G1515 в Новом Завете

ἐπιφᾶναι τοῖς ἐν σκότει καὶ σκιᾷ θανάτου καθημένοις τοῦ κατευθῦναι τοὺς πόδας ἡμῶν εἰς ὁδὸν εἰρήνης

зьявіць [сьвятло] тым, што сядзяць у цемры і ў ценю сьмяротным, накіраваць ногі нашыя на шлях супакою».

прасьвятліць тых, што сядзяць у цемры і цяні сьмяротным, скіраваць ногі нашыя на шлях міру.

каб асвяціць тых, што сядзяць у поцемках і ў засені смерці, каб накіраваць ногі нашы на шлях супакою».

Даць сьвятло седзячым у цямноце а ў сьценю сьмерці, кіраваць ногі нашыя на дарогу супакою».

прасьвяціць тых, што ў це́мры і ў цяню́ сьмяротным, пакіраваць ногі нашыя, на дарогу міра.

каб асвятлíць тых, што сядзяць у це́мры і це́ні смерці, скірава́ць ногі нашы на шлях міру.

каб асвятліць тых, хто сядзіць у цемры і ў цені смяротным; каб накіраваць ногі нашыя на шлях спакою».

каб даць святло тым, што сядзяць у цемры і смяротным цені, і скіраваць нашы ногі на дарогу міру.

(каб) прасьвяціць тых, што сядзяць у цемры і цяню сьмяротным, накіраваць ногі нашыя на дарогу міру».

Прасьвяціць тых, хто ў цемры й змроку сьмяротным, накіраваць ногі нашыя на дарогу згоды.

каб сьвяціць тым, каторыя сядзяць у цемры і ў ценю сьмерці, каб пакіраваць ногі нашыя на дарогу супакою.

Δόξα ἐν ὑψίστοις θεῷ καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία

«Слава на вышынях Богу, а на зямлі супакой, у людзях упадабаньне».

слава ў вышынях Богу, і на зямлі мір, і ў людзях добрая воля.

«Слава на вышынях Богу, і на зямлі супакой, людзям — добрая воля!»

«Слава Богу на вышах, а на зямлі супакой у людзёх добрае волі».

Сла́ва на вы́шынах Богу і на зямлі мір сярод людзе́й добрае волі.

слава ў вы́шніх Богу і на зямлі мір, у лю́дзях добрая воля.

«Хвала на вышынях Богу, а на зямлі спакой людзям добрай волі».

Слава ў вышынях Богу і на зямлі мір, людзям — добрая воля!

Слава Богу ў вышэйшых нябёсах, і на зямлі мір, у людзях добрая воля.

— Слава ў вышынях Богу, і на зямлі мір, а ў людзях дабраволеньне.

Слава на вышыні Богу, і на зямлі супакой людзям добрае волі.

Νῦν ἀπολύεις τὸν δοῦλόν σου δέσποτα κατὰ τὸ ῥῆμά σου ἐν εἰρήνῃ

«Цяпер адпускаеш слугу Твайго, Уладару, паводле слова Твайго, у супакоі,

сёньня адпускаеш раба Твайго, Уладыка, паводле слова Твайго, зь мірам;

«Цяпер па слове Тваім, Госпадзе, адпускаеш паслугача Твайго ў супакоі,

«Цяпер адпушчаеш слугу Свайго, Спадару, подле слова Свайго, у супакою;

Цяпе́р адпускаеш слугу́ Твайго, Валада́ру, па слову Твайму, з мірам;

цяпер адпуска́еш раба́ Твайго, Уладыка, паводле сло́ва Твайго, з мірам;

«Цяпер адпускаеш слугу Твайго, Валадару, паводле слова Твайго, у спакоі;

Цяпер адпускаеш Свайго слугу, Уладару, паводле Свайго слова, з мірам;

цяпер адпускаеш раба Твайго, Уладару, паводля Слова Твайго, у міру,

— Цяпер адпускаеш слугу Твайго, Уладыка, подля слова Твайго ў супакой;

Цяпер адпускаеш слугу твайго, Пане, паводле слова твайго, у супакою,

εἶπεν δὲ πρὸς τὴν γυναῖκα Ἡ πίστις σου σέσωκέν σε πορεύου εἰς εἰρήνην

А Ён сказаў жанчыне: «Вера твая збавіла цябе; ідзі ў супакоі».

А Ён сказаў жанчыне: вера твая ўратавала цябе; ідзі зь мірам.

Затым сказаў Ісус жанчыне: «Вера твая збавіла цябе, ідзі ў супакоі».

І сказаў Ён жонцы: «Вера твая спасла цябе; ідзі ў супакою».

Ён жа сказаў жанчыне: ве́ра твая спасла цябе́; ідзі з мірам.

Ён жа сказаў жанчыне: вера твая ўратава́ла цябе; ідзі з мíрам.

