Библия › Стронг › G1473 › в тексте Библии
Фильтр: Плач. Найдено: 77 стихов (всего 5697).
На подоле у него была нечистота, но он не помышлял о будущности своей, и поэтому необыкновенно унизился, и нет у него утешителя. "Воззри, Господи, на бедствие мое, ибо враг возвеличился!"
ακαθαρσια αυτης προς ποδων αυτης ουκ εμνησθη εσχατα αυτης και κατεβιβασεν υπερογκα ουκ εστιν ο παρακαλων αυτην ιδε κυριε την ταπεινωσιν μου οτι εμεγαλυνθη εχθρος
Да не будет этого с вами, все проходящие путем! взгляните и посмотрите, есть ли болезнь, как моя болезнь, какая постигла меня, какую наслал на меня Господь в день пламенного гнева Своего?
ου προς υμας παντες οι παραπορευομενοι οδον επιστρεψατε και ιδετε ει εστιν αλγος κατα το αλγος μου ο εγενηθη φθεγξαμενος εν εμοι εταπεινωσεν με κυριος εν ημερα οργης θυμου αυτου
Свыше послал Он огонь в кости мои, и он овладел ими; раскинул сеть для ног моих, опрокинул меня, сделал меня бедным и томящимся всякий день.
εξ υψους αυτου απεστειλεν πυρ εν τοις οστεοις μου κατηγαγεν αυτο διεπετασεν δικτυον τοις ποσιν μου απεστρεψεν με εις τα οπισω εδωκεν με ηφανισμενην ολην την ημεραν οδυνωμενην
Ярмо беззаконий моих связано в руке Его; они сплетены и поднялись на шею мою; Он ослабил силы мои. Господь отдал меня в руки, из которых не могу подняться.
εγρηγορηθη επι τα ασεβηματα μου εν χερσιν μου συνεπλακησαν ανεβησαν επι τον τραχηλον μου ησθενησεν η ισχυς μου οτι εδωκεν κυριος εν χερσιν μου οδυνας ου δυνησομαι στηναι
Всех сильных моих Господь низложил среди меня, созвал против меня собрание, чтобы истребить юношей моих; как в точиле, истоптал Господь деву, дочь Иуды.
εξηρεν παντας τους ισχυρους μου ο κυριος εκ μεσου μου εκαλεσεν επ εμε καιρον του συντριψαι εκλεκτους μου ληνον επατησεν κυριος παρθενω θυγατρι ιουδα επι τουτοις εγω κλαιω
Об этом плачу я; око мое, око мое изливает воды, ибо далеко от меня утешитель, который оживил бы душу мою; дети мои разорены, потому что враг превозмог.
ο οφθαλμος μου κατηγαγεν υδωρ οτι εμακρυνθη απ εμου ο παρακαλων με ο επιστρεφων ψυχην μου εγενοντο οι υιοι μου ηφανισμενοι οτι εκραταιωθη ο εχθρος
Праведен Господь, ибо я непокорен был слову Его. Послушайте, все народы, и взгляните на болезнь мою: девы мои и юноши мои пошли в плен.
δικαιος εστιν κυριος οτι το στομα αυτου παρεπικρανα ακουσατε δη παντες οι λαοι και ιδετε το αλγος μου παρθενοι μου και νεανισκοι μου επορευθησαν εν αιχμαλωσια
Зову друзей моих, но они обманули меня; священники мои и старцы мои издыхают в городе, ища пищи себе, чтобы подкрепить душу свою.
εκαλεσα τους εραστας μου αυτοι δε παρελογισαντο με οι ιερεις μου και οι πρεσβυτεροι μου εν τη πολει εξελιπον οτι εζητησαν βρωσιν αυτοις ινα επιστρεψωσιν ψυχας αυτων και ουχ ευρον
Воззри, Господи, ибо мне тесно, волнуется во мне внутренность, сердце мое перевернулось во мне за то, что я упорно противился Тебе; отвне обесчадил меня меч, а дома — как смерть.
