Библия › Стронг › G1537 › в тексте Библии
Фильтр: Иов. Найдено: 80 стихов (всего 2553).
Еще он говорил, как приходит другой и сказывает: огонь Божий упал с неба и опалил овец и отроков и пожрал их; и спасся только я один, чтобы возвестить тебе.
ετι τουτου λαλουντος ηλθεν ετερος αγγελος και ειπεν προς ιωβ πυρ επεσεν εκ του ουρανου και κατεκαυσεν τα προβατα και τους ποιμενας κατεφαγεν ομοιως και σωθεις εγω μονος ηλθον του απαγγειλαι σοι
и вот, большой ветер пришел от пустыни и охватил четыре угла дома, и дом упал на отроков, и они умерли; и спасся только я один, чтобы возвестить тебе.
εξαιφνης πνευμα μεγα επηλθεν εκ της ερημου και ηψατο των τεσσαρων γωνιων της οικιας και επεσεν η οικια επι τα παιδια σου και ετελευτησαν εσωθην δε εγω μονος και ηλθον του απαγγειλαι σοι
и сказал: наг я вышел из чрева матери моей, наг и возвращусь. Господь дал, Господь и взял; да будет имя Господне благословенно!
αυτος γυμνος εξηλθον εκ κοιλιας μητρος μου γυμνος και απελευσομαι εκει ο κυριος εδωκεν ο κυριος αφειλατο ως τω κυριω εδοξεν ουτως και εγενετο ειη το ονομα κυριου ευλογημενον
И сказала ему жена его: ты все еще тверд в непорочности твоей! похули Бога и умри.
χρονου δε πολλου προβεβηκοτος ειπεν αυτω η γυνη αυτου μεχρι τινος καρτερησεις λεγων [2:9α] ιδου αναμενω χρονον ετι μικρον προσδεχομενος την ελπιδα της σωτηριας μου [2:9β] ιδου γαρ ηφανισται σου το μνημοσυνον απο της γης υιοι και θυγατερες εμης κοιλιας ωδινες και πονοι ους εις το κενον εκοπιασα μετα μοχθων [2:9χ] συ τε αυτος εν σαπρια σκωληκων καθησαι διανυκτερευων αιθριος [2:9δ] καγω πλανητις και λατρις τοπον εκ τοπου περιερχομενη και οικιαν εξ οικιας προσδεχομενη τον ηλιον ποτε δυσεται ινα αναπαυσωμαι των μοχθων και των οδυνων αι με νυν συνεχουσιν [2:9ε] αλλα ειπον τι ρημα εις κυριον και τελευτα
Но он сказал ей: ты говоришь как одна из безумных: неужели доброе мы будем принимать от Бога, а злого не будем принимать? Во всем этом не согрешил Иов устами своими.
ο δε εμβλεψας ειπεν αυτη ωσπερ μια των αφρονων γυναικων ελαλησας ει τα αγαθα εδεξαμεθα εκ χειρος κυριου τα κακα ουχ υποισομεν εν πασιν τουτοις τοις συμβεβηκοσιν αυτω ουδεν ημαρτεν ιωβ τοις χειλεσιν εναντιον του θεου
И услышали трое друзей Иова о всех этих несчастьях, постигших его, и пошли каждый из своего места: Елифаз Феманитянин, Вилдад Савхеянин и Софар Наамитянин, и сошлись, чтобы идти вместе сетовать с ним и утешать его.
ακουσαντες δε οι τρεις φιλοι αυτου τα κακα παντα τα επελθοντα αυτω παρεγενοντο εκαστος εκ της ιδιας χωρας προς αυτον ελιφας ο θαιμανων βασιλευς βαλδαδ ο σαυχαιων τυραννος σωφαρ ο μιναιων βασιλευς και παρεγενοντο προς αυτον ομοθυμαδον του παρακαλεσαι και επισκεψασθαι αυτον
Для чего не умер я, выходя из утробы, и не скончался, когда вышел из чрева?
δια τι γαρ εν κοιλια ουκ ετελευτησα εκ γαστρος δε εξηλθον και ουκ ευθυς απωλομην
или, как выкидыш сокрытый, я не существовал бы, как младенцы, не увидевшие света.
η ωσπερ εκτρωμα εκπορευομενον εκ μητρας μητρος η ωσπερ νηπιοι οι ουκ ειδον φως
тем более — в обитающих в храминах из брения, которых основание прах, которые истребляются скорее моли.
