Библия › Стронг › G1699 › в тексте Библии
Найдено: 63 стиха (всего 63).
Что касается до Тита, это — мой товарищ и сотрудник у вас; а что до братьев наших, это — посланники церквей, слава Христова.
εἴτε ὑπὲρ Τίτου κοινωνὸς ἐμὸς καὶ εἰς ὑμᾶς συνεργός εἴτε ἀδελφοὶ ἡμῶν ἀπόστολοι ἐκκλησιῶν δόξα Χριστοῦ
Што да Ціта, гэта мой супольнік і ваш супрацоўнік; а што да братоў нашых, яны — пасланцы цэркваў, слава Хрыста.
Што да Ціта, гэта — мой сябар і супрацоўнік у вас; а што да братоў нашых, гэта — пасланцы цэркваў, слава Хрыстова.
Што да Ціта, дык ён — мой таварыш і для вас памочнік; а браты нашы — пасланцы цэркваў, слава Хрыста.
Што да Ціта, гэта — мой сябра а супрацавень у вас; што да братоў нашых, гэта — паслове цэркваў, слава Хрыстова.
Што-ж да Ціта, дык гэта — мой таварыш і вам памочнік; а што да братоў нашых, дык яны — пасланцы цэркваў, слава Хрыстовая.
Што датычыць Ціта, то ён — мой таварыш, і для вас — супрацоўнік, а што да братоў нашых, то яны — пасланцы́ цэркваў, слава Хрыстова.
Што да Ціта, то гэта мой сябра і супрацоўнік дзеля вас. А што да братоў нашых, то яны пасланцы Касцёлаў, слава Хрыста.
Што да Ціта — ён мой таварыш і супрацоўнік для вас; а браты нашы — яны пасланцы цэркваў, слава Хрыстова.
Калі адносна Ціта, дык ён — мой супольнік, а для вас — супрацоўнік; што тычыць братоў нашых — (гэта) пасланцы цэркваў, слава Хрыстова.
Што да Тытуса, то гэта — мой таварыш і дапаможны супрацоўнік у вас; ды што да братоў, дык гэта высланнікі эклезіяў — слава Хрыстуса. —
Вы слышали о моем прежнем образе жизни в Иудействе, что я жестоко гнал Церковь Божию, и опустошал ее,
Ἠκούσατε γὰρ τὴν ἐμὴν ἀναστροφήν ποτε ἐν τῷ Ἰουδαϊσμῷ ὅτι καθ' ὑπερβολὴν ἐδίωκον τὴν ἐκκλησίαν τοῦ θεοῦ καὶ ἐπόρθουν αὐτήν
Бо вы чулі пра мой ранейшы лад жыцьця ў Юдэйстве, што я бяз меры перасьледаваў Царкву Божую і нішчыў яе,
Вы чулі пра мой ранейшы лад жыцьця ў Юдэйстве, як я жорстка прасьледаваў Царкву Божую і спусташаў яе,
Чулі вы, пэўна, аб паводзінах маіх калісьці ў юдэйстве, як звыш меры пераследаваў я Царкву Божую і знішчаў яе,
Вы чулі праз пярэдні паступак мой у Юдаізьме, што я надзвычайна перасьледаваў царкву Божую й губіў яе,
Бо вы чулі аб маім ране́йшым жыцьці ў Юдэйстве, што я бяз ме́ры перасьле́даваў Божую Царкву і пустошыў яе́,
Вы ж чулі пра маё ранейшае жыццё ў Іудзействе, пра тое, што я жорстка пераследаваў Царкву Божую і вынішчаў яе,
Вы чулі пра маё ранейшае жыццё ў юдаізме, як жорстка я пераследаваў Касцёл Божы і нішчыў яго,
Бо вы чулі пра мае паводзіны некалі ў іудзействе, што я нястрымна гнаў Царкву Божую і вынішчаў яе,
Вы чулі аб маім ранейшым ладзе жыцьця ў юдэйстве, што я вельмі жорстка перасьледаваў царкву Бога і вынішчаў яе,
Вы-ж чулі аб маіх калішніх паводзінах у Юдаізме, як я церазьмерна прасьледаваў Божу Эклезію й пустошыў яе;
Видите, как много написал я вам своею рукою.
