1 μετα δε το παυϲαϲθαι τον θορυβον μεταπεμψαμενοϲ ο παυλοϲ τουϲ μαθηταϲ και παρακαλεϲαϲ και αϲπαϲαμενοϲ εξηλθε̅ πορευεϲθαι ειϲ μακαιδονιαν
2 διελθων δε τα μερη εκεινα και παρακαλεϲαϲ αυτουϲ λογω πολλω ηλθεν ειϲ την ελλαδα
3 ποιηϲαϲ τε μηναϲ τρειϲ γενομενηϲ επιβουληϲ αυτω υπο των ιουδαιω̅ μελλοντι αναγεϲθαι ειϲ την ϲυρια̅ εγενετο γνωμηϲ του υποϲτρεφιν δια μακεδονιαϲ
4 ϲυνειπετο δε αυτω ϲωπατροϲ πυρρου βεροιοϲ θεϲϲαλονικαιων δε αριϲταρχοϲ και ϲεκου̅δοϲ και γαιοϲ δερβαιοϲ και τιμοθεοϲ αϲιανοι δε τυχικοϲ και τροφιμοϲ
5 ουτοι δε προϲελθοντεϲ {εμεινον}[57] ημαϲ εν τρωαδει
6 ημειϲ δε εξεπλευϲαμεν μετα ταϲ ημεραϲ των αζυμω̅ απο φιλιππων και ηλθομεν προϲ αυτουϲ ειϲ την τρωαδα απο ημερων πεντε οπου διετριψαμεν ημεραϲ επτα
7 εν δε τη μια των ϲαββατων ϲυνηγμενων ημων κλαϲαι αρτον ο παυλοϲ διελεγετο αυτοιϲ μελλω̅ εξιεναι τη επαυριον παρετινεν τε τον λογον μεχρι μεϲονυκτιου
8 ηϲα̅ δε λαμπαδεϲ ικαναι εν τω υπερωω ου ημεν ϲυνηγμενοι
9 καθεζομενοϲ δε τιϲ νεανιαϲ ονοματι ευτυχοϲ επι τηϲ θυριδοϲ καταφερομενοϲ υπνω βαθει διαλεγομενου του παυλου επι πλιον κατενεχθειϲ απο του υπνου επεϲεν απο του τριϲτεγου κατω και ηρθη νεκροϲ
10 καταβαϲ δε ο παυλοϲ επεπεϲε̅ αυτω και ϲυνπεριλαβων ειπεν μη θορυβειϲθε η γαρ ψυχη αυτου εν αυτω εϲτιν
11 αναβαϲ δε και κλαϲαϲ τον αρτον και γευϲαμενοϲ εφ ικανον τε ομιληϲαϲ αχρι αυτηϲ ουτωϲ εξηλθεν
12 ηγαγον δε το̅ παιδα ζωντα και παρεκληθηϲαν ου μετριωϲ
13 ημειϲ δε προελθο̅τεϲ επι το πλοιον ανηχθημεν επι την αϲϲον εκειθε̅ μελλοντεϲ αναλαμβανιν τον παυλον ουτωϲ γαρ διατεταγμενοϲ ην μελλων αυτοϲ πεζευειν
14 ωϲ δε ϲυνεβαλλον ημιν επι την αϲϲον αναλαβοντεϲ αυτο̅ ηλθομεν ειϲ μιτυληνην
15 κακειθεν αποπλευϲαντεϲ τη επιουϲη κατηντηϲαμεν α̅τικρυϲ χιου τη δε ετερα παρεβαλομε̅ ειϲ ϲαμον τη δε εχομενη ηλθομε̅ ειϲ μιλητον
16 κεκρικει γαρ ο παυλοϲ παραπλευϲαι την εφεϲον οπωϲ μη γενηται αυτω χρονοτριβηϲαι εν τη αϲια εϲπευδεν γαρ ει δυνατον ειη αυτω την ημεραν τηϲ πεντηκοϲτηϲ γενεϲθαι ειϲ ιερουϲαλημ
17 απο δε τηϲ μιλητου πεμψαϲ ειϲ εφεϲο̅ μετεκαλεϲατο τουϲ πρεϲβυτερουϲ τηϲ εκκληϲιαϲ
18 ωϲ δε παρεγενοντο προϲ αυτον ειπεν αυτοιϲ υμειϲ επιϲταϲθαι απο πρωτηϲ ημεραϲ αφ ηϲ επεβην ειϲ την αϲιαν πωϲ μεθ υμω̅ τον παντα χρονον εγενομην