τους δε κατοικουντας οικιας πηλινας εξ ων και αυτοι εκ του αυτου πηλου εσμεν επαισεν αυτους σητος τροπον
Жатву его съест голодный и из-за терна возьмет ее, и жаждущие поглотят имущество его.
α γαρ εκεινοι συνηγαγον δικαιοι εδονται αυτοι δε εκ κακων ουκ εξαιρετοι εσονται εκσιφωνισθειη αυτων η ισχυς
Так, не из праха выходит горе, и не из земли вырастает беда;
ου γαρ μη εξελθη εκ της γης κοπος ουδε εξ ορεων αναβλαστησει πονος
Он спасает бедного от меча, от уст их и от руки сильного.
απολοιντο δε εν πολεμω αδυνατος δε εξελθοι εκ χειρος δυναστου
В шести бедах спасет тебя, и в седьмой не коснется тебя зло.
εξακις εξ αναγκων σε εξελειται εν δε τω εβδομω ου μη αψηται σου κακον
Во время голода избавит тебя от смерти, и на войне — от руки меча.
εν λιμω ρυσεται σε εκ θανατου εν πολεμω δε εκ χειρος σιδηρου λυσει σε
и избавьте меня от руки врага, и от руки мучителей выкупите меня?
ωστε σωσαι με εξ εχθρων η εκ χειρος δυναστων ρυσασθαι με
Вот они научат тебя, скажут тебе и от сердца своего произнесут слова:
η ουχ ουτοι σε διδαξουσιν και αναγγελουσιν και εκ καρδιας εξαξουσιν ρηματα
Зеленеет он пред солнцем, за сад простираются ветви его;
υγρος γαρ εστιν υπο ηλιου και εκ σαπριας αυτου ο ραδαμνος αυτου εξελευσεται
Вот радость пути его! а из земли вырастают другие.
οτι καταστροφη ασεβους τοιαυτη εκ δε γης αλλον αναβλαστησει
Если захочет вступить в прение с Ним, то не ответит Ему ни на одно из тысячи.
εαν γαρ βουληται κριθηναι αυτω ου μη υπακουση αυτω ινα μη αντειπη προς ενα λογον αυτου εκ χιλιων
сдвигает землю с места ее, и столбы ее дрожат;
ο σειων την υπ ουρανον εκ θεμελιων οι δε στυλοι αυτης σαλευονται
хотя знаешь, что я не беззаконник, и что некому избавить меня от руки Твоей?
οιδας γαρ οτι ουκ ησεβησα αλλα τις εστιν ο εκ των χειρων σου εξαιρουμενος
И зачем Ты вывел меня из чрева? пусть бы я умер, когда еще ничей глаз не видел меня;
ινα τι ουν εκ κοιλιας με εξηγαγες και ουκ απεθανον οφθαλμος δε με ουκ ειδεν
пусть бы я, как небывший, из чрева перенесен был во гроб!
και ωσπερ ουκ ων εγενομην δια τι γαρ εκ γαστρος εις μνημα ουκ απηλλαγην
И яснее полдня пойдет жизнь твоя; просветлеешь, как утро.
η δε ευχη σου ωσπερ εωσφορος εκ δε μεσημβριας ανατελει σοι ζωη
И будешь спокоен, ибо есть надежда; ты огражден, и можешь спать безопасно.
πεποιθως τε εση οτι εστιν σοι ελπις εκ δε μεριμνης και φροντιδος αναφανειται σοι ειρηνη
открывает глубокое из среды тьмы и выводит на свет тень смертную;
ανακαλυπτων βαθεα εκ σκοτους εξηγαγεν δε εις φως σκιαν θανατου
так человек ляжет и не станет; до скончания неба он не пробудится и не воспрянет от сна своего.
ανθρωπος δε κοιμηθεις ου μη αναστη εως αν ο ουρανος ου μη συρραφη και ουκ εξυπνισθησονται εξ υπνου αυτων
Но гора падая разрушается, и скала сходит с места своего;
και πλην ορος πιπτον διαπεσειται και πετρα παλαιωθησεται εκ του τοπου αυτης
Что устремляешь против Бога дух твой и устами твоими произносишь такие речи?
οτι θυμον ερρηξας εναντι κυριου εξηγαγες δε εκ στοματος ρηματα τοιαυτα
[О ты], раздирающий душу твою в гневе твоем! Неужели для тебя опустеть земле, и скале сдвинуться с места своего?
