тое, што засяваеш, ня ёсьць будучае цела, а голае зерне, напрыклад, пшанічнае, ці якое іншае;
но Бог дает ему тело, как хочет, и каждому семени свое тело.
ὁ δὲ θεὸς αὐτῷ δίδωσιν σῶμα καθὼς ἠθέλησεν καὶ ἑκάστῳ τῶν σπερμάτων τὸ ἴδιον σῶμα
а Бог дае яму цела, як хоча, і кожнаму насеньню — сваё цела.
але Бог дае яму цела як хоча, і кожнаму семені сваё цела.
Але Бог дае яму такое цела, якое захацеў; і кожнаму насенню сваё ўласнае цела.
Але Бог даець яму цела, як хоча, і кажнаму насеньню свае цела.
але Бог дае́ яму це́ла, як хоча, і кожнаму зярняці сваё це́ла.
Бог жа дае яму цела, як Ён хоча, і кожнаму насенню — сваё цела.
Бог жа дае яму такое цела, як хоча, і кожнаму насенню ўласнае цела.
А Бог дае яму цела такое, якое Ён захацеў, і кожнаму зярняці — яго ўласнае цела.
А Бог дае яму цела, як хоча, і кожнаму зярняці сваё цела.
цела-ж яму дае Бог, водле свае волі, і-то кажнаму насенню свомае цела.
Не всякая плоть такая же плоть; но иная плоть у человеков, иная плоть у скотов, иная у рыб, иная у птиц.
οὐ πᾶσα σὰρξ ἡ αὐτὴ σάρξ ἀλλὰ ἄλλη μὲν σὰρξ ἀνθρώπων ἄλλη δὲ σὰρξ κτηνῶν ἄλλη δὲ ἰχθύων ἄλλη δὲ πτηνῶν
Ня ўсякае цела такое самае цела, але адно цела ў людзей, а іншае цела ў жывёлаў, іншае ў рыбаў, іншае ў птушак.
Ня ўсякая плоць, але інакшая плоць у людзей, інакшая плоць у жывёлін, інакшая ў рыб, інакшая ў птушак.
Не кожнае цела тое самае цела, але адно ў людзей, іншае ў быдла, а яшчэ іншае ў птушак, ды іншае ў рыб.
Ня кажнае цела такое ж цела; але накшае цела ў людзёў, накшае ў зьверанят, накшае ў рыбы, накшае ў птушак.
Ня кожнае це́ла такое самае це́ла, але інакшае ў рыбаў, інакшае ў птушак.
Не кожная плоць — такая самая плоць; але адна плоць у людзей, другая плоць у скаціны, іншая — у рыб, іншая — у птушак.
Не ўсе целы аднолькавыя, але адно ў людзей, іншае ў жывёл, іншае таксама ў птушак, яшчэ іншае ў рыб.
Не ўсякае цела — тое самае цела, а адно — у людзей, другое цела — у жывёлы, іншае цела — у птушак, яшчэ іншае — у рыб.
Ня ўсякае цела (ёсьць) аднолькавае цела, але іншае цела — у людзей, іншае ж цела — у жывёлаў, іншае ж — у рыбаў, іншае ж — у птушак.
Ня кажнае цела адзінакавае, але інакшае цела у людзей, інакшае у быдлят, а йшчэ інакшае у птацтва, або рыбы.
Есть тела небесные и тела земные; но иная слава небесных, иная земных.
καὶ σώματα ἐπουράνια καὶ σώματα ἐπίγεια ἀλλ' ἑτέρα μὲν ἡ τῶν ἐπουρανίων δόξα ἑτέρα δὲ ἡ τῶν ἐπιγείων
І [ёсьць] целы нябесныя, і целы зямныя; але адна слава нябесных, а другая — зямных,
Ёсьць целы нябесныя і целы зямныя: але інакшая слава ў нябесных, інакшая ў зямных;
Ёсць целы нябесныя і целы зямныя, але адна слава нябесных, іншая зямных.
Ё целы нябёсныя і целы земныя, але накшая слава нябёсных, а накшая земных;
І це́лы нябе́сныя, і це́лы зямныя: але інакшая слава нябе́сных, інакшая зямных;
Ёсць целы нябесныя і целы зямныя; але інакшая слава нябесных, інакшая — зямных;
Ёсць целы нябесныя і целы зямныя, але іншая слава нябесных, а іншая — зямных.
І ёсць целы нябесныя і целы зямныя; але ў нябесных слава адна, а ў зямных — іншая.
І (ёсьць) целы нябесныя і целы зямныя; але іншая слава нябесных, іншая — зямных.
Ёсьць і целы нябесныя, і целы зямныя, але інакшая аздобнасьць (выгляд) нябесных, а інакшая зямных.
Так и при воскресении мертвых: сеется в тлении, восстает в нетлении;
Οὕτως καὶ ἡ ἀνάστασις τῶν νεκρῶν σπείρεται ἐν φθορᾷ ἐγείρεται ἐν ἀφθαρσίᾳ
Гэтак і ўваскрасеньне мёртвых: сеецца ў сапсутасьці, уваскрашаецца ў незьнішчальнасьці;
Так і пры ўваскрэсеньні мёртвых; сеецца ў тленьні, паўстае ў нятленьні;
Падобна і з уваскрэсеннем мёртвых: сеецца на знішчэнне, а ўваскрасае ў незнішчальнасці;
Гэтак і ўскрысеньне зь мертвых: сеецца псавальнае, ускрэсьне непсавальнае;
Гэтак і ўскрасе́ньне мёртвых: се́ецца на тле́ньне, устае́ ў нятле́ннасьці;
Так і пры ўваскрасенні мёртвых: сеецца ў тленні — паўстае́ ў нятленні;
Так і ўваскрашэнне памерлых. Сеецца ў тленні, паўстае ў нятленнасці.
Так і ўваскрэсенне мёртвых. Сеецца ў тленні — уваскрашаецца ў нятленні;
Гэтак і ўваскрашэньне мёртвых: сеецца ў тленьні, уваскрашаецца ў нятленьні;
Гэтак вось і згробуўстанне ўмёршых: сеецца, каб сатлела, а ўстае нетлае;
Так и написано: первый человек Адам стал душою живущею; а последний Адам есть дух животворящий.
οὕτως καὶ γέγραπται Ἐγένετο ὁ πρῶτος ἄνθρωπος Ἀδὰμ εἰς ψυχὴν ζῶσαν ὁ ἔσχατος Ἀδὰμ εἰς πνεῦμα ζῳοποιοῦν
Гэтак і напісана: «Стаўся першы чалавек Адам душою жывою», а апошні Адам — дух, які ажыўляе.
Так і напісана: «першы чалавек Адам стаўся душою жывою»; а апошні Адам ёсьць дух жыватворчы.