19 δουλευων τω κ̅ω̅ μετα παϲηϲ ταπινοφροϲυνηϲ και δακρυω̅ και πιραϲμων τω̅ ϲυμβαντων μοι εν ταιϲ επιβουλαιϲ των ιουδαιων
20 ωϲ ουδεν υπεϲτιλαμην των ϲυμφερο̅των του μη αναγγιλαι υμιν και διδαξαι υμαϲ δημοϲια και κατ οικουϲ
21 διαμαρτυρομενοϲ ιουδαιοιϲ τε και ελληϲι την ειϲ θ̅ν̅ μετανοιαν και πιϲτιν ειϲ τον κ̅ν̅ ημω̅ ι̅ν̅ χ̅ν̅
22 και νυν ιδου δεδεμενοϲ εγω τω π̅ν̅ι̅ πορευομε ειϲ ιερουϲαλημ τα εν αυτη ϲυναντηϲοντα εμοι μη ειδωϲ
23 πλη̅ οτι το π̅ν̅α̅ το αγιον κατα πολιν διαμαρτυρεται μοι λεγον οτι δεϲμα και θλιψιϲ με μενουϲιν
24 αλλ ουδενοϲ λογου ποιουμαι την ψυχην τιμιαν εμαυτω ωϲ τελιωϲω τον δρομον μου και την διακονιαν ην ελαβον παρα του κ̅υ̅ ι̅υ̅ διαμαρτυραϲθαι το ευαγγελιο̅ τηϲ χαριτοϲ του θ̅υ̅
25 και νυν ιδου εγω οιδα οτι ουκ οψεϲθε το προϲωπο̅ μου υμειϲ παντεϲ εν οιϲ διηλθον κηρυϲϲων την βαϲιλειαν
26 διοτι μαρτυρομαι υμιν εν τη ϲημερον ημερα οτι καθαροϲ ειμι απο του αιματοϲ παντων
27 ου γαρ υπεϲτιλαμην του μη αναγγιλαι παϲαν την βουλην του θ̅υ̅ υμιν
28 προϲεχετε εαυτοιϲ και παντι τω ποιμνιω εν ω υμαϲ το π̅ν̅α̅ το αγιον εθετο επιϲκοπουϲ ποιμενιν την εκκληϲιαν του θ̅υ̅ ην περιεποιηϲατο δια του αιματοϲ του ιδιου
29 εγω οιδα οτι ειϲελευϲονται μετα τη̅ αφιξιν μου λυκοι βαριϲ ειϲ υμαϲ μη φιδομενοι του ποιμνιου
30 και εξ υμω̅ αυτων αναϲτηϲο̅ται ανδρεϲ λαλου̅τεϲ διεϲτραμμενα του αποϲπαν τουϲ μαθηταϲ οπιϲω εαυτων
31 διο γρηγοριται μνημονευοντεϲ οτι τριετιαν νυκτα και ημεραν ουκ επαυϲαμην μετα δακρυων νουθετω̅ ενα εκαϲτον
32 και τα νυν παρατιθεμαι υμιν τω θ̅ω̅ και τω λογω τηϲ χαριτοϲ αυτου τω δυναμενω οικοδομηϲαι και δουναι την κληρονομιαν εν τοιϲ ηγιαϲμενοιϲ παϲιν
33 αργυριου η χρυϲιου η ιματιϲμου ουθενοϲ επεθυμηϲα
34 αυτοι γινωϲκετε οτι ταιϲ χριαιϲ μου και τοιϲ ουϲι μετ εμου υπηρετηϲα̅ αι χιρεϲ αυται
35 παντα υπεδειξα υμι̅ οτι ουτωϲ κοπιω̅ταϲ δει αντιλαμβανεϲθαι των αϲθενουντων μνημονευειν τε των λογων του κ̅υ̅ ι̅υ̅ οτι αυτοϲ ειπεν μακαριον εϲτιν μαλλον διδοναι η λαμβανιν
36 και ταυτα ειπων θιϲ τα γονατα αυτου ϲυν παϲιν αυτοιϲ προϲηυξατο
37 ικανοϲ τε κλαυθμοϲ εγενετο παντων και επιπεϲοντεϲ επι τον τραχηλον του παυλου κατεφιλων αυτον
38 οδυνωμενοι μαλιϲτα επι τω λογω ω ειρηκει οτι ουκετι μελλουϲιν το προϲωπον αυτου θεωριν προεπεμπον δε αυτον ειϲ το πλοιον