κεχρηται σοι οργη τι γαρ εαν συ αποθανης αοικητος η υπ ουρανον η καταστραφησεται ορη εκ θεμελιων
Изгнана будет из шатра его надежда его, и это низведет его к царю ужасов.
εκραγειη δε εκ διαιτης αυτου ιασις σχοιη δε αυτον αναγκη αιτια βασιλικη
Память о нем исчезнет с земли, и имени его не будет на площади.
το μνημοσυνον αυτου απολοιτο εκ γης και υπαρχει ονομα αυτω επι προσωπον εξωτερω
Изгонят его из света во тьму и сотрут его с лица земли.
απωσειεν αυτον εκ φωτος εις σκοτος
Упрек, позорный для меня, выслушал я, и дух разумения моего ответит за меня.
παιδειαν εντροπης μου ακουσομαι και πνευμα εκ της συνεσεως αποκρινεται μοι
Имение, которое он глотал, изблюет: Бог исторгнет его из чрева его.
πλουτος αδικως συναγομενος εξεμεσθησεται εξ οικιας αυτου εξελκυσει αυτον αγγελος
Нажитое трудом возвратит, не проглотит; по мере имения его будет и расплата его, а он не порадуется.
εις κενα και ματαια εκοπιασεν πλουτον εξ ου ου γευσεται ωσπερ στριφνος αμασητος ακαταποτος
Убежит ли он от оружия железного, — пронзит его лук медный;
και ου μη σωθη εκ χειρος σιδηρου τρωσαι αυτον τοξον χαλκειον
Прими из уст Его закон и положи слова Его в сердце твое.
εκλαβε δε εκ στοματος αυτου εξηγοριαν και αναλαβε τα ρηματα αυτου εν καρδια σου
еще и ныне горька речь моя: страдания мои тяжелее стонов моих.
και δη οιδα οτι εκ χειρος μου η ελεγξις εστιν και η χειρ αυτου βαρεια γεγονεν επ εμω στεναγμω
Поэтому я трепещу пред лицем Его; размышляю — и страшусь Его.
δια τουτο επ αυτω εσπουδακα νουθετουμενος δε εφροντισα αυτου [23:15α] επι τουτω απο προσωπου αυτου κατασπουδασθω κατανοησω και πτοηθησομαι εξ αυτου
бедных сталкивают с дороги, все уничиженные земли принуждены скрываться.
εξεκλιναν αδυνατους εξ οδου δικαιας ομοθυμαδον εκρυβησαν πραεις γης
В городе люди стонут, и душа убиваемых вопит, и Бог не воспрещает того.
οι εκ πολεως και οικων ιδιων εξεβαλλοντο ψυχη δε νηπιων εστεναξεν μεγα αυτος δε δια τι τουτων επισκοπην ου πεποιηται
Кому ты говорил эти слова, и чей дух исходил из тебя?
τινι ανηγγειλας ρηματα πνοη δε τινος εστιν η εξελθουσα εκ σου
Поднимет его восточный ветер и понесет, и он быстро побежит от него.
αναλημψεται αυτον καυσων και απελευσεται και λικμησει αυτον εκ του τοπου αυτου
Устремится на него и не пощадит, как бы он ни силился убежать от руки его.
και επιρριψει επ αυτον και ου φεισεται εκ χειρος αυτου φυγη φευξεται
Всплеснут о нем руками и посвищут над ним с места его!
κροτησει επ αυτου χειρας αυτου και συριει αυτον εκ του τοπου αυτου
Железо получается из земли; из камня выплавляется медь.
σιδηρος μεν γαρ εκ γης γινεται χαλκος δε ισα λιθω λατομειται
Вырывают рудокопный колодезь в местах, забытых ногою, спускаются вглубь, висят [и] зыблются вдали от людей.
διακοπη χειμαρρου απο κονιας οι δε επιλανθανομενοι οδον δικαιαν ησθενησαν εκ βροτων
Земля, на которой вырастает хлеб, внутри изрыта как бы огнем.
γη εξ αυτης εξελευσεται αρτος υποκατω αυτης εστραφη ωσει πυρ
На гранит налагает он руку свою, с корнем опрокидывает горы;
εν ακροτομω εξετεινεν χειρα αυτου κατεστρεψεν δε εκ ριζων ορη