Ἴδετε πηλίκοις ὑμῖν γράμμασιν ἔγραψα τῇ ἐμῇ χειρί
Бачыце, якімі вялікімі літарамі напісаў я вам сваёю рукою.
Бачыце, як многа напісаў я вам сваёю рукою.
Гляньце, якімі вялікімі літарамі напісаў я вам сваёй рукою.
Бачыце, якімі вялікімі літарамі я напісаў вам сваёй рукою.
Бачыце, як многа напісаў я вам свае́ю рукою.
Бачыце, як многа напісаў я вам сваёю рукою.
Гляньце, якімі вялікімі літарамі я напісаў вам уласнаручна.
Паглядзіце, якімі вялікімі літарамі я напісаў вам сваёю рукой.
Глядзіце, які вялікі ліст я напісаў вам сваёй рукою.
Гляньце, якімі літарамі напісаў я вам уласнаю рукою.
дабы похвала ваша во Христе Иисусе умножилась через меня, при моем вторичном к вам пришествии.
ἵνα τὸ καύχημα ὑμῶν περισσεύῃ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ἐν ἐμοὶ διὰ τῆς ἐμῆς παρουσίας πάλιν πρὸς ὑμᾶς
каб пахвала вашая ў Хрысьце Ісусе памнажалася ў-ва мне, калі зноў прыйду да вас.
каб хвала ваша ў Хрысьце Ісусе памножылася празь мяне, пры маім другім да вас прыходзе.
каб радасць ваша расла ў Ісусе Хрысце праз мяне, праз маё вяртанне да вас.
Каб пахвала ваша ў Хрысту Ісусу памнажылася перазь мяне прытомнасьцяй маёй ізноў у вас.
каб пахвала вашая ў Хрысьце́ Ісусе павялічылася праз мяне́ пры маім паўторным да вас прыходзе.
каб пахвала́ ваша ў Хрысце Іісусе памножылася праз мяне, пры наступным маім прыходзе да вас.
каб хвала ваша ў Хрысце Езусе памножылася праз мяне, калі я зноў прыйду да вас.
каб ваша пахвала прымножылася ў Хрысце Ісусе праз мяне пры новым маім прыходзе да вас.
каб пахвала вашая ў Хрысьце Ісусе памнажалася празь мяне пры маім другім прыходзе да вас.
каб празь мяне збольшылася хвала вашая ў Езусе Хрыстусе, як прыйду да вас паўторна.
и найтись в Нем не со своею праведностью, которая от закона, но с тою, которая через веру во Христа, с праведностью от Бога по вере;
καὶ εὑρεθῶ ἐν αὐτῷ μὴ ἔχων ἐμὴν δικαιοσύνην τὴν ἐκ νόμου ἀλλὰ τὴν διὰ πίστεως Χριστοῦ τὴν ἐκ θεοῦ δικαιοσύνην ἐπὶ τῇ πίστει
і апынуцца ў Ім, маючы не маю праведнасьць, якая праз Закон, але тую, якая праз веру ў Хрыста, праведнасьць ад Бога праз веру,
і знайсьці сябе ў Ім не з маёю праведнасьцю, якая ад закона, а з тою, якая празь веру ў Хрыста, з праведнасьцю ад Бога па веры;
і апынуцца ў Ім, маючы не маю справядлівасць, якая з закону, але тую, якая з веры ў Хрыста, якая ад Бога справядлівасць праз веру,
Знайсьціся ў Ім, ня маючы справядлівасьці свае, што із Закону, але тую, што зь веры Хрыстовае, справядлівасьць, што ад Бога вераю;
і апынуцца ў Ім, маючы не маю́ праведнасьць, што з закону, але тую, што праз ве́ру ў Хрыста, праведнасьць ад Бога на падставе ве́ры,
і знайсці сябе ў Ім не са сваёю праведнасцю, якая ад закона, а з тою, якая праз веру ў Хрыста, з праведнасцю, якая ад Бога па веры;
і апынуцца ў Ім не са сваёю справядлівасцю, якая паходзіць з Закону, але з тою, якая паходзіць з веры ў Хрыста, са справядлівасцю ад Бога, заснаванай на веры,
і быць знойдзеным у Ім, маючы не сваю праведнасць, якая ад закона, а тую, якая праз веру ў Хрыста, праведнасць, якая ад Бога на падставе веры,
і быць знойдзеным у Ім, маючы ня маю праведнасьць, якая паводля Закону, але тую, якая паводля веры Хрыста — праведнасьць па веры ад Бога;
і знайсьціся ў Ім не з праведнасьцяй маёю, што ад Закону, а — з тою, што праз веру ў Хрыстуса, праведнасьцяй ад Бога, ад веры;
Приветствие моею рукою, Павловою. Помните мои узы. Благодать со всеми вами. Аминь.