Так вось і напісана: «Стаўся першы чалавек, Адам, жывою душою», а апошні Адам — Духам жыватворчым.
Гэтак і напісана: «Першы чалавек Адам стаў душою жывучай, апошні Адам духам жыцьцё даючым».
Так і напісана: стаўся пе́ршы чалаве́к Адам душою жывою (Быцьцё 2:7), а апошні Адам — дух жыцьцятворны.
Так і напісана: «першы чалавек Адам стаў душою жывою», а апошні Адам — духам жыватворчым.
Так і напісана: «Першы чалавек Адам стаў жывой істотай», апошні Адам — жыватворным духам.
Так і напісана: «Першы чалавек, Адам, стаў жывою душою»; апошні Адам ёсць жыватворны дух.
Гэтак і напісана: «стаўся першы чалавек Адам душою жывою»; апошні Адам (ёсьць) Дух жыцьцятворчы.
Гэтак і напісана: Стаўся першы чалавек Адам душою жывою, (Быць. 2:7) а апошні Адам — жыцьцятворчым духам.
Но не духовное прежде, а душевное, потом духовное.
ἀλλ' οὐ πρῶτον τὸ πνευματικὸν ἀλλὰ τὸ ψυχικόν ἔπειτα τὸ πνευματικόν
Але спачатку не духоўнае, але душэўнае; духоўнае пасьля.
Але ня духоўнае раней, а душэўнае, потым духоўнае.
Аднак перш не тое, што духоўнае, але тое, што душэўнае; духоўнае ж потым.
Але ня духоўнае ўперад, а душэўнае, адлі духоўнае.
Але не́ духоўнае ране́й, а душэўнае; духоўнае пасьля.
Але не духоўнае спачатку, а душэўнае, потым духоўнае.
Але не духоўнае першае, а зямное, потым духоўнае.
Але не духоўнае першае, а душэўнае, потым духоўнае.
Але (у чалавеку) спачатку ня духовае, а душэўнае, духовае (ж) затым.
Але ня духовае перш, а — жывёльнае, духовае потым.
Первый человек — из земли, перстный; второй человек — Господь с неба.
ὁ πρῶτος ἄνθρωπος ἐκ γῆς χοϊκός ὁ δεύτερος ἄνθρωπος ὁ Κύριος ἐξ οὐρανοῦ
Першы чалавек — з зямлі, зямны; другі Чалавек — Госпад з неба.
Першы чалавек — зь зямлі, і зямны; другі чалавек — Гасподзь — зь неба.
Першы чалавек з зямлі, зямны, другі чалавек — Госпад з неба.
Першая людзіна — ізь зямлі, земная; другая людзіна — зь неба.
Пе́ршы чалаве́к з зямлі, зямны; другі чалаве́к — Госпад з не́ба.
Першы чалавек — з зямлі, зямны; другі чалавек — Гасподзь з неба.
Першы чалавек з зямлі ёсць пылам; другі Чалавек — з неба.
Першы чалавек — з зямлі, гліняны; другі Чалавек — [Госпад] з неба.
Першы чалавек — зь зямлі, зямны; наступны Чалавек — Госпад зь Неба.
Першы чалавек із зямлі, ён зямны; а другі чалавек — зь неба.
Каков перстный, таковы и перстные; и каков небесный, таковы и небесные.
οἷος ὁ χοϊκός τοιοῦτοι καὶ οἱ χοϊκοί καὶ οἷος ὁ ἐπουράνιος τοιοῦτοι καὶ οἱ ἐπουράνιοι
Які зямны, гэтакія і зямныя; і які Нябесны, гэтакія і нябесныя.
Які зь зямлі, такія зямныя; і які нябесны, такія і нябесныя;
Які зямны, такія і зямныя; які нябесны, такія і нябесныя,
Якоў тый земны, таковыя й земныя; і якоў тый нябёсны, таковыя й нябёсныя.
Які зямны, гэтакія і зямныя; і які нябе́сны, такія і нябе́сныя.
Які зямны, такія і зямныя; і які нябесны, такія і нябесныя;
Які быў з пылу, такія і тыя, што з пылу; які нябесны, такія і нябесныя.
Які гліняны, такія і гліняныя, і які Нябесны, такія і нябесныя;
Які зямны, гэткія і зямныя; і Які Нябесны, гэткія і нябесныя.
Які зямны, гэткія й зямныя; а які небесны, гэткія й нябесныя;
И как мы носили образ перстного, будем носить и образ небесного.
καὶ καθὼς ἐφορέσαμεν τὴν εἰκόνα τοῦ χοϊκοῦ φορέσομεν καὶ τὴν εἰκόνα τοῦ ἐπουρανίου
І як мы насілі вобраз зямнога, будзем насіць і вобраз Нябеснага.
і як мы насілі вобраз зямнога, так будзем насіць і вобраз нябеснага.
і як насілі мы вобраз зямнога, так будзем насіць вобраз нябеснага.
І як мы несьлі абраз земнага, так панясем і абраз нябёснага.
І як мы насілі абра́з зямнога, будзем насіць і абраз нябе́снага.
і я́к мы насілі вобраз зямнога, будзем насіць вобраз і нябеснага.
І як мы насілі вобраз таго, што з пылу, так будзем насіць вобраз нябеснага.
і як мы насілі вобраз глінянага, так будзем насіць і вобраз Нябеснага.
І як мы насілі абраз зямнога, (гэтак) будзем насіць і абраз Нябеснага.
як, восьжа, мы насілі абраз зямнога, гэтак насем і абраз нябеснага.
Но то скажу [вам], братия, что плоть и кровь не могут наследовать Царствия Божия, и тление не наследует нетления.
Τοῦτο δέ φημι ἀδελφοί ὅτι σὰρξ καὶ αἷμα βασιλείαν θεοῦ κληρονομῆσαι οὐ δύνανται οὐδὲ ἡ φθορὰ τὴν ἀφθαρσίαν κληρονομεῖ
А тое скажу, браты, што ня могуць цела і кроў успадкаеміць Валадарства Божага, і сапсутасьць не ўспадкаеміць незьнішчальнасьці.
Але тое скажу вам, браты, што плоць і кроў ня могуць успадкаваць Царства Божага, і тленьне ня спадкуе нятленьня.
Кажу вам, браты, што цела і кроў не могуць успадкаеміць Валадарства Божага, ды тое, што знішчальнае, не можа мець спадчыны ў незнішчальным.
Але гэта кажу, браты, што целу а крыві ня можа спасьці гаспадарства Божае ані папсуцьцю спасьці непсавальнае.
Тое-ж скажу вам, браты, што ня могуць цела і кроў унасьле́даваць Царства Божае, дый тле́ннасьць не насьле́дуе нятле́ннасьці.
Але тое скажу, браты, што плоць і кроў не могуць унаследаваць Царства Божага, і тленне не наследуе нятлення.
