Библия › Стронг › G2228 › в тексте Библии
Фильтр: Иов. Найдено: 94 стиха (всего 642).
или с князьями, у которых было золото, и которые наполняли домы свои серебром;
η μετα αρχοντων ων πολυς ο χρυσος οι επλησαν τους οικους αυτων αργυριου
или, как выкидыш сокрытый, я не существовал бы, как младенцы, не увидевшие света.
η ωσπερ εκτρωμα εκπορευομενον εκ μητρας μητρος η ωσπερ νηπιοι οι ουκ ειδον φως
Вспомни же, погибал ли кто невинный, и где праведные бывали искореняемы?
μνησθητι ουν τις καθαρος ων απωλετο η ποτε αληθινοι ολορριζοι απωλοντο
Он стал, — но я не распознал вида его, — только облик был пред глазами моими; тихое веяние, — и я слышу голос:
ανεστην και ουκ επεγνων ειδον και ουκ ην μορφη προ οφθαλμων μου αλλ η αυραν και φωνην ηκουον
человек праведнее ли Бога? и муж чище ли Творца своего?
τι γαρ μη καθαρος εσται βροτος εναντιον κυριου η απο των εργων αυτου αμεμπτος ανηρ
Взывай, если есть отвечающий тебе. И к кому из святых обратишься ты?
επικαλεσαι δε ει τις σοι υπακουσεται η ει τινα αγγελων αγιων οψη
Войдешь во гроб в зрелости, как укладываются снопы пшеницы в свое время.
ελευση δε εν ταφω ωσπερ σιτος ωριμος κατα καιρον θεριζομενος η ωσπερ θιμωνια αλωνος καθ ωραν συγκομισθεισα
Ревет ли дикий осел на траве? мычит ли бык у месива своего?
τι γαρ μη δια κενης κεκραξεται ονος αγριος αλλ η τα σιτα ζητων ει δε και ρηξει φωνην βους επι φατνης εχων τα βρωματα
Что за сила у меня, чтобы надеяться мне? и какой конец, чтобы длить мне жизнь мою?
τις γαρ μου η ισχυς οτι υπομενω η τις μου ο χρονος οτι ανεχεται μου η ψυχη
Твердость ли камней твердость моя? и медь ли плоть моя?
μη ισχυς λιθων η ισχυς μου η αι σαρκες μου εισιν χαλκειαι
Есть ли во мне помощь для меня, и есть ли для меня какая опора?
η ουκ επ αυτω επεποιθειν βοηθεια δε απ εμου απεστιν
Но братья мои неверны, как поток, как быстро текущие ручьи,
ου προσειδον με οι εγγυτατοι μου ωσπερ χειμαρρους εκλειπων η ωσπερ κυμα παρηλθον με
которые черны от льда и в которых скрывается снег.
οιτινες με διευλαβουντο νυν επιπεπτωκασιν μοι ωσπερ χιων η κρυσταλλος πεπηγως
Говорил ли я: дайте мне, или от достатка вашего заплатите за меня;
τι γαρ μη τι υμας ητησα η της παρ υμων ισχυος επιδεομαι
и избавьте меня от руки врага, и от руки мучителей выкупите меня?
ωστε σωσαι με εξ εχθρων η εκ χειρος δυναστων ρυσασθαι με
Есть ли на языке моем неправда? Неужели гортань моя не может различить горечи?
ου γαρ εστιν εν γλωσση μου αδικον η ο λαρυγξ μου ουχι συνεσιν μελετα
Как раб жаждет тени, и как наемник ждет окончания работы своей,
η ωσπερ θεραπων δεδοικως τον κυριον αυτου και τετευχως σκιας η ωσπερ μισθωτος αναμενων τον μισθον αυτου
Разве я море или морское чудовище, что Ты поставил надо мною стражу?
ποτερον θαλασσα ειμι η δρακων οτι κατεταξας επ εμε φυλακην
Что такое человек, что Ты столько ценишь его и обращаешь на него внимание Твое,
τι γαρ εστιν ανθρωπος οτι εμεγαλυνας αυτον η οτι προσεχεις τον νουν εις αυτον
посещаешь его каждое утро, каждое мгновение испытываешь его?
η επισκοπην αυτου ποιηση εως το πρωι και εις αναπαυσιν αυτον κρινεις
Неужели Бог извращает суд, и Вседержитель превращает правду?
μη ο κυριος αδικησει κρινων η ο τα παντα ποιησας ταραξει το δικαιον
Вот они научат тебя, скажут тебе и от сердца своего произнесут слова:
η ουχ ουτοι σε διδαξουσιν και αναγγελουσιν και εκ καρδιας εξαξουσιν ρηματα
поднимается ли тростник без влаги? растет ли камыш без воды?
μη θαλλει παπυρος ανευ υδατος η υψωθησεται βουτομον ανευ ποτου
Возьмет, и кто возбранит Ему? кто скажет Ему: что Ты делаешь?