Ὁ ἀσπασμὸς τῇ ἐμῇ χειρὶ Παύλου μνημονεύετέ μου τῶν δεσμῶν ἡ χάρις μεθ' ὑμῶν ἀμήν πρός Κολασσαεῖς ἐγράφη ἀπό Ῥώμης διά τυχικοῦ καί Ὀνησίμου
Прывітаньне маёю рукою, Паўлаваю. Памятайце пра путы мае. Ласка з вамі. Амэн.
Прывітаньне маёю рукою, Паўлаваю. Памятайце мае кайданы. Мілата з (усімі) вамі. Амін.
Прывітанне маёю рукой, Паўлавай. Памятайце пра кайданы мае. Ласка з вамі. Амін.
Здарованьне рукою маёй Паўлавай. Памятуйце на путы мае. Ласка з вамі.
Вітаньне мае́ю рукою, Паўлаваю. Памятайце аб кайдано́х маіх! Ласка з вамі. Амін.
Прывітанне маёю рукою, Паўлаваю. Памятайце пра мае аковы. Благадаць з усімі вамі. Амінь.
Гэта маё, Паўла, уласнаручнае прывітанне. Памятайце пра мае кайданы. Ласка з вамі.
Прывітанне — маёю рукою, Паўлавай. Памятайце пра мае кайданы. Божая ласка няхай будзе з вамі. [Амін].
Прывітаньне маёй рукою, Паўлаваю. Памятайце пра мае кайданы. Багадаць з вамі. Амін.
Прывет маею Паўлаваю рукою! Памятайце аб маіх кайданох! Ласка (хай будзе) з вамі!
Приветствие моею рукою, Павловою, что служит знаком во всяком послании; пишу я так:
Ὁ ἀσπασμὸς τῇ ἐμῇ χειρὶ Παύλου ὅ ἐστιν σημεῖον ἐν πάσῃ ἐπιστολῇ οὕτως γράφω
Прывітаньне маёю рукою, Паўлаваю, што ёсьць знак у-ва ўсякім пасланьні; пішу я гэтак:
Прывітаньне маёю рукою Паўлаваю, што служыць знакам у кожным пасланьні; пішу я так:
Прывітанне маёю рукою, Паўлавай, што ёсць знак у кожным лісце; так я пішу.
Здарованьне маёй рукою Паўлавай, каторая ё знакам у кажным лісьце; гэтак я пішу:
Прывітаньне мае́ю рукою, Паўлаваю, што ёсьць знак у-ва ўсякім пасланьні; пішу я гэтак:
Вітанне маёю рукою, Паўлаваю, што слу́жыць зна́кам у кожным пасла́нні; пішу я так:
Уласнаручнае прывітанне маё, Паўла, што ёсць знакам у кожным пасланні. Так я пішу.
Вітанне — маёю ўласнай рукою, Паўлаваю; гэта знак у кожным лісце; так я пішу.
Прывітаньне маёй рукою, Паўлаваю, што ёсьць знакам ва ўсякім Пасланьні; я пішу гэтак:
Прывет маёю, Паўлаваю, рукою; гэта знак мой у кажным лісьце маім: гэтак пішу.
Ибо я уже становлюсь жертвою, и время моего отшествия настало.
Ἐγὼ γὰρ ἤδη σπένδομαι καὶ ὁ καιρὸς τῆς ἐμῆς ἀναλύσεώς ἐφέστηκεν
Бо я ўжо стаўся ахвяраю, і час майго адыходу прыйшоў.
Бо я ўжо раблюся ахвяраю, і час майго ўшэсьця настаў.
Я вось гатовы стацца ахвярай, і час майго адыходу настаў.
Бо я ўжо выліваны, і пара адходу майго настала.
Бо мяне́ ўжо на жэртву прыгатавалі, і час майго адыходу настаў.