Але кажу вам, браты, што цела і кроў не могуць атрымаць у спадчыну Валадарства Божае, і тленнае не атрымае ў спачыну нятленнасць.
Але што вам скажу, браты, што цела і кроў атрымаць у спадчыну Царства Божага не могуць, і тленне не можа мець спадчыны ў нятленні.
Гэта ж кажу (вам), браты, што цела і кроў Валадарства Бога атрымаць у спадчыну ня могуць, і тленьне ня спадкуе нятленьня.
І скажу вам тое, браты, што цела і кроў ня могуць унасьледзіць валадарства Божага, ані тла не унасьледзіць нетласьці.
вдруг, во мгновение ока, при последней трубе; ибо вострубит, и мертвые воскреснут нетленными, а мы изменимся.
ἐν ἀτόμῳ ἐν ῥιπῇ ὀφθαλμοῦ ἐν τῇ ἐσχάτῃ σάλπιγγι σαλπίσει γάρ καὶ οἱ νεκροὶ ἐγερθήσονται ἄφθαρτοι καὶ ἡμεῖς ἀλλαγησόμεθα
у адзін момант, у імгненьне вока, пры апошняй трубе; бо затрубіць, і мёртвыя ўваскрэснуць незьнішчальнымі, і мы пераменімся.
раптам, у імгненьне вока, пры апошняй трубе; бо затрубіць, і мёртвыя ўваскрэснуць нятленьнымі, а мы пераменімся;
адразу, у імгненне вока, на гук апошняй трубы; бо затрубіць, і паўстануць памерлыя незнішчальнымі, і мы будзем пераменены.
Разам, якга, міг вока, на трубеньне апошняе; бо затрубе, і мертвыя ўскрэснуць непсавальнымі, а мы зьменімся;
зьнячэўку, у імгне́ньне вока, пры апошняй трубе́; бо затрубіць, і мёртвыя ўскрэснуць нятле́ннымі, і мы пераме́німся,
раптам, у імгненне вока, пры гуку апошняй трубы: бо затру́біць, і мёртвыя ўваскрэснуць нятленнымі, а мы пераменімся;
адразу, у імгненне вока, на гук апошняй трубы. Калі яна загучыць, памерлыя ўваскрэснуць як нятленныя, а мы пераменімся.
ураз, у імгненне вока, пры апошняй трубе; бо затрубіць яна, і мёртвыя будуць уваскрэшаны нятленнымі, і мы зменімся.
раптам, у імгненьне вока, пры апошняй трубе; бо затру́біць, і мёртвыя будуць уваскрэшаны нятленнымі, а мы будзем пераменены.
адразу, вомірг, пры апошняй трубе: бо зайграе труба і мяртвыя згробуўстануць нетлымі ды мы пераменімся.
Ибо тленному сему надлежит облечься в нетление, и смертному сему облечься в бессмертие.
δεῖ γὰρ τὸ φθαρτὸν τοῦτο ἐνδύσασθαι ἀφθαρσίαν καὶ τὸ θνητὸν τοῦτο ἐνδύσασθαι ἀθανασίαν
Бо зьнішчальнае гэтае мусіць апрануцца ў незьнішчальнасьць, і сьмяротнае гэтае — апрануцца ў несьмяротнасьць.
бо тленнае гэтае мае апрануцца ў нятленнае, і сьмяротнае гэтае — апрануцца ў несьмяротнасьць.
Бо трэба, каб тое, што знішчальнае, прыадзелася ў незнішчальнасць і смяротнае прыадзелася ў несмяротнасць.
Бо псавальнаму належа адзецца ў непсавальнае, і сьмяротнаму — у несьмяротнае.
бо тле́ннаму гэтаму трэба апрануцца ў нятле́ннасьць, і сьмяротнаму гэтаму апрануцца ў несьмяротнасьць.
бо тленнаму гэтаму належыць апрану́цца ў нятленне, і смяротнаму гэтаму — апрану́цца ў бессмяротнасць.
Бо трэба, каб тленнае апранулася ў нятленнасць, а смяротнае апранулася ў несмяротнасць.
Бо патрэбна, каб гэтае тленнае апранулася ў нятленне, і гэтае смяротнае апранулася ў бессмяротнасць.
Бо належыць гэтаму тленнаму апрануцца ў нятленнасьць, і сьмяротнаму гэтаму апрануцца ў нясьмяротнасьць.
Бо-ж трэба гэтай трухлі ахінуцца ў нетлю, і сьмяротнаму гэтаму ахінуцца ў несьмяротнасьць.
Когда же тленное сие облечется в нетление и смертное сие облечется в бессмертие, тогда сбудется слово написанное: поглощена смерть победою.
ὅταν δὲ τὸ φθαρτὸν τοῦτο ἐνδύσηται ἀφθαρσίαν καὶ τὸ θνητὸν τοῦτο ἐνδύσηται ἀθανασίαν τότε γενήσεται ὁ λόγος ὁ γεγραμμένος Κατεπόθη ὁ θάνατος εἰς νῖκος
А калі зьнішчальнае гэтае апранецца ў незьнішчальнасьць, і сьмяротнае гэтае апранецца ў несьмяротнасьць, тады станецца напісанае слова: «Паглынутая сьмерць перамогаю».
Калі ж тленьне гэтае апранецца ў нятленнасьць і сьмяротнае гэтае апранецца ў несьмяротнасьць, тады збудзецца слова напісанае: «паглынута сьмерць перамогаю.
А калі ўжо гэтае знішчальнае прыадзенецца ў незнішчальнасць, і смяротнае гэтае прыадзенецца ў несмяротнасць, тады збудуцца напісаныя словы: «Паглынута смерць перамогаю.
Як жа псавальнае адзенецца ў непсавальнае, і сьмяротнае адзенецца ў несьмяротнае, тады ўжыцьцёвіцца слова напісанае: «Глынена сьмерць перамогаю».
Калі-ж тле́ннае гэтае апранецца ў нятле́ннасьць, і сьмяротнае гэтае апране́цца ў несьмяротнасьць, тады ста́нецца напісанае слова: праглынена сьме́рць перамогаю (Ісая 25:8).
Калі ж тленнае гэтае апра́нецца ў нятленне і смяротнае гэтае апра́нецца ў бессмяротнасць, тады здзейсніцца слова напісанае: «паглыну́та смерць перамогаю».
Калі ж тленнае апранецца ў нятленнасць, а смяротнае апранецца ў несмяротнасць, тады споўніцца напісанае слова: «Перамога паглынула смерць.
І калі гэтае тленнае апранецца ў нятленне, і гэтае смяротнае апранецца ў бессмяротнасць, тады спраўдзіцца напісанае слова: «Перамога паглынула смерць».
Калі ж тленнае гэтае апранецца ў нятленнасьць, і сьмяротнае гэтае апранецца ў нясьмяротнасьць, тады спраўдзіцца слова напíсанае: «сьмерць праглынена перамогаю».