А Ён сказаў жанчыне: «Вера твая ўратавала цябе, ідзі ў спакоі!»

Ён жа сказаў жанчыне: Твая вера ўратавала цябе; ідзі з мірам.

Ён жа сказаў жанчыне: вера твая ўратавала цябе; ідзі зь мірам.

Ён-жа сказаў жанчыне: — вера твая выбавіла цябе; ідзі ў супакоі.

Ён-жа сказаў да жанчыны: Вера твая збавіла цябе, ідзі ў супакоі.

ὁ δὲ εἶπεν αὐτῇ Θάρσει θύγατερ ἡ πίστις σου σέσωκέν σε πορεύου εἰς εἰρήνην

Ён жа сказаў ёй: «Будзь пэўная, дачка! Вера твая збавіла цябе; ідзі ў супакоі».

Ён сказаў ёй: дзей, дачка! вера твая ўратавала цябе; ідзі зь мірам.

А Ісус сказаў ёй: «Мацуйся, дачка, вера твая збавіла цябе. Ідзі ў супакоі».

І Ён сказаў ёй: «Высьмелься, дачка! вера твая ўздаравіла цябе, ідзі ў супакою».

Ён сказаў ёй: бадрыся, дачка́! ве́ра твая спасла́ цябе́; ідзі з мірам.

Ён жа сказаў ёй: мацу́йся, дачка́! вера твая ўратава́ла цябе; ідзі з мірам.

Ён жа сказаў ёй: «Дачка, вера твая ўратавала цябе, ідзі ў спакоі».

Ён жа сказаў ёй: [Мацуйся], дачка, твая вера ўратавала цябе; ідзі з мірам.

Ён жа сказаў ёй: бадзёрся, дачка! вера твая ўратавала цябе; ідзі зь мірам.

Ён-жа сказаў ёй: — бадзёрся, дачка! вера твая выбавіла цябе.

А ён сказаў ей: Дачка, вера твая зрабіла цябе здаровай, ідзі ў супакою.

εἰς ἣν δ' ἂν οἰκίαν εἰσέρχησθε πρῶτον λέγετε Εἰρήνη τῷ οἴκῳ τούτῳ

У які ж дом увойдзеце, перш кажыце: “Супакой дому гэтаму!”

У які дом увойдзеце, сьпярша кажэце: «мір дому гэтаму!»

У які дом увойдзеце, перш скажыце: “Супакой гэтаму дому”.

І ў які дом увыйдзеце, найперш скажыце: "Супакой дому гэтаму".

У якую-ж хату ўво́йдзеце, пе́рш кажэце: мір дому гэтаму!

Калі ж у які дом уво́йдзеце, перш кажыце: мір дому гэтаму;

У які б дом ні ўвайшлі, спачатку кажыце: “Спакой гэтаму дому!”

І калі ўвойдзеце ў які дом, спярша кажыце: «Мір гэтаму дому».

У які дом увойдзеце перш кажыце: мір дому гэтаму;

У які дом зойдзеце, найперш гаварэце: мір дому гэтаму.

У які-колечы дом увойдзеце, перш скажэце: Супакой гэтаму дому.

καὶ ἐὰν μέν ᾖ ἐκεῖ υἱὸς εἰρήνης ἐπαναπαύσεται ἐπ' αὐτὸν ἡ εἰρήνη ὑμῶν εἰ δὲ μήγε ἐφ' ὑμᾶς ἀνακάμψει

І калі будзе там сын супакою, то супачыне на ім супакой ваш, а калі не, то да вас вернецца.

і калі будзе там сын міру, дык спачыне на ім мір ваш; а калі не, дык да вас вернецца;

І, калі будзе там сын супакою, застанецца на ім супакой ваш; а калі не, вернецца да вас.

І калі будзе там сын супакою, супакой ваш супачыне на ім; калі не, ён зьвернецца да вас.

І калі будзе там сын міру, то супачыне на ім мір ваш; а калі не́, то да вас ве́рнецца.

і калі там будзе сын міру, то спачне́ на ім мір ваш; а калі не, то да вас ве́рнецца;

Калі будзе там сын спакою, то на ім спачне спакой ваш. Калі ж не, то вернецца да вас.

І калі будзе там сын міру, то ваш мір спачне на ім, калі ж не, то на вас вернецца.

і сапраўды калі там будзе сын міру, то спачыне на ім мір ваш; а калі не, то да вас вернецца.

І калі там будзе сын міру, супачыне на ім мір ваш; а калі-ж не, да вас вернецца.

І калі там будзе сын супакою, супачыне на ім супакой ваш; калі-ж не, да вас вернецца.

ὅταν ὁ ἰσχυρὸς καθωπλισμένος φυλάσσῃ τὴν ἑαυτοῦ αὐλήν ἐν εἰρήνῃ ἐστὶν τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ

Калі ўзброены асілак ахоўвае панадворак свой, тады ў бясьпецы маёмасьць ягоная.

