G575 в Новом Завете

ουχ ουτως οι ασεβεις ουχ ουτως αλλ η ως ο χνους ον εκριπτει ο ανεμος απο προσωπου της γης

διαρρηξωμεν τους δεσμους αυτων και απορριψωμεν αφ ημων τον ζυγον αυτων

ψαλμος τω δαυιδ οποτε απεδιδρασκεν απο προσωπου αβεσσαλωμ του υιου αυτου [3:2] κυριε τι επληθυνθησαν οι θλιβοντες με πολλοι επανιστανται επ εμε

[3:7] ου φοβηθησομαι απο μυριαδων λαου των κυκλω συνεπιτιθεμενων μοι

[4:8] εδωκας ευφροσυνην εις την καρδιαν μου απο καιρου σιτου και οινου και ελαιου αυτων επληθυνθησαν

[5:11] κρινον αυτους ο θεος αποπεσατωσαν απο των διαβουλιων αυτων κατα το πληθος των ασεβειων αυτων εξωσον αυτους οτι παρεπικραναν σε κυριε

[6:8] εταραχθη απο θυμου ο οφθαλμος μου επαλαιωθην εν πασιν τοις εχθροις μου

[6:9] αποστητε απ εμου παντες οι εργαζομενοι την ανομιαν οτι εισηκουσεν κυριος της φωνης του κλαυθμου μου

[7:5] ει ανταπεδωκα τοις ανταποδιδουσιν μοι κακα αποπεσοιν αρα απο των εχθρων μου κενος

[9:4] εν τω αποστραφηναι τον εχθρον μου εις τα οπισω ασθενησουσιν και απολουνται απο προσωπου σου

[9:26] βεβηλουνται αι οδοι αυτου εν παντι καιρω ανταναιρειται τα κριματα σου απο προσωπου αυτου παντων των εχθρων αυτου κατακυριευσει

[9:27] ειπεν γαρ εν καρδια αυτου ου μη σαλευθω απο γενεας εις γενεαν ανευ κακου

[11:1] εις το τελος υπερ της ογδοης ψαλμος τω δαυιδ [11:2] σωσον με κυριε οτι εκλελοιπεν οσιος οτι ωλιγωθησαν αι αληθειαι απο των υιων των ανθρωπων

[11:6] απο της ταλαιπωριας των πτωχων και απο του στεναγμου των πενητων νυν αναστησομαι λεγει κυριος θησομαι εν σωτηρια παρρησιασομαι εν αυτω

[11:8] συ κυριε φυλαξεις ημας και διατηρησεις ημας απο της γενεας ταυτης και εις τον αιωνα

[12:1] εις το τελος ψαλμος τω δαυιδ [12:2] εως ποτε κυριε επιληση μου εις τελος εως ποτε αποστρεψεις το προσωπον σου απ εμου

[16:9] απο προσωπου ασεβων των ταλαιπωρησαντων με οι εχθροι μου την ψυχην μου περιεσχον

[16:13] αναστηθι κυριε προφθασον αυτους και υποσκελισον αυτους ρυσαι την ψυχην μου απο ασεβους ρομφαιαν σου απο εχθρων της χειρος σου

[16:14] κυριε απο ολιγων απο γης διαμερισον αυτους εν τη ζωη αυτων και των κεκρυμμενων σου επλησθη η γαστηρ αυτων εχορτασθησαν υιων και αφηκαν τα καταλοιπα τοις νηπιοις αυτων

[17:9] ανεβη καπνος εν οργη αυτου και πυρ απο προσωπου αυτου κατεφλογισεν ανθρακες ανηφθησαν απ αυτου

[17:13] απο της τηλαυγησεως ενωπιον αυτου αι νεφελαι διηλθον χαλαζα και ανθρακες πυρος

[17:16] και ωφθησαν αι πηγαι των υδατων και ανεκαλυφθη τα θεμελια της οικουμενης απο επιτιμησεως σου κυριε απο εμπνευσεως πνευματος οργης σου

[17:22] οτι εφυλαξα τας οδους κυριου και ουκ ησεβησα απο του θεου μου

[17:23] οτι παντα τα κριματα αυτου ενωπιον μου και τα δικαιωματα αυτου ουκ απεστησα απ εμου

[17:24] και εσομαι αμωμος μετ αυτου και φυλαξομαι απο της ανομιας μου

[17:30] οτι εν σοι ρυσθησομαι απο πειρατηριου και εν τω θεω μου υπερβησομαι τειχος

[17:46] υιοι αλλοτριοι επαλαιωθησαν και εχωλαναν απο των τριβων αυτων

[17:49] ο ρυστης μου εξ εχθρων μου οργιλων απο των επανιστανομενων επ εμε υψωσεις με απο ανδρος αδικου ρυση με

[18:7] απ ακρου του ουρανου η εξοδος αυτου και το καταντημα αυτου εως ακρου του ουρανου και ουκ εστιν ος αποκρυβησεται την θερμην αυτου

[18:14] και απο αλλοτριων φεισαι του δουλου σου εαν μη μου κατακυριευσωσιν τοτε αμωμος εσομαι και καθαρισθησομαι απο αμαρτιας μεγαλης

[20:11] τον καρπον αυτων απο γης απολεις και το σπερμα αυτων απο υιων ανθρωπων

[21:1] εις το τελος υπερ της αντιλημψεως της εωθινης ψαλμος τω δαυιδ [21:2] ο θεος ο θεος μου προσχες μοι ινα τι εγκατελιπες με μακραν απο της σωτηριας μου οι λογοι των παραπτωματων μου

[21:10] οτι συ ει ο εκσπασας με εκ γαστρος η ελπις μου απο μαστων της μητρος μου

[21:12] μη αποστης απ εμου οτι θλιψις εγγυς οτι ουκ εστιν ο βοηθων

[21:21] ρυσαι απο ρομφαιας την ψυχην μου και εκ χειρος κυνος την μονογενη μου

[21:22] σωσον με εκ στοματος λεοντος και απο κερατων μονοκερωτων την ταπεινωσιν μου

[21:25] οτι ουκ εξουδενωσεν ουδε προσωχθισεν τη δεησει του πτωχου ουδε απεστρεψεν το προσωπον αυτου απ εμου και εν τω κεκραγεναι με προς αυτον εισηκουσεν μου

[24:6] μνησθητι των οικτιρμων σου κυριε και τα ελεη σου οτι απο του αιωνος εισιν

[26:1] του δαυιδ προ του χρισθηναι κυριος φωτισμος μου και σωτηρ μου τινα φοβηθησομαι κυριος υπερασπιστης της ζωης μου απο τινος δειλιασω

[26:9] μη αποστρεψης το προσωπον σου απ εμου μη εκκλινης εν οργη απο του δουλου σου βοηθος μου γενου μη αποσκορακισης με και μη εγκαταλιπης με ο θεος ο σωτηρ μου

[27:1] του δαυιδ προς σε κυριε εκεκραξα ο θεος μου μη παρασιωπησης απ εμου μηποτε παρασιωπησης απ εμου και ομοιωθησομαι τοις καταβαινουσιν εις λακκον

[29:4] κυριε ανηγαγες εξ αδου την ψυχην μου εσωσας με απο των καταβαινοντων εις λακκον

[30:12] παρα παντας τους εχθρους μου εγενηθην ονειδος και τοις γειτοσιν μου σφοδρα και φοβος τοις γνωστοις μου οι θεωρουντες με εξω εφυγον απ εμου

[30:13] επελησθην ωσει νεκρος απο καρδιας εγενηθην ωσει σκευος απολωλος

[30:21] κατακρυψεις αυτους εν αποκρυφω του προσωπου σου απο ταραχης ανθρωπων σκεπασεις αυτους εν σκηνη απο αντιλογιας γλωσσων

[30:23] εγω δε ειπα εν τη εκστασει μου απερριμμαι αρα απο προσωπου των οφθαλμων σου δια τουτο εισηκουσας της φωνης της δεησεως μου εν τω κεκραγεναι με προς σε

[31:3] οτι εσιγησα επαλαιωθη τα οστα μου απο του κραζειν με ολην την ημεραν

[31:7] συ μου ει καταφυγη απο θλιψεως της περιεχουσης με το αγαλλιαμα μου λυτρωσαι με απο των κυκλωσαντων με διαψαλμα

[32:8] φοβηθητω τον κυριον πασα η γη απ αυτου δε σαλευθητωσαν παντες οι κατοικουντες την οικουμενην

[33:14] παυσον την γλωσσαν σου απο κακου και χειλη σου του μη λαλησαι δολον