І як гэнае трухлявае прыадзенецца ў нетласьць, а гэнае сьмяротнае адзенецца ў несьмяротнасьць, тады зьдзейсьніцца напісанае слова: Смерць ахлынёная перамогаю (Із. 25:8).
Смерть! где твое жало? ад! где твоя победа?
ποῦ σου θάνατε τὸ κέντρον ποῦ σου ᾅδη τὸ νῖκος
«Сьмерць, дзе тваё джала? Пекла, дзе твая перамога?»
Сьмерць! дзе тваё джала? пекла! дзе твая перамога?».
Пекла, дзе твая перамога? Смерць, дзе тваё джала?»
«Сьмерць! ідзе жыгала твае? пекла! ідзе перамога твая?»
Сьме́рць! гдзе́ тваё джала? Пе́кла! гдзе́ твая перамога? (Осія 13:14.)
«Смерць! дзе тваё джала? пекла! дзе твая перамога?»
Смерць, дзе твая перамога? Смерць, дзе тваё джала?»
Дзе, смерць, твая перамога? Дзе, смерць, тваё джала?17
«Сьмерць, дзе тваё джала? Пекла, дзе твая перамога?»
Дзе тваё джала, сьмерць?
Жало же смерти — грех; а сила греха — закон.
τὸ δὲ κέντρον τοῦ θανάτου ἡ ἁμαρτία ἡ δὲ δύναμις τῆς ἁμαρτίας ὁ νόμος
Джала сьмерці — грэх, а сіла грэху — закон.
А джала сьмерці — грэх; а сіла грэху — закон.
Джала смерці — грэх, а сіла граху — закон.
Жыгала ж сьмерці — грэх, а сіла грэху Закон.
Джала-ж сьме́рці — грэх; а сіла грэху — закон.
Джала смерці — грэх; а сіла граху — закон.
Джала смерці — грэх, а сіла граху — Закон.
Джала ж смерці — грэх, а сіла граху — закон;
Джала ж сьмерці — грэх, сіла ж грэху — Закон.
Джалам сьмерці ёсьць грэх, а сілаю граху — Закон.
Благодарение Богу, даровавшему нам победу Господом нашим Иисусом Христом!
τῷ δὲ θεῷ χάρις τῷ διδόντι ἡμῖν τὸ νῖκος διὰ τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ
Падзяка ж Богу, Які даў нам перамогу праз Госпада нашага Ісуса Хрыста!
Дзякаваць Богу, Які даў нам перамогу Госпадам нашым Ісусам Хрыстом.
Богу ж падзяка, Які даў нам перамогу праз Госпада нашага Ісуса Хрыста.
Але дзякі Богу, Каторы даець нам перамогу пераз Спадара нашага Ісуса Хрыста.
Богу-ж падзяка, што даў нам перамогу праз Госпада нашага Ісуса Хрыста!
Але дзякуем Богу, Які даў нам перамогу праз Госпада нашага Іісуса Хрыста!
Богу ж падзяка, бо Ён даў нам перамогу праз нашага Пана Езуса Хрыста.
але падзяка Богу, Які дае нам перамогу праз нашага Госпада Ісуса Хрыста.
Але Богу падзяка, Які дае нам перамогу цераз Госпада нашага Ісуса Хрыста!
Богу падзяка, які даў нам перамогу праз Усеспадара нашага Езуса Хрыстуса!
Итак, братия мои возлюбленные, будьте тверды, непоколебимы, всегда преуспевайте в деле Господнем, зная, что труд ваш не тщетен пред Господом.
Ὥστε ἀδελφοί μου ἀγαπητοί ἑδραῖοι γίνεσθε ἀμετακίνητοι περισσεύοντες ἐν τῷ ἔργῳ τοῦ κυρίου πάντοτε εἰδότες ὅτι ὁ κόπος ὑμῶν οὐκ ἔστιν κενὸς ἐν κυρίῳ
Так што, браты мае ўлюбёныя, будзьце непарушныя, непахісныя, у справе Госпадавай мейце рупнасьць заўсёды, ведаючы, што праца вашая не дарэмная перад Госпадам.
Дык вось, браты любасныя, будзьце цьвёрдыя, непахісныя, заўсёды майце посьпех у справе Гасподняй, ведаючы, што праца вашая не змарнее перад Госпадам.
Дзеля таго, браты мае ўлюбёныя, будзьце стойкімі, непахіснымі, заўсёды рупліва занятымі справай Госпада, ведаючы, што праца ваша недарэмная перад Госпадам.
Дык, браты мае любовыя, будзьце моцныя, непахісныя, збыткуйце ў працы Спадаровай заўсёды, ведаючы, што праца вашая не дарма ў Спадару.
Гэтак, браты мае́ ўмілаваныя! будзьце цьвёрдыя, стойкія, у дзе́ле Гасподнім пасьпявайце заўсёды, ве́даючы, што праца ваша не дарэмная перад Госпадам.
Дык вось, браты мае́ ўзлю́бленыя, будзьце цвёрдымі, непахіснымі, цалкам адданымі справе Гасподняй заўсёды, ведаючы, што праца ваша не ма́рная перад Госпадам.
Таму, мае ўмілаваныя браты, будзьце моцнымі, непахіснымі, заўсёды будзьце цалкам адданымі справе Пана і ведайце, што не дарэмная праца ваша ў Пану.
Дык, браты мае ўлюбёныя, будзьце цвёрдымі, непахіснымі, маючы заўсёды поспех у рабоце Гасподняй, ведаючы, што ваша праца не марная ў Госпадзе.
Дык вось, браты мае любасныя, будзьце цьвёрдыя, няпахісныя, маючы заўсёды посьпех у справе Госпада, ведаючы, што праца вашая ня марная перад Госпадам.
Гэтак вось, браты мае мілыя, будзьце цьвёрда-стойкімі, у дзеле Божым заўсёды спасьцейлівымі, ведаючы, што мазоль ваш не дарэмны перад Богам.
При сборе же для святых поступайте так, как я установил в церквах Галатийских.
Περὶ δὲ τῆς λογίας τῆς εἰς τοὺς ἁγίους ὥσπερ διέταξα ταῖς ἐκκλησίαις τῆς Γαλατίας οὕτως καὶ ὑμεῖς ποιήσατε
А адносна складак, якія для сьвятых, рабіце і вы так, як я загадаў цэрквам Галяцкім:
А зьбіраючы для сьвятых, рабеце так, як я ўстанавіў у цэрквах Галятыйскіх;
Адносна складак, што збіраюцца дзеля святых, дык і вы рабіце, як я загадаў цэрквам у Галатыі.