Калі дужы са зброяй ахоўвае свой дом, тады ў бясьпецы ягоная маёмасьць;

Калі ўзброены асілак ахоўвае дом свой, дык у бяспецы тое, што ён мае.

Калі дужасіл, узброіўшыся, сьцеражэць палац свой, у бясьпечнасьці маемасьць ягоная.

Калі дужы́ з аружжам пілнуе свой дом, тады ў бясьпе́чнасьці яго мае́масьць;

Калі ду́жы, узбро́іўшыся, ахо́ўвае свой двор, то ў бяспе́цы маёмасць яго;

Калі ўзброены асілак пільнуе свой дзядзінец, у бяспецы маёнтак ягоны.

Калі дужы, узброіўшыся, ахоўвае свой двор, то ў бяспецы яго маёмасць.

Калі ду́жы, будучы ўзброеным, вартуе свой дом, (тады) у бясьпечнасьці маёмасьць ягоная;

Калі дужы, узброены сьцеражэ дом свой, тады ў бясьпечнасьці маёмасьць яго.

Калі асілак уваружаны сьцеражэ свайго дому, у супакоі ёсьць усё, што ён мае.

δοκεῖτε ὅτι εἰρήνην παρεγενόμην δοῦναι ἐν τῇ γῇ οὐχί λέγω ὑμῖν ἀλλ' ἢ διαμερισμόν

Ці думаеце вы, што Я прыйшоў даць супакой зямлі? Не, кажу вам, але разьдзяленьне.

Ці думаеце вы, што Я прыйшоў даць мір зямлі? не, кажу вам, а разьдзяленьне;

Ці ж думаеце, што Я прыйшоў супакой прынесці на зямлю? Не, кажу вам, але раздзяленне.

«Ці думаеце, што Я прышоў даць супакой на зямлі? Не, кажу вам, але баржджэй падзел.

Ці думаеце вы, што Я прыйшоў даць мір зямлі? Не́, кажу вам, але разьдзяле́ньне.

Вы думаеце, што Я прыйшоў даць мір на зямлí не, кажу вам, а хутчэй раздзяле́нне;

Думаеце, што Я прыйшоў даць зямлі спакой? Не, кажу вам, хутчэй раздзяленне.

Ці вы думаеце, што Я прыйшоў даць мір на зямлі? Не, кажу вам, а хутчэй падзел!

(Вы) думаеце, што (Я) прыйшоў даць мір на зямлі? не, кажу вам, але хутчэй разьдзяленьне;

Ці думаеце вы, што Я прыйшоў мір прынясбці на зямлю? не, кажу вам, але разьдзяленьне.

Вы думаеце, што я прыйшоў даць супакой на зямлю? Не, кажу вам, але разлучэньне.

εἰ δὲ μήγε ἔτι αὐτοῦ πόρρω ὄντος πρεσβείαν ἀποστείλας ἐρωτᾷ τὰ πρὸς εἰρήνην

Калі ж не, дык пакуль той яшчэ далёка, ён пашле да яго пасольства прасіць міру.

інакш, пакуль той яшчэ далёка, ён пашле да яго пасольства — прасіць міру.

Інакш, калі той яшчэ далёка, адправіўшы пасланніка, просіць яго, каб былі ў міры.

І калі не, пакуль тый яшчэ далёка, паслаўшы да яго пасолства, папросе ўмоваў міру.

бо, калі не́, дык пакуль той яшчэ далёка, ён пашле́ да яго пасольства прасіць міру.

Бо калі не, то пакуль той яшчэ далёка, ён пашле́ пасо́льства да яго прасíць міру.

Калі не, то пакуль той яшчэ далёка, ён пашле да яго пасланцоў прасіць міру.

Калі ж не, то пакуль той яшчэ далёка, ён, паслаўшы пасольства, просіць аб умовах міру.

Бо калі не, дык пакуль той яшчэ далёка, ён пашле да яго пасольства прасіць міру.

Бо, іначай, калі той яшчэ далёка, ён пашле да яго пасланцоў прасіць міру.

Бо інакш, пакуль той яшчэ далёка, вышле пасольства, просячы адносна міру.

λέγοντες Εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος βασιλεὺς ἐν ὀνόματι κυρίου εἰρήνη ἐν οὐρανῷ καὶ δόξα ἐν ὑψίστοις

кажучы: «Дабраслаўлёны Валадар, Які ідзе ў імя Госпада! Супакой на небе і слава на вышынях!»

кажучы: дабраславёны Цар, Які ідзе ў імя Гасподняе! Мір на нябёсах і слава ў вышынях!

кажучы: «Дабраславёны Валадар, Які прыходзіць у імя Госпада! Супакой на небе і хвала на вышынях!»

