1 ακουϲτον δε εγενετο τοιϲ αποϲτολοιϲ και τοιϲ αδελφοιϲ οι εν τη ιουδαια οτι και τα εθνη εδεξατο τον λογον του θ̅υ̅
2 ο μεν ουν πετροϲ δια ικανου χρονου ηθεληϲαι πορευθηναι ειϲ ιεροϲολυμα και προϲφωνηϲαϲ τουϲ αδελφουϲ και επιϲτηριξαϲ αυτουϲ πολυν λογον ποιουμενοϲ δια των χωρων διδαϲκων αυτουϲ οϲ και κατηντηϲεν αυτοιϲ και απηγγιλεν αυτοιϲ την χαριν του θ̅υ̅ οι δε εκ περιτομηϲ αδελφοι διεκρινοντο προϲ αυτον
3 λεγοντεϲ οτι ειϲηλθεϲ προϲ ανδραϲ ακροβυϲτιαν εχονταϲ και ϲυνεφαγεϲ ϲυν αυτοιϲ
4 αρξαμενοϲ δε πετροϲ εξετιθετο αυτοιϲ τα κατεξηϲ λεγων
5 εγω ημην εν ιοππη πολει προϲευχομενοϲ και ειδον εκϲταϲει οραμα καταβαινον ϲκευοϲ τι ωϲ οθονην μεγαλην τετραϲιν αρχαιϲ καθιεμενην εκ του ουρανου και ηλθεν εωϲ εμου
6 ειϲ ην αθενιϲαϲ κατενοουν και ειδον τετραποδα τηϲ γηϲ και τα θηρια και ερπετα και πετεινα του ουρανου
7 και ηκουϲα φωνην λεγουϲαν μοι αναϲτα πετρε θυϲον και φαγε
8 ειπα δε μηδαμωϲ κ̅ε̅ οτι κοινον η ακαθαρτον ουδεποτε ειϲηλθεν ειϲ το ϲτομα μου
9 εγενετο φωνη εκ του ουρανου προϲ με α ο θ̅ϲ̅ εκαθαριϲεν ϲυ μη κοινου
10 τουτο δε εγενετο επι τριϲ και ανεϲπαϲθη παλιν απαντα ειϲ τον ουρανο̅
11 και ιδου εξαυτηϲ γ̅ ανδρεϲ επεϲτηϲαν επι την οικιαν εν η ημεν απεϲταλμενοι απο καιϲαραιαϲ προϲ με
12 ειπεν δε το π̅ν̅α̅ μοι ϲυνελθειν αυτοιϲ ηλθον ϲυν εμοι και οι εξ αδελφοι ουτοι και ειϲηλθομεν ειϲ τον οικον του ανδροϲ
13 απηγγειλεν δε ημειν πωϲ ειδεν αγγελον εν τω οικω αυτου ϲταθεντα και ειποντα αυτω αποϲτειλον ειϲ ιοππην και μεταπεμψαι ϲιμωνα τον επικαλουμενον πετρον
14 οϲ λαληϲει ρηματα προϲ ϲε εν οιϲ ϲωθηϲη ϲυ και παϲ ο οικοϲ ϲου
15 εν δε τω αρξαϲθαι με λαλειν αυτοιϲ επεϲεν το π̅ν̅α̅ το αγιον επ αυτοιϲ ωϲ και εφ ημαϲ εν αρχη
16 εμνηϲθην δε του ρηματοϲ του κ̅υ̅ ωϲ ελεγε̅ ιωαννηϲ μεν εβαπτιϲεν υδατι υμειϲ δε βαπτιϲθηϲεϲθαι εν π̅ν̅α̅ αγιω
17 ει ουν την ιϲην δωρεαν εδωκεν αυτοιϲ ωϲ και ημειν πιϲτευϲαϲιν επι τον κ̅ν̅ ι̅η̅ν̅ χ̅ρ̅ν̅ εγω τιϲ ημην δυνατοϲ κωλυϲαι τον θ̅ν̅ του μη δουναι αυτοιϲ π̅ν̅α̅ αγιον πιϲτευϲαϲιν επ αυτω
18 ακουϲαντεϲ δε ταυτα ηϲυχαϲαν και εδοξαν τον θ̅ν̅ λεγοντεϲ αρα και τοιϲ εθνεϲιν ο θ̅ϲ̅ μετανοιαν ειϲ ζωην εδωκεν
19 οι μεν ουν διαϲπαρεντεϲ απο τηϲ θλειψεωϲ τηϲ γενομενηϲ απο του ϲτεφανου διηλθον εωϲ φοινεικηϲ και κυπρου και αντιοχειαϲ μηδενι τον λογον λαλουντεϲ ει μη μονοιϲ ιουδαιοιϲ
20 ηϲαν δε τινεϲ εξ αυτων ανδρεϲ κυπριοι και κυρηναιοι οιτινεϲ ελθοντεϲ ειϲ αντιοχειαν ελαλουν προϲ τουϲ ελληναϲ ευαγγελιζομενοι τον κ̅ν̅ ι̅η̅ν̅ χ̅ρ̅ν̅
21 ην δε χειρ κ̅υ̅ μετ αυτων πολυϲ τε αριθμοϲ πιϲτευϲαϲ επεϲτρεψεν επι τον κ̅ν̅
22 ηκουϲθη δε ο λογοϲ ειϲ τα ωτα τηϲ εκκληϲιαϲ τηϲ εν ιερουϲαλημ περι αυτων και εξαπεϲτειλαν βαρναβαν διελθειν εωϲ τηϲ αντιοχειαϲ
23 οϲ και παραγενομενοϲ και ιδων την χαριν του θ̅υ̅ εχαρη και παρεκαλει πανταϲ τη προθεϲει τηϲ καρδιαϲ προϲμενειν τω κ̅ω̅
24 οτι ην ανηρ αγαθοϲ και πληρηϲ π̅ν̅ϲ̅ αγιου και πιϲτεωϲ και προϲετεθη οχλοϲ ικανοϲ τω κ̅ω̅
25 ακουϲαϲ δε οτι ϲαυλοϲ εϲτιν ειϲ θαρϲον εξηλθεν αναζητων αυτον
26 και ωϲ ϲυντυχων παρεκαλεϲεν ελθειν ειϲ αντιοχειαν οιτινεϲ παραγενομενοι ενιαυτον ολον ϲυνεχυθηϲαν οχλον ικανον και τοτε πρωτον εχρηματιϲεν εν αντιοχεια οι μαθηται χρειϲτιανοι
27 εν ταυταιϲ δε ταιϲ ημεραιϲ κατηλθον απο ιεροϲολυμων προφηται ειϲ αντιοχειαν ην δε πολλη αγαλλιαϲιϲ ϲυνεϲτραμμενων δε ημων
28 εφη ειϲ εξ αυτων ονοματι αγαβοϲ ϲημενων δια του π̅ν̅ϲ̅ λειμον μεγαν μελλειν εϲεϲθαι εφ ολην την οικουμενην ητιϲ εγενετο επι κλαυδιου
29 οι δε μαθηται καθωϲ ευπορουντο ωριϲαν εκαϲτοϲ αυτων ειϲ διακονιαν πεμψαι τοιϲ κατοικουϲιν εν τη ιουδαια αδελφοιϲ
30 ο και εποιηϲαν αποϲτειλαϲτεϲ προϲ τουϲ πρεϲβυτερουϲ δια χειροϲ βαρναβα και ϲαυλου