БиблияСтронгG3746 › в тексте Библии

G3746 в Новом Завете

ὅσπερ

Фильтр: Иов. Найдено: 66 стихов (всего 188).

Показано до 50 на страницу Страница 1 из 2.
12

Но он сказал ей: ты говоришь как одна из безумных: неужели доброе мы будем принимать от Бога, а злого не будем принимать? Во всем этом не согрешил Иов устами своими.

 

ο δε εμβλεψας ειπεν αυτη ωσπερ μια των αφρονων γυναικων ελαλησας ει τα αγαθα εδεξαμεθα εκ χειρος κυριου τα κακα ουχ υποισομεν εν πασιν τουτοις τοις συμβεβηκοσιν αυτω ουδεν ημαρτεν ιωβ τοις χειλεσιν εναντιον του θεου

или, как выкидыш сокрытый, я не существовал бы, как младенцы, не увидевшие света.

 

η ωσπερ εκτρωμα εκπορευομενον εκ μητρας μητρος η ωσπερ νηπιοι οι ουκ ειδον φως

которые ждут смерти, и нет ее, которые вырыли бы ее охотнее, нежели клад,

 

οι ομειρονται του θανατου και ου τυγχανουσιν ανορυσσοντες ωσπερ θησαυρους

И увидишь, что семя твое многочисленно, и отрасли твои, как трава на земле.

 

γνωση δε οτι πολυ το σπερμα σου τα δε τεκνα σου εσται ωσπερ το παμβοτανον του αγρου

Войдешь во гроб в зрелости, как укладываются снопы пшеницы в свое время.

 

ελευση δε εν ταφω ωσπερ σιτος ωριμος κατα καιρον θεριζομενος η ωσπερ θιμωνια αλωνος καθ ωραν συγκομισθεισα

До чего не хотела коснуться душа моя, то составляет отвратительную пищу мою.

 

ου δυναται γαρ παυσασθαι μου η ψυχη βρομον γαρ ορω τα σιτα μου ωσπερ οσμην λεοντος

Но братья мои неверны, как поток, как быстро текущие ручьи,

 

ου προσειδον με οι εγγυτατοι μου ωσπερ χειμαρρους εκλειπων η ωσπερ κυμα παρηλθον με

которые черны от льда и в которых скрывается снег.

 

οιτινες με διευλαβουντο νυν επιπεπτωκασιν μοι ωσπερ χιων η κρυσταλλος πεπηγως

Когда становится тепло, они умаляются, а во время жары исчезают с мест своих.

 

καθως τακεισα θερμης γενομενης ουκ επεγνωσθη οπερ ην

Не определено ли человеку время на земле, и дни его не то же ли, что дни наемника?

 

ποτερον ουχι πειρατηριον εστιν ο βιος ανθρωπου επι της γης και ωσπερ μισθιου αυθημερινου η ζωη αυτου

Как раб жаждет тени, и как наемник ждет окончания работы своей,

 

η ωσπερ θεραπων δεδοικως τον κυριον αυτου και τετευχως σκιας η ωσπερ μισθωτος αναμενων τον μισθον αυτου

Редеет облако и уходит; так нисшедший в преисподнюю не выйдет,

 

ωσπερ νεφος αποκαθαρθεν απ ουρανου εαν γαρ ανθρωπος καταβη εις αδην ουκετι μη αναβη

Разве у Тебя плотские очи, и Ты смотришь, как смотрит человек?

 

η ωσπερ βροτος ορα καθορας η καθως ορα ανθρωπος βλεψη

Не Ты ли вылил меня, как молоко, и, как творог, сгустил меня,

 

η ουχ ωσπερ γαλα με ημελξας ετυρωσας δε με ισα τυρω

оно увеличивается. Ты гонишься за мною, как лев, и снова нападаешь на меня и чудным являешься во мне.

 

αγρευομαι γαρ ωσπερ λεων εις σφαγην παλιν δε μεταβαλων δεινως με ολεκεις

пусть бы я, как небывший, из чрева перенесен был во гроб!