Бо я ўжо станаўлюся ахвя́раю, і час майго адыходу настаў.
Бо я ўжо праліваюся, як ахвяра, і настаў час майго адыходу.
Бо я ўжо раблюся ахвярным узліваннем і настае час майго адыходу.
Бо я ўжо станаўлюся ахвярай, і час майго адыходу настаў.
бо я ўжо стаўся ахвярай, збліжаецца пара майго адыходу.
ты же прими его, как мое сердце.
ὃν ἀνέπεμψά συ δὲ αὐτόν τοῦτ' ἔστιν τὰ ἐμὰ σπλάγχνα πρὸσλαβοῦ
Яго я паслаў, а ты яго, як мае ўнутранасьці, прыймі.
а ты прымі яго, як маё сэрца.
якога я табе вяртаю. Дык ты прымі яго, як маё сэрца.
Каторага я паслаў назад да цябе, ты ж прыймі яго, як мае сэрца.
ты-ж яго, як маё сэрца, прымі.
ты ж прымі яго, як маё сэрца.
Яго, — гэта маё сэрца, — адсылаю да цябе.
якога я адаслаў табе, яго, гэта ёсць маё сэрца, [ты ж забяры яго];
я адсылаю яго да цябе; а ты прымі яго, як маё сэрца.
Адсылаю табе яго, прыймі яго, як маё сэрца.
Я, Павел, написал моею рукою: я заплачу; не говорю тебе о том, что ты и самим собою мне должен.
ἐγὼ Παῦλος ἔγραψα τῇ ἐμῇ χειρί ἐγὼ ἀποτίσω ἵνα μὴ λέγω σοι ὅτι καὶ σεαυτόν μοι προσοφείλεις
Я, Павал, напісаў маёю рукою: «Я аддам»; каб не казаць табе, што ты і самім сабою мне вінны.
Я, Павал, напісаў маёю рукою: «я заплачу»; не кажу табе пра тое, што ты і самім сабою мне вінаваты.
Я, Паўла, напісаў уласнаю рукою, што я сплачу табе; каб пры тым не казаць табе, што і ты сабою вінаваты мне.
Я, Паўла, напісаў собскаю рукою сваёй: я заплачу; не кажу табе, што ты запраўды сябе самога імне вінен.
Я, Паўла, напісаў мае́ю рукою: я аддам; каб не казаць табе́, што ты і самым сабою мне́ вінны.
Я, Павел, напісаў сваёю рукою: я заплачу́; каб не казаць табе, што ты і самога сябе мне вінен.
Я, Павел, напісаў сваёю рукою: я адплачу, ужо не кажучы табе пра тое, што ты сам вінаваты мне.
Я, Павел, напісаў сваёю ўласнай рукою: я аддам; каб не сказаць табе, што ты і за самога сябе мне вінен.
Я, Павал, напісаў гэта маёй рукой: я заплачу; каб ня казаць табе, што ты і самім сабою вінен мне.
Я, Павал, пішу гэта маёю рукою: што табе гэта адплачу, а ўжэ й казаць ня хочу аб тым, што ты сам сябе мне вінаваты.
Буду же стараться, чтобы вы и после моего отшествия всегда приводили это на память.
σπουδάσω δὲ καὶ ἑκάστοτε ἔχειν ὑμᾶς μετὰ τὴν ἐμὴν ἔξοδον τὴν τούτων μνήμην ποιεῖσθαι
Але буду намагацца, каб вы і пасьля майго адыходу заўсёды ўспаміналі гэтае.
Буду, аднак, старацца, каб вы і пасьля майго адыходу заўсёды згадвалі гэта ў памяці.
Буду прыкладаць намаганні, каб вы заўсёды і па маім адыходзе пра гэта ўспаміналі.
Але я ўлягу, каб просьле майго адходу вы таксама заўсёды прыпаміналі гэта.
Буду-ж старацца, каб вы і пасьля майго адыходу заўсёды ўспаміналі гэтыя рэчы.
Буду ж намага́цца, каб і пасля майго адыхо́ду, вы заўсёды ме́лі ў сабе памяць пра гэта.
Буду ж старацца, каб вы і пасля майго адыходу заўсёды ўспаміналі пра гэтыя рэчы.
буду ж старацца, каб вы маглі і пасля майго адыходу кожны раз успамінаць пра гэта.