εαν απαλλαξη τις αποστρεψει η τις ερει αυτω τι εποιησας
Тем более могу ли я отвечать Ему и приискивать себе слова пред Ним?
εαν δε μου υπακουσηται η διακρινει τα ρηματα μου
несутся, как легкие ладьи, как орел стремится на добычу.
η και εστιν ναυσιν ιχνος οδου η αετου πετομενου ζητουντος βοραν
Хорошо ли для Тебя, что Ты угнетаешь, что презираешь дело рук Твоих, а на совет нечестивых посылаешь свет?
η καλον σοι εαν αδικησω οτι απειπω εργα χειρων σου βουλη δε ασεβων προσεσχες
Разве у Тебя плотские очи, и Ты смотришь, как смотрит человек?
η ωσπερ βροτος ορα καθορας η καθως ορα ανθρωπος βλεψη
Разве дни Твои, как дни человека, или лета Твои, как дни мужа,
η ο βιος σου ανθρωπινος εστιν η τα ετη σου ανδρος
Не Ты ли вылил меня, как молоко, и, как творог, сгустил меня,
η ουχ ωσπερ γαλα με ημελξας ετυρωσας δε με ισα τυρω
Не малы ли дни мои? Оставь отступи от меня, чтобы я немного ободрился,
η ουκ ολιγος εστιν ο χρονος του βιου μου εασον με αναπαυσασθαι μικρον
разве на множество слов нельзя дать ответа, и разве человек многоречивый прав?
ο τα πολλα λεγων και αντακουσεται η και ο ευλαλος οιεται ειναι δικαιος ευλογημενος γεννητος γυναικος ολιγοβιος
Можешь ли ты исследованием найти Бога? Можешь ли совершенно постигнуть Вседержителя?
η ιχνος κυριου ευρησεις η εις τα εσχατα αφικου α εποιησεν ο παντοκρατωρ
подлинно, [только] вы люди, и с вами умрет мудрость!
ειτα υμεις εστε ανθρωποι η μεθ υμων τελευτησει σοφια
Надлежало ли вам быть лицеприятными кН ему и за Бога так препираться?
η υποστελεισθε υμεις δε αυτοι κριται γενεσθε
Вот, Он убивает меня, но я буду надеяться; я желал бы только отстоять пути мои пред лицем Его!
εαν με χειρωσηται ο δυναστης επει και ηρκται η μην λαλησω και ελεγξω εναντιον αυτου
Тогда зови, и я буду отвечать, или буду говорить я, а Ты отвечай мне.
ειτα καλεσεις εγω δε σοι υπακουσομαι η λαλησεις εγω δε σοι δωσω ανταποκρισιν
Не сорванный ли листок Ты сокрушаешь и не сухую ли соломинку преследуешь?
η ως φυλλον κινουμενον υπο ανεμου ευλαβηθηση η ως χορτω φερομενω υπο πνευματος αντικεισαι μοι
А он, как гниль, распадается, как одежда, изъеденная молью.
ο παλαιουται ισα ασκω η ωσπερ ιματιον σητοβρωτον
как цветок, он выходит и опадает; убегает, как тень, и не останавливается.
η ωσπερ ανθος ανθησαν εξεπεσεν απεδρα δε ωσπερ σκια και ου μη στη
но плоть его на нем болит, и душа его в нем страдает.
αλλ η αι σαρκες αυτου ηλγησαν η δε ψυχη αυτου επενθησεν
Разве ты первым человеком родился и прежде холмов создан?
τι γαρ μη πρωτος ανθρωπων εγενηθης η προ θινων επαγης
Разве совет Божий ты слышал и привлек к себе премудрость?
η συνταγμα κυριου ακηκοας εις δε σε αφικετο σοφια
Что знаешь ты, чего бы не знали мы? что разумеешь ты, чего не было бы и у нас?
τι γαρ οιδας ο ουκ οιδαμεν η τι συνιεις ο ουχι και ημεις
К чему порывает тебя сердце твое, и к чему так гордо смотришь?
τι ετολμησεν η καρδια σου η τι επηνεγκαν οι οφθαλμοι σου
Что такое человек, чтоб быть ему чистым, и чтобы рожденному женщиною быть праведным?
τις γαρ ων βροτος οτι εσται αμεμπτος η ως εσομενος δικαιος γεννητος γυναικος
Будет ли конец ветреным словам? и что побудило тебя так отвечать?
τι γαρ μη ταξις εστιν ρημασιν πνευματος η τι παρενοχλησει σοι οτι αποκρινη
Где же после этого надежда моя? и ожидаемое мною кто увидит?
που ουν μου ετι εστιν η ελπις η τα αγαθα μου οψομαι
В преисподнюю сойдет она и будет покоиться со мною в прахе.
η μετ εμου εις αδην καταβησονται η ομοθυμαδον επι χωματος καταβησομεθα