Узглядам збору на сьвятых рабіце так, як я пастанавіў у цэрквах Ґаляцкіх:
Пры складцы-ж, што для сьвятых, рабе́це і вы так, як я ўстанавіў у цэрквах Галяцкіх:
А што датычыць збору ахвяраванняў для святых, рабіце так, як устанавіў я ў Цэрквах Галатыйскіх:
Што датычыць складкі для святых, то рабіце і вы так, як я ўстанавіў у Касцёлах Галатыі.
А што да збору для святых, то як я пастанавіў цэрквам Галатыі, так і вы зрабіце.
А што тычыць скла́дкі ахвяраваньняў для сьвятых, дык і вы паступайце так, як я пастанавіў цэрквам Галятыі.
Датычна складак, што зьбіраеце на сьвятых, дык рабеце і вы гэтак, як наладзіў я ў Эклезіях Галяцыі:
Когда же приду, то, которых вы изберете, тех отправлю с письмами, для доставления вашего подаяния в Иерусалим.
ὅταν δὲ παραγένωμαι οὓς ἐὰν δοκιμάσητε δι' ἐπιστολῶν τούτους πέμψω ἀπενεγκεῖν τὴν χάριν ὑμῶν εἰς Ἰερουσαλήμ
А калі я прыйду, пашлю тых, якіх вы вызначыце праз лісты, занесьці дар ваш у Ерусалім.
А як прыйду, дык, каго вы выбераце, тых пашлю зь пісьмамі, каб даставілі ваш дар у Ерусалім.
Калі ж я з’яўлюся, дык тых, якіх прызнаеце вы за дастойных, пашлю з лістамі перадаць дар ваш у Ерузалім,
Як жа прыбуду, дык, каторых вы прызнаеце за годных, тых я пашлю зь лістамі даставіць гэту ласку да Ерузаліму.
Калі-ж прыду, дык, якіх вы́бераце, тых пашлю з пісьмамі зане́сьці ваш дар у Ерузалім.
Калі ж прыбуду, то тых, каго вы палíчыце годнымі, я з пісьмамі адпраўлю, каб занесці ваш дар у Іерусалім.
Калі ж прыйду, то тых, каго вы выберыце, пашлю з лістамі, каб аднеслі ваш дар у Ерузалем.
А калі прыйду, то тых, каго вы ўхваліце, пашлю з лістамі занесці ваш дар у Іерусалім;
А як прыйду, дык тых, каго вы выбераце, я пашлю зь пісьмамі аднесьці ваш дар у Ярузалім;
Калі-ж прыйду, дык тых, каго выбяраце, пашлю зь лістамі, каб аднясьлі дар ваш у Ерузалім.
А если прилично будет и мне отправиться, то они со мной пойдут.
ἐὰν δὲ ᾖ ἄξιον τοῦ κἀμὲ πορεύεσθαι σὺν ἐμοὶ πορεύσονται
А калі будзе варта і мне пайсьці, яны пойдуць са мною.
А калі і мне прыстойна будзе выправіцца, дык яны са мною пойдуць.
а калі б аказалася патрэбным і мне пайсці, дык яны пойдуць разам са мною.
А калі лець будзе, каб я таксама пайшоў, яны пойдуць із імною.
А калі прыстойна будзе і мне́ пайсьці, дык са мною по́йдуць.
А калі варта будзе і мне пайсці, то яны пойдуць са мною.
А калі неабходна будзе і мне пайсці, то пойдуць са мною.
а калі прыстойна будзе і мне ісці, яны пойдуць са мною.
а калі будзе прыстойна і мне пайсьці, дык пойдуць разам са мною.
Ды калі выпадзе й мне пайсьці, то пойдуць зы мною.
Ибо я не хочу видеться с вами теперь мимоходом, а надеюсь пробыть у вас несколько времени, если Господь позволит.
οὐ θέλω γὰρ ὑμᾶς ἄρτι ἐν παρόδῳ ἰδεῖν ἐλπίζω δὲ χρόνον τινὰ ἐπιμεῖναι πρὸς ὑμᾶς ἐὰν ὁ κύριος ἐπιτρέπῃ
Бо не хачу бачыць вас цяпер мімаходам, але спадзяюся застацца нейкі час з вамі, калі Госпад дазволіць.
Бо я не хачу бачыцца з вамі цяпер мімаходзь, а спадзяюся прабыць у вас колькі часу, калі Гасподзь дазволіць.
Не хачу вас толькі мімаходам пабачыць. Але маю надзею, што нейкі час пабуду ў вас, калі Госпад дазволіць.
Бо я не хачу бачыцца з вамі цяпер, праходзячы, бо спадзяюся застацца з вамі якісь час, калі Спадар дазволе.
Бо не хачу бачыцца з вамі цяпе́р мімаходам, але спадзяюся прабыць у вас трохі часу, калі Госпад дазволіць.
Бо я не хачу з вамі цяпер бачыцца мімаходзь, а спадзяюся застацца ў вас на нейкі час, калі Гасподзь дазволіць.
Бо не хачу бачыцца з вамі цяпер мімаходам, але спадзяюся прабыць у вас трохі часу, калі Пан дазволіць.
Бо я не хачу бачыць вас цяпер мімаходам; бо спадзяюся нейкі час застацца ў вас, калі Госпад дазволіць.
Бо я ня хачу цяпер убачыць вас мімаходам, але спадзяюся нейкі час застацца з вамі, калі Госпад дазволіць.
Ня хочу бо з вамі бачыцца толькі мімаходам, але спадзяюся нейкі час пабыць у вас, калі Бог пазволіць.
В Ефесе же я пробуду до Пятидесятницы,
ἐπιμενῶ δὲ ἐν Ἐφέσῳ ἕως τῆς πεντηκοστῆς
А ў Эфэсе я застануся да Пяцідзясятніцы,
А ў Эфэсе я прабуду да Пяцідзясятніцы,
А ў Эфесе прабуду да Пяцідзесятніцы,
У Ефэсе я застануся да Пяцьдзясятніцы,
У Эфэсе-ж прабуду да пяцідзесятніцы,
У Эфесе ж я застану́ся да Пяцідзесятніцы;
У Эфесе затрымаюся аж да Пяцідзясятніцы,
Застануся ж я ў Эфесе да Пяцідзесятніцы,
А ў Эхвесе прабуду аж да Пяцідзясятніцы,
У Эзэфе то застануся аж да Пяцьдзясятніцы;
Если же придет к вам Тимофей, смотрите, чтобы он был у вас безопасен; ибо он делает дело Господне, как и я.
Ἐὰν δὲ ἔλθῃ Τιμόθεος βλέπετε ἵνα ἀφόβως γένηται πρὸς ὑμᾶς τὸ γὰρ ἔργον κυρίου ἐργάζεται ὡς καὶ ἐγώ
Калі ж прыйдзе Цімафей, глядзіце, каб быў у вас бяз страху; бо ён справу Госпада выконвае, як і я.
