1 1Καὶ μετὰ 2τοῦτο εἶδον τέσσαρας ἀγγέλους ἑστῶτας ἐπὶ τὰς τέσσαρας γωνίας τῆς γῆς, κρατοῦντας τοὺς τέσσαρας ἀνέμους τῆς γῆς, ἵνα μὴ πνέῃ ἄνεμος ἐπὶ τῆς γῆς, μήτε ἐπὶ τῆς θαλάσσης, μήτε ἐπί 3τι δένδρον.
2 Καὶ εἶδον ἄλλον ἄγγελον 4ἀναβαίνοντα ἀπὸ ἀνατολῆς ἡλίου, ἔχοντα σφραγῖδα θεοῦ ζῶντος∙ καὶ ἔκραξεν φωνῇ μεγάλῃ τοῖς τέσσαρσιν ἀγγέλοις, οἷς ἐδόθη αὐτοῖς ἀδικῆσαι τὴν γῆν καὶ τὴν θάλασσαν,
3 λέγων, Μὴ ἀδικήσητε τὴν γῆν, μήτε τὴν θάλασσαν, μήτε τὰ δένδρα, ἄχρι 5οὗ 6σφραγίσωμεν τοὺς δούλους τοῦ θεοῦ ἡμῶν ἐπὶ τῶν μετώπων αὐτῶν.
4 Καὶ ἤκουσα τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐσφραγισμένων, 7ἑκατὸν καὶ τεσσαράκοντα τέσσαρες χιλιάδες, 8ἐσφραγισμένων ἐκ πάσης φυλῆς υἱῶν Ἰσραήλ.
5 Ἐκ φυλῆς Ἰούδα, δώδεκα χιλιάδες 9ἐσφραγισμέναι∙
ἐκ φυλῆς 10Ῥουβίμ, δώδεκα 11χιλιάδες∙
ἐκ φυλῆς Γάδ, δώδεκα 11χιλιάδες∙
ἐκ φυλῆς 10Ῥουβίμ, δώδεκα 11χιλιάδες∙
ἐκ φυλῆς Γάδ, δώδεκα 11χιλιάδες∙
6 ἐκ φυλῆς Ἀσήρ, δώδεκα 11χιλιάδες∙
ἐκ φυλῆς 12Νεφθαλείμ, δώδεκα 11χιλιάδες∙
ἐκ φυλῆς Μανασσῆ, δώδεκα 11χιλιάδες∙
ἐκ φυλῆς 12Νεφθαλείμ, δώδεκα 11χιλιάδες∙
ἐκ φυλῆς Μανασσῆ, δώδεκα 11χιλιάδες∙
7 ἐκ φυλῆς Συμεών, δώδεκα 11χιλιάδες∙
ἐκ φυλῆς 13Λευΐ, δώδεκα 11χιλιάδες∙
ἐκ φυλῆς 14Ἰσαχάρ, δώδεκα 11χιλιάδες∙
ἐκ φυλῆς 13Λευΐ, δώδεκα 11χιλιάδες∙
ἐκ φυλῆς 14Ἰσαχάρ, δώδεκα 11χιλιάδες∙
8 ἐκ φυλῆς Ζαβουλών, δώδεκα 11χιλιάδες∙
ἐκ φυλῆς Ἰωσήφ, δώδεκα 11χιλιάδες∙
ἐκ φυλῆς 15Βενιαμίν, δώδεκα χιλιάδες 16ἐσφραγισμέναι.
ἐκ φυλῆς Ἰωσήφ, δώδεκα 11χιλιάδες∙
ἐκ φυλῆς 15Βενιαμίν, δώδεκα χιλιάδες 16ἐσφραγισμέναι.
9 Μετὰ ταῦτα 17εἶδον, καὶ ἰδού, ὄχλος πολύς, ὃν 18ἀριθμῆσαι οὐδεὶς 19ἐδύνατο, ἐκ παντὸς ἔθνους καὶ φυλῶν καὶ λαῶν καὶ γλωσσῶν, 20ἑστῶτας ἐνώπιον τοῦ θρόνου καὶ ἐνώπιον τοῦ ἀρνίου, 21περιβεβλημένους στολὰς λευκάς, καὶ 22φοίνικας ἐν ταῖς χερσὶν αὐτῶν∙
10 καὶ 23κράζουσιν φωνῇ μεγάλῃ, λέγοντες, Ἡ σωτηρία 24τῷ θεῷ ἡμῶν τῷ καθημένῳ ἐπὶ τῷ θρόνῳ, καὶ τῷ ἀρνίῳ.
11 Καὶ πάντες οἱ ἄγγελοι 25εἱστήκεισαν κύκλῳ τοῦ θρόνου καὶ τῶν πρεσβυτέρων καὶ τῶν τεσσάρων ζῴων, καὶ 26ἔπεσον ἐνώπιον τοῦ 27θρόνου ἐπὶ 28τὰ πρόσωπα αὐτῶν, καὶ προσεκύνησαν τῷ θεῷ,
12 λέγοντες, Ἀμήν∙ ἡ εὐλογία καὶ ἡ δόξα καὶ ἡ σοφία καὶ ἡ εὐχαριστία καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ ἰσχὺς τῷ θεῷ ἡμῶν εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. 29Ἀμήν.
13 Καὶ ἀπεκρίθη εἷς ἐκ τῶν πρεσβυτέρων, λέγων μοι, Οὗτοι οἱ περιβεβλημένοι τὰς στολὰς τὰς λευκάς, τίνες εἰσίν, καὶ πόθεν ἦλθον;
14 Καὶ 30εἶπον αὐτῷ, Κύριέ 31μου, σὺ οἶδας. Καὶ εἶπέν μοι, Οὗτοί εἰσιν οἱ ἐρχόμενοι ἐκ τῆς θλίψεως τῆς μεγάλης, καὶ ἔπλυναν τὰς στολὰς αὐτῶν, καὶ 32ἐλεύκαναν ἐν τῷ αἵματι τοῦ ἀρνίου.
15 Διὰ τοῦτό εἰσιν ἐνώπιον τοῦ θρόνου τοῦ θεοῦ, καὶ λατρεύουσιν αὐτῷ ἡμέρας καὶ νυκτὸς ἐν τῷ ναῷ αὐτοῦ∙ καὶ ὁ καθήμενος ἐπὶ 33τῷ θρόνῳ σκηνώσει ἐπ’ αὐτούς.
16 Οὐ πεινάσουσιν ἔτι, οὐδὲ διψήσουσιν ἔτι, 34οὐδ’ οὐ μὴ πέσῃ ἐπ’ αὐτοὺς ὁ ἥλιος, οὐδὲ πᾶν καῦμα∙