 

και ωσπερ ουκ ων εγενομην δια τι γαρ εκ γαστρος εις μνημα ουκ απηλλαγην

то поднимешь незапятнанное лице твое и будешь тверд и не будешь бояться.

 

ουτως γαρ αναλαμψει σου το προσωπον ωσπερ υδωρ καθαρον εκδυση δε ρυπον και ου μη φοβηθης

Тогда забудешь горе: как о воде протекшей, будешь вспоминать о нем.

 

και τον κοπον επιληση ωσπερ κυμα παρελθον και ου πτοηθηση

И яснее полдня пойдет жизнь твоя; просветлеешь, как утро.

 

η δε ευχη σου ωσπερ εωσφορος εκ δε μεσημβριας ανατελει σοι ζωη

ощупью ходят они во тьме без света и шатаются, как пьяные.

 

ψηλαφησαισαν σκοτος και μη φως πλανηθειησαν δε ωσπερ ο μεθυων

А он, как гниль, распадается, как одежда, изъеденная молью.

 

ο παλαιουται ισα ασκω η ωσπερ ιματιον σητοβρωτον

как цветок, он выходит и опадает; убегает, как тень, и не останавливается.

 

η ωσπερ ανθος ανθησαν εξεπεσεν απεδρα δε ωσπερ σκια και ου μη στη

то уклонись от него: пусть он отдохнет, доколе не окончит, как наемник, дня своего.

 

αποστα απ αυτου ινα ησυχαση και ευδοκηση τον βιον ωσπερ ο μισθωτος

но, лишь почуяло воду, оно дает отпрыски и пускает ветви, как бы вновь посаженное.

 

απο οσμης υδατος ανθησει ποιησει δε θερισμον ωσπερ νεοφυτον

Устрашает его нужда и теснота; одолевает его, как царь, приготовившийся к битве,

 

αναγκη δε και θλιψις αυτον καθεξει ωσπερ στρατηγος πρωτοστατης πιπτων

Сбросит он, как виноградная лоза, недозрелую ягоду свою и, как маслина, стряхнет цвет свой.

 

τρυγηθειη δε ωσπερ ομφαξ προ ωρας εκπεσοι δε ως ανθος ελαιας

Я был спокоен, но Он потряс меня; взял меня за шею и избил меня и поставил меня целью для Себя.

 

ειρηνευοντα διεσκεδασεν με λαβων με της κομης διετιλεν κατεστησεν με ωσπερ σκοπον

Зачем считаться нам за животных и быть униженными в собственных глазах ваших?

 

δια τι ωσπερ τετραποδα σεσιωπηκαμεν εναντιον σου

Кругом разорил меня, и я отхожу; и, как дерево, Он исторг надежду мою.

 

διεσπασεν με κυκλω και ωχομην εξεκοψεν δε ωσπερ δενδρον την ελπιδα μου

Воспылал на меня гневом Своим и считает меня между врагами Своими.

 

δεινως δε μοι οργη εχρησατο ηγησατο δε με ωσπερ εχθρον

Зачем и вы преследуете меня, как Бог, и плотью моею не можете насытиться?

 

δια τι δε με διωκετε ωσπερ και ο κυριος απο δε σαρκων μου ουκ εμπιπλασθε

Как сон, улетит, и не найдут его; и, как ночное видение, исчезнет.

 

ωσπερ ενυπνιον εκπετασθεν ου μη ευρεθη επτη δε ωσπερ φασμα νυκτερινον

Нажитое трудом возвратит, не проглотит; по мере имения его будет и расплата его, а он не порадуется.

 

εις κενα και ματαια εκοπιασεν πλουτον εξ ου ου γευσεται ωσπερ στριφνος αμασητος ακαταποτος

Они должны быть, как соломинка пред ветром и как плева, уносимая вихрем.

 

εσονται δε ωσπερ αχυρα προ ανεμου η ωσπερ κονιορτος ον υφειλατο λαιλαψ

И будет Вседержитель твоим золотом и блестящим серебром у тебя,

 

εσται ουν σου ο παντοκρατωρ βοηθος απο εχθρων καθαρον δε αποδωσει σε ωσπερ αργυριον πεπυρωμενον

Но Он знает путь мой; пусть испытает меня, — выйду, как золото.