Калі ж прыйдзе да вас Цімафей, глядзеце, каб ён быў у вас убясьпечаны; бо ён чыніць справу Гасподнюю, як і я.
Калі ж прыйдзе Цімафей, дык глядзіце, каб быў без страху ў вас, бо ён робіць справу Госпада, як і я.
Як прыйдзе да вас Цімох, глядзіце, каб ён быў у вас бяз страху; бо ён паўніць справу Спадарову, як і я.
Калі-ж прыдзе да вас Цімахве́й, глядзе́це, каб быў у вас бясьпе́чны; бо дзе́ла Госпада робіць, як і я;
Калі ж прыйдзе Цімафей, глядзіце, каб у бяспецы быў ён у вас, таму што ён робіць справу Гасподнюю, як і я;
Калі прыйдзе да вас Цімафей, глядзіце, каб быў у вас бяспечны, бо ён працуе для справы Пана, як і я.
А калі прыйдзе Цімафей, глядзіце, каб ён быў у вас у бяспецы, бо ён робіць работу Гасподнюю, як і я.
Калі ж прыйдзе Цімахвей, глядзіце, каб ён быў у вас у бясьпечнасьці, таму што ён робіць справу Госпада, як і я.
Каліж прыйдзе да вас Тыматэй, дык глядзеце, каб пачуваўся у вас бясьпечным; ён бо дзеля Божае робіць, як і я;
Посему никто не пренебрегай его, но проводите его с миром, чтобы он пришел ко мне, ибо я жду его с братиями.
μή τις οὖν αὐτὸν ἐξουθενήσῃ προπέμψατε δὲ αὐτὸν ἐν εἰρήνῃ ἵνα ἔλθῃ πρός με ἐκδέχομαι γὰρ αὐτὸν μετὰ τῶν ἀδελφῶν
Дык няхай ніхто не пагарджае ім, а правядзіце яго ў супакоі, каб ён прыйшоў да мяне, бо я чакаю яго з братамі.
Таму хай ніхто ім не пагардзіць, а праводзьце яго зь мірам, каб ён прыйшоў да мяне; бо я чакаю яго з братамі.
Дык хай ніхто не пагарджае ім. Прывядзіце яго ў супакоі, каб прыйшоў да мяне, бо чакаю яго разам з братамі.
Дык ніхто ня май яго ўлегцы, але прапусьціце яго із супакоям, каб ён прышоў да мяне, бо я чакаю яго з братамі.
дык няхай ніхто не пагарджае ім, але правядзе́це яго ў супакоі, каб ён прышоў да мяне́; бо жду яго з братамі.
дык няхай ніхто не пагарджае ім, а правядзіце яго з мірам, каб ён прыйшоў да мяне, бо я чакаю яго з братамі.
Таму няхай ніхто не пагарджае ім. Правядзіце яго ў спакоі, каб ён прыйшоў да мяне, бо я чакаю яго з братамі.
Дык няхай ніхто не пагарджае ім. А правядзіце яго з мірам, каб ён прыйшоў да мяне; бо я чакаю яго з братамі.
Пагэтаму ніхто да яго ня мусіць паставіцца абыякава; але правядзіце яго ў міры, каб ён прыйшоў да мяне, таму што я разам з братамі чакаю яго.
няхай восьжа ніхто ім ня грэбуе, але правядзеце яго ў супакоі, каб прыйшоў ка мне, бо я з братамі яго чакаю.
А что до брата Аполлоса, я очень просил его, чтобы он с братиями пошел к вам; но он никак не хотел идти ныне, а придет, когда ему будет удобно.
Περὶ δὲ Ἀπολλῶ τοῦ ἀδελφοῦ πολλὰ παρεκάλεσα αὐτὸν ἵνα ἔλθῃ πρὸς ὑμᾶς μετὰ τῶν ἀδελφῶν καὶ πάντως οὐκ ἦν θέλημα ἵνα νῦν ἔλθῃ ἐλεύσεται δὲ ὅταν εὐκαιρήσῃ
Што да брата Апалёса, дык я шмат прасіў яго, каб ён прыйшоў да вас з братамі; ды ён зусім ня меў ахвоты, каб прыйсьці цяпер, але прыйдзе, калі будзе мець час.
А што да брата Апалоса, я вельмі прасіў яго, каб ён з братамі пайшоў да вас; але ён ніяк не хацеў ісьці сёньня, а прыйдзе, калі яму будзе спорна.
Што да брата Апалоса, дужа прасіў я яго, каб прыбыў да вас з братамі, ды ён не меў цяпер ахвоты прыйсці, але прыйдзе, калі будзе мець магчымасць.
А што да брата Аполоса, я вельмі прасіў яго, каб ён із братамі пайшоў да вас; але ён ніяк не хацеў ісьці цяпер, але прыйдзе тады, як будзе мець добрую прыгоду.
Што да брата Апалёса, дык я ве́льмі прасіў яго, каб з братамі пайшоў да вас; ды ён зусім ня ме́ў ахвоты ісьці цяпе́р, але прыдзе, калі яму будзе зручна.
А што датычыць брата Апалоса, то я вельмі прасіў яго, каб ён з братамі пайшоў да вас; але ён ніяк не жадаў ісці цяпер, а прыйдзе, калі будзе мець нагоду.
Што да брата Апалоса, то я вельмі прасіў яго, каб з братамі пайшоў да вас. Ды наогул ён не меў ахвоты ісці цяпер, але прыйдзе, калі яму будзе зручна.
Што да брата Апалоса, я вельмі прасіў яго, каб ён прыйшоў да вас з братамі; але ў яго зусім не было ахвоты прыйсці цяпер, а ён прыйдзе, калі надарыцца добрая нагода.
Што тычыць брата Апальлёса, я вельмі прасіў яго, каб ён прыйшоў да вас з братамі; але ў яго ня было ніякага жаданьня прыйсьці цяпер; але прыйдзе, калі будзе мець магчымасьць.
А што да брата Апольлёса, дык я вельмі прасіў яго, каб з братамі пайшоў да вас; але ён ня меў ніякае ахвоты цяпер ісьці, прыйдзе, калі яму будзе зручней.
Бодрствуйте, стойте в вере, будьте мужественны, тверды.
Γρηγορεῖτε στήκετε ἐν τῇ πίστει ἀνδρίζεσθε κραταιοῦσθε
Чувайце, стойце ў веры, будзьце мужнымі, умацоўвайцеся.
Чувайце, стойце ў веры, будзьце мужныя, цьвёрдыя;
Чувайце, будзьце стойкімі ў веры, трымайцеся мужна, будзьце дужымі.
Будзьце чукавыя, стойце ў веры, будзьце мужныя, дужыя;
Чувайце, стойце ў ве́ры, будзьце мужнымі і цьвёрдымі!
Трывайце, стойце ў веры, будзьце мужнымі, мацуйцеся;
Чувайце, трывайце ў веры, будзьце мужнымі і моцнымі.
