БиблияСимфонияСёмухіН › Надзея

«Надзея» / Симфония / Сёмухі

Слово: «Надзея» встречается 58 раз в 57 стихах.
Все НЗ ВЗ

Я ХОЧУ ПОМОЧЬ

Стихи 1–50 из 57
Тады гаспадары ейныя, бачачы, што прапала надзея на прыбытак іхні, схапілі Паўла і Сілу, і павалаклі на плошчу да начальнікаў.
Але як многа дзён ня відаць было ні сонца, ні зорак, а бура набірала ў моцы, дык нарэшце зьнікла ўсякая надзея на нашае выратаваньне.
ад цярплівасьці дасьведчанасьць, ад дасьведчанасьці надзея,
а надзея не ганьбуе, бо любоў Божая вылілася ў сэрцы нашыя Духам Сьвятым, Які дадзены нам.
Бо мы ўратаваныя праз надзею. А надзея, калі бачыць, ня ёсьць надзея; бо, калі хто бачыць, дык навошта ж яму і спадзявацца?
А тым часам жывуць вось гэтыя тры: вера, надзея, любоў; але любоў зь іх найбольшая.
і надзея наша на вас цьвёрдая. Ці суцяшаемся мы, суцяшаемся дзеля вашага суцяшэньня і ўратаваньня, ведаючы, што вы маеце долю як у цярпеньнях нашых, так і ў суцяшэньні.
і прасьветліў вочы сэрца вашага, каб вы ўведалі, у чым надзея закліканьня Ягонага, і якое багацьце слаўнае спадчыны Ягонай для сьвятых,
якім дабраволіў Бог паказаць, якое багацьце славы ў тайне гэтай для язычнікаў, якая ёсьць Хрыстос у вас, надзея славы,
Бо хто наша надзея, альбо радасьць, альбо вянок пахвалы? Ці ж ня і вы, прад Госпадам нашым Ісусам Хрыстом у прышэсьце Ягонае?
бо закон нічога не давёў да дасканаласьці; але ўводзіцца лепшая надзея, празь якую мы набліжаемся да Бога.
вярнецеся, дочкі мае, ідзеце, бо я ўжо старая, каб быць замужам; ды калі б я і сказала: «ёсьць мне яшчэ надзея», і нават калі б я гэтую ноч была з мужам і потым нарадзіла сыноў, —
І адказваў Шэханія, сын Ехііла з сыноў Эламавых, і сказаў Эздру: мы зрабілі злачынства перад Богам нашым, што ўзялі жонак іншапляменных з народаў зямлі, але ёсьць яшчэ надзея Ізраілю ў гэтай справе;
І ёсьць надзея няшчаснаму, і няпраўда стуляе вусны свае.
Такія шляхі ўсіх, што забываюць Бога, і надзея крывадушніка загіне;
І будзеш спакойны, бо ёсьць надзея; ты аслонены і можаш спаць у бясьпецы.
І вочы беззаконьнікаў растануць, і прыстанішча прападзе ў іх, і надзея іхняя шчэзьне.
У дрэва ёсьць надзея, што яно, калі і будзе сьсечана, зноў ажыве, і парасткі ад яго выходзіць не перастануць:
Дзе ж пасьля гэтага надзея мая? і чаканае мною хто пабачыць?
Выгнана будзе з намёта ягонага надзея ягоная, і гэта апусьціць яго да цара жахаў.
Бо якая надзея крывадушніку, калі возьме, калі вырве Бог душу ягоную?
Ці закладваў я ў золаце апору маю і ці казаў скарбу: ты — надзея мая?
Марная надзея: ці не ўпадзеш ад аднаго позірку ягонага?
[Каф] бо не назаўсёды забудзецца ўбогі, і надзея ўбогіх не назаўсёды загіне.
На Цябе, Госпадзе, надзея мая, хай сораму вавек ня мецьму; па праўдзе Тваёй збаві мяне;
Ненавіджу шаноўцаў марных ідалаў; а на Госпада надзея мая.
І сёньня чаго мне чакаць, Госпадзе? надзея мая на Цябе.
Толькі ў Богу, душа мая, супакойвайся! бо на Яго ўся надзея мая.
У Богу выратаваньне маё і слава мая; скала сілы маёй і надзея мая ў Богу.
Страшны ў правасудзьдзі, пачуй нас, Божа, Ратаўнік наш, надзея ўсіх канцоў зямлі і ўсіх, хто далёка ў моры,
Бо Ты — надзея мая, Госпадзе Божа, спадзяваньне маё зь юнацтва майго.
Многім я стаўся нібыта дзівам; але Ты — цьвёрдая надзея мая.
Бо сказаў Ты: Гасподзь — надзея мая; Усявышняга выбраў ты прыстанішчам тваім;
Шчасны, каму памочнік Бог Якаваў, у каго надзея на Госпада Бога ягонага,
Спадзяваньне праведнікам — радасьць, а надзея бязбожных загіне.
Надзея бязбожніка зьнікае пры сьмерці, і спадзяваньне бязбожных зьнікае.
Жаданьне праведных — толькі дабро, надзея бязбожных — гнеў.
Надзея, якая доўга ня праўдзіцца, стамляе сэрца, а жаданьне, якое споўнілася, — як дрэва жыцьця.
У страху перад Госпадам — надзея цьвёрдая, і сынам сваім Ён прыстанішча.
Карай сына свайго, пакуль ёсьць надзея, і не абурайся крыкам ягоным.
Каб надзея твая была на Госпада, я вучу цябе і сёньня, і ты памятай.
бо ёсьць будучыня, і надзея твая ня страчана.
такое і спазнаньне мудрасьці для душы тваёй. Калі ты знайшоў яе, дык ёсьць будучыня, і надзея твая ня марная.
Што гнілы зуб і паралізаваная нага, тое надзея на ненадзейнага чалавека ў нягодзе.
І сказаў ім Рабсак: скажэце Эзэкію: так кажа цар вялікі, цар Асірыйскі: што гэта за надзея, на якую ты спадзяешся?
Ад доўгай дарогі тваёй стамлялася, але не казала «надзея страчана!», усё яшчэ знаходзіла жывасьць у руцэ тваёй і таму не адчувала паслабкі.
Надзея Ізраіля, Ратаўнік яго ў часы скрухі! Навошта Ты — як чужынец, у гэтай зямлі, як праходжы, які зайшоў заначаваць?
Дабраславёны чалавек, які спадзяецца на Госпада, і чыя надзея — Гасподзь.
Ты, Госпадзе, — надзея Ізраілева; усе, хто пакідае Цябе, пасаромяцца. «Тыя, што адступаюцца ад Мяне, будуць напісаны на пыле, бо пакінулі Госпада, крыніцу вады жывое»,
Ня будзь страшны мне, Ты — надзея мая ў дзень бедства.
Стихи 1–50 из 57
Предыдущее:
Надзею
Следующее:
Надзеяй

Симфония: Біблія беларуская ў перакладзе Васіля Сёмухі

Нашли в тексте ошибку? Выделите её и нажмите:Ctrl + Enter


2007–2026. Сделано с любовью для любящих и ищущих Бога. Если у вас есть вопросы или пожелания, то пишите нам bible-man@mail.ru.