 

οιδεν γαρ ηδη οδον μου διεκρινεν δε με ωσπερ το χρυσιον

Вот они, [как] дикие ослы в пустыне, выходят на дело свое, вставая рано на добычу; степь [дает] хлеб для них и для детей их;

 

απεβησαν δε ωσπερ ονοι εν αγρω υπερ εμου εξελθοντες την εαυτων πραξιν ηδυνθη αυτω αρτος εις νεωτερους

Пусть забудет его утроба [матери]; пусть лакомится им червь; пусть не остается о нем память; как дерево, пусть сломится беззаконник,

 

ειτ ανεμνησθη αυτου η αμαρτια ωσπερ δε ομιχλη δροσου αφανης εγενετο αποδοθειη δε αυτω α επραξεν συντριβειη δε πας αδικος ισα ξυλω ανιατω

Поднялись высоко, — и вот, нет их; падают и умирают каки все, и, как верхушки колосьев, срезываются.

 

πολλους γαρ εκακωσεν το υψωμα αυτου εμαρανθη δε ωσπερ μολοχη εν καυματι η ωσπερ σταχυς απο καλαμης αυτοματος αποπεσων

Враг мой будет, как нечестивец, и восстающий на меня, как беззаконник.

 

ου μην δε αλλα ειησαν οι εχθροι μου ωσπερ η καταστροφη των ασεβων και οι επ εμε επανιστανομενοι ωσπερ η απωλεια των παρανομων

Если он наберет кучи серебра, как праха, и наготовит одежд, как брение,

 

εαν συναγαγη ωσπερ γην αργυριον ισα δε πηλω ετοιμαση χρυσιον

Он строит, как моль, дом свой и, как сторож, делает себе шалаш;

 

απεβη δε ο οικος αυτου ωσπερ σητες και ωσπερ αραχνη

Как воды, постигнут его ужасы; в ночи похитит его буря.

 

συνηντησαν αυτω ωσπερ υδωρ αι οδυναι νυκτι δε υφειλατο αυτον γνοφος

И говорил я: в гнезде моем скончаюсь, и дни [мои] будут многи, как песок;

 

ειπα δε η ηλικια μου γηρασει ωσπερ στελεχος φοινικος πολυν χρονον βιωσω

Ждали меня, как дождя, и, [как] дождю позднему, открывали уста свои.

 

ωσπερ γη διψωσα προσδεχομενη τον υετον ουτως ουτοι την εμην λαλιαν

Ужасы устремились на меня; как ветер, развеялось величие мое, и счастье мое унеслось, как облако.

 

επιστρεφονται δε μου αι οδυναι ωχετο μου η ελπις ωσπερ πνευμα και ωσπερ νεφος η σωτηρια μου

С великим трудом снимается с меня одежда моя; края хитона моего жмут меня.

 

εν πολλη ισχυι επελαβετο μου της στολης ωσπερ το περιστομιον του χιτωνος μου περιεσχεν με

Вот, утроба моя, как вино неоткрытое: она готова прорваться, подобно новым мехам.

 

η δε γαστηρ μου ωσπερ ασκος γλευκους ζεων δεδεμενος η ωσπερ φυσητηρ χαλκεως ερρηγως

а Он нашел обвинение против меня и считает меня Своим противником;

 

μεμψιν δε κατ εμου ευρεν ηγηται δε με ωσπερ υπεναντιον

[Бог] умилосердится над ним и скажет: освободи его от могилы; Я нашел умилостивление.

 

ανθεξεται του μη πεσειν αυτον εις θανατον ανανεωσει δε αυτου το σωμα ωσπερ αλοιφην επι τοιχου τα δε οστα αυτου εμπλησει μυελου

Показано до 50 на страницу Страница 1 из 2.
12


2007–2026. Сделано с любовью для любящих и ищущих Бога. Если у вас есть вопросы или пожелания, то пишите нам bible-man@mail.ru.