Будзьце пільнымі, стойце ў веры, будзьце мужнымі, умацоўвайцеся.
Чувайце, стойце ў веры, будзьце мужнымі, цьвёрдымі.
Стойце ў веры бадзёра, мужна, вытрывала.
Прошу вас, братия (вы знаете семейство Стефаново, что оно есть начаток Ахаии и что они посвятили себя на служение святым,
Παρακαλῶ δὲ ὑμᾶς ἀδελφοί οἴδατε τὴν οἰκίαν Στεφανᾶ ὅτι ἐστὶν ἀπαρχὴ τῆς Ἀχαΐας καὶ εἰς διακονίαν τοῖς ἁγίοις ἔταξαν ἑαυτούς
Прашу ж вас, браты: вы ведаеце дом Стэфана, што ён ёсьць пачатак Ахаі і што яны аддалі сябе на служэньне сьвятым;
Прашу вас, браты, вы ведаеце, сямейства Сьцяпанавае, што яно ёсьць пачатак Ахаіі, і што яны прысьвяцілі сябе служэньню сьвятым;
Прашу вас, браты, — вы ведаеце сям’ю Сцяпанаву, што яны ёсць першакамі ў Ахаі і пасвяціліся на паслугу святым, —
Прашу вас, браты, — вы знаеце радзіму Сьцепанову, што яна ё першы плод Ахаі, і што яны пасьвяцілі сябе на службу сьвятым, —
Малю-ж вас, браты: вы ве́даеце сям’ю Сьцяпанаву, што яна ёсьць пачатак Ахайі, і што яны аддалі сябе́ на служэньне сьвятым;
Прашу вас, браты, — вы ведаеце сямейства Сцяфана, што яно стала пе́ршынцам Ахаіі і яны прысвяцілі сябе служэнню святым, —
Прашу вас, браты: вы ведаеце сям’ю Стэфана, што яна — першы плод Ахаі, і што яны аддалі сябе на служэнне святым.
Прашу вас, браты, — вы ведаеце дом Стэфана, што ён пачатак Ахаіі, і што яны аддалі сябе на служэнне святым,
Прашу ж вас, браты, — вы ведаеце дом Сьцяпана, што ён ёсьць пачатак Ахайі, і што яны прысьвяцілі сябе на служэньне сьвятым, —
І прашу вас, браты: вы знаеце сям’ю Стэфанаса, што лічыцца пачынальніцай Ахаі ды што яна аддалася на прыслужнасьць сьвятым;
будьте и вы почтительны к таковым и ко всякому содействующему и трудящемуся.
ἵνα καὶ ὑμεῖς ὑποτάσσησθε τοῖς τοιούτοις καὶ παντὶ τῷ συνεργοῦντι καὶ κοπιῶντι
дык і вы будзьце паслухмяныя гэтакім і кожнаму, хто дапамагае нам і працуе.
будзьце ж і вы пачцівыя да такіх і да кожнага, хто пасабляе і працуе.
каб вы былі паслухмяныя такім і кожнаму, хто дапамагае нам і працуе.
Будзьце й вы падданыя таковым і кажнаму супрацаўню а гарапашніку.
дык каб і вы былі пакорлівымі гэтакім дый кожнаму, хто памагае нам і працуе.
каб і вы падпарадкоўваліся такім, і кожнаму, хто дапамагае і працуе.
Таму і вы будзьце паслухмянымі такім ды кожнаму, хто садзейнічае вам і цяжка працуе.
каб і вы падпарадкаваліся такім і кожнаму, хто дапамагае нам і працуе.
каб і вы былі пакорнымі гэтакім і кожнаму, хто дапамагае нам і працуе.
дык каб і вы былі уважлівыя к такім дый наагул к кажнаму, хто памагае й супрацуе з намі.
Я рад прибытию Стефана, Фортуната и Ахаика: они восполнили для меня отсутствие ваше,
χαίρω δὲ ἐπὶ τῇ παρουσίᾳ Στεφανᾶ καὶ φουρτουνάτου καὶ Ἀχαϊκοῦ ὅτι τὸ ὑμῶν ὑστέρημα οὗτοι ἀνεπλήρωσαν
Я радуюся з прыходу Стэфана, і Фартуната, і Ахаіка, што яны дапоўнілі вашую нястачу,
Я рады прыходу Сьцяпана, Фартуната і Ахаіка: яны бо адшкадавалі мне вашу адсутнасьць,
Цешуся ж прысутнасцю Сцяпана, Фартуната і Ахаіка, бо замянілі мне яны вашу адсутнасць,
Я цешуся з прыбыцьця Сьцепана а Фортуната а Ахаіка, бо яны запоўнілі нястачу вас;
Я рады з прыходу Сьцяпана, Фартуната і Ахаіка; яны папоўнілі для мяне́ вашую нястачу.
Я рады прыбыццю́ Сцяфана, Фартуната і Ахаіка: таму што яны замянілі для мяне вашу адсутнасць,
Я рады прыйсцю Стэфана, Фартуната і Ахаіка, бо яны запоўнілі для мяне вашую адсутнасць.
Я ж радуюся прыходу Стэфана, Фартуната і Ахаіка, таму што яны запоўнілі вашу адсутнасць;
Я рады ад прыходу Сьцяпана і Хвартуната, і Ахаіка, таму што яны папоўнілі вашу адсутнасьць:
Я цешуся прыйсьцём Стэфанаса, Фортуната й Ахаіка, яны заступілі мне вашую адсутнасьць;
ибо они мой и ваш дух успокоили. Почитайте таковых.
ἀνέπαυσαν γὰρ τὸ ἐμὸν πνεῦμα καὶ τὸ ὑμῶν ἐπιγινώσκετε οὖν τοὺς τοιούτους
бо яны супакоілі дух мой і ваш. Дык зважайце на такіх.
бо яны мой і ваш дух супакоілі. Шануйце такіх.
бо падбадзёрылі яны мой і ваш дух. Дык шануйце такіх.
Бо яны пачырсьцьвілі мой дух і ваш, прызнайце такіх.
Бо яны мой дух супакоілі дый ваш. Дык паважайце гэтакіх.
бо яны супакоілі мой і ваш дух. Дык шануйце такіх.
Яны падтрымалі мяне і вас на духу. Таму шануйце такіх.
бо яны супакоілі мой дух і ваш. Дык прызнавайце такіх.
бо яны супакоілі мой і ваш дух. Дык паважайце гэтакіх.
яны супакоілі мой дух дый ваш. Паважайце восьжа гэткіх.
Приветствуют вас церкви Асийские; приветствуют вас усердно в Господе Акила и Прискилла с домашнею их церковью.