Пастараюся ж, каб вы і пасьля майго адыходу пастаянна ўспаміналі гэтыя (словы).
Але буду старацца, каб вы і пасьля майго адыходу маглі заўсёды прыпамінаць сабе гэтыя рэчы.
Для меня нет большей радости, как слышать, что дети мои ходят в истине.
μειζοτέραν τούτων οὐκ ἔχω χαράν ἵνα ἀκούω τὰ ἐμὰ τέκνα ἐν ἀληθείᾳ περιπατοῦντα
Для мяне няма большай радасьці, як чуць, што дзеці мае ходзяць у праўдзе.
Няма мне большае радасьці, як чуць, што дзеці мае ходзяць у ісьціне.
Для мяне няма большай радасці, як пачуць, што дзеці мае жывуць у праўдзе.
Імне няма большае радасьці, як чуць, што дзеці мае жывуць у праўдзе.
Для мяне́ няма большай радасьці, як чуць, што дзе́ці мае́ ходзяць у праўдзе.
Для мяне няма бо́льшай ра́дасці, як чуць, што дзеці мае́ жывуць у íсціне.
Для мяне няма большай радасці, як чуць, што мае дзеці жывуць у праўдзе.
Для мяне няма большай радасці, як чуць, што мае дзеці жывуць у праўдзе.
Ня маю большай радасьці, як чуць пра дзяцей маіх, што ходзяць у Праўдзе.
Для мяне няма большай радасьці, як пачуць, што дзеці мае жыцвуць у праўдзе.
Но имею немного против тебя, потому что ты попускаешь жене Иезавели, называющей себя пророчицею, учить и вводить в заблуждение рабов Моих, любодействовать и есть идоложертвенное.
ἀλλ' ἔχω κατὰ σοῦ ὀλίγα ὅτι ἐᾷς τὴν γυναῖκα Ἰεζάβηλ τὴν λέγουσαν ἑαυτὴν προφῆτιν διδάσκειν καὶ πλανᾶσθαι ἐμοὺς δούλους πορνεῦσαι καὶ εἰδωλόθυτα φαγεῖν
Але маю супраць цябе крыху, бо ты дазваляеш жанчыне Езабэлі, якая называе сябе прарочыцай, вучыць і падманваць слугаў Маіх, [каб яны] жылі распусна і елі ахвяры ідалам.
Але маю крыху супроць цябе, бо ты патураеш жонцы Езавэлі, якая сябе называе прарочыцай, навучаць і зводзіць у зман рабоў Маіх, любаблуднічаць і есьці ідалаахвярнае.
Аднак маю трохі супраць цябе, што дапускаеш жанчыне Езабэлі, якая называе сябе прарочыцай, вучыць і зводзіць паслугачоў Маіх, каб распуснічалі і спажывалі ахвяраванае балванам.
Але маю супроці цябе, што ты дазваляеш жонцы Забэлі, каторая завець сябе прарокаю, вуча й зводзе слугаў Маіх да бязулства й яды абраканага балваном.
Але маю крыху проці цябе́: бо дае́ш жанчыне Езаве́лі, што называе сябе́ прарочыцай, вучыць і баламуціць рабоў маіх, жыць распусна ды е́сьці жэртвы ідалавыя.
Адна́к ма́ю і не́шта су́праць цябе, бо ты дазваля́еш жанчы́не Іезаве́лі, якая сябе называ́е праро́чыцай, навуча́ць і ўво́дзіць у зман рабо́ў Маіх, каб яны жылí распу́сна і е́лі ідалаахвя́рнае.
Але Я маю супраць цябе тое, што ты дапускаеш жанчыну Ізабэль, якая называе сябе прарочыцай, навучае і зводзіць Маіх слугаў, каб чыніць распусту і спажываць ахвярапрынашэнні ідалам.
Але маю [крыху] супроць цябе тое, што ты папускаеш жанчыне Іедзавелі, якая называе сябе прарочыцаю, і вучыць, і зводзіць у зман Маіх слуг, каб яны распуснічалі і елі ідалаахвярнае.
Але маю крыху супраць цябе: бо дазваляеш жанчыне Язабэлі, што называе сябе прарочыцай, вучыць і зводзіць Маіх рабоў блудадзейнічаць і есьці ахвяры балваном.