Кажучы: «Дабраславёны Кароль, што йдзець у імя Спадарова! супакой на нябёсах і слава на вышах!»

кажучы: багасла́ўлен цар, што йдзе́ ў імя Гасподняе! мір на не́бе і слава на вышыні!

ка́жучы: благаславёны Цар, Які прыходзіць у імя́ Гасподняе! мір на нябёсах і слава ў вы́шніх!

кажучы: «Благаслаўлёны Кароль, які прыходзіць у імя Пана! Спакой у небе і хвала на вышынях!»

кажучы: Дабраславёны Цар, Які прыходзіць у імя Гасподняе! У небе мір і слава ў вышніх!

кажучы: Багаслаўлены Гаспадар, што ідзе ў імя Госпада! Мір на Небе, і слава ў вышэйшых нябёсах!

— Прамаўляючы: — Дабраславёны Валадар, Хто йдзе ў імя Гасподняе! мір на небе, і слава ў вышынях.

кажучы: Багаслаўлены, каторы ідзе ў імя Пана; супакой на небе, і слава на вышынах!

λέγων ὅτι Εἰ ἔγνως καὶ σὺ καὶ γε ἐν τῇ ἡμέρᾳ σου ταύτῃ τὰ πρὸς εἰρήνην σου νῦν δὲ ἐκρύβη ἀπὸ ὀφθαλμῶν σου

кажучы: «Каб і ты хоць у гэты дзень твой зразумеў, што дзеля супакою твайго! Але цяпер гэта схавана ад вачэй тваіх.

і сказаў: о, калі б і ты хоць бы ў гэты твой дзень уведаў, што служыць міру твайму! але гэта схавана сёньня ад вачэй тваіх;

кажучы: «Калі б спазнаў і ты ў гэты твой дзень, што дзеля супакою твайго! Але цяпер закрыта гэта ад вачэй тваіх.

Кажучы: «Калі б і ты ведала, нават ты, прынамся гэтага дня твайго, што ё да супакою табе, але схавана гэта цяпер ад аччу тваіх;

і сказаў: о, каб і ты хоць у гэты дзе́нь твой зразуме́ла, што́ дзеля міру твайго! Але гэта ўкрыта цяпе́р ад вачэй тваіх;

ка́жучы: калі б і ты хоць у гэты дзень твой зразуме́ў, што́ трэба для міру твайго! але цяпер гэта скры́та ад вачэй тваіх;

і сказаў: «Калі б і ты ў гэты дзень пазнаў, што служыць для спакою твайго! Аднак цяпер гэта схавана ад вачэй тваіх.

кажучы: Калі б і ты хоць у гэты твой дзень зразумеў, што служыць для міру твайго, ды цяпер гэта схавана ад тваіх вачэй.

кажучы: о, каб ты (Ярузалім) зразумеў хоць у гэты твой дзень, што для міру твайго! Цяпер жа (гэта) укрыта ад вачэй тваіх,

І прамовіў: — о, каб пазнаў і ты хоць у гэты дзень твой, што служыць да супакою твайго! але гэта цяпер сукрыта ад вачэй тваіх.

Што каб пазнаў і ты, і ў гэты дзень твой, што для супакою твайго! Цяпер-жа закрыта ад вачэй тваіх.

Ταῦτα δὲ αὐτῶν λαλούντων αὐτὸς ὁ Ἰησοῦς ἔστη ἐν μέσῳ αὐτῶν καὶ λέγει αὐτοῖς Εἰρήνη ὑμῖν

Калі ж яны гэтак гаварылі, Сам Ісус стаў сярод іх і кажа ім: «Супакой вам!»

Калі яны казалі пра гэта, Сам Ісус стаў сярод іх і сказаў ім: мір вам.

А калі яны гэта расказвалі, Ён Сам стаў пасярод іх і кажа ім: «Супакой вам».

І, як яны гукалі гэта, Ён Сам стаў сярод іх і кажа: «Супакой вам!»

Калі-ж яны гэтак гаварылі, Сам Ісус стануў сярод іх і сказаў ім: мір вам!

Калі ж яны гаварылі пра гэта, Сам Іісус стаў пасяро́д іх і сказаў: мір вам.

Калі яны казалі пра гэта, сам Езус стаў сярод іх і сказаў ім: «Спакой вам!»

А калі яны казалі пра гэта, Ён64 Сам стаў сярод іх і кажа ім: Мір вам!

Калі ж яны пра гэта гаварылі, Сам Ісус стаў пасярод іх і сказаў: мір вам!

Калі-ж яны гэтак гаварылі, Сам Ісус стануў сярод іх і сказаў ім: — Мір вам!

Калі-ж яны гэтае гаварылі, стаў Езус пасярод іх і сказаў ім: Супакой вам! Гэта я, ня бойцеся!