Ἀσπάζονται ὑμᾶς αἱ ἐκκλησίαι τῆς Ἀσίας Ἀσπάζονται ὑμᾶς ἐν κυρίῳ πολλὰ Ἀκύλας καὶ Πρίσκιλλα σὺν τῇ κατ' οἶκον αὐτῶν ἐκκλησίᾳ
Вітаюць вас цэрквы Азійскія. Вітаюць вас шчыра ў Госпадзе Акіла і Прыскіла з царквою, якая ў іх доме.
Вітаюць вас цэрквы Асійскія; вітаюць вас рупліва ў Госпадзе Акіла і Прыскіла з хатняю іхняю царквою.
Вітаюць вас цэрквы Азіі. Шчыра вітаюць вас у Госпадзе Аквіла і Прыска разам з царквою, што ў іх доме.
Здароваюць вас цэрквы аскія; здароваюць вас шчыра ў Спадару Аквіла а Прыськіла з царквою, што ў доме іхным.
Вітаюць вас усе́ цэрквы Азійскія; вітаюць вас шчыра ў Госпадзе Акіла і Прыскілла з іх дамовай царквой.
Вітаюць вас Цэрквы Асійскія; вітаюць вас у Госпадзе шчыра Акіла і Прыскіла з іх дамашняю Царквою.
Вітаюць вас усе Касцёлы Азіі. Вітаюць вас шчыра ў Пану Аквіла і Прысцыла разам з Касцёлам, які збіраецца ў іх доме.
Вітаюць вас цэрквы Азіі. Шчыра вітаюць вас у Госпадзе Акіла і Прыска18 разам з царквою, якая ў іх доме.
Прывітаюць вас цэрквы Азіі. Шчыра вітаюць вас Акіла і Прыскілла разам з царквою, якая ў іх доме.
Вітаюць вас эклезіі Азіі; шчыры прывет вам засылаюць Аквіла і Прысцыльля з эклезіяй у іхнім доме, які й мяне госьціць.
Приветствуют вас все братия. Приветствуйте друг друга святым целованием.
ἀσπάζονται ὑμᾶς οἱ ἀδελφοὶ πάντες Ἀσπάσασθε ἀλλήλους ἐν φιλήματι ἁγίῳ
Вітаюць вас усе браты. Прывітайце адзін аднаго пацалункам сьвятым.
Вітаюць вас, усе браты. Вітайце адзін аднаго сьвятым цалаваньнем.
Вітаюць вас усе браты. Прывітайце адзін аднаго святым пацалункам.
Усі браты здароваюць вас. Здаровайце адно аднаго сьвятым цалаваньням.
Вітаюць вас усе́ браты. Прывітайце адзін аднаго сьвятым пацалункам.
Вітаюць вас усе браты. Вітайце адзін аднаго святым пацалункам.
Вітаюць вас усе браты. Прывітайце адзін аднаго святым пацалункам.
Вітаюць вас усе браты. Прывітайце адзін аднаго святым пацалункам.
Прывітаюць вас усе браты. Прывітайце адзін воднага сьвятым пацалункам.
Вітае вас уся братва. Здароўце адзін другога сьвятым цалункам.
Мое, Павлово, приветствие собственноручно.
Ὁ ἀσπασμὸς τῇ ἐμῇ χειρὶ Παύλου
Прывітаньне маёй рукою, Паўлавай.
Маё Паўлава вітаньне сваёю рукою.
Прывітанне маёю рукою, Паўлавай.
Здарованьне Паўлава собскаю рукою.
Прывітаньне мае́й рукой, Паўлавай.
Вітанне рукою маёю, Паўлаваю.
Гэта ўласнаручнае маё, Паўла, прывітанне.
Прывітанне — маёю, Паўлавай, рукою.
Прывітаньне маёй рукою, Паўлавай.
Прывет маёю, Паўлаваю, рукою!
Кто не любит Господа Иисуса Христа, анафема, маранафа.
εἴ τις οὐ φιλεῖ τὸν κύριον Ἰησοῦν Χριστόν ἤτω ἀνάθεμα Μαρὰν ἀθα
Калі хто ня любіць Госпада Ісуса Хрыста, няхай будзе адлучаны! Прыходзіць наш Госпад!
Хто ня любіць Госпада Ісуса Хрыста, анафэма; маранафа.
Калі хто не любіць Госпада Ісуса Хрыста, анатэма! Марана та!
Хто ня любе Спадара, анафема яму, маран-афа.
Хто ня любіць Госпада Ісуса Хрыста, анафема! Няхай пры́дзе наш Госпад!
Хто не лю́біць Госпада Іісуса Хрыста, ана́фема, мара́н-афа́.
Калі хто не любіць Пана, няхай будзе выключаны з супольнасці. Марана-та!
Калі хто не любіць Госпада, няхай будзе анафема19. Марана та20.
Калі хто ня любіць Госпада Ісуса Хрыста няхай будзе ана́тэма. Маран ата!
Хто ня любіць Усеспадара нашага Езуса Хрыстуса, таму анатэма! Maran Atha!
Благодать Господа нашего Иисуса Христа с вами,
ἡ χάρις τοῦ κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ μεθ' ὑμῶν
Ласка Госпада Ісуса Хрыста з вамі.
Мілата Госпада нашага Ісуса Хрыста з вамі,
Ласка Госпада Ісуса Хрыста з вамі.
Ласка Спадара нашага Ісуса Хрыста з вамі,
Ласка Госпада нашага Ісуса Хрыста з вамі;
Благадаць Госпада Іісуса Хрыста з усімі вамі,
Ласка Пана Езуса няхай будзе з вамі.
Ласка Госпада Ісуса няхай будзе з вамі.
Багадаць Госпада Ісуса Хрыста з вамі;
Ласка Усеспадара Езуса хай будзе з Вамі!
и любовь моя со всеми вами во Христе Иисусе. Аминь.
ἡ ἀγάπη μου μετὰ πάντων ὑμῶν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ἀμήν πρός Κορινθίους πρώτη ἐγράφη ἀπό Φιλίππων διά Στεφανᾶ καί φουρτουνάτου καί Ἀχαϊκοῦ καί Τιμοθέου
Любоў мая з усімі вамі ў Хрысьце Ісусе. Амэн.
і любоў мая з усімі вамі ў Хрысьце Ісусе. Амін.
Любоў мая з усімі вамі ў Хрысце Ісусе. Амін.
І міласьць мая з усімі вамі ў Хрысту Ісусу. Амін.
любоў мая з усімі вамі ў Хрысьце́ Ісусе. Амін.
і любоў мая́ з усімі вамі ў Хрысце Іісусе. Амінь.
Любоў мая з усімі вамі ў Хрысце Езусе.
Любоў мая ў Хрысце Ісусе няхай будзе з усімі вамі. [Амін].
Любоў мая з усімі вамі ў Хрысьце Ісусе. Амін.
І любасьць мая з усімі вамі ў Хрыстусе Езусе! Амэн.