ιδε κυριε οτι θλιβομαι η κοιλια μου εταραχθη και η καρδια μου εστραφη εν εμοι οτι παραπικραινουσα παρεπικρανα εξωθεν ητεκνωσεν με μαχαιρα ωσπερ θανατος εν οικω
Услышали, что я стенаю, а утешителя у меня нет; услышали все враги мои о бедствии моем и обрадовались, что Ты соделал это: о, если бы Ты повелел наступить дню, предреченному Тобою, и они стали бы подобными мне!
ακουσατε δη οτι στεναζω εγω ουκ εστιν ο παρακαλων με παντες οι εχθροι μου ηκουσαν τα κακα μου και εχαρησαν οτι συ εποιησας επηγαγες ημεραν εκαλεσας καιρον και εγενοντο ομοιοι εμοι
Да предстанет пред лице Твое вся злоба их; и поступи с ними так же, как Ты поступил со мною за все грехи мои, ибо тяжки стоны мои, и сердце мое изнемогает.
εισελθοι πασα η κακια αυτων κατα προσωπον σου και επιφυλλισον αυτοις ον τροπον εποιησαν επιφυλλιδα περι παντων των αμαρτηματων μου οτι πολλοι οι στεναγμοι μου και η καρδια μου λυπειται
натянул лук Свой, как неприятель, направил десницу Свою, как враг, и убил все, вожделенное для глаз; на скинию дщери Сиона излил ярость Свою, как огонь.
ενετεινεν τοξον αυτου ως εχθρος εστερεωσεν δεξιαν αυτου ως υπεναντιος και απεκτεινεν παντα τα επιθυμηματα οφθαλμων μου εν σκηνη θυγατρος σιων εξεχεεν ως πυρ τον θυμον αυτου
Истощились от слез глаза мои, волнуется во мне внутренность моя, изливается на землю печень моя от гибели дщери народа моего, когда дети и грудные младенцы умирают от голода среди городских улиц.
εξελιπον εν δακρυσιν οι οφθαλμοι μου εταραχθη η καρδια μου εξεχυθη εις γην η δοξα μου επι το συντριμμα της θυγατρος του λαου μου εν τω εκλιπειν νηπιον και θηλαζοντα εν πλατειαις πολεως
Дети и старцы лежат на земле по улицам; девы мои и юноши мои пали от меча; Ты убивал их в день гнева Твоего, заколал без пощады.
εκοιμηθησαν εις την εξοδον παιδαριον και πρεσβυτης παρθενοι μου και νεανισκοι μου επορευθησαν εν αιχμαλωσια εν ρομφαια και εν λιμω απεκτεινας εν ημερα οργης σου εμαγειρευσας ουκ εφεισω
Ты созвал отовсюду, как на праздник, ужасы мои, и в день гнева Господня никто не спасся, никто не уцелел; тех, которые были мною вскормлены и вырощены, враг мой истребил".
εκαλεσεν ημεραν εορτης παροικιας μου κυκλοθεν και ουκ εγενοντο εν ημερα οργης κυριου ανασωζομενος και καταλελειμμενος ως επεκρατησα και επληθυνα εχθρους μου παντας
Я человек, испытавший горе от жезла гнева Его.
εγω ανηρ ο βλεπων πτωχειαν εν ραβδω θυμου αυτου επ εμε
Он повел меня и ввел во тьму, а не во свет.
παρελαβεν με και απηγαγεν εις σκοτος και ου φως
Так, Он обратился на меня и весь день обращает руку Свою;
πλην εν εμοι επεστρεψεν χειρα αυτου ολην την ημεραν
измождил плоть мою и кожу мою, сокрушил кости мои;
επαλαιωσεν σαρκας μου και δερμα μου οστεα μου συνετριψεν
огородил меня и обложил горечью и тяготою;
ανωκοδομησεν κατ εμου και εκυκλωσεν κεφαλην μου και εμοχθησεν
посадил меня в темное место, как давно умерших;
εν σκοτεινοις εκαθισεν με ως νεκρους αιωνος
окружил меня стеною, чтобы я не вышел, отяготил оковы мои,
ανωκοδομησεν κατ εμου και ουκ εξελευσομαι εβαρυνεν χαλκον μου
и когда я взывал и вопиял, задерживал молитву мою;
και γε κεκραξομαι και βοησω απεφραξεν προσευχην μου
каменьями преградил дороги мои, извратил стези мои.
