1 І абярнуўся я, і ўзьняў вочы свае, і абачыў, і вось, чацьвёра цялежак выяжджаюць з памеж дзьвюх гор; і горы тыя — горы мядзяныя.
2 У першых цялежках коні рудыя, а ў другіх цялежках коні вараныя;
3 І ў трэйціх цялежках коні белыя, а ў чацьвертых цялежках коні з бодкамі й гнядыя.
4 І адказаў я, і сказаў Ангілу, каторы гутарыў з імною: «Што гэта, Спадару мой?»
5 І адказаў Ангіл, і сказаў імне: «Гэта чатыры духі нябёсныя, што выходзяць стаяць перад Спадаром усяе зямлі,
6 Вараныя коні, што ў іх, ідуць да паўночнага краю, і белыя коні йдуць за імі, а гнядыя коні йдуць да паўднявога краю».
7 І вышлі гнядыя, і імкнуліся прайсьці зямлю; і сказаў: «Ідзіце, прайдзіце зямлю», — і яны прайшлі па зямлі.
8 І гукаў ён мяне, і гукаў імне, кажучы: «Гля, тыя што вышлі да паўночнага краю, супакоілі дух Мой у паўночным краю».
9 І было слова СПАДАРОВА да мяне, кажучы:
10 «Вазьмі ў тых із палону, у Гэлдая а ў Тоўі а ў Едаі, што прышлі з Бабілёну, і прыйдзі таго самага дня, і йдзі да дому Ёсі Софонёнка,
11 І вазьмі срэбра а золата, і зрабі кароны, і ўзлажы на галаву Ігошуі Егосадачонку, найвышшаму сьвятару,
12 І скажы яму, кажучы: "Гэтак кажа СПАДАР войскаў, кажучы: ’Во Муж, Каторага імя Пагон, і Ён вырасьце із Свайго месца, і збудуе палац СПАДАРОЎ.
13 Ён і збудуе палац СПАДАРОЎ, і прынясець славу, і сядзе й будзе радзіць на пасадзе Сваім, і будзе сьвятаром на пасадзе Сваім, і рада супакою будзе меж іх абодвых’".
14 І тыя кароны будуць Гэлему а Тоўі а Едаі а Гэне Софонёнку на памятку ў палацу СПАДАРОВЫМ.
15 І далёкія прыйдуць, і будуць станавіць палац СПАДАРОЎ»; і вы даведаецеся, што СПАДАР войскаў паслаў мяне да вас; і гэта станецца, калі вы шчыра будзеце слухаць голасу СПАДАРА, Бога свайго.