БиблияСтронгG575 › в тексте Библии

G575 в Новом Завете

ἀπό

Фильтр: Иов. Найдено: 79 стихов (всего 2660).

Показано до 50 на страницу Страница 1 из 2.
12

Был человек в земле Уц, имя его Иов; и был человек этот непорочен, справедлив и богобоязнен и удалялся от зла.

 

ανθρωπος τις ην εν χωρα τη αυσιτιδι ω ονομα ιωβ και ην ο ανθρωπος εκεινος αληθινος αμεμπτος δικαιος θεοσεβης απεχομενος απο παντος πονηρου πραγματος

Имения у него было: семь тысяч мелкого скота, три тысячи верблюдов, пятьсот пар волов и пятьсот ослиц и весьма много прислуги; и был человек этот знаменитее всех сынов Востока.

 

και ην τα κτηνη αυτου προβατα επτακισχιλια καμηλοι τρισχιλιαι ζευγη βοων πεντακοσια ονοι θηλειαι νομαδες πεντακοσιαι και υπηρεσια πολλη σφοδρα και εργα μεγαλα ην αυτω επι της γης και ην ο ανθρωπος εκεινος ευγενης των αφ ηλιου ανατολων

И сказал Господь сатане: обратил ли ты внимание твое на раба Моего Иова? ибо нет такого, как он, на земле: человек непорочный, справедливый, богобоязненный и удаляющийся от зла.

 

και ειπεν αυτω ο κυριος προσεσχες τη διανοια σου κατα του παιδος μου ιωβ οτι ουκ εστιν κατ αυτον των επι της γης ανθρωπος αμεμπτος αληθινος θεοσεβης απεχομενος απο παντος πονηρου πραγματος

И сказал Господь сатане: обратил ли ты внимание твое на раба Моего Иова? ибо нет такого, как он, на земле: человек непорочный, справедливый, богобоязненный и удаляющийся от зла, и доселе тверд в своей непорочности; а ты возбуждал Меня против него, чтобы погубить его безвинно.

 

ειπεν δε ο κυριος προς τον διαβολον προσεσχες ουν τω θεραποντι μου ιωβ οτι ουκ εστιν κατ αυτον των επι της γης ανθρωπος ακακος αληθινος αμεμπτος θεοσεβης απεχομενος απο παντος κακου ετι δε εχεται ακακιας συ δε ειπας τα υπαρχοντα αυτου δια κενης απολεσαι

И отошел сатана от лица Господня и поразил Иова проказою лютою от подошвы ноги его по самое темя его.

 

εξηλθεν δε ο διαβολος απο του κυριου και επαισεν τον ιωβ ελκει πονηρω απο ποδων εως κεφαλης

И сказала ему жена его: ты все еще тверд в непорочности твоей! похули Бога и умри.

 

χρονου δε πολλου προβεβηκοτος ειπεν αυτω η γυνη αυτου μεχρι τινος καρτερησεις λεγων [2:9α] ιδου αναμενω χρονον ετι μικρον προσδεχομενος την ελπιδα της σωτηριας μου [2:9β] ιδου γαρ ηφανισται σου το μνημοσυνον απο της γης υιοι και θυγατερες εμης κοιλιας ωδινες και πονοι ους εις το κενον εκοπιασα μετα μοχθων [2:9χ] συ τε αυτος εν σαπρια σκωληκων καθησαι διανυκτερευων αιθριος [2:9δ] καγω πλανητις και λατρις τοπον εκ τοπου περιερχομενη και οικιαν εξ οικιας προσδεχομενη τον ηλιον ποτε δυσεται ινα αναπαυσωμαι των μοχθων και των οδυνων αι με νυν συνεχουσιν [2:9ε] αλλα ειπον τι ρημα εις κυριον και τελευτα

за то, что не затворила дверей чрева [матери] моей и не сокрыла горести от очей моих!

 

οτι ου συνεκλεισεν πυλας γαστρος μητρος μου απηλλαξεν γαρ αν πονον απο οφθαλμων μου

от дуновения Божия погибают и от духа гнева Его исчезают.

 

απο προσταγματος κυριου απολουνται απο δε πνευματος οργης αυτου αφανισθησονται

человек праведнее ли Бога? и муж чище ли Творца своего?

 

τι γαρ μη καθαρος εσται βροτος εναντιον κυριου η απο των εργων αυτου αμεμπτος ανηρ

Между утром и вечером они распадаются; не увидишь, как они вовсе исчезнут.

 

και απο πρωιθεν εως εσπερας ουκετι εισιν παρα το μη δυνασθαι αυτους εαυτοις βοηθησαι απωλοντο

Дети его далеки от счастья, их будут бить у ворот, и не будет заступника.

 

πορρω γενοιντο οι υιοι αυτων απο σωτηριας κολαβρισθειησαν δε επι θυραις ησσονων και ουκ εσται ο εξαιρουμενος

От бича языка укроешь себя и не убоишься опустошения, когда оно придет.

 

απο μαστιγος γλωσσης σε κρυψει και ου μη φοβηθης απο κακων ερχομενων

Опустошению и голоду посмеешься и зверей земли не убоишься,

 

αδικων και ανομων καταγελαση απο δε θηριων αγριων ου μη φοβηθης

Есть ли во мне помощь для меня, и есть ли для меня какая опора?

 

η ουκ επ αυτω επεποιθειν βοηθεια δε απ εμου απεστιν

Когда ложусь, то говорю: "когда-то встану?", а вечер длится, и я ворочаюсь досыта до самого рассвета.

 

εαν κοιμηθω λεγω ποτε ημερα ως δ αν αναστω παλιν ποτε εσπερα πληρης δε γινομαι οδυνων απο εσπερας εως πρωι

Тело мое одето червями и пыльными струпами; кожа моя лопается и гноится.

 

φυρεται δε μου το σωμα εν σαπρια σκωληκων τηκω δε βωλακας γης απο ιχωρος ξυων

Редеет облако и уходит; так нисшедший в преисподнюю не выйдет,

 

ωσπερ νεφος αποκαθαρθεν απ ουρανου εαν γαρ ανθρωπος καταβη εις αδην ουκετι μη αναβη

и душа моя желает лучше прекращения дыхания, лучше смерти, нежели [сбережения] костей моих.

 

απαλλαξεις απο πνευματος μου την ψυχην μου απο δε θανατου τα οστα μου

Опротивела мне жизнь. Не вечно жить мне. Отступи от меня, ибо дни мои суета.

 

ου γαρ εις τον αιωνα ζησομαι ινα μακροθυμησω αποστα απ εμου κενος γαρ μου ο βιος

Да отстранит Он от меня жезл Свой, и страх Его да не ужасает меня, —

 

απαλλαξατω απ εμου την ραβδον ο δε φοβος αυτου μη με στροβειτω

что если я согрешу, Ты заметишь и не оставишь греха моего без наказания.

 

εαν τε γαρ αμαρτω φυλασσεις με απο δε ανομιας ουκ αθωον με πεποιηκας

и открыл тебе тайны премудрости, что тебе вдвое больше следовало бы понести! Итак знай, что Бог для тебя некоторые из беззаконий твоих предал забвению.

 

ειτα αναγγελει σοι δυναμιν σοφιας οτι διπλους εσται των κατα σε και τοτε γνωση οτι αξια σοι απεβη απο κυριου ων ημαρτηκας

и если есть порок в руке твоей, а ты удалишь его и не дашь беззаконию обитать в шатрах твоих,

 

ει ανομον τι εστιν εν χερσιν σου πορρω ποιησον αυτο απο σου αδικια δε εν διαιτη σου μη αυλισθητω

Двух только [вещей] не делай со мною, и тогда я не буду укрываться от лица Твоего:

 

δυειν δε μοι χρηση τοτε απο του προσωπου σου ου κρυβησομαι

удали от меня руку Твою, и ужас Твой да не потрясает меня.

 

την χειρα απ εμου απεχου και ο φοβος σου μη με καταπλησσετω

Для чего скрываешь лице Твое и считаешь меня врагом Тебе?

 

δια τι απ εμου κρυπτη ηγησαι δε με υπεναντιον σοι

Кто родится чистым от нечистого? Ни один.

 

τις γαρ καθαρος εσται απο ρυπου αλλ ουθεις

то уклонись от него: пусть он отдохнет, доколе не окончит, как наемник, дня своего.

 

αποστα απ αυτου ινα ησυχαση και ευδοκηση τον βιον ωσπερ ο μισθωτος

но, лишь почуяло воду, оно дает отпрыски и пускает ветви, как бы вновь посаженное.

 

απο οσμης υδατος ανθησει ποιησει δε θερισμον ωσπερ νεοφυτον

Он не надеется спастись от тьмы; видит пред собою меч.

 

μη πιστευετω αποστραφηναι απο σκοτους εντεταλται γαρ ηδη εις χειρας σιδηρου

Лицо мое побагровело от плача, и на веждах моих тень смерти,

 

η γαστηρ μου συγκεκαυται απο κλαυθμου επι δε βλεφαροις μου σκια

Ибо Ты закрыл сердце их от разумения, и потому не дашь восторжествовать [им].

 

οτι καρδιαν αυτων εκρυψας απο φρονησεως δια τουτο ου μη υψωσης αυτους

Помутилось от горести око мое, и все члены мои, как тень.

 

πεπωρωνται γαρ απο οργης οι οφθαλμοι μου πεπολιορκημαι μεγαλως υπο παντων

А они ночь [хотят] превратить в день, свет приблизить к лицу тьмы.

 

νυκτα εις ημεραν εθηκαν φως εγγυς απο προσωπου σκοτους

Совлек с меня славу мою и снял венец с головы моей.

 

την δε δοξαν απ εμου εξεδυσεν αφειλεν δε στεφανον απο κεφαλης μου

Братьев моих Он удалил от меня, и знающие меня чуждаются меня.

 

απ εμου δε αδελφοι μου απεστησαν εγνωσαν αλλοτριους η εμε φιλοι δε μου ανελεημονες γεγονασιν

Зачем и вы преследуете меня, как Бог, и плотью моею не можете насытиться?

 

δια τι δε με διωκετε ωσπερ και ο κυριος απο δε σαρκων μου ουκ εμπιπλασθε

Убойтесь меча, ибо меч есть отмститель неправды, и знайте, что есть суд.

 

ευλαβηθητε δη και υμεις απο επικαλυμματος θυμος γαρ επ ανομους επελευσεται και τοτε γνωσονται που εστιν αυτων η υλη

Разве не знаешь ты, что от века, — с того времени, как поставлен человек на земле, —

 

μη ταυτα εγνως απο του ετι αφ ου ετεθη ανθρωπος επι της γης

А между тем они говорят Богу: отойди от нас, не хотим мы знать путей Твоих!

 

λεγει δε κυριω αποστα απ εμου οδους σου ειδεναι ου βουλομαι

Часто ли угасает светильник у беззаконных, и находит на них беда, и Он дает им в удел страдания во гневе Своем?

 

ου μην δε αλλα και ασεβων λυχνος σβεσθησεται επελευσεται δε αυτοις η καταστροφη ωδινες δε αυτους εξουσιν απο οργης

Пусть его глаза увидят несчастье его, и пусть он сам пьет от гнева Вседержителева.

 

ιδοισαν οι οφθαλμοι αυτου την εαυτου σφαγην απο δε κυριου μη διασωθειη

Как же вы хотите утешать меня пустым? В ваших ответах остается [одна] ложь.

 

πως δε παρακαλειτε με κενα το δε εμε καταπαυσασθαι αφ υμων ουδεν

А Он наполнял домы их добром. Но совет нечестивых будь далек от меня!

 

ος δε ενεπλησεν τους οικους αυτων αγαθων βουλη δε ασεβων πορρω απ αυτου

Если ты обратишься к Вседержителю, то вновь устроишься, удалишь беззаконие от шатра твоего

 

εαν δε επιστραφης και ταπεινωσης σεαυτον εναντι κυριου πορρω εποιησας απο διαιτης σου το αδικον

И будет Вседержитель твоим золотом и блестящим серебром у тебя,

 

εσται ουν σου ο παντοκρατωρ βοηθος απο εχθρων καθαρον δε αποδωσει σε ωσπερ αργυριον πεπυρωμενον

От заповеди уст Его не отступал; глаголы уст Его хранил больше, нежели мои правила.

 

απο ενταλματων αυτου και ου μη παρελθω εν δε κολπω μου εκρυψα ρηματα αυτου

Поэтому я трепещу пред лицем Его; размышляю — и страшусь Его.

 

δια τουτο επ αυτω εσπουδακα νουθετουμενος δε εφροντισα αυτου [23:15α] επι τουτω απο προσωπου αυτου κατασπουδασθω κατανοησω και πτοηθησομαι εξ αυτου

мокнут от горных дождей и, не имея убежища, жмутся к скале;

 

απο ψεκαδων ορεων υγραινονται παρα το μη εχειν αυτους σκεπην πετραν περιεβαλοντο

отторгают от сосцов сироту и с нищего берут залог;

 

ηρπασαν ορφανον απο μαστου εκπεπτωκοτα δε εταπεινωσαν

Показано до 50 на страницу Страница 1 из 2.
12


2007–2026. Сделано с любовью для любящих и ищущих Бога. Если у вас есть вопросы или пожелания, то пишите нам bible-man@mail.ru.