ανωκοδομησεν οδους μου ενεφραξεν τριβους μου εταραξεν
Он стал для меня как бы медведь в засаде, [как бы] лев в скрытном месте;
αρκος ενεδρευουσα αυτος μοι λεων εν κρυφαιοις
извратил пути мои и растерзал меня, привел меня в ничто;
κατεδιωξεν αφεστηκοτα και κατεπαυσεν με εθετο με ηφανισμενην
натянул лук Свой и поставил меня как бы целью для стрел;
ενετεινεν τοξον αυτου και εστηλωσεν με ως σκοπον εις βελος
послал в почки мои стрелы из колчана Своего.
εισηγαγεν τοις νεφροις μου ιους φαρετρας αυτου
Я стал посмешищем для всего народа моего, вседневною песнью их.
εγενηθην γελως παντι λαω μου ψαλμος αυτων ολην την ημεραν
Он пресытил меня горечью, напоил меня полынью.
εχορτασεν με πικριας εμεθυσεν με χολης
Сокрушил камнями зубы мои, покрыл меня пеплом.
και εξεβαλεν ψηφω οδοντας μου εψωμισεν με σποδον
И удалился мир от души моей; я забыл о благоденствии,
και απωσατο εξ ειρηνης ψυχην μου επελαθομην αγαθα
и сказал я: погибла сила моя и надежда моя на Господа.
και ειπα απωλετο νεικος μου και η ελπις μου απο κυριου
Помысли о моем страдании и бедствии моем, о полыни и желчи.
εμνησθην απο πτωχειας μου και εκ διωγμου μου πικριας και χολης μου
Твердо помнит это душа моя и падает во мне.
μνησθησεται και καταδολεσχησει επ εμε η ψυχη μου
Вот что я отвечаю сердцу моему и потому уповаю:
ταυτην ταξω εις την καρδιαν μου δια τουτο υπομενω
Испытаем и исследуем пути свои, и обратимся к Господу.
εξηρευνηθη η οδος ημων και ητασθη και επιστρεψωμεν εως κυριου
Вознесем сердце наше и руки к Богу, [сущему] на небесах:
αναλαβωμεν καρδιας ημων επι χειρων προς υψηλον εν ουρανω
Ты покрыл Себя гневом и преследовал нас, умерщвлял, не щадил;
επεσκεπασας εν θυμω και απεδιωξας ημας απεκτεινας ουκ εφεισω
сором и мерзостью Ты сделал нас среди народов.
καμμυσαι με και απωσθηναι εθηκας ημας εν μεσω των λαων
Разинули на нас пасть свою все враги наши.
διηνοιξαν εφ ημας το στομα αυτων παντες οι εχθροι ημων
Ужас и яма, опустошение и разорение — доля наша.
φοβος και θυμος εγενηθη ημιν επαρσις και συντριβη
Потоки вод изливает око мое о гибели дщери народа моего.
αφεσεις υδατων καταξει ο οφθαλμος μου επι το συντριμμα της θυγατρος του λαου μου
Око мое изливается и не перестает, ибо нет облегчения,
ο οφθαλμος μου κατεποθη και ου σιγησομαι του μη ειναι εκνηψιν
Око мое опечаливает душу мою ради всех дщерей моего города.
ο οφθαλμος μου επιφυλλιει επι την ψυχην μου παρα πασας θυγατερας πολεως
Всячески усиливались уловить меня, как птичку, враги мои, без всякой причины;
θηρευοντες εθηρευσαν με ως στρουθιον οι εχθροι μου δωρεαν
повергли жизнь мою в яму и закидали меня камнями.
εθανατωσαν εν λακκω ζωην μου και επεθηκαν λιθον επ εμοι
Воды поднялись до головы моей; я сказал: "погиб я".
υπερεχυθη υδωρ επι κεφαλην μου ειπα απωσμαι
Ты слышал голос мой; не закрой уха Твоего от воздыхания моего, от вопля моего.
φωνην μου ηκουσας μη κρυψης τα ωτα σου εις την δεησιν μου
Ты приближался, когда я взывал к Тебе, и говорил: "не бойся".
εις την βοηθειαν μου ηγγισας εν η σε ημερα επεκαλεσαμην ειπας μοι μη φοβου