1 Псальм. Асафа. Бог багоў Госпад прамовіў і паклікаў зямлю ад усходу сонца аж на захад.
2 З Сіёна, поўнага красы, заззяў Бог.
3 Бог наш прыйшоў і не маўчыць: агонь паглынаючы перад Ім, а вакол Яго магутная навальніца.
4 Кліча Ён зверху неба і зямлю, каб судзіць народ Свой:
5 «Збярыце да мяне святых Маіх, якія ўпарадкавалі запавет Мой праз ахвяру».
6 І абвяшчаюць нябёсы Яго справядлівасць, бо Бог ёсць Суддзя.
7 Паслухай, народзе Мой, Я буду прамаўляць! Ізраэль, Я буду сведчыць супраць цябе: «Я Бог, Я твой Бог.
8 Не буду вініць цябе за твае ахвяры, твае цэласпаленні заўсёды перада Мною.
9 Не прыму з дому твайго цялятаў ані казлоў са статкаў тваіх.
10 Бо маімі з’яўляюцца ўсе лясныя звяры, [кожная] жывёла на тысячах гор.
11 Знаю Я ўсіх паднебных птушак, і тое, што на полі варушыцца, вядома Мне.
12 Калі захачу есці, не скажу табе, бо мой увесь свет і ўсё, што яго запаўняе.
13 Ці ж буду Я есці мяса валовае або піць кроў казліную?
14 Складай ахвяру Богу на хвалу і перадавай твае малітвы з абяцаннямі Найвышэйшаму».
15 А тады пакліч Мяне ў дзень бяды, і Я ўратую цябе, і ты будзеш ганараваць Мяне.
16 Грэшніку ж кажа Бог: «Чаму ты распавядаеш прыказанні Мае і прымаеш запавет Мой у вусны?
17 Ты ж ненавідзіш павучанне і адкідаеш словы Мае назад.
18 Убачыўшы злодзея, ты бяжыш разам з ім і з распуснікамі ты дружыш.
19 Вусны свае распускаеш ты на непрыстойнасці, і язык твой пляце хітрыкі.
20 Седзячы, гаварыў ты супраць брата твайго і зневажаў сына маці тваёй.
21 Гэтак ты чыніш, а Я маўчу. Ці не думаеш ты, што Я быў падобны да цябе? Я буду абвінавачваць цябе, і адкрыю гэта [ўсё] перад табою.
22 Зразумейце гэта вы, што забываеце пра Бога; калі схаплю вас Я, то не будзе каму вас ратаваць.
23 Хто складзе ахвяру хвалы, уславіць Мяне; таму, хто беззаганны на шляху [сваім], пакажу Я